کتاب رمان: نيما

===============

نويسنده : ياسمن «مهتاب عشق»

==============

ساخت کتاب : فريد سقراطي

==============

goldjar.blogfa.com

---------------------------

goldjar.fardblog.com

===============

(( نيما ))

نويسنده : ياسمن «مهتاب عشق»

خلاصه داستان: 

نيما دختر ي که خودشو به شکل يه پسر در مياره تا خرج خودشو تو اين دنياي بيرحم در ....بياره و دينشو به عموش که اونو بزرگ کرده ادا کنه................ و

فصل اول  ...

صفحات روزنامه رو ورق زدم ديگه داشت حالم بهم ميخورد .همش منشي زن ..تمام وقت و...

اخه چرا يه کار به درد بخور واسه ما دختراي بدبخت پيدا نميشه ...اااا ه ه

اره ديگه منشي زن ميگيرن تا ميتونن ازشون کار ميکشن... اونوقت نصف اون چيزي که حقشومونه بهمون ميدن بعد يکي دوماه هم ميگن

برو به سلامت ازت راضي نبوديم ...

اي خدا اين همه الکي رفتم دانشگاه , اين ليسانس نقاشي به چه دردم ميخوره اخه ؟ قربونت برم اقا جون اينم رشته بودوصيت کردي برم؟

خوب وصيت ميکردي دکتري , مهندسي , چيزي بشم....اخه نقاشي هم شد کار؟

ازشکمم زدم از خوابم ازلباس از همه چيزم....

مگه عموي بدبختم چقدر ديگه ميتونه جور منو بکشه؟ هان؟

توکه خودت شاهدي چه شبا که تا صبح نخوابيدمو با چشماي سرخ شده واسه اين بچه پولداراي تنبل طرح زدم, نقاشي کشيدم , بلکه خرج اين دانشگاه کوفتي رو با کمک عمو در بيارم مدرک بگيرم بلکه برم سر کار جبران کنم ...اما کو کااااررر....

چيکار کنم تو بگوخدا جون ... هر جا ميرم سابقه کار ميخوان , پارتيه کلفت ميخوان ...

که من فلک زده هيچکدومشو ندارم ...از دار اين دنياي پر محبتت فقط يه عمو دارم با يه زن عمو که چشم ديدن منو نداره ...

اگه خانوادمو ازم نگرفته بودي ...اگه مامان گلم و بابام زنده بود هيچ وقت وضع من اين جور نبود ...اونوقت واسه اينکه سر بار کسي نباشم مجبور نبودم تو اين سن دنبال کار تو هر خراب شده اي سر بکشم ...

مگه من بدبخت چند سالمه؟همش 23 سال حتي بچگي هم نکردم ..

خودت شاهد بودي وقتي بچه هاي عموم با بچه هاي محل بازي ميکردن من سر چهاراها فال ميفروختم دست فروشي ميکردم چون با همون بچگيم ميفهميدم کسي رو ندارم و بايد رو پاي خودم وايسم مگه تا کي عموم ميتونه

منو نگهدار؟ اون بدبختم از دست غرغراي زنش به تنگ اومده خدا جون چي کار کنم ؟

همون طور که داشتم با خدا حرف ميزدم وبه طرف خونه عموم ميرفتم چشمم به يه اگهي خورد.

به يک اقا ي مجرد داراي مدرک ليسانس روانشناسي جهت مراقبت و پرستاري از يک کودک نيازمنديم.

خواهشمند است افراد واجد و شرايط به ادرس زير مراجعت فرمايند.

آدرس: شيراز _ خيابان ارم _کوچه نسترن ...

_قربون بزرگيت برم خدا حالا نميشد يه دختر مجرد ميخواستن ؟

خسته و دلخور روزنامه رو با خشم مچاله کردم و تو کيفم جا دادم...

هوا ابري بود .قطره هاي ريز بارون داشت به سر و صورتم ميخورد ..

حال بدي داشتم سرمو انداختم پايين

با قدماي محکم روي برگاي زرد و نارنجي توي پياده رو شروع به راه رفتن کردم ....صداي نالشون از زير پاهام ميومد ...حس ارامشي بهم دست داد انگار داشتم همه دق دليمو سر اين برگاي بيچاره خالي مي کردم ...دلم بد جوري گرفته بود قدمامو اروم کردم وواسه خودم

شروع کردم به خوندن:

باز باران بي ترانه

گريه هايم عاشقانه

مي خورد بر بام قلبم

باورت شايد نباشد

گم شدن در خاطراتت

مي زند سيلي به رويم

ياد ايام تو داشتن

مرده است در قلبم و روحم

فکر آنکه با تو بودم

با تو بودم... شاد بودم

توي دشت آن نگاهت

ميزند اتش به جانم ....

تو حال خودم بودم که خوردم به يه مرد ميانسال ...

نزديک بود بيفته تو جوب

اب که بازوهاشو گرفتم ...

پيرمرد عصباني بازوشو از دستم کشيد بيرون و با لهجه شيرازيش گفت: حواست کجان پسر جون مي چيشو چارت نمبينه ...نزيک بو بندازيم تو جوب

ازش عذر خواهي کردم و گفتم ولي من پسر نيستما دخترم..

مرد که کمي اروم شده بود عينکشو رو بينيش جا بجا کردو

يه نگاه به سر تا پام انداخت و گفت: دخترم

دختروي قديم ... اخه اي چه سر وعضين بووي چيشي که تو سي خودت

درست کردي؟؟؟ تو خو عين پسرا ميموني

پيرمرد همونطور که سرشو تکون ميداد به راه خودش ادامه داد و رفت

يه نگاه به خودم کردم

طبق معمول کفشاي ورزشي مشکيمو پوشيده بودم.

شلوار بگ خاکستري که عموم کلي ازش متنفر بود

مانتوي کوتاه و کلاه دار مشکي که بيشتر شبيه پليور مردونه بود تا مانتو

شال خاکستري مو مدل گره اي پشت گردنم انداخته بودم

و کلاه مانتوهمو روش پوشيده بودم

موهاي خرماييم مثل هميشه مدل رپ از زير شال و کلاه بيرون بود .

صورتمو تو شيشه ماشيني که کنار پياده رو ايستاده بود نگاه کردم .

انگار اولين بار بود خودمو ميديدم حق با پير مرد بود من خيلي شبيه پسرا

بودم... عموم ميگفت تو شکلو قيافت بيشتر به بابات برده تا مامانت ....

ابروهام پهن و کوتاه و دست نخورده بود ... چشماي عسلي درشتي هم

داشتم که مژه هاي بلند و برگشته احاتش کرده بود ...

بينيم متوسط و معمولي بود ...لبهامم قلبه ايو برجسته اما موهاي ظريف

پشت لبم يکم پسرونه جلوم ميداد...

ديگه کم کم عادت کرده بودم بهم بگن پسر ...

حتي شناسنامه اي که داشتم مال داداش خدابيامرزم نيما بود که وقتي

2 سالش بود تو دريا غرق شد و هيچ وقتم جنازش پيدا نشد ...

بابامم واسه زنده نگهداشتن خاطرات تنها پسرش همون شناسنامه رو

واسه من گذاشت ... حتي سعي ميکرد منو مثل يه پسر بزرگ کنه ...

که خدا بهش مهلت نداد ...

يادمه تنها دختر توي دانشگاه بودم که هيچ وقت نه ارايش داشتم نه

لباس شيک دخترونه هيچ دوست و رفيقي هم نداشتم ...

حتي بعضي از نگهبانا و استاداي اونجا وقتي کلاه سرم بود منو با پسراي

دانشگاه اشتباه ميگرفتن ..بدم نبود اينجوري به لباسام گير نميدادن

اسممو گذاشته بودن دختر پسر نما ...

ولي من عين خيالم نبود اينقدر تو درس و بدبختيام غرق بودم که وقت فکر

کردن به اين چيزا رو نداشتم ... يه وقتايي از اين کار پدرم دلم ميگرفت اما اما

کاري نميشد کرد ...

هميشه دلم ميخواست اسمم نيلوفر بود اما شدم نيماي بابام اونم با

شناسنامه 2 سال از خودم بزرگتر از زندگيو روزگارم اوقم ميگيره ...

داشتم به راه خودم ادامه دادم که فکري عين برق از ذهنم گذشت . ..

اره خودشه چرا که نه حالا که ااين نعمت و خدا بهم داده چرا استفاده نکنم

مگه بعضيا منو با پسرا اشتباه نميگيرن ؟خوب منم ميزارم تو همين خيال

بمونن ....فقط کافيه کلاه گيس بزارمو برامدگي هاي بدنمو بپوشونم اونوقت

ديگه احدي متوجه نميشه من دخترم ميشم همون پسري که بابام

ميخواست ... ميتونم راحت کار کنم بدون ترس از مزاحمتي

ميگن هيچ کار خدا بي حکمت نيستا ... اينم حکمت اين شناسنامه

و صورت...

بايد سريع برم بازار لباس مناسب بگيرم يه مشتم خرت و پرت نبايد بزارم اين

شغل خوب از دستم بره ....

هنوز چند ساعتي به تاريک شدن هوا مونده بود تو ايستگاه اتوبوس ايستادم.

چند دقيقه نگذشته بود که خط 109 پيداش شد . سوار شدم همه صندلي يا پر بود فقط يه دونه خالي تو رديف اخر قسمت مردونه بود نشستم .

چند تا خيابون که رفتيم اينقدر اتوبوس شلوغ شد که حتي به زور جايي واسه ايستادن پيدا ميشد .

زنا از اون سمت اتوبوس غر غر ميکردن که بسه ديگه سوار نکن ما داريم له ميشيم اقا ...

اما مرد راننده انگار نه انگار تو ايستگاها مي ايستاد و مردم به زود خودشونو جا ميدادن ...

تو همين حين چشمم به پير مرد ضعيفي افتاد که قدش کوتاه بود و به سختي دستش به ميله اوتوبوس ميرسيد .

دلم سوخت صداش زدمو گفتم اقا بيا سر جاي من بشين .

پيرمرد انگار دنيار رو بهش داده بودن به ارومي خودشو به من رسوند . از جا بلند شدم و اون نشست با صداي لرزونش گفت: پير شي پسرم ...خدا عمرت بده زانوهام ديگه طاقت نداشت...

زير لب جوابشو دادم يه ايستگاه ديگه مونده بود .

سر چهار راه سينما سعدي پياده شدم ...

خوب حالا بايد از کجا شروع کنم؟

اول بهتره از فروشگاه مهرگان چند دست لباس مردونه بگيرم ..

داشتم ميرفتم سمت اونجا که مردم و تو صف بيليت سينما ديدم .

چه صفي هم داشت چند تا دختر ژيگول و شيک و ديدم که داشتن با اب و تاب از فيلمه ميگفتن:

_اره من ديدمش خيلي نازه اينقدر خنديدم ارژنگ امير فضلي نقش يه معتادو بازي ميکني ...امين حيايي هم نقش يه دزد واي خيلي با حال بود .

حساب کن اکبر عبدي شده عين يه پسر 20 ساله اينقدر با مزه هم حرف ميزنه بهش ميگن بايرام بولدوزر

_واي راست ميگي الناز جون ...

_اره که راست ميگم ... بزار بريم تو خودت ميبيني ... مردم تو سينما چه ها که نکردن ..همراشون دست ميزدن ميرقصيدن واي نميدونيا ...

_اخ جون چه باحال بچه ها پايه باشيدا بيايد ما هم همراشون سوت و کف بزنيم ...

اهي کشيدم و از کنارشون گذشتم اينا تو چه خوشي بودن من تو چه غمي

اره خوب اگه منم مثل اينا يه خانواده داشتم و بابام چپ و راست خرجم ميکرد سرخوش تر از اينا ميشدم ...

داخل فروشگاهم مثل هميشه غل غله بود.چون جنساش ارزون بود هيچ وقت رو دستشون خلوت نميشد .

چند تا پيرهن و شلوار برداشتم وقت کم بود سريع رفتم حساب کردم و زدم بيرون .

دوباره سوار خط شدم رفتم سراه احمدي يادمه يه مغازه تو ورودي بازار وکيل بود که کلاه گيساي خيلي طبيعي با قيمت مناسب داشت .

از خط پياده شدم داشتم وارد بازار ميشدم که احساس کردم يکي گوشه

پليورمو گرفت .

برگشتم ديدم يه دختر کوچيکه با صورت کثيف و چشماي اشک الود

يه جعبه پر از فال همراه مرغ عشق تو دستش تو اون هواي سر با يه لباس نازک و پاره با پاهاي بي جوراب کنارم ايستاده

گفت: ميشه يه فال ازم بخري خواهش ميکنم .بايد تا شب همه اين فالا رو بفروشم اما هيشکي ازم نميخره .

يدفعه احساس کردم قلبم تير کشيد ...گذشته هاي خودم عين يه فيلم از جلو چشمم رد شد . انگار خودم بودم که داشتم التماس ميکردم ...

اقا خواهش ميکنم يه فال بخرين

خانم تو رو خدا به خدا فالام راسته ...

يه گل بخرين گلاش تازست ....اقا واسه خانمت گل نميخري ...؟؟؟

اشک تو چشمام جمع شده بود به خودم اومدم ديدم دخترک داره ميره دوويدم سمتش از پشت دستمو گذاشتم رو شونه هاي نحيفش و صداش زدم : صبر کن دختر همه فالاتو ميخوام .

دخترک حيرت زده گفت: همشو؟ ميخواي چي کار ؟

ده هزار تومن از تو کيفم بيرون اوردم دادم بهش گفتم : تو فالاتو بده به من لازمش دارم .

دخترک با چشماي گرد شده خيره به پول گفت :اين چنده؟

گفتم: ده هزار تومن کمه؟

با ذوق گفت: نه ... اين خيلي هم زياده تمام فالاي من ميشه سه هزار تومن

دستي روموهاي ژوليدش کشيدم و گفتم : اشکال نداره با بقيه اش واسه خودت لباس و جوراب بگيرتا تو اين هوا سرما نخوري...

فالا رو ازش گرفتم و به سرعت رفتم که پشت سرم اومد و گفت بزار حداقل با جيکي (مرغ عشقش بود) يه فال برات بگيرم تا همه فالاش راست بوده ...

نخواستم دل کوچيکشو بشکونم جعبه رو گرفتم جلوش مرغ عشق از لابه لاي کاغذا يکي کشيد بيرون دخترک ازش گرفت و داد دستم بگير بخونش

ازش گرفتم .

با شاادي ازم خداحافظي کرد و رفت . منم کاغذ و همراه جعبه گذاشتم توکيفم و به سمت مغازه راه افتادم .

سلامي دادمو وارد شدم .

فروشنده که پسر قد بلند لاغر اندامي بود با چاپلوسي گفت: سلام ..خوش اومدين بفرماييد در خدمتم

_اقا ببخشيد يه گلاه گيس مردونه ميخواستم داريد؟

پسر يه نگاه عجيبي بهم انداخت و گفت: معمولا خانوما موهاي بلندوهاي لايت شده ميپسندن ميخواين نشونتون بدم؟

بيحوصله گفتم:اقا من مدل پسرونه و کوتاه ميخوام داريد؟ اگه نداريد برم جاي ديگه؟

پسر جا خورد وگفت: چرا عصباني ميشيد خانم ؟ 2 تا دارم الان ميارم

رفت از بالاي مغازه اوردشون

_بفرماييد خدمت شما.... اتاق پرو اخر مغازست .

کلاه ها روازش گرفتم و رفتم تو اتاقک پرو چراغ و زدم شالمو از سرم برداشتم موهاي خرمايمو که تا زير سر شونم ميرسيدو با گيره هاي مخصوص جمع کردم کلاه اولي رو برداشتم رنگش مشکي پر کلاغي بود مدلشم تيفوسي گذاشتم سرم وقتي تو ايينه خودمو ديدم کلي خندم گرفت شدم عين جوجه تيغي ...

سريع درش اوردم و اون يکي که رنگش قهوه اي تيره بود و کمي بلند تر سرم گذاشتم .

اره اين طبيعي و قشنگ بود هيچکي نميتونست حدس بزنه کلاه گيسه .فرقشو سمت کج مدل رپ شونه کردم بهم ميومد انگار يه پسر واقعي شده بودم کاش موهاي خودمو کوتاه ميکردم ديگه اين همه پول بي زبون و نميدادم ...

اما نه دلم نمياد مامانم عاشق موهام بود ...حالا شايد يه وقت اين کارم کردم اما حالا نه ...

چرا الکي موهامو کوتاه کنم اصلا از کجا معلوم منو استخدام کنن ؟

کلاه و در اوردم شالمو پوشيدمو اومدم بيرون .

اينو ميبرم اقا چند ميشه؟

_مبارک باشه به شادي ازش استفاده کنيد ...قابل شما رو نداره باشه حالا؟

_ممنون چقدر بدم خدمتتون؟

_والا سي و پنج تومنه حالا شما سي تومن بدين ...

بيست و پنج تومن در اوردم گذاشتم رو پيشخون .با خوشحاي پول و برداشت يهو گفت :ااا اين که بيست و پنج خانم بخدا اينا رو خودمون بيستو شش ميخريم .

منم هزار ديگه در اوردم گذاشتم روش و گفتمک اينم بيست و شش نميدين برم جاي ديگه کلاه رو گذاشتم زمين خواستم برم که پسره دوباره گفت:

خانوم شما چه زود جوش ميارين بفرمايين مبارک باشه

کلاه و به طرفم گرفته بود از دستش گرفتم بيرون اومدم به سمت خيابون راه افتادم ...

فقط بايد بانداژ ميخريدم اونم داروخونه سر کوچمون داشت .

سوار خط 68 شدم و به سمت خونمون که تو خيابون جماران 1 بود رفتم.

خداروشکر اتوبوس خلوت بود و من مجبور نشدم جامو به کسي بدم .

هوا تاريک شده بود بارونم نم ميباريد رفتم تو داروخونه 2 بسته بانداژ با پنساي مخصوصش گرفتم .

خيالم راحت شد همه چيز واسه فردا محيا بود .رفتم خونه طبق معمول کسي نبود . عموي بدبختم تا اخراي شب مسافر کشي ميکرد ...

زن عمو هم باز قهر کردهو خونه مادرش بود.

مهرداد و مهران پسر عمو هام که 6 سالي از من بزرگتر بودن تو مغازه مکانيکي داييشون استا کار شده بودن وعموم وقت اومدن اونا رو مياورد .

مهسا هم دختر عموم که 2سال کوچکتر از من بود چند ماهي از ازدواجش ميگذشت .خونه خودشون بود.

دلم ضعف ميرفت همونجور رفتم تو اشپز خونه يه نيمرو درست کردم و خوردم سير که شدم رفتم تو اتاقم که در واقع زير زمين خونه عموم بود .

جامو انداختمو لباساموعوض کردم و پريدم تو رختخوابم واي که بعد از اون همه پياده روي حال خوبي ميداد. کمي تو دشکم غلت زدم که

يادم افتاد به فال حافظي که دخترک برام گرفته بود نيم خيز شدمو از تو کيفم کاغذ فال و بردااشتم اروم تا شو باز کردم

که عشق اسان نمود

الا يا ايها الساقي ادرکاسا ونا دلها

که عشق اسان نمود اول ولي افتاد مشکلها

ببوي نافه کاخرصباران طره بگشايد

زتاب جعد مشکينش چه خون افتاد در دلها

مرا در منزل جانان چه امن عيش چون هردم

جرس فرياد ميداردکه بر بندد محملها

بمي سجاده رنگين گرت پير مغيان گويد

که سالک بيخير نبود ز راه و رسم منزلها

شب تاريک و بيم موج وگردابي چنين هايل

کجا دانند حال ما سبک باران ساحلها

همه کاررم زخودکامي ببد نامي کشيد اخر

نهان کي ماند ان رازي کز و سازند محف

حضوري گرهمي خواهي ازوغايب مشو حافظ

متي ما تلق من تهوي دع الد نيا واهملها

صاحب فال عشق در نظر اول سهل و اسان است.

ولي درراه ان دشواريها ي زيادي وجود دارد .

اما از اين سختي ها نترس با صبر و توکل به خداي بزرگ رنج و

محنت به پايان ميرسد .

دلم يه حال عجيبي شد اين فال داشت بهم هشدار ميداد کاري که ميخواستم.بکنم به ظاهر اسون اما در عمل سخت و دشوار بود .

اما نميدونم چرا دلم ميخواست واسه اولين بار تو زندگيم خطر کنم .

فعلا خستم نميتونم درست تصيم بگيرم فردا بهش فکر ميکنم هنوز که چيزي معلوم نيست .

بزار حالا من برم به اون ادرس ببينم چي ميشه...شايد اصلا منو استخدام نکردن .

شب خوش نيما خانم .

هوا هنوز کامل روشن نشده بود که از خواب بيدار شدم اينقدر خسته بودم که نفهميدم کي خوابم برد .

گرمکن ورزشيمو انداختم رو سرم و به سمت دستشويي ته حياط رفتم

اخ که چه سرد بود هوا داشتم يخ ميکردم . سريع کارمو کردم و دوييدم تو اتاقم.

بايد قبل از بيدار شدن عموم ميرفتم .اما بهتر بود يه دوش ميگرفتم ناسلامتي قرار بود برم مصاحبه .

جلدي حوله و مسواکمو برداشتم دوييدم سمت حموم که کنار دستشويي بود از بس هوا يخ بود بي توجه در حموم و باز کردم و رفتم تو که يهو ديدم مهرداد لخت داره خودشوميشوره تا منو ديد دستشو گرفت جلوش و داد زد منم از ترس چشامو بستم و شروع کردم به جيغ زدن نفهميدم چطور اومدم بيرون .از خجالت اب شدم

اخه نيماي خر حواست کجا بود چرا يهو پريدي تو حموم تو که ميدوني معمولا مهرداد صبحاي زود ميره حموم واي خدا حالا چه فکرا که پيش خودش نميکنه .

حوله و مسواکمم جا گذاشتم اااه. اصلا بيخيال حموم بهتره تا نيومده بيرون برم.

در اتاقمو قفل کردم که کسي سر زده وارد نشه . لباسامو بيرون اوردم بانداژايي که خريده بودم برداشتمو مشغول مخفي کردن برامدگي هاي بدنم شدم .

تا ميتونستم سفت بستم تا صاف صاف بشه . پيرهن رکابي مردونه اي پوشيدم تا بانداژا معلوم نشه بعد پوليورو شلوار جين مردونه اي که خريده بودمو پوشيدم با اين لباس ضخيم و گشاد خيالم راحت بود .

حالا نوبت کلاه گيسم يود با دقت موهامو بستم و کلاه و روسرم گذاشتم .يه نگاه به خودم انداختم هيچ نشوني از نيماي قبل نبود . سريع مانتو و شالمو پوشيدم مدارکمو گذاشتم تو کيفمو چند تا از کاراي نقاشي چهرمو برداشتم سريع از اتاقم زدم بيرون تا اومدم در و باز کنم يکي از پشت سر کيفمو گرفت و گفت: کله سحري کجا تشريف ميبرين؟

با اکراه برگشتم رومنميشد تو صورتش نگاه کنم .

سر به زير گفتم س..سس..سلام .

مهراد با لحن شوخي گفت: عليکه سلام .خانوم خانوما ميگم صبح به اين زودي کجا ميري؟

وقتي لحن اروم و شوخشو شنيدم خيالم يه کم راحت شد و گفتم : دارم ميرم مصاحبه دعا کن قبول شم .

مهردادگفت:ااا با اون دست گلي که چند دقيقه پيش به اب داري توقع دعا هم داري؟ خيلي پرويي بچه . يه عذر خواهي...يه چيزي .

با دلخوري گفتم: تقصير من نبود بخدا از بس هوا سرد بود بي توجه پريدم تو حموم.

مهرداد با سوظن نگاهي بهم انداخت وگفت :عجب..يعني صداي ابم نشنيدي؟

سرم بالا اوردمو با چشاي گشاد شدهاز ترس به صورت مردونه و جذابش زل زدمو گفتم :نه به خدا مهرداد .باور کن .اصلا متوجه نشدم.

مهرداد که از قيافم خندش گرفته بود گفت:چيه حالا ؟ چرا قيافت عين بچه ترسو ها شده . نخواستم که اعدامت کنم . اين بارو ميبخشمت اما دفعه ديگه خواستي بري حموم اول در بزن بعد برو تو .حالام برو به کارت برس .

با خوشحالي چشمي گفتم و در خونه رو باز کردم دستي تکون دادم و گفتم از عمو هم خداحافظي کن بگو کار داشتم .

مهرداد هم دستي تکون دادو گفت: نيستش ديشب رفت حاج خانومو بياره خودشم موندگار شد برو به سلامت...

صلواتي فرستادمو اولين قدمو تو جاده پر پيچ وخمي که انتخاب کرده بودم گذاشتم.

تو واحد مرتب دعا ميخوندم بد جوري دلم شور ميزد .

يک ساعت بعد جلوي خونه اي بودم که ادرسش تو روزنامه بود .

خونه نبود که قصر بود . در بزرگ يشمي با ميله هاي طلايي بين ديوار خودنمايي ميکرد .گلاي پيچک سر تا سر ديوار خونه باغ و گرفته بود . اطراف و نگاه کردم پرنده پر نميزد .سريع تو کنج ديوار قايم شدم و شال و مانتو همو در اوردم گذاشتم تو کوله پشتيم .کلاه گيسمو مرتب کردم .

هواي خنک پاييزي صورتمو نوازش ميداد . يه نفس عميق کشيدم اروم زنگ خونه رو که تصويري هم بود زدم.

منتظر موندم تا اينکه بعد از چند دقيقه صداي خشن مردونه اي گفت: بفرماييد.

نزديک بود خودمو ببازم . اما به خودم گفتم نترس کمي صدامو کلفت کردم :

ببخشيد ,بخاطر اگهي توي روزنامه مزاحمتون شدم .

بي کلامي در گشوده شد . با احتياط در سنگين اهني روبه عقب هل دادم . يه لحظه از زيبايي اونجا نفسم بند اومد .

بيد هاي مجنون دوطرف جاده سنگفرش شده قهوه اي تا کنار ساختمان زرد رنگ اخرايي که بي شباهت به قصر هاي زيباي يوناني نبود ادامه داشت.

محوطه اطراف چمن هاي مخملي سبز رنگ احاطه کرده و بوته هاي بنفشه و گلايي که حتي تو عمرم نديده بودم گوشه وکنار باغ به شکلاي زيبايي زينت بخش باغ بود . به ارومي قدم روي سنگفرش گذاشتم و به جلو پيش رفتم . حوض بزرگي به شکل ابگير جلوي ساختمان بود که وسط ان پيکر خداي جنگ يونان سوار بر ارابه اي که دو اسب ان را به طرز جالبي ميکشيد قرار داشت .

چه خونه عجيبي ...معلوم بود که صاحب خونه عاشق ودلباخته فرهنگ يونان بود .اخه يه شعرم به زبون يوناني با ترجمه فارسي به صورت کتيبه رو ستوني که مجسمه روش قرار داشت نوشته شده بود .

من تورا مي شناسم از تيغه هراس انگيز شمشيرت

من تورا مي شناسم از چشمانت

که جهان را شتابناک نگاه مي کند

بر خواسته از استخوان ها

يک اثر مقدس يوناني

وشجاع چون باستانيان

درود بر آزادي،درود

آنجا که شما زندگي مي کنيد

با دردي جانگاه در وجودتان

در انتظار آوايي هستيد

که شمارا بخواند((دوباره برخيزيد))

آن روز دير زماني بود که به تاخير افتاده بود

گويي کفن شده بود

زيرا ترس مارا وحشت زده

وبندگي کمرمان را خم کرده بود...

شما که از غم و غصه تحقير شده بوديد

سرتان را به زير انداختيد

مثل فقيران از در گاه رانده

مثل کساني که زندگيشان سراسر مصيبت است

آري،اماامروز هر پسر يوناني

با قدرت وپايداري تزلزل ناپذير مي جنگد

بدون خستگي در جستجو

مرگ يا پيروزي

"ديونيسيوس سولوموس،شاعر مشهور يوناني"

واي خدا گلاي نيلوفر طبيعي رو ابگير شناور بودن باورم نميشد چطور اين گلو رو تو اين فصل سال پرورش داده بودند. هميشه ارزوم بود اين گل مرداب و از نزديک ببينم .

اينقدر غرق تماشاي اطراف بودم که يادم رفت واسه چه کاري اونجا بودم.

تو عالم رويا بودم که صداي خرناسي از پشت سرم شنيدم . برگشتم از ترس قلبم اومد تو دهنم اين ديگه چي بود .

يه سگ سياه که قدش تا زير گردنم ميرسيد داشت بهم نزديک ميشد .

نفهميدم چطور فرار کردم فقط يادمه سگه با صداي وحشتناکي پارس ميکرد و دنبالم ميومد اخرشم با يه خيز خودشو به من رسوند و کيفمو به دندوناي درشتش گرفت وکشيد .

ميخواستم جيغ بزنم اما نه بايد عين يه مرد رفتار ميکردم . کيفمو ول کردم و دوباره دوييدم که باز دنبالم اومد از پشت پريد روم خداي من مرگ و جلو چشمم ديدم.

دستمو سپر صورتم کردم .درد بدي تو دستم پيچيد ديگه نتونستم تحمل کنم با همه وجودم دادي زدم با همه قدرت پاهامو تو سينه جمع کردم با لگد محکمي سگ و از روم کنار زدم اما هنوز دستم لاي دندوناي تيزش بود که صداي سوتي اومد و سگ دست منو رها کردو به سمت ديگه اي رفت . رو زمين اقتاده بودم کيفم يه طرف ديگه....استين لباسم پاره و از جاي دندوناي سگه وحشي خون مي اومد.

مردي با شتاب به سمتم اومد و کمک کرد از زمين بلند شم . بعد با لحن پر اضطرابي گفت: حالتون خوبه اقا ؟

نگاه پر تمسخري به قيافه مرد که معلوم بود از خدمتکاراي اونجاست انداختمو گفتم : اگه اين دست اش و لاش و در نظر نگيريم اره خوبم.

مرد کيفمو از زمين برداشت و گفت : واقعا متاسفام اما تازي تا حالا به هيچ مردي حمله نکرده بود .

با اين حرف مرد قلبم تند زد . منظورش چي بود که به هچ مردي ؟ يعني به زنا حمله ميکرد؟

با لکنته زبون گفتم: چچطور مگه؟ .

خواست جواب سوالمو بده که دستا ش از بازو هام شل شد و ايستاد .

مسير نگاهشوگرفتموديدم پيرمردي با چهره عبوس بالاي پله هاي عمارت ايستاده وما رو تماشا ميکنه .

پيرمرد با صداي سردي گفت: احمد برو تازي رو ببند .غذاشو هم بده من ايشون و راهنمايي ميکنم .

مرد بلافاصله کيفمو رو شونم گذاشت ورفت و من به سختي از پله ها بالا رفتم . پيرمرد جلوتر ازمن به سمت در بزرگ سفيد رنگ با نقشهاي طلايي رفت وان را باز کرد من هم پشت سرش وارد شدم.

از عظمت اونجا دردمو از ياد بردم خدايا اين ادم چه کاره بود که همچين قصر باشکوهي واسه خودش ساخته يود .

زمين از سنگ مرمر سفيد پوشيده براق و خيره کننده بود . قاليچه هاي ابريشمي قرمز ميون اون سفيدي جلويي خاص داشت .

تمام پله ها و نردهاشم از همون جنس به زيبايي تراش خورده بودند.

عمارت به حالت گرد بود .ستون هايي به شکل مجسمه نيمه عريان مرد سنگيني عمارت رو به دوش ميکشيدند .

ظروف قديمي و تابلوهاي زيبا درگوشه وکنار سالن به چشم ميخورد .

با سرفه پيرمرد به خودم اومدم .

_اگه اجازه ميفرماييد زخم دستتون و پانسمان کنم اقا پسر خونتون داره زمين و کثيف ميکنه.

از نيش کلام پيرمرد لجم گرفت انگار نه انگار که سگ وحشيشون اين بلا رو سر من اورده بود.

حيف که نميتونستم جوابشو بدم وگرنه بد حال اين عصا قورت داده روميگرفتم.

با اکراه باند و ازش گرفتم و گفتم: ممنون خودم انجام ميدم.

بيتفاوت از کنارم گذشت و گفت از اين طرف بيايد.

همونطور که به سختي دستمال و رو زخمم ميبستم دنبالش رفتم .

در اتاقي رو باز کرد که به همون زيبايي سالن تزيين شده بود .

پيرمرد با لحن قبليش گفت: همينجا منتظر باشيد تا نوبتتون بشه.شما اخرين نفر هستيد.

گفتم:مگه کس ديگه اي هم هست؟

پيرمرد با دست به انتهاي اتاق اشاه کرد .

اي داد بيداد ده بيست نفر کلافه و منتظر ايستاده بودند .

منو بگو که فکر کردم اولين نفرم . پس از من زرنگ ترم بود .

ترجيح دادم نزديک نرم از همون فاصله زير نظرشون گرفتم .

اکثرشون کت وشلواري بودن چند تايي هم مثل من تيپ اسپرت پوشيده بودند .

گوشه اي نشستم و چشم به اطراف دوختم .بايد همه زواياي اين عمارت رو به خاطر مي سپوردم شايد ديگه هيچ وقت همچين جايي رو تو زندگيم نميديدم.

سفالينه هاي قديمي که من فقط تو کتاباي هنرم ديده بودم تو کمد بزرگ شيشه اي گوشه از اتاق خودنمايي ميکرد بي توجه به ديگران بلند شدم و مقابلش ايستادم .

اونقدر زيبا روي سفالينه ها کنده کاري شده بود که دلم ميخواست از نزديک لمسشون کنم . اما حصار شيشه اي مانع اين کار بود . نميدونم چقدر گذشت که حضور پيرمرد و کنارم حس کردم .

_نوبت شماست اقا از اين طرف

دل از اون اشيا قديمي زيبا کندم و دنيال پيرمرد عبوس راه افتادم .

از پله هاي مرمر بالا رفتيم وارد راه رويي شديم که از همون قاليچه ها توش پهن بود .

مقابل در بزرگ سفيدي ايستاد و گفت: بفرماييد اقا منتظر شما هستند.

کيفمو رو کولم جابجا کردمو دستي به کلاه موييم کشيدم با اضطراب به ارومي وارد شدم .

مثل رويا ميمونست همه اشيا اتاق ترکيبي از رنگ سفيد و طلايي بود. ميز ,مبلمان ,پرده ها و حتي فرش روي زمين .

صداي خشک و رسمي گفت: بيايد نزديک تر .

به جانب صدا برگشتم .

مردي حدودا سي ساله با پوست برنز وابروان کشيده مشکي به رنگ موهاي لختش که مدل رپ رو پيشوني بلندش ريخته بود با چشماني درشت قهوه اي اما سرد و بي روح و بيني کشيده ولب هاي برجسته پوشيده در کت و شلوار سفيد فرو رفته در مبلي به همان رنگ نظاره گر من بود .

احساس کردم مسخ شدم . به سختي به سمتش رفتم و در مقابلش کنار مبل سفيد رنگ ايستادم و اهسته سلام کردم.

باهمون لحن جوابمو داد و گفت : بهداد هستم

منم گفتم: وحداني هستم

با نگاه سردش وراندازم کرد و گفت :لطفا بشينيد.

کمي صدامو کلفت کردمو گفتم: ميترسم مبلتون کثيف شه اخه و اشاره اي به لباسامو دستمال خوني روي دستم کردم .

باز نگاهي به سر تا پايم انداخت و گفت: نميخواد نگران مبلمان باشيد . در جريان اتفاقي که واستون افتاد هستم . بفرماييد.

همونطور که رو مبل نشستم تو دلم گفتم چه متکبر نه يه عذر خواهي نه چيزي.نوکراشم به خودش رفتن .

_روزمه تون رو بديد ببينم.

سريع مدارک شناسايي و مدرک ليسانسمو بيرون اوردم ومقابلش گرفتم.

_بفرماييد

اونا رو ازم گرفت ومشغول برسي شد .

همونطور که سرش پايين بود متوجه اخمي که بين ابروهاش پديد اومده بود شدم . سرشو اورد بالا و با نگاه خشني بهم گفت:

اقاي محترم منو دست انداختين .

با اضطراب گفتم چطور مگه؟

همونطور که پروندمو انداخت رو ميز از رو مبل بلند شد و گفت: چشماتون سالمه؟

با تعجب گفتم :اره چطور؟

کلافه دستي تو موهاش کشيدو گفت: نه نيست .اگه سالم بود ميديدن که تو اگهي ما نوشته ليسانس روانشناسي نه نقاشي

مقابلش ايستادم تا زير گردنش ميرسيدم با همون لحن خودش گفتم : اتفاقا ديدم چه مدرکي ميخواين اما گفتم شانسمو امتحان کنم لازم نيست که حتما مدرک روانشناسي داشته باشي که بفهمي يه بچه از زندگي چي ميخواد يا بايد چه طور يه بچه رو درست تربيت کرد. تو اين کار فقط تجربه لازمه که اونم من دارم .

بهداد از ديدن حالت من لبخند تمسخر اميزي زد و دوباره رو مبل نشست .

پيپ سفيد ي از جيب کتش بيرون اورد روشن کرد .

من که غرورمو له شده ميديدم مدارکمو از رو ميز با خشونت برداشتم خواستم کيفمو بردارم برم

که صداشوشنيدم : تو به عنوان يه مرد از بچه ها چي ميدوني که اينقدر با اطمينان حرف ميزني؟

کمي اروم شدم نفس عميقي کشيدمو گفتم : يه بچه خواسته زيادي از اين زندگي نداره فقط يه نفرو ميخواد که با همه وجود بهش محبت کنه و باعث شادي کودکانش بشه.

چيزي نگفت ساکت در حالي که داشت پيپشو ميکشيد گفت:خوب حالا تو چطور ميخواي باعث شادي اون بشي؟

نميدونستم چي بايد بگم . مکثي کردمو گفتم: من تو اين عمر کوتاهي که از خدا گرفتم تجربه هاي زيادي بدست اوردم که با زبون نميشه اونا رو ابراز کرد .

درسته که من رشته ام نقاشيه اما ميدونم که با استفاده از دنياي پر نقش ونگار نقاشي ميتونم دنياي شادي واسهفرزندتون بسازم . من حتي تو زمينه موسيقي هم سررشته دارم کتاباي روانشناي رو هم اگه لازم باشه مطالعه ميکنم تا بتونم بيشتر به شما کمک کنم .

بهداد دود پيپشو به صورت حلقه اي به اسمون داد وگفت: هدفت از انتخاب اين شغل چيه؟

بايد راستشو ميگفتم : من وقتي 6 سالم بود پدر و مادرمو تو زلزله رودبار از دست دادم .سرپرستي منو عموم به عهده گرفت .

از اونوقت تا به الان سعي کردم رو پاي خودم بايستم و زير دين کسي نمونم .

الانم بخاطر اينکه ميخوام مستقل بشم و شغلي هم مرتبط با رشتم پيدا نکردم اينجا اومدم .

بهداد دستشوبه سمتم دراز کرد خواست دوباره مدارکمو بينه.

مدارک و دادم بهش.

با صداي بلند گفت: اقاي نيما وحداني معدلت چند بوده؟

با افتخار گفتم : 19

مرد سري به نشانه تعجب تکان دادو گفت: بچه درسخوني هم بودي .

ديدم ارشيو تو دستت بود کاراتو اوردي؟

با خوشحالي گفتم بله.. ميخوايد ببينيد ؟

باز سرشو تکون داد .

با عجله کيف ارشيوم رو مقابلش باز کردم به قيافش نگاه کردم موج تحسين تو چشماش ديده ميشد اما چيزي نميگفت.

با دقت داشت به پرتره هايي که از مجسمه ها وچند منظره از دريا و جنگل زده بودم نگاه ميکرد .

وقتي تموم شد گفت به تقدير اعتقاد داري؟

کمي مکث کردم نميدونستم چه منظوري داره ؟ گفتم اره من خودمو مدتهاست به دست تقدير سپردم .

همون طور که نشسته بود دو تا دستشو بهم زد تو يه چشم بهم زدن پيرمرد عبوس ظاهر شد . رو کرد به منو گفت: با ادوارد برو پيش ماني ببينم پسرم تقديرتو چطور ورق ميزنه .

از خوشحالي قند تودلم اب شد اين حرف يعني که منو قبول کرده بود .

از بين نقاشي هام پرتره اي که از مجسمه يوناني زده بودمو برداشت وگفت اينوواسه کلکسيونم لازم دارم .

با اينکه خيلي اون پرتره رو دوست داشتم گفتم قابل شما رو نداره اگه دوست داريد تمام پرتره ها رو براريد .

با سردي گفت : نه همين کافيه وبه سمت کمد شيشه اي رفت که از سفالينه و مجسمه پر بود .

وسايلمو جمع کردم خداحافظي گفتم و همراه ادوارد به سمت اتاق ماني راه افتادم .

چند راهرو پشت سر گذاشتيم تا اينکه برخلاف قبل جلوي در بزرگ مشکي با رگه هاي سفيد متوقف شديم .جالب بود همه درها به جز اين يکي سفيد بود . از همينجا پي به شخصيت متضاد ماني با پدرش شدم .

ادوارد رفت منم اروم ضربه اي به در زدم . صدايي نيومد . دوباره اين کارو کردم بازم جوابي نشنيدم . با خودم در گير بودم که ايا برم تو يا نرم .

سريع درو باز کردم و وارد شدم تمام ديوار و وسايل اتاق ترکيبي از رنگ سياه و سفيد بود به محض عقب رفتن در يه سطل اب يخ رو سرم خالي شد شکه شدم همونجا تو دهانه در ايستادم .

صداي خنده ريزي به گوشم خورد چشمامو اروم باز کردم .

اما کسي نبود . فهميدم که ميخواد قايم باشک بازي کنه .

طوري که بشنوه گفتم ميخواي بازي کني؟ باشه قبول ولي يه شرط داره .

با خنده ريزي گفت: چه شرطي؟

گفتم: اگه تو ده شماره پيدات کردم قبول کني پرستارت بشم .

گفت : بشمار.

گفتم چشم. يک

در کمدو که نصفش سياه بود نصفش سفيد باز کردم اما نبود .

_دو....زير ميز کامپيوترش نگاه کردم

_سه ... زير تختشو ديدم اونجا هم نبود .

_چهار .... نميدونستم ديگه کجا رو بگردم .

_ پنج.... صندلي رو گذاشتم رفتم روش در کمد بالايي رو باز کردم .خبري نبود .

_شش.... زمان داشت از دستم ميرفت . فکر نميکردم اين قدر زبل باشه .

_هفت...يعني اين شيطونک کجا ميتونست باشه ؟

_هشت....پنجره اتاقش باز بود حتما بيرون پنجره بود ...

_نه.... دوييدم سمت پنجره سرمو بيرون کردم ديدمش ..

_ده... داد زدم ديدمت ... ديدمت ...

پسري حدودا نه ساله با موهاي بلوند و پوستي به سفيدي برف با چشماني به رنگ دريا جيغي از سر شادي وهيجان کشيد و گفت قبول نيست بايد بياي منو بگيري تا پرستارم بشي .

واي خدا باورم نميشد اينقدر شيطون باشه داشت تو اون ارتفاع سبکبال رو تيغه اضافه که شبيه طاقچه باريکي بصورت ماريچ دور تا دور عمارتو گرفته بود راه ميرفت .

هوا هم ابري بود و باد بدي شروع به وزيدن کرده بود .

داد زدم ماني پسر خوب برگرد ... خدايي نکرده ميافتي دستو پات ميشکنه ها...

خنديد و گفت: نترس من حرفه ايم تو يه فکري به حال خودت کن که قراره منو بگيري اينو گفت و سرعتشو بيشتر کرد .

اي خدا چه غلطي کردما . اگه مي افتاد جواب اين باباي گنده دماغشو چي بدادم ..

بسم الله گفتمو از پنجره رفتم بالا جرات اينکه پايينو نگاه کنم نداشتم .

چسبيدم به ديوار و اروم اروم پامو کشيدم جلو از خودم خندم گرفت داشتم عين حلزون ميخزيدم جلو .

ماني که منو تو اون وضع ديد زد زير خنده و گفت : اره بيا ...اون پرستار قبليم از همين بالا افتاد گردنش شکست .

اي خدا گير چه جونوري افتاده بودم پس قاتلم بود .

ديگه چيزي نمونده بود بهش برسم که بارون گرفت اونم چه باروني .

از ترس اينکه کلاه گيسمو باد نبره کلاه سويشرتمو که پوشيده بودم با بدبختي انداختم رو سرم و بندشو محکم بستم .

با فشاري که به دستم اوردم دوباره بد جوري درد گرفت و خونريزي کرد .

نميدونم اين بچه چطور با سرعت رو اين لبه نازک راه ميرفت .

هراز گاهي برميگشت ببينه من تو چه وضعيم ....

وقتي ديد بهش نزديک شدم بازم سرعت گرفت و گفت: اگه تونستي منو بگيري

تمام هيکلش خيش اب شده بود اما عين خيالشم نبود ...

سعي کردم تندتر حرکت کنم . چند قدم ديگه بيشتر نمونده بود بگيرمش که ديدم پاش ليز خورد نزديک بود پرت شه پايين.

.با يه دست حفاظ پنجره ا ي که کنارم بود گرفتم و دست ديگمو حلقه کردم دور کمرش و بين زمين و اسمون نگه داشتم .

ماني با چشاي درياي رنگش که از ترس گشاد شده بود تو چشمام نگاه ميکردو هي ميگفت :

نذار بيفتم تو رو خدا ... منو ببخش ..

قول ميدم بذارم پرستارم بشي ...فقط نذار بيفتم .. خواهش ميکنم

دارم ميفتم منو محکم بگير ...

سعي کردم بکشمش بالا اما ماني سنگينتر از اون چيزي بود که فکر ميکردم .دستم به شدت داشت ازش خون ميومدو از درد ميسوخت بارونم محکم به صورتم سيلي ميزد . ماني با گريه التماس ميکرد . خدايا کمکم کن .

چند ثانيه مثل چند ساعت گذشت .همه قدرتمو جمع کردموکه اونو با يه حرکت بکشم بالا ... با فريادي از ته دل گفتم يا ااااااااخخخخخدددداااااااا اااا و اونو همه قدرتي که برام مونده بود کشيدم بالا و گرفتم تو بغلم .

هردوموبي رمق رو اون طاقچه باريک فرو رفته تو بغل هم نشسته بوديم که صداي پارس تازي به گوش رسيد . ادوارد چتر به دست از عمارت بيرون اومد و داشت به سمت تازي ميرفت که ماني داد زد ادوارد ...ادوارد بيا کمکمون کن .

پيرمرد لحظه اي ايستاد اطراف رو نگاه کرد اما ما رو نديد .

دوباره اومد بره که ماني داد زد : ادوارد مگه با تو نيستم بيا کمک من اين بالا همون جاي هميشگي....

پيرمرد لحظهاي سرشو بالا کرد و ما رو تو اون وضعيت ديد .

خونسرد گفت : نگران نباشيد اقا الان احمدو ميفرستم بياد . و سريع به داخل عمارت رفت .

چند دقيقه بيشتر نگذشت که احمد از اون سمت باغ نردبون به دست به سمت ما اومد . داشتم ماني رو از نردبون ميفرستادم پايين که ديدم اقاي بهداد با اون هيبت و صلابت سراسيمه به سمتمون اومد وادواردم چتر به دست دنبالش ميدويد .

دستم زير خون بود چشام ديگه درست نميديد قدم رو نردبون گذاشتم ماني رو ديدم که با چشماي گريون تو بغل پدرش بود و بهداد داشت اونو سرزنش ميکرد .

يه لحظه چشمام سياهي رفت و پام از رو نردبون ليز خورد احساس کردم به سرعت دارم به پايين سقوط ميکنم . يادم افتاد به حرف ماني که گفته بود پرستار قبليشم از همين بالا افتاده و گردنش شکسته بود . لحظه اي دلم به حال خودم سوخت .

کاش حداقل چند ماهي از کارميگذشت بعد به دست اين وروجک کشته ميشدم .

قطره هاي بارونم بي محابا به سرو صورتم ميخورد وبلاخره افتادم

اما نه رو زمين بلکه تو بغل گرم ومحکم اقاي بهداد .

صداي پر اضطرابشو شنيدم که ميگفت : اقاي وحداني چشماتونو باز کنيد ....اقاي وحداني .... ادوارد زنگ بزن ارژانس بياد بدو .

تا اسم ارژانس اومد با زور چشماموباز کردم اگه دکتر ميومد لوميرفتم.

نبايد رشته هام پمبه ميشد .

با صداي ضعيفي گفتم : نه...اورژانس نميخواد من خوبم

و سعي کردم از تو بغل بهداد بيام بيرون .

بهداد نفس عميقي کشيد و گفت : حالتون خوبه اقاي وحداني ؟

به سختي رو پام ايستادم و گفتم :بله ...که باز تعادلم بهم خورد و نزديک بود بيفتم که اين بار ماني با اون جثه کوچيکش منو گرفت وگفت: بابا دستش خيلي خون اومده بايد زخمشو ببنديم .

بهداد با چشماي نگران منو نگاه کرد و گفت الان ميگم يه دکتر بياد ببينتش .

با شنيدن اسم دکتر باز وحشت زده گفتم: نه دکتر نميخوام ...

بهداد اما با خشونت گفت : مگه ميشه اقا با اين خوني که ازت رفته حتما بايد يه دکتر ببينتت.

باکمک احمد منو به اتاق ماني روفتم و تو تخت سفيد و مشکي ماني دراز کشيدم . هرکي واسه کاري رفت .من موندمو ماني . وقتي تنها شديم گفتم : فکر کنم از اين شيطونيا زياد ميکني که کسي تعجب نکرد نه؟

ماني با لحن بچگونه اي گفت : اين عادي ترين کارمه .

گفتم: پس خدا غيرعاديش بخير کنه

يه دفعه ماني اومد جلو و با لباي خوش حالتش گونمو بوسيد و با دست کوچيکش گره کلاهمو باز کرد و شروع کرد کلاگيسمو مرتب کردن .

با لحن غمگين و عجيبي گفت : تو بوي مامانمو ميدي . حتي مثل اون بغلم کردي .

کمي ترسيدم نکنه چيزي فهميده بود .

گفتم : خوب همه وقتي ميترسن همينجوري همديگه رو بغل ميکنن .

با همون نگاه گفت : اما هيچ کس غير مامانم و تو منو اينجوري بغل نکرده بود حتي بابام .

کمي خيالم راحت شد وگفتم : مردا بخاطر غرورشون هيچ وقت نميتونن درست ابراز محبت کنن.

ماني با نگاه پرسشگري گفت : پس چرا تو مثل بقيه مردا نيستي؟

خاک تو سرم خودم داشتم خودمو لو ميدادم اومدم جوابشو بدم که در باز شد و اقاي بهداد همراه مردي ميانسال وارد شد . مشخص بود دکتر خوانوادگيشونه .

پيررمرد سريع کيفشو باز کردو اومد سمت من . سلامي گفتم که با گرممي جوابمو داد .

گوشي معاينشو از زير لباس رو قلبم گذاشت . نبضمو گرفت بعد

بانداژخوني رو از دستم برداشت و شروع به استيريل زخمم کرد .

امپولي از کيفش در اورد و هواگيري کرد خواست بزنه تو دستم که سريع دستمو جمع کردموگفتم : دکتر امپول نه.

پيرمرد با تعجب به من نگاه کرد و گفت: نگو که مثل بچه ها از امپول ميترسي .

گفتم : اتفاقا چرا از تنها چيزي که تو زندگيم ازش ترسيدم امپول بوده .

ماني با شادي خنديد ....لبخند محوي رو لباي اقاي بهداد بود .

دکتر به زور ميخواست امپول و به دستم بزنه و هي ميگفت :نميشه اينو نزني اخه سگ گازت گرفته شايد کزاز بگيري .

از من نه از اون که اره بايد بزني ماني اومد نشست رو سينم و محکم دستمو گرفت وگفت: بزن دکتر من گرفتمش.

بعد مثلا ميخواست حواس منو پرت کنه گفت: اسمت چيه پرستار ؟

از لحنش خندم گرفت و گفتم : نيما

بهداد ديگه داشت به وضوح ميخنديد که موبايلش زنگ زد عذرخواهي کرد و رفت بيرون.

تو همين حين سوزش شديدي تو دستم حس کردم . اخ که چه دردي داشت امپول .از بچگي ازش متنفر بودم .

دلم ميخواست عين بچه ها بزنم زير گريه .

وقتي تموم شد ماني خندون با يه جست از روم پريد پايين و گفت ديدي درد نداشت نيمايي.

اشک از گوشه چشمم اومد پايين و گفتم اره اصلا درد نداشت.

دکتر با ديدن اشکم لبخندي زد و گفت : از سن شما بعيد دخترم حالا اون دستتو بده فشارتو بگيرم .

شکه شده بودم به ماني نگاه کردم . چشاي ابيش برق عجيبي ميزد با لبخند موذي گفت: ديدي گفتم مثل مامانم بغلم کردي .

نميدونستم چي بگم فقط با صدايي که از ته چاه بيرون ميومد گفتم : خواهش ميکنم نذار پدرت بفهمه . مطمئن باش الان بي سرو صدا ميرم .

ماني اومد جلو و همون لحن کودکانش گفت: نميزارم بري مگه شرطمون يادت رفت؟ خواهش ميکنم ...بخدا به بابايي چيزي نميگم .

دکتر متعجب از حرف ماني و من گفت : چيو نبايد سياوش بفهمه؟

سرمو انداختم پايين و اهسته گفتم : که من يه دخترم .

دکتر سري تکون دادو گفت: عجب پس بگو چرا اين تيپ پسرونه رو زدي. واسه اگهي خودتو اين شکل کرده بودي؟

ماني با التماس گوشه کت دکتر و گرفته بود و ميگفت: اقا کيواني تو رو خدا به بابايي چيزي نگو ... بزار نيمايي پرستارم بمونه .

دلم از التماساي ماني کباب شد ببين اين بچه چقدر کمبود محبت داشت که بخاطر يه اغوش پر مهر اينطور واسه خاطر من غريبه خواهش و تمنا ميکرد .

پيرمرد دست پر مهري رو سر ماني کشيد و گفت : باشه پسرم من چيزي نميگم ...اما اين چيزي نيست که پدرت نفهمه دير يا زود متوجه ميشه .

ماني باز ملتمس گفت: تو چيزي نگو اقا کيواني من و نيمايي يه کاري ميکنيم بابام نفهمه .

دکتر با لبخند پر مهري گفت: چشم ماني جان . اين تو اينم نيماييت ببينم ببينم چي کار ميکنيد . هر وقتم کمک خواستيد رو من حساب کنيد .

با نگاه قدر شناسانه اي به دکتر نگاه کردم و گفتم : نميدونم با چه زبوني از شما تشکر کنم . يک دنيا ازتون ممنونم . من خيلي به اين کار احتياج دارم وگرنه ادم حقه بازي نيستم به خدا .

پيرمرد همونطورمهربون نگام کرد و گفت : تو رو به تقديرت ميسپارم دخترم شايد تو بتوني سياوشو برگردوني به قبل .

رفت به سمت کيفشو وسايلشو جمع کرد .

از حرفش سر در نياوردم گفتم : منظورتون چي بود دکتر .

گفت: خودت کم کم ميفهمي دخترم .و از تاق بيرون رفت .

تا تنها شديم ماني باز اومد جلو و گونمو بوسيدو دستاشو از هم باز کرد و گفت : نيمايي ميشه دوباره مثل مامانم بغلم کني ؟

پرسيدم: ماني چرا از فعل گذشته واسه مادرت استفاده ميکني؟ مگه مادرت کجاست؟

بغض راهگلوشو بست وگفت:. وقتي من پنج سالم بود مرد.

از اين حرفش دلم لرزيد دستامو از هم باز کردم واونو تو بغل گرفتم و گذاشتم گوشه اي از خلا محبتشو پر کنه .

طرفاي ساعت پنج بعد از ظهر بود که با کلي قول به ماني که فردا صبح زود برميگردم از اون عمارت بيروم اومدم.

وقتي پيش بهداد رفتم واسه کسب اجازه بد جوري حالمو گرفت .

با خودم گفتم حالا کلي ازم تشکر ميکنه که جون پسر يکي يدونشو نجات دادم .

اما زهي خيال باطل زل زد تو چشامو با لحن خشک و سردي که ادم مور مورش ميشد گفت: اقاي وحداني , از شما با اون حرفايي که زديد انتظار نداشتم اين مسخره بازي رو در بياريد .

حسابي جا خورده بودم متعجب گفتم : ببخشيد متوجه منظورتون نشدم اقاي بهداد.

با تمسخر نگاهي بهم انداخت و گفت: بهتون نمياد دير فهم باشيد . منظورم واضحه چرا ماني رو تو اين کار خطرناک همراهي کرديد ؟

اگه دنبالش نميرفتيد اين اتفاق نمي افتاد .

دلم ميخواست يه حرف گنده نثارش کنم اما حيف که محتاج اين کار لعنتي بودم .

منتظر گفت: چرا جواب نميديد؟

در حالي که به سختي خودمو کنترل کرده بودم گفتم: حق با شماست .

من نميدونستم که با اين کار ماني ترغيب ميشه . مطمئن باشيد از اين به بعد همچين اشتباهي از من سر نميزنه .

بهداد که انگار منتظر يه بحث و توجيه از طرف من بود . با گفته من که حق رو به اون داده بودم سگرمه هاش کمي از هم باز شد و گفت: فردا صبح زود اينجا باشيد ماني صبح بايد بره مدرسه شما هم همراهيش ميکنيد گويا باز شيطوني کرده منو خواستن . صبح قبل از رفتن بيايد چکي بهتون بدم که به مدير مدرسش بديد .

گفتم: چشم فردا ساعت 7 اينجا هستم . امري نيست ؟

بهداد متکبرانه سري تکان داد که يعني نه.و با دست به سمت در اشاره کرد که منظورشو خوب فهميدم .

تازه متوجه شدم چرا ماني اينطوري شده بود . با اين کاراش ميخواست توجه پدرشو جلب کنه اما اين بهداد اصلا تو اين باغا نبود .

با خودم گفتم بايد اين مرد از خود راضي رو ادب کنم . اما حالا وقتش نبود . بايد خوب اعتمادشو جلب ميکردم بعد .

داشتم از در خارج ميشدم که صداشو شنيدم: ضمنا اقاي وحداني ممبعد ديگه با اين تيپ سر کار حاضر نشيد .به اين ادرس بريد و چند دست کت و شلوار اسپرت و مجلسي بگيريد اين مبلغم فعلا پيشتون باشه تا سر ماه باز پرداخت کنم .

چشام ازديدن تراول ها برق زد فکر نميکردم حقوقمو جلو جلو بهم بده .

با تعارف گفتم: بزاريد حالا يک ماهي بگذره ببينيد از کارمن راضي هستيد بعد .

باز سگرمه هاش تو هم رفت و گفت: بهتره تعارف و بزاريد کنار اقاي وحداني من از تعارف کردن متنفرم . بگيريد فردا هم هفت اينجا باشيد .

بي هيچ حرفي پولو گرفتم و بيرون اومدم .

احساس حقارت ميکردم . يه لحظه به سرم زد که پولا رو پرت کنم تو صورتشو خودمو از اين ذلت نجات بدم .اما ياد چهره به غم نشسته ماني پشيمونم کرد .

کلي راه رفتم تا خودمو به ايستگاه رسوندم . منتظر خط شدم .

به ادرسي که بهم داده بود نگاه کردم اوه اقا از کجا خريد ميکرد .

ستار خان بوتيک اليزه .که گرونترين وخوش دوخت ترين کت و شلورا رو از

ترکيه وارد ميکرد .

پولم حتي به اندازه يه دست کت و شلوارم نميرسيد .

اتوبوس اومد سوار شدم بايد حتما يه سر به ارايشگاه ميزدم . نميشد با کلاه گيس به اين کار ادامه بدم هر ان ممکن بود اتفاقي بيفته و ضايع بشم .

سه ايستگاه رفتم که چشمم به ارايشگاه مردونه ديپلمات سرخيابون بصفاي قصر و دشت افتاد سريع دکمه ايست و زدم و از واحد پياده شدم .رفتم تو کوچه کنارشو تو يه چشم به هم زدن کلاه گيسو برداشتم رفتم توي ارايشگاه .

خدا رو شکر دوتا مشتري بيشتر نبود .

مرد که کمي اوا خواهرميزد تا منو ديد گفت: سلام . خوش اومدين. کامي هستم.

منم سلامي دادم و گفتم: نيما هستم . اومدم موهامو يه مدل خوب کوتاه کنيد .

دستي تو موهاي خوشحالتم کرد و گفت: وا دلت مياد مو به اين قشنگي وکوتاه کني؟

تازه الان بلند مده نيما جون

با بي حوصلگي گفتم . من ميخوام کوتاه شه سر کار ازم ايراد گرفتن.

کامي با حرکت خنده داري دستشو تکون داد و گفت : واه واه نميدونم موها ي کارمنداشون چه دخلي به کار اونا داره . نميزارن مردم هر جور دوست دارن بگردن .

منو راهنمايي کرد که بشينم . پيشبندو بست و سرمو با ابپاش خيس کرد .

در حالي که خودشو ناراحت نشون ميداد گفت: تو عمرم موهاي پسرس رو به اين لطيفي نديدم . مثل مال دخترنرم وخوش رنگه . چي به موهات ميزني اين قدر پر پشت و خوشرنگ شده؟

خندم گرفت وگفتم: شامپو سدر صحت.

کامي لحظه اي دست از کار کشيد و با ژست بامزه اي دستشو زد به کمرو گفت : داري مسخرم ميکني.

ديدم ناراحت شده گفتم: نه بخدا من از بچگيم صابون گلنار ميزدم تا زگي هام سدرصحت استفاده ميکنم .

در حالي که با حلت بهت و شگفتي شروع به کار کرد گفت: خوب شانس اوردي . حتما ارث دارين وگرنه مردم اين همه شامپو خارجي ميزنن کچل ميشن اونوقت تو با اين شامپو و صابون دره پيتي موهات اينطوري مونده .

با لبخند گفتم :اره شايد ....چون بابامم موهاش به همين پر پشتي بود .

کارش که تموم شد خودمو تو اينه ديدم موهام خيلي عجيب و غريب کوتاه شده بود در همو نامنظم اما جالب بود که خيلي صورتمو مردونه و جذاب کرده بود .

کامي که رضايتو تو چشام ديد گفت: ميدونستم خوشت مياد .

به اين صورت و موي لطيف فقط مدل فشن مياد درست شداي عين اين پسراي خوشتيپ کره اي .

بزار ابروتم يکم مرتب کنم تا جذاب تر شي .

گفتم : نه ممنون همينجوري خوبه بدم مياد ابروم دست بخوره .

چپکي نگام کرد و گفت: وا مثل اين پسر امولا حرف ميزني باورکن فقط روشو کوتاه ميکنم اخه خيلي بيرخته... تو چشم ميزنه .

حريفش نشدم با اون قيچي ظريف موهاي ابرومو کوتاه کرد .

خلاصه کارش تموم شد و الحق که خيلي تميز کار ميکرد . با خودم گفتم ديگه هميشه ميام همين ارايشگاه .حق والزمشو دادمو راه افتادم به سمت بوتيک اليزه.

اينبار با تاکسي رفتم رسيدم ديدم اوووه ه ه ساعت هفت شبه تازه داره باز ميکنه .

کمي صبر کردم کامل که باز کرد رفتم داخل .

فروشنده که برعکس کت و شلوار خوشدوخت تنش بيرخت بود گفت: چه امري داشتيد قربان؟ در خدمتم .

با اکراه گفتم : من از طرف اقاي بهداد اومدم چند دست کت و شلوار ميخواستم .

با شنيدن اسم بهداد گل از گلش شکفت : بله بله بفرماييد صفا اورديد .

الان کارامونو نشونتون ميدم .بفرماييد بشينيد .

سريع تلفن و برداشتو شماره گرفت: سلام

لطف کنيد کيک و قهو بفرستيد اشتراک 23 . و گوشي رو گذاشت .

همونطور که داشت چاپلوسي ميکرد کت اسپرت مشکي رو اورد . کمک کرد بپوشمش . يکم سازش برام بزرگ بود اندام ظريفم تو اون کت اصلا جالب نبود . پسر که خودش متوجه شده بود سريع رفت و يه ست ديگه اورد .

_لطف کنيد کامل بپوشيد.

رفتم تو اتاق پرو با بدبختي خودمو از شر پليور زمختم رها کردم . پيرهن لطيف مشکي از جنس ساتن که خيلي براق بود و پوشيدم کامل اندازه بود برامدگي سينه هامم توش مخفي مونده بود .

شلوارپارچه اي بههمون رنگ پوشيدم اما کمي برام بلند بود که پسر فروشنده علامت گذاشت و گفت: نگران نباشيد همين الان کوتاهش ميکنم .

بعد کت اسپرت مشکي از جنسي که تا اون موقع نديده بودم بهم داد .

کامل که شدم نگاهي به خودم انداختم چه بهم ميومد . ديگه يه درصدم کسي شک نميکرد من دخترم .

چند دست ديگه هم به عناوين مختلف برداشتم

ديگه وقت رفتن بود دلم واسه پولاي بيزبوني که ميخواستم بدم ميسوخت . رو به پسر گفتم : حسابم چقدر ميشه ؟

فروشنده لبخندي زد و گفت آقاي بهداد حساب کردند .

در حالي که قند تو دلم اب ميشد گفتم: کي؟ اخه اينطوري که نميشه . پولشونو پس بديد خودم حساب ميکنم .

فروشنده اين بار با تمسخر نگاهم کرد و گفت : فکر نميکنم شما الن همچين پولي همراهتون باشه .

در حالي که بهم برخورده بود گفتم: مگه چقدر ميشه ؟ بگيد شايد همراهم باشه .

با با همون لبخند تمسخر اميز گفت:قابل نداره با تخفيف ويژه بخاطر اقاي بهداد ميشه

دو ميليونو هشتصد هزار تومن.

کفم بريد تا حالا بيشتر از صد هزار تومن واسه خودم چيز نخريده بودم اونوقت حالا....

کمي خودمو جمع و جور کردمو گفتم بهتره همون اقاي بهداد حساب کنن .

و بدون لب زدن به کيک و قهوه از اونجا خارج شدم .

مخم داشت سوت ميکشيد . دوميليون . من حتي اين مقدار پولو يکجا نديده بودم .

خسته خودمو به خونه رسوندم بازم تنها بودم . سکوت تمام خونه رو پر کرده بود .

داشتم به فردا فکر ميکردم به اينده نامعلومم .....

نيمه هاي شب احساس کردم کسي کنارمه تا چشامو باز کردمو تکوني خوردم دستي رو دهنمو گرفت . حالم از بوي تند الکلي که به مشامم رسيد بهم خورد . تو تاريکي اتا ق چشمام صورت مست کرده مهران و تشخيص داد که با حالت بدي بهم زل زده بود و نيشخند ميزد .

داشتم از ترس ميمردم . بايد يه کاري ميکردم . تقلا کردم دستشو از رو دهنم بردارم که تنه سنگينشو انداخت روم . نفسم داشت بند ميومد . اشک تو چشام جمع شده بود .

صداي چندش اورشو شنيدم : بيخودي زور نزن . نترس ... اروم باش

کاريت ندارم فقط ميخوام يکم با دختر عموم اختلات عاشقانه کنم . همين .

با دستام موهاي فرفريشو که عين پشم گوسفند ميمونست گرفتم و با هرچي زور تو بدنم بود کشيدم . از درد ناله اي کرد و دستشو از رو دهنم برداشت هلش دادم عقب

خواستم از زير بدنش خودمو بکشم بيرون که سيلي محکمي تو گوشم خوابوند تا مغز سرم سوت کشيد . گيج و منگ شده بودم .

با وحشي گيري پيرهنمو پاره کرد . لباي کثيفشو رو بدم پايينو بالا ميرفت . نفس نفس ميزد و ميگفت: اي جان .. چه هيکلي قايم کرده بودي زير اين لباسا ... ووو حس ميکردم يه سگ بد بو داره ليسم ميزنه . تقلا کردنم فايده نداشت مثل يه جوجه زير بدنش داشتم له ميشدم .

خواستم جيغ بکشم که ياد حرفاي زن عموم افتادم نه نبايد مي ذاشتم باز بهم تهمت بزنه . داشت به زور شلوار جينمو از پام ميکشيد بيرون که

حواسمو جمع کردم ساعت زنگدار کنار رختخوابمو برداشتم و اونقدر محکم کوبوندم تو سرش که بي هيچ صدايي نقش زمين شد .تن گندشو از روم کنار زدم.

سريع لباسا و هر چي که به ذهنم ميومد ريختم تو ساک دستيم . هي برميگشتم عقب ببينم بهوش نيمده که يه لحظه ديدم تکون خورد ديگه واينستادم ساک و انداختم رو کولمو به سمت در رفتم که از پشت افتاد روم با صورت پهن شدم رو زمين

سينه هام بد جوري درد گرفتن . موهامو ي کوتاه شدمو تو چنگ گرفت و با صداي دورگه اي گفت . تو سر من ميزني ماده سگ . همه دخترا منتظر يه اشاره منن اونوقت تو ...... منو با يه حرکت پرت کرد گوشه ديوار و کمر شلوارشو شل کرد . ديگه تحمل نداشتم با چشماي گريون گفتم : جلو نيا ...تو رو خدا ... تو که اين همه دوست دختر داري .. منو ميخواي چي کار .... بخدا جيغ ميکشم مهران و عمو بيان ...

با خنده چندش اورش گفت : جيغ بکش ...يالا ديگه جيغ بکش ... فکر کردي خرم وقتي اونا خونه ان بيام سراغت ... هيچکي تو خونه نيست ... الگي گلوتو پاره نکن ...

از ترس قالب تهي کردم ديدم داره مياد طرفم پيرهنشو در اورد قلبم عين گنجيشک ميزد بالشتمو به سمتش پرت کردم با يه حرکت اونو طرف ديگه اي انداخت . گلدون... کتاب.... هر چي تو دستم ميومد به سمتش پرت ميکردم اما فايده نداشت . مقابلم بود خواست با دستاش منو بگيره که عين گربه از کنارش چارچنگولي در رفتم از پشت پامو گرفت کشيد سمت خودش با خودم گفتم ديگه کارم تمومه با صداي بلند زار ميزدم و التماسش ميکردم که يهو چشمم به حشره کش گوشه اتاق افتاد . با تقلاي زياد پامو از دستش بيرون اوردمو دوييدم سمت پيف پاف اونم پشت سرم تا خواست دوباره بگيرتم اسپري رو تو صورتش خالي کردم با دست رو چشماشو گرفت و داد زد : اي چشمم .. کثافت کورم کردي ... ا..بي پدر ميکشم ... ااااي ي ي چششمم ... ميکشمت نيماااااا

جلدي ساکمو برداشتم و دوييدم بالا و از در خارج شدم ...

هوا هنوز تاريک بود پرنده تو شهر پر نميزد ...هنوز داشتم ميدوييدم .

اشک چشمام صورتمو خيس کرده بود اونقدر ترسيده بودم که نفهميدم چطور از خونه زدم بيرون ... اصلا کجا بودم ... پشت سرمو نگاه کردم خبري از مهران نبود . گوشه ديوار ايستادمو از نفس افتاده بودم .

هميشه از مهران بدم ميومد .نگاه هرزش بدنمو ميلرزوند اما فقط در حد همون نگاه بود ... هيچوقت جرات همچين کاري رو نداشت ... اره شايد بخاطر اينکه هميشه تو خونه مرداد هوامو داشت ... اما امشب کجا بود ... چرا هيچکدومشون خونه نبودن ...

ديگه اون خونه جاي موندن نبود . به اطاف نگاه کردم

هوا هنوز تاريک بود فکر کنم ساعت 3 صبح بود .

به سر تا پام نگاهي انداختم .

با لباس پسرونه کفشي که پشتش خوابونده شده بود و برامدگي سينه ام که وقت نکرده بودم ببندمش . سريع ساکمو گذاشتم زمين مانتو و شالي در اوردمو پوشيدم . بايد دنبال يه جايي ميگشتم تا بتونم لباسامو عوض کنم . اما اخه کجا ؟

سر خيابون اصلي رسيدم .بايد ازش رد ميشدم ...

ماشيناي سنگين از کنارم ميگذشتند. بعضياشون واسم چراغ و بوق ميزدند . بعضياي ديگه واميستادن . دوباره شروع کردم به دوييدن و از خيابون گذشتم وارد کوچه پس کوچه ها شدم . اينقدر رفتم تا به پارک محله که بخاطر قوري بزرگي که ازش اب ميريخت معروف بود به پارک قوري رسيدم. تنها جايي که ميشد تغيير قيافه داد همينجا بود . با قدماي سريع به سمت توالتهاي ته پارک رفتم . اروم در و هل دادم عقب که يهو يه پيزي از پشت درو گرفت هر چي فشار ميدادم فايده نداشت . صداي هراسون دو دختر به گوشم خورد

_حتما مامور انتظاميه .

_درو محکم بگير بچه ها از پنجره در برن .

_ خودم چي؟

يه بار ديگه هل دادم اينبار در بشدت باز شد و هل خوردم تو ديدم دختري داره از پنجره ساختمون توالت فرار ميکنه .

دختراي فراري بودن . يه لحظه با خودم گفتم : خوب شد حداقل يه سقف بالا سرم بود و گرنه حتما منم مثل اينا اواره مستراح ميشدم .

بوي گند توالت حالمو بهم زد . به سمت صندلي ته راهرو رفتم

ديدم يه پير زن مچاله گوشه يکي از توالتا افتاده . شيبه معتادا بود بد جوري حالم داشت بهم ميخورد . از اين همه فقر وکثافت اوقم گرفت .

سريع ساکمو رو صندلي گذاشتم .

مقابل ايينه شکسته اونجا ايستادمو لباسمودر اوردم سوز پاييزي بدنمو لرزوند . بانداژ و برداشتم سينمو محکم بستم .

کتو شلوار ست مشکيمو پوشيدم دستامو خيس کردمو تو موهام کشيدم و سعي کردم همون مدلي که کامي واسم درست کرده بود درش بيارم .

وقتي مرتب شدم وسايلمو جمع کردم برم که باز پيرزن وديدم نميدونم زنده بود يا مرده هر چي خواستم به سمتش برمو کمکش کنم نتونستم . خواستم برم اما باز دلم راضي نشد هر چي پول نوت داشتم از تو ساکم در اوردم سرجمع پنجاه هزاري ميشد با اکراه به سمتش رفتم و پولو گذاشتم کف دستاي چرکش .ميدونستم بازم با اين پول مواد ميخره اما نميدنم چرا نتونستم بي تفاوت ازش بگذرم .

سريع از توالت خارج شدم و عقي زدم .

باورش برام سخت بود . هميشه فکر ميکردم جزء قشر فقير جامعه ام اما حالا با ديدن اين صحنه فهميدم زير خط فقرم کسايي هستند که زندگي ميکنن . درواقع زندگي که نه مرگ تدريجي .

چه روز گندي رو شروع کرده بودم .

لحظه اي عمارت باشکوه بهداد و با توالت مخروبه پارک مقايسه کردم .

چه اختلافي بود .

هوا کم کم رو به روشني ميرفت ساعت بزرگ پارک ده دقيقه به شش رو نشون ميداد .

وقت نداشتم بايد سريع خودمو به خونه بهداد ميرسوندم . تاکسا هم تک و توک بيرون اومده بودن جلوي يکشون و گرفتم و گفتم در بست.

دو پايي زد رو ترمز گفت :کجا؟

گفتم : خيابون ارم چند ميبري؟

نگاهي به سروضعم کردو گفت: چهار تومن .

معلوم بود ميخواد تيغم بزنه گفتم : او چه خبره؟ دو وپونصد ميدم ميبري؟

با عصبانيت گفت : نه عامو برو با يکي ديگه . فکر کرديم سر صبحي خدا بمون رو کرده .

از اونجايي که ديرم شده بود سوار شدم و گفتم باشه بيا اينم چهار تومن .

با سرخوشي پول و گرفت و گفت خدا بده برکت .

از خيابوناي دود گرفته گذشتيم تا به باغ سر سبزارم رسيديم.

سر کوچه عمارت بهداد بوديم که گفتم :ته همين کوچه .

وقتي راننده مقابل عمارت ترمز زد با اهي گفت: اي خدا مصبتو شکر ببين

يکي را داده اي صد ناز و نعمت يکي قرص نون الوده در خون .

ديگه وانستادم بقيه گلشو از خدا بشنوم.

رفتم سمت در بزرگ اهني و زنگ در و زدم .

چند دقيقه بعد در باز شد و من پا به درون عمارت سر سبز بهداد گذاشتم .

و پا به درون عمارت سر سبز بهداد گذاشتم مثل روز قبل ادوارد عين برج زهر مار در سرسرا رو برام باز کرد و من وارد شدم .

داشتم به سمت اتاق ماني ميرفتم که گفت: اقا منتظرتون هستن . راهمو کج کردمو به اتاق بهداد رفتم .

باز هم پيپ به دست با همون کت و شلوار رو مبل راحتي سفيدش لم داده بود و از پنجره بزرگ اتاقش ابگيرو تماشا ميکرد . تا صداي پامو شنيد به سمتم برگشت .

برق تحسينو تو چشماش ديدم . سلامي گفتم که کمي گرمتر از روز قبل پاسخمو داد

از جا بلند شدو به سمت ميز کارش رفت .

چيزي نوشت ...کاغذي به سمت گرفت و گفت : اين نامه رو همراه چک به اقاي محتشم مدير مدرسه ماني بديد .

چشمي گفتم و خواستم برگردم که با کمي تمسخر گفت: از کت و شلوارتون راضي هستيد ؟

نفس عميقي کشيدم و به سمتش برگشتم گفتم : بله البته کيه که از کت به اين خوشدوختي راضي نباشه . ضمنا از شما هم واقعا ممنونم بابت اينا . مطمئن باشيد در اسرع وقت هزينشو به شما برميگردونم .

با ز با همون لبخند کجکي گفت: نميخواد به فکر پس دادن پول باشي اين يه هديه بود بخاطر نجات جون ماني . بعدشم تو از من حقوق ميگيري ميخواي پول خودمو به خودم برگردوني . بيخيال پسر جون برو خوش باش .

خدايا چرا اين مرد همه حرفاش نيش دار بود . خوب بگو تو که هديه ميدي چرا تو رخ ميکشي پس ؟

بي هيچ حرفي درو باز کردمو بيرون اومدم . از بس ناخونمو تو مشتم فشردم جاش رو کف دستم مونده بود .

با خوشحالي به سمت اتاق ماني رفتم . اين بار در و با احتياط باز کردم . اما خوشبختانه خبري از سطل اب خبري نبود . ماني اروم تو تختخوابش خوابيده بود.

پتوش کنار رفته بود و قسمت کمي از بدنشو پوشونده بود .

اروم موهاشو نوازش کردم و گفتم: ماني ... مانيه خوشکلم بيداري ؟

چشماي ابيش با شوق از هم باز شد . پريد تو بغلم و گفت: سلام نيمايي جونم

همونطور که تو بغلم بود به سمت دستشويي اتاقش بردمشو گفتم: سلام عزيز دلم

چشماشو ماليد و با شوق نگام کرد وگفت: واي چه ناز شدي نيمايي کت و شلوار چه بهت مياد ...

بعد با احتياط دستشو رو موهام کشيد :واي موهاتم از اين سيخ سيخيا کردي .؟ منم تابستونا که مرسه نميرم موهامو اينجوري ميکنم .

با لبخند گفتم: اول مرسي از اينهمه تعريف هر چي باشم به پاي خوشگلي تو نميرسم دوما مرسه نه مدرسه .

سوما خ ديشب خوب خوب خوابيدي؟

با اخم سرشو تکون داد و با لحن خوشمزه گفت :نه

گفتم: ااا چرا گلم؟

گفت: اخه ديشب خواب بد ديدم .کلي ترسيدم .

سرشو بوسيدمو گفتم : اشکال نداره عزيزم از امشب ديگه نميزارم خواب بد ببيني .حالا بيا برو يه جيش بکن ....صورتتو بشور تا بريم مدرسه که داره دير ميشه .

با لحن خنده داري گفت: واي ي ي ..نه ..بازم مرسه..

خنديدمو گفتم : مدرسه نه مرسه

گفت حالا هر چي.

تا ماني دست و روشو ميشست از ادوارد خواستم صبحونه ماني رو بياره اتاقش که با سردي تمام گفت: اقا زاده هيچ وقت صبحونه نميخورن .

از لحنش بدم ميومد انگار با من پدر کشتگي داشت از لجش گفتم اتفاقا خودش گفته که ميخواد .

اين بار کمي تعجب تو اون چشاي بي حالش نشست و بي هيچ حرفي رفت . چند دقيقه بعد با سيني کامل صبحونه برگشت .

ماني داشت صورتشو خشک ميکرد که گفتم : ماني بيا صبحونتو بخور تا زود بريم

با دست دماغشو گرفت و گفت: پيف پيف بدم مياد ازبوي تخم مرغ . ببرش

وقتي ديد من دارم جدي نگاش ميکنم گفت: خوب نيمايي بو ميده دوست ندارم .

دستي روموهاي لختش کشيدمو گفتم : ميدوني الان چند تا بچه دوست داشتن جاي تو بودن و اين غذا هاي خوشمزه رو ميخوردن؟ خيليا يکوشونم من

ماني با اين حرف بچگونه خنديد و گفت ااا نيمايي مگه تو هم بچه اي؟

با شيطنت گفتم :اره وقتي با تو هستم دلم ميخواد بچه باشم . حالا بيا مثل دو تا بچه خوب صبحونه بخوريم بريم مرسه .

دستاشو بهم زد و گفت: مرسه نه نيمايي مدرسه .

با خنده دستشوگرفتمو به سمت سيني غذا رفتم. واي اينقدر گشنم بود که نگو .

لقمه هاي کوچيک کره مربا واسه ماني ميگرفتمو دهنش ميذاشتم واسه خودمم تخم مرغ .

وقتي تموم شد اونيفورم ماني و تنش کردمو مرتب و منظم کنار کمري سفيدي منتظر راننده شديم . مردي با عينک وکلاه و اورکت بلندي از اتاقک کوچکي اونسمت باغ بيررون اومد و سلامي داد. به گرمي دست منو فشرد و گفت قاسمي هستم . منم به همون گرمي گگفتم : وحداني هستم .

در و واسمون باز کرد . تنها ماشين مدل بالايي که توش نشسته بودم همون تاکسي ياي سمند بود که اونم فقط يکي دوبار اتفاقي سوار شده بودم .

چه حالي ميکردن اين پولدارا يعني منم ميتونستم يه روز همچين ماشيني بخرم ؟

با لبخندي به خودم گفتم : اره تو اون دنيا خدا حتما يکيشو بهت جايزه ميده .

چند خيابون ساحلي رو پشت پسر گذاشتيم تا به مدرسه معروف دکتر حسابي رسيدم جايي که کلي از خانواده ها ارزوشون بود بچشون اونجا درس بخونه .

اما هزينه سنگين ثبت نام اين اجازه رو بهشون نميداد .

از محوطه چمن کاري شده حياط گذشتيم. ماني رو فرستادم سر کلاسش و به سمت دفتر مدرسه رفتم .

وقتي وارد شدم دو مرد و يک زن تو اتاق نشسته بودن . سلامي دادمو گفتم ببخشيد با اقاي محتشم کار داشتم .

زن با نگاه عشوه گري گفت شما؟

گفتم ولي ماني بهداد هستم.

زن در حالي که چشاش گرد شده بود گفت: فکرنميکردم ماني پدر به اين جوني داشته باشه .

با لحن محکمي گفتم : من پدرش نيستم پرستارشم . حالا ممکنه اقاي محتشمو ببينم .

زن سرشو با عشوه به سمت راست اتاق چرخوند وگفت بفرماييد داخلند.

در زدم . و وارد شدم .

مردي حدودا پنجاه ساله با ريش وسبيل جو کندمي با عينکي به چشم پشت ميز نشسته بود .

سلام کردم جوابمو داد و گفت: بله چه کمي از من برمياد . ؟

گفتم : من از طرف اقاي بهداد اومدم .

با شنيدن اسم بهداد سگرمه هاش تو هم رفت وگفت: وحتما پرستار جديد

ماني هستيد نه.؟

گفتم :بله ونامه بهدادو از جيبم در اوردم و بهش دادم.

بدون اينکه نامه رو باز کنه گفت : اينم حتما يه چکه چند مليونيه

پاکتو بهم پس داد و گفت : ببينيد اقاي محترم من ديگه نميتونم ماني روتو اين مدرسه نگه دارم حتي با اين چکهاي چند مليوني .

من که تا اون لحظه ساکت بودم گفتم: ميشه علتشو بگيد اقاي محتشم ؟

دليل از اين بالاتر که اقاي بهداد تو طول اين دو سالي که بچه اشو اينجا ثبت نام کرده حتي يک بار نيومده سر بزنه ببينه مشکل چيه ما چرا مدام ميخوايم ايشونو ببينيم اما بجاي خودش يا پرستاربچه اشو ميفرسته ياچک چند ميليوني . نميشه اقا اينطور پيش بره

اين بچه پيش فعاله همه معلما و بچه هاي مدرسه از دستش العمانن.

تو همين حين صداي داد وفريادي اومد و در اتاق به شدت بز شد و زني سراسيمه وارد اتاق شد و گفت: من ديگه يه لحظه تو اين مدرسه نميمونم يا جاي منه يا جاي ااين پسر ..

مدير که از قبل عصباني بود گفت : بازم ماني بهداد؟

زن گفت: اسمشو هم نياريد بيايد بريم ببينيد چه به روزم اورده يه موش کره به چه بزرگي انداخته تو کيفم ..خدا از دست اين پسر چيکار کنم تازه همين که نيست وسط دفتر يکي از پچه ها هم کلي کرم خاکي گذاشته ..

محتشم با عصبانيت رو کرد به منو گفت: ملاحظه ميکنيد اقا ميبينيد . همين امروز پروندشو ميدم ببريد . خانم عبادي پرونده ماني بهدادو بياريد .

از شنيدن حرفاي زن داشتم شاخ در مياوردم يعني همه اين کارا رو ماني تو همين چند دقيقه کرده بود .

هرچي خواهش و التماس کردم فايده نداشت اقاي محتشم از عصبانيت داشت منفجر ميشد .

گفت اقا فکر کرديد بار اول و دومشه؟ نه ما دوساله داريم شيطنت هاي اين بچه رو تحمل ميکنيم حتي يک بار اومده بود تو اتاق من ورو تمام اين دفتر و دسک ادرار کرده بود اقا ادرار ميفهميد .

خانم عبادي پرونده به دست وارد شد و اونو داد به اقاي محتشم اونم يه امضا پاش کردو داد دست من .ازدفتر با حالت بهت بيرون اومدم که ماني رو کيف به دست توحياط ديدم .

سرشو انداخته بود پايين و داشت چمنا رو لگد کوب ميکرد .

باورم نميشد بچه اي با اين مظلوميت بتونه همچين کارايي بکنه . نميدونم چطور موشو گذاشته تو کيفش که من نفهميدم .؟

تا منو ديد گفت: چي شد اخراجم کردن؟

گفتم : خوبه که خودتم ميدوني .

در حالي که لبخند شيطنت باري رو لبش بود گفت : بيخيال نيمايي اين سومين باره که منو اخراج کردن اما هر با ر با يه چک بابا دوباره برگشتم .

با لحن جدي گفتم: اما فکرنکنم ديگه اين بار باباتم با پولاش بتونه تو رو برگردونه فعلا بيا بريم خونه تا با بابات صحبت کنم ببينم چي کار ميشه کرد .

دوباره سوار ماشين شديمو به سمت خونه برگشتيم . توي راه همش به اين فکر ميکردم که چي به اين بهداد بگم باورم نميشد اينقدر نسبت به پسرش سهل انگار باشه .

نگاهي به پرونده ماني که تو دستم بود انداختم .

نمرات سال اولش بالاتر ازيازده نبود . بايد يه فکري ميکردم .

درست وسط نيم سال اول اونو اخراج کرده بودند چند هفته ديگه هم امتحانهاي نيم سال اول شروع ميشد .

هيچ راهي نبود جز اينکه ماني رو به يه مدرسه ديگه ببرم . معلوم نبود قبولش ميکنن يا نه اما بايد سعي خودمو ميکردم .

_اقاي قاسمي ميشه بريم چند تا مدرسه سر بزنيم شايد که....

_اقاي وحداني نميخوام نااميدتون کنم اما پرستار قبلي تمام مدرسه ها رو زير پا گذاشت اما هيچ کدوم حاضر نشدن ماني رو قبول کنن. حالا اگه ميخواين من حرفي ندارم ميبرمتون...

با اين حرف اب پاکي رو دستم ريخته شد . تکليف اين بچه چي ميشد اخه؟

رو به ماني کردم و گفتم : يه سوال دارم ازت ميشه مرد و مردونه جوابمو بدي؟

ماني نگاه شيطنت باري به من کرد و گفت: مردو مردونه؟

فهميدم منظورش چي بود اما به روي خودم نياوردم .

گفتم: ماني واقعا چرا سر کلاس معلمتو بقيا رو اذيت ميکني؟

باز خودشو لوس کرد با لحن بامزه اي گفت: نميدوني نيمايي که چه کيفي ميده .

جدي از ش پرسيدم: اين که دوستاتو اذيت کني يا مثلا تو کيف معلمت که اين همه واست زحمت ميکشه موش بزاري و کلاس و بهم بريزي کيف ميده؟

اين بار اونم جبهه گرفت و گفت: اره کيف ميده بچه ها ي کلاس و معلمي که همش بهت ميگه تنبل .... بي عرضه ... الاغ نفهم .. عقل يه خر بيشترتوه .وو و

اذيت کني .

از همشون بدم مياد . حالم از تک تک پسراي اونجا بهم ميخوره.

اگه تو هم جاي من بودي بچه هايي که مسخرت ميکردن و اذيت نميکردي؟هان؟

توکه نميدوني وقتي بهم ميگن کاش بجاي خوشگلي قد يه خر فهم و شعور داشتي چه حالي ميشم ... اصلا دلم ميخواد به تو هم مربوط نيست . ديگه هم هيچ وقت هيچ وقت نميرم تو اون مدرسه .... گوله گوله اشکايي که از چشاي دريايش پاين ميومد دلم لرزوند .

تو مدرسه با روح و روان اين بچه چي کار کرده بودند .

خاطرات مبهمي از کودکي خودم تو ذهنم جون گرفت وقتي بچه ها لباسامو مسخره ميکردن ... و با صداي بلند بهم ميگفتن نيما بوگندو ... بلاهايي که به سرم اورده بودن يکي يکي به ياد اوردم ... خشم تو تمام وجودم زبونه کشيد .

_اقاي قاسمي لطفا برگرديد مدرسه ماني.

_چرا اقا؟

_ بايد تکليف ماني رو روشن کنم .

دستي رو موهاي طلايي ماني که به حالت قهر صورتشو به پنجره کرده بود و گريه ميکرد کشيدم .

_ماني ... ماني گلي .. معذرت ميخوام ...ماني ..نيماييتو ببخش .. نميدونستم ...

ماني فقط گريه ميکرد و جوابمو نميداد .

با يه حرکت برگ گردوندمو گرفتمش تو بغلم و اونقدر نازش کردمو بوسيدمش که ارومو گرفت .

حواسم به قاسمي نبود . يه لحظه سرمو بالا اوردم ديدم قاسمي با تعجب و شگفتي

داره منو ماني رونگاه ميکنه .

سرفه ايکردمو گفتم: چيه اقاي قاسمي؟

با همون حال بهت گفت: اولين بار ميبينم اقا ماني با پرستارش اينطوري ميکنه

_چطوري اقاي قاسمي ؟

_همينجوري ديگه ... تا حالا به هيچ پرستاريش اجازه نداده بود بغلش کنن.

اما شما ...

_حتما پرستاراي ديگش نميدونستن چطور دل کوچيک اونو بدست بيارن .

و چشمکي به ماني زدمو گفتم: مگه نه شيطونک؟

ماني با خنده صدا داري گفت: اره

قاسمي هم خنديد و گفت خدا رو شکر که بالا خره يکي اين ماني جانو خندوند .

به مدرسه رسيديم .

رو به ماني گفتم همينجا منتظر بمون تا برگردم.

با قدماي محکم به سمت دفتر رفتم بي هيچ حرفي در اتاق محتشمو باز کردم . با ديدن من از جا بلند شد با داد گفت: باز که شماييد اقا ؟

عصباني گفتم: معلومه که منم فکر کرديد اگه صداتونو ببريد بالا ميرمو پشت سرمم نگاه نميکنم .

من از شما و اون معلم احمقي که با القاب توهين اميز بچه رو تحريک ميکنه شکايت ميکنم .

بخاطر رشوه هايي که از اوليا بچه ها به اسم کمک به مدرسه ميگيريد شکايت ميکنم .

بجاي اينکه اين همه به مدرستون بنازيد بهتره يکم رو رفتار معلماتون با بچه ها تمرکز کنيد .

شما اصلا از اين بچه پرسيدي دردش چيه که اين بلاها رو سر معلمش و بچه ها مياره؟ هان ؟

معلومه که نه ... شما فقط تو فکر شمردن رشوه هايي هستين که ميگيرين.

ميدوني که کافيه يه شکايت درست حسابي ازت بکنم تا در اين مدرسه اسميتو تخته کنن.

محتشم که فکر نميکرد من اين جوري باهاش حرف بزنم با تته پته گفت: ااا قا چرا عصباني ميشيد .بشينيد تا با هم صحبت کنيم .

_صحبت مگه وقتي پرونده ماني رو دست من ميداديد گذاشتين من صحبت کنم .

همين الان دارم ميرم اداره کل از اون معلم احمق و شما شکايت ميکنم .

اينبار محتششم از پشت ميز اومد طرف منو پرونده ماني رو از دستم گرفت و منو دعوت به نشستن کرد و گفت: اقي عزيز خواهش ميکنم اروم باشيد من خودم به اين قضيه رسيدگي ميکنم . باور کنيد . به ماني هم بگيد همين الان بره سر کلاسش .

در حالي که دستشو پس ميزدم گفتم: نه اقا من ديگه اجازه نميدم ماني يه لحظه هم تو مدرسه اي که معلمش اينقدر روحيه دانش اموزشو خورد ميکنه بمونه .

شما اين بچه رو از مدرسه فراري داديد .

_ شما درست ميگيد باور کنيد همين امروز اين معلمو اخراج ميکنم .

خندم گرفته بود چطور اين مرد حاظر بود يه نفر ديگه رو قرباني کنه تا خودش و مدرسش در امان بمونن .

رو به محتشم گفتم: چون وسط نيم سال اوليم نميتونم مدرسه ديگه اي ببرمش وگرنه مطمئن باشيد اين کارو ميکردم اما از امروز خودم به ماني تو خونه درس ميدم تا يکم روحيشو ببرم بالاو واسه امتحانات امادش کنم . . شما هم بهتره رو معلماتون يه کنترل داشته باشيد .

شماره منزل بهداد وبهش دادم :لطفا تاريخ امتحاناتشو بهم اطلاع بديد .

با خوشحالي شماره رو ازم گرفت و گفت : فکر خيلي خوبيه ...حتما خبرتون ميکنم .

از جا بلند شدمو به سمت در رفتم

_ بازم ميگم به معلماتون يه تذکر بديد .

محتشم دستشو رو سينه گذاشت و گفت: حتما اقا ... از طرف من به اقاي بهدادم سلام برسونيد

وارد حياط مدرسه شدم و نفس راحتي کشيدم .

فارغ از فکر و خيال سوار ماشين شدم ماني هيجان زده به سمتم برگشت و گفت: چي شد نيمايي؟

اقاي قاسمي هم مشتاق برگشته بود منو نگاه ميکرد .

با حالت جدي گفتم: ديگه به اين مدرسه نمياي ولي مدرسه به خونه مياد.

ماني گنگ نگاهم کرد و گفت يعني چي؟

با لبخندي گفتم : يعني اينکه من تو خونه به ماني گل درس ميدم و تو ميري امتحان ميدي.

ماني از سر شوق پريد تو بغلمو صورتمو غرق بوسه کرد و گفت: هورا ...هورا..

مرسي نيمايي ... خيلي دوست دارم ...

کمي ارومش کردمو گفتم : اميدوارم بعدا همين نظر و داشته باشي اخه من معلم سختگيريم .

اينبار هر سه با دلي شاد به سمت خونه رفتيم .

سر چهاراهي پشت چراغ قرمز بوديم. داشتم از پنجره ماشين بيرون و تماشا ميکردم که عمومو ديدم .

چند مسافر تو ماشينش بود . خسته و بي رمق به چراغ قرمز چشم دوخته بود .

با اينکه تو يه خونه بوديم اما يه هفته ميشد که اونو نديده بودم .

نميدونم اصلا يادش بود منم تو اون خونه دارم زندگي ميکنم؟

قبلا خيلي هوامو داشت اما چند ماهي ميشد که اخلاقش به کل عوض شده بود . ميدونستم باز زن عموم زير ابموزده .

بايد بهش زنگ ميزدم با اون کار مهران ديگه نميتونستم تو اون خونه بمونم .

باز تموم صحنه هاي شب قبل به يادم اومد .

اگه بلايي سرم اورده بود ... واي خدا تنم از فکرشم به لرزه مي افتاد ... ميدوم چه به روز مهران اومد . خدا کنم چشماش چيزيش نشه .

صداي غريبي تو سرم پيچيد که گفت: به درک هر چي سرش بياد حقشه ...

چراغ سبز شده بود از عموم خبري نبود. تلفن همگاني کنار خيابون ديدم.

_ اقاي قاسمي ميشه نگه دارين من بايد يه تلفن بزنم .

نگاهي به من انداخت و گفت چشم .

حتما داشت به خودش ميگفت : تو اين دوره حتي بچه ها هم موبايل دارن تو نداري؟

داشت نگه ميداشت که ماني تلفن همراهشو از تو کيف در اورد و داد دست من.

_بيا نيمايي هر جا ميخواي زنگ بزن .

دستشو با لبخند پس زدمو گفتم ممنون بايد از بيرون تماس بگيرم .

از ماشين پايين اومدم وو کارت تلفن و به دستگاه زدم و

شماره همراه عمومو گرفتم بعد از چند تا بوق صداي خسته اونو شنيدم.

_الو؟

_سلام عمو منم نيما

_مکثي کرد : سلام خوبي دختر

_ممنونم .

سکوت بينمون و شکستم و گفتم:

ميخواستم بگم که من يه کار تمام وقت پيدا کردم ديگه از امشب خونه نميام وسايلمم عصر ميام ميبرم

_ به سلامتي باشه ميسپارم زن عموت خونه بمونه . کاري نداري ؟

_نه خداحافظ.

بي خداحافظي گوشي رو روم قطع کرد . بغض گلومو فشار ميداد . حتي نخواست بدونه کجا کار ميکنم ؟ يا چه شغليه؟ با صداي دختري پشت سرم به خودم اومدم.

_اقا زودتر ما هم ميخوايم تلفن بزنيم .

در حالي که به زور جلوي اشکموگرفته بودم سوار ماشين شدم و گفتم بريم .

انگار ماني هم متوجه ناراحتيم شده بود چون تا رسيدن به عمارت بي هيچ حرفي اروم نشسته بود .

تو دلم غوغايي بوداصلا دوست نداشتم ديگه پامو تو اون خونه بزارم . اما ميدونستم اگه نرم باز زن عموم يه الم شنگه ديگه به راه ميندازه .

وارد عمارت شديم باز از قشنگي اونجا دلم اروم گرفت و همه غم و غصه امو از ياد بردم .

رو به ماني گفتم مياي مسابقه دو ؟

با هيجان گفت: جانمي ..من عاشق مسابقه ام

چشمکي بهش زدمو گفتم: پس بزن بريم . از بين درختاي بيد مجنون با سرعت گذشتيم . از عمد خودمو عقب انداختم .

ميخواستم با همه وجود هواي سرد پاييزي ببلعم . تا از سرديش وجود اتش گرفتم کمي اروم بگيره .لب ابگير رسيده بودم کنارش نشستمو دستمو فرو کردم توش .

از سردي اب همه بدنم به لرزه افتاد . چه تلخ بود حس تنهايي .

تو حال غريب خودم بودم مشتي اب به صورتم پاشيده شد . از سرديش با شک چشم باز کردم.

صورت خندون ماني جلوم بود اومد بازم روم اب بپاشه که جا خالي دادمو افتادم دنبالش . اونم با شادي جيغ ميکشيد و ميگفت: اگه تونستي منو بگيري نيماييي....

با خودم گفتم با وجود ماني تنهايي معنايي نداره .. بايد همه وجودمو به اين بچه ميسپوردم . تنها راه فرار از فکر بي کسي همين بود .

با يه جست ماني رو زدم زير بغلمو به از پله هاي عمارت رفتم بالاو با شادي گفتم: ديدي گرفتم ...

سرمو اوردم بالا که با ادوارد روبرو شدم اما اينبار لبخند محوي روي لباش بود و سلام ارومي داد .

با تعجب بهش سلام کردم

ماني مشت ملايمي به شکم ادوارد زدو گفت : چطوري ادي جون

که اونم با خنده گفت : خوبم ماني جون .

جالب بود فکر نمي کردم ادوارد خنديدنم بلد باشه از بس که عبوس بود .

دوباره جدي شد و رو به من گفت : بفرماييد .. داريم ميز نهار رو ميچينيم .

با ماني به سمت دستشويي رفتيم. دست و رومونو شستيم و سر ميز حاضر شديم .

چند مرد کت و شلواري بالا سرمون ايستاده بودن تا از هر غذايي که ميخواستيم

برامون بکشن .

ماني با دين لازانيا دستاشو بهم کوفت و گفت : اخ جون لازانيا عشق من .

مردي بشقاب اونو مالا مالا از لازانيا کرد و اون مشغول خوردن شد .

رو به ادوارد گفتم: اقاي بهداد نميان؟

گفت: نخير .ايشون سر پروژه مجتمع خليج فارس هستند . تا شب برنميگردن .

سکوت کردم و ترجيح دادم از بين کلم پلو شيرازي و مرغ بريون شده .همون لازانيا رو بخورم تا هم مزاشو بچشم هم ماني رو خوشحال کنم .

واقعا که عجب لازانيايي بود قبلا يه بار خورده بودم اما اين کجا و اون کجا...

تو حين خوردن نگاهي به اطرافم انداختم .

رو ديوار بلند شومينه عکس دونفره اي ازآقاي بهداد و ماني به زيبايي قاب شده بود . يکم کنجکاو شدم اخه هيچ عکسي از مادر ماني به درو ديوار نبود . حتي اسمي هم از اون برده نميشد .

بايد زن زيبايي ميبود چون ماني به اقاي بهداد نرفته بود پس قاعدتا بيد به مادرش رفته باشه .

همونطور که غذا ميخورديم به ماني گفتم: چرا عکس مادرت رو به ديوار نزدين.

به جاي ماني ادوارد با لحن بدي گفت: اين به شما مربوط نميشه اقاي وحداني .

لطفا از اين به بعد در مسايلي که به شما مربوط نميشه دخالت نکنيد .

سرخورده بقيه لازانيامو کوفت کردم و از سر ميز بلند شدم .ماني هم پشت سر من بلند شد و به همراه هم به اتاقش رفتيم .

تو اتاق ماني خودشو انداخت رو تخت و گفت: يه بار من به بابا سياوش گفتم چرا عکس مامان بهناز و نميزني به ديوار ؟

با عصبانيت بهم گفت : عکس مرده رو به ديوار نميزنن. ديگه هم حق نداري درباره مامان بهنازت حرف بزني. اون مرده و رفته زير خاک.

_ نيمايي بنظرت چرا بابام اينو گفت؟

با اين حرف ماني بيشتر کنجکاو شدم يعني چه خطايي از اون زن سر زده بود که اقاي بهداد دربارش اين حرفو زده بود . مطمئنن اين حرفش از سر عشق نبود .

نميدونستم به ماني چي بگم .

_ ببين ماني جون حتما بابا سياوشت نميتونه مرگ مادرتو باور کنه واسه همين دلش نميخواد عکسي از اون به ديوار باشه يا حرفي در باره اون بشنوه .

با اينکه خودمم حرفمو قبول نداشتم مجبور بودم واسه دلداري ماني اينو بگم.

دستي روي موهاش کشيدمو گفتم حالا مثل يه بچه خوب بگير بخواب تا منم يه دوش بگيرم .

ماني اخمشو توهم کردو گفت: خواب نه . من يکم جي تي اي بازي ميکنم تو برو حموم.

ساکم گوشه اتاق ماني بود . حوله و لباسامو برداشتم و رفتم تو حمام.

وان بزرگ سفيدرو که وسط کاشي هاي مشکي زمين ميدرخشيد پر از اب

گرم کردم .

سينه هامو از اسارت بانداژ رها کردمو تن خستمو به گرمي اب سپردم .

اونقدر خسته بودم که چشمام اروم بسته شد .

نميدونم چند ساعت اون تو بودم که با تکون هاي دستي چشمامو باز کردم .

ماني رو ديدم که با مذي گري داره ميخنده .

تازه متوجه شدم که بي لباس جلوش تو وان نشستم . سريع برشگردونمو گفتم ااا ماني اين چه کاريه . چرا در نزدي؟

ماني همونطور که پشتش به من بود با خنده يواشکي گفت: در زدم اما نفهميدي.

در حالي که حولمو دورم ميپيچيدم گفتم: خوب حالا چي کارم داشتي ؟

با لحن بامزه اي گفت : به خدا من کاريت نداشتم نيمايي . بابا سياوش کارت داره

با شنيدن اسم بهداد هول کردم با عجله ماني رو از حموم بيرون کردمو گفتم بگو الان ميام .

دوباره بانداژ و بستمو اين بار کت اسپرت سفيد همراه جين ابي مو پوشيدم .

بدون اينکه موهاموخشک کنم از اتاق خارج شدم . پشت سرم ماني اومد بيرون و گفت : نيمايي جيگر شديا .

از حرفش خندم گرفت . کلا حرفايي ميزد که از سنش بزرگتر بود . دم اتاق بهداد رسيدم در زدم .

اجازه ورود صادر شد .

وقتي وارد شدم بهداد پشت پنجره بزرگ رو به ابگير ايستاده بود .

بلوز و شلوار سفيد رنگ کتون پوشيده بود . نميدونم چه اصراري داشت از اين رنگ استفاده کنه ؟

رنگ سفيد باعث مي شد ادم حس دلشادي و ارامش بکنه در واقع رنگ سفيد نماد جواني و تحرک بود اما هيچ کدوم از اين حالتا توي سياوش ديده نميشد .

اما نه يه خاصيت ديگه هم داشت که من فراموش کرده بودم اونم سرد و تو خالي بودنه اين خيلي به شخصيت اون ميومد .

در حالي که شخصيت بزرگي به نظر ميومد يه حس سرد و خالي بودن از زندگي تو ادم به وجود مياورد .

لحظه اي به خودم اومدم ديدم خيره به من چشم دوخته بود .

با شرمندگي سرمو پايين انداختمو سلام کردم : با لحن تمسخر اميزي گفت:

_تموم شد؟

خودمو زدم به نفهمي و گفتم: چي؟

که اين بار با لبخند کمرنگي گفت: ارزيابي من .

حالا چي دست گيرت شد؟

به چشماي قهو اي خوشحالتش نگاه کردمو گفتم: ببخشيد قصد جسارت نداشتم.

اما اون ول کم نبود ميخواست بدونه دربارش چه فکري کردم .

منم خجالت و گذاشتم کنار و از اين فرصت استفاده کردم.

_اقاي بهداد چرا رنگ سفيد و انتخاب کردين.

چشماشو کمي تنگ کرد و گفت تو چي فکر ميکني؟

چند قدم بهش نزديک شدمو گفتم: بنظر من شما دارين شخصيت سرد و خالي از زندگيتونو پشت ارامش و نشاط رنگ سفيد قايم ميکنيد .

يکتاي ابروشو مثل ماني داد بالا و گفت : افرين مثل اينکه روانشناسم هستيد. ديگه چي از شخصيت من ميدوني؟

کنارش رو به ابگير ايستادمو وگفتم:

اينکه عاشق قدرت هستيد و شخصيت جاه طلبي دارين .

و البته جز خودتون به کسي اهميت نميدين حتي به پسرتون در واقع يک ادم کاملا خود خواه.

همينطور عاشق هنر و فرهنگ يونان باستان . و در کل ادم هنر دوستي هستيد .

پوز خندي زد و گفت: اينم از تو اون کتاباي روان شناسي رنگت ياد گرفتي؟

با قاطعيت به چشماش خيره شدمو گفتم: نه ازشواهد عيني تو زندگيتون اينا رو فهميدم.

چشاش برقي زد و گفت: ميشه بگي چه شواهدي؟

به سمت باغ اشاره کردمو گفتم : از مجسمه "ارس"که معرف به خداي جنگ ويکي از سه رب النوع بزرگ در يونان باستان به شمار ميرفته ميشه فهميد عاشق قدرت و جاه طلبي هستيد .

ازمعماري خونه و همينطورسفالينه هاي قديمي و تابلو هاي نقاشي معلومه هنر مردم يونان رو خيلي دوست داريد .

با ديدن نگاه خيرش ساکت شدم که گفت: خوب و از کجا متوجه شدي جز به خودم به هيچ کس اهميت نميدم؟

اين بار حرف اقاي محتشم به يادم اومد گفتم : از اونجا که از پسرتون که بايد عزيزترين کستون تو اين دنيا باشه غافل موندين .

اينبار با کمي خشونت در صداش گفت: و از کجا ميدوني غافل بودم؟

منم با همون لحن گفتم : از اونجايي که حتي يه بار به مدرسش سر نزدين ببينين وضعيتش چطوره .

چرا مرتب شما رو مدرسه ميخوان . يا چرا ماني اين کاراي عجيب غريب و تو مدرسه انجام ميده .

شما کارتون و به احتياجات روحي و رواني پسرتون ترجيح داديد .

يه پسر اونم تو سن ماني که حتي مادريم بالا سرش نيست تا دست نوازش به سرش بکشه ....نيازهاي شديد عاطفيشو کي بايد بر طرف کنه؟ منه پرستار؟ يا شما که پدرشيد؟

حرفم که تموم شد تمام بدنم داشت از خشم ميلرزيد .

بهداد و ديدم که بهت زده منو نگاه ميکرد . وقتي ديد دارم نگاش ميکنم شروع کرد به دست زدن و گفت : براوو... پسر جون تو بايد جاي هنر وکالت ميخوندي . يادم باشه اگه به وکيل احتياج پيدا کردم حتما خبرت کنم. و بعد يهو از کوره در رفت و گفت: تو از زندگي من چي ميدوني پسر .. از ماني .. يا مادرش ؟

شب تا صبح سر اين ساختمونا با بنا و عمله سرو کله زدم تا خودمو به اينجا رسوندم . سگ دو زدم تا وسايل رفاه و اسايش ماني رو فراهم کنم .

اون وقت تو منو اينطور مواخذه ميکني؟

سرمو انداختم پايين و گفتم : منو ببخشيد . نميخواستم ناراحتتون کنم .

اما ماني بيشتر از اينکه به پول احتياج داشته باشه به محبت پدرش محتاجه .

شايد اگه مادرش بودکمي از اين نياز برطرف ميشد اما حالا که اون نيست....

بهداد دوباره پوزخندي زدو گفت : مادرش ؟ اون بود و نبودش يکي بود ...

منتظر موندم حرفشو ادامه بده سخت تو فکر فرو رفته بود .

خواستم از اون حال و هوا درش بيارم گفتم: راستي من از امروز تو خونه به ماني درس ميدم .

سرشو اورد بالا و گيجنکاهم کرد منم همه ماجراي مدرسه رو واسش تعريف کردم .

وقتي حرفام تموم شد واسه اولين باراز سر قدر شناسي نگاهي بهم انداخت و گفت : ممنونم از زحمتي که کشيدي.

گفتم: وظيفم بود .

از روي مبل سفيدش بلند شد و به سمت بار توي اتاقش رفت , شيشه مشروبي برداشت و در ليواناي مخصوصش ريخت و به سمت من اورد و داد دستم .

با اکراه از ش گرفتم .

گيلاسشو زد به مال منو گفت: ميخورم به سلامتي دوست جديدم اقا نيما.

يه نفش همه مشروب و سر کشيد . نگاهي به من که هنوز گيلاس به دست روبروش ايستاده بودم انداخت و گفت چرا نميري بالا؟

سرمو انداختم پايين و گفتم من اهل مشروب نيستم . در واقع اعتقادي بهش ندارم .

متعجب نگام ميکرد يدفعه گفت يعنيتا حالا تو عمرت لب به مشروب نزدي؟

تو چشاش که يکم خمار شده بود خيره شدمو گفتم: نه حتي يه بار .

خنديد و با دست چند بارمحکم به کمرم زد و گفت: بابا مومن .

باخدا . نماز خون . به قيافه سه تيغت نميخوره که اهل خدا و پيغمبر باشي .

اين بار من لبخندي زدمو گفتم : ظاهر من هميشه گول زن بوده.

در حالي که دستشو دور شونه هام حلقه ميکرد گفت : اره واقعا .

اون روزي بود از نردبون افتادي تو بغلم شده بودي عين دخترا خيلي قيافت خنده دار شده بود نيما .

از حرفش رنگ از روم پريد .

که گفت: اها همينجوري رنگت پريده بود و زد زير خنده .

منم همراش خنديدمو گفتم :اره همه بهم ميگن خيلي شبيه دخترام حتي بعضي کارام .

خندش شدت گرفت و گفت: نکنه دوجنسه اي و خبر نداري .

منم با همون لحن گفتم: شايد اقاي بهداد .

با دست صورتمو گرفت تو دستشو تو چشام نگاه کرد و گفت : بهداد نه سياوش . از اين به بعد بهم بگو سياوش . باشه؟

گفتم: اخه نميشه شما بزرگتريد بايد احترام گذاشت.

گفت: احترامو ولش کن تو الان ديگه دوست مني وکيلمي و پرستار بچمي .سکوت کردم .

گفت: يه بار بگو تا عادت کني ..بگو

با کمي خجالت گفتم :چشم ... سياوش

با لبخندي گفت: افرين من سياوش تو نيما

بعد يدفعه با پشت دست صورتمو ناز کرد و گفت: چه صورت نرمي داري نيما انگار نه انگار که روش تيغ کشيده شده. چي کار ميکني اين قدر نرمه؟

خودمو بي تفاوت نشون دادمو گفتم : هيچ کار ...

متعجب نگام کرد .

با لبخند گفتم : اخه اصلا تيغي روش کشيده نشده . من از بچگي تا الان از نعمت ريش و سيبيل محروم بودم .

با اين حرفم بلند خنديد و گفت : پس کوسه اي مثل بعضيا هان؟

منم خنديدمو گفتم اره ....

صداي تلفن همراهش خندمونو قطع کرد . من از جا بلند شدم و گفتم :من ديگه ميرم پيش ماني .

اونم موبايلشو برداشت و گفت : باشه تا بعد . و تلفنشو جواب داد .

از در که خارج شدم نفس راحتي کشيدم وقتي دستشو کشيد رو گونم داشتم از ترس ميمردم .

ساعت پنج و نيم عصر بود اسمون تقريبا تاريک شده بود .

دستي به موهام که هنوز مرطوب بود کشيدمو به سمت اتاق ماني راه افتاد.

صداي موزيک اعصاب خورد کن راک فضاي راهرو رو پر کرده بود هرچي به اتاق ماني نزديک تر ميشدم صدا هم بلند تر ميشد.

شخصيت سياوش گيجم کرده بود .نميدونم بخاطر خوردن اون مشروب اينطور شنگول شده بود يا واقعا ادم شوخ طبعي بود .

واقعا شخصيت پيچيده اي داشت. يدفعه عصباني ميشد تو اوج خشم يهو ميخنديد يا کلا رنگ عوض ميکرد و تو قالب يه ادم شوخ ظاهر ميشد .

.

کناراتاق ماني رسيده بودم که صداي موزيک قطع شد.

تا در و باز کردم صداي ترسناکي اومد و همزمان قيافه وحشتناکي مثل جسد زير خاک مونده با چشماي قرمز و دهن پر خون به چه بزرگي تو فضاي تاريک اتاق به سمتم اومد . از ترس چسبيدم به ديوارو چشمامو بستم وشروع کردم به داد زدن و جيغ کشيدن . انچنان دادي ميزدم که فکر کنم صدام تا هفت تا عمارت اونورترم رفت . يهو حس کردم دستاي جسد دور گردن و بازومه و ميخواد منو بکشه .

جرات نداشتم چشامو باز کنم .همونطور با دستام ميخواستم اونو از خودم دور کنم . اما فشار دستاي اون زياد تر ميشد ديگه داشتم راست راستي گريه ميکردم .

يدفعه سيلي محکمي به صورتم خورد و پشت سرش اب يخي رو سرم خالي شد.

اينبار از شوک صدام بند اومد و چشام تا اخرين حد گشاد شد .

ديگه خبري از اون جسد نبود .

بجاش چشاي درشت و قهوه اي سياوش بود که داشت منو با خنده نگاه ميکرد . ماني هم کنارم بدون پيرهن با خطاي قرمز و سياهي که رو صورتش کشيده بود با چشماي به اشک نشسته داشت صورت منو خشک ميکرد .

با اکراه به اطراف نگاه کردمو با لکنت زبون گفتم: کوش؟ کجا رفت ؟

سياوش در حالي که کمکم ميکرد از رو زمين بلند شم با خنده گفت:

کشتمش . اونم با کنترل تلويزيون .و بلند شروع کرد به خنديدن .

_اخه پسر تو که ابروي هرچي مرد بود بردي . اگه خودتو ميديدي عين دخترا بالا پايين ميپريدي و جيغ ميکشيدي و کم مونده بود گريه کني.

در حالي که هنوز حالم جا نيومده بود با شرمندگي گفتم: ببخشيد ....

دست خودم نبود بد جوري ترسيده بودم قيافه به اون وحشتناکي حتي تو فيلمم نديده بودم.

اينبار ماني جلو اومد و ليوان اب قند ي که ادوارد اورده بود به خوردم دادو گفت: نيمايي بخشش ....نميدونستم با ديدن مرلين منسون ميترسي .

نگاش کردم گفتم : کي؟... يعني ميخواي بگي ايني که من ديدم ادم بود ؟

ماني سريع دکمه ال سي دي بزرگ توي اتاقشو زد .

باز همون صحنه تکرار شد . اما اين بار تو روشنايي اتاق همه چيز طور ديگه اي بود .

مردي که خودشو به اين شکل وحشتناک درست کرده بود داشت رو سن با حرکات و داد هااي وحشيانه داشت به زبون خارجي ميگفت :

تو و من و شيطان مي شويم 3 تا

تو و من

قاتلي زيبا تجاوزي خوشحال

قاتلي زيبا تجاوزي کشنده خوشحال خوشحال خوشحال

تو و من و شيطان مي شويم 3 تا

اطرافشم پر بود از قيافه هاي وحشتناک و عجيب غريب . که واسش غش و ضعف ميکردن .

واي يه مشت جوجه بدبخت و ول کرده بودن رو صحنه و اين مرد داشت با وحشي گري رو اونا ميپريد و له شون ميکرد و داد ميزد .

با شعراي بي سو تهش تن ادمو ميلرزون .

با ناراحتي گفتم اينا ديگه کين ؟ديوونن؟

شنيده بودم گروه هايي به اسم شيطان پرست رو کار اومدن اما باورم نميشد . از ديدن اون صورتاي وحشتناک خوني ميخ کاري شده و زخم وزيلي چندشم شد.

ماني با ابو تاب شروع کرد به تعريف از اين مردک که خودشو کرده بود عين ميت .

_اره نيمايي اگه بدوني چه ادم با حاليه ...

از حرف ماني سخت اشفته شدم . سياوش نبايد ميزاشت ماني اين چيزا رو ببينه.با ناراحتي گفتم ماني . يه لحظه ميري بيرون؟ صدات ميکنم.

وقتي ماني رفت رو کردم به سياوش و گفتم: چرا اجازه ميدي ماني اين مزخرفاتو گوش کنه و ببينه ؟

سياوش که هنوز شنگول بود گفت: ماني که از حرفاشون سر در نمياره فقط از ريخت مرلينه خوشش مياد . همين.

مقابلش ايستادمو گفتم : شما ميدوني اصلا اين ادم داره چي بلغور ميکنه؟

تو همين هين باز موبايل کوفتيش زنگ خورد و اون به علامت سکوت دستشو برد بالا و تلفنشو جواب داد .

_سلام خسروي جان.... چطوري شما؟

و بي اعتنا به من از اتاق خارج شد .

نخير اميدي به اين سياوش نبود .... اصلا توجهي به تربيت ماني نداشت.

ماني اومد داخل و گفت حالا ميتونم بيام تو؟

لبخندي زدم وگفتم : البته گلم.

بعد دستشو گرفتمو گفتم بيا بشين پيشم ميخوام با هات حرف بزنم .

ماني با شوق کنارم نشست .

با لحن ارومي گفتم ماني اين شو ها رو از کجا اوردي؟

ماني خوشحال گفت: پسر همسايه بهم داده.... خوشت اومده؟ ميخواي بازم ازش بگيرم؟

نميدونستم چطور حرفمو بهش بگم .

_ماني تو ميدوني که اين ادم داره چي ميگه؟

ماني قيافه متفکري به خودش گرفت و گفت زبونشون و که نه ولي حرکتاشون با حاله..

_اما من ميدونم چي دارن ميگن.

_واي راست ميگي؟ ميشه واسه منم بگي .

_خوب بزار يه سوال ديگه ازت بپرسم بعد بهت ميگم.

خدا رو دوست داري يا شيطان.؟؟؟

_ماني پقي زد زير خنده معلومه نيمايي خدا رو.

_خوب چرا شيطونو دوست نداري؟

با چشماي ابي خوشکلش چپکي نگام کرد : خوب ضايعست چون بده ..بدجنسه ..ادما رو گول ميزنه.

_ خوب تو ميدوني مرلين که اينقدر عشقشو ميکني يه شيطون پرسته؟ يعني شيطون و دوست داره نه خدا رو؟

با چشمايي که متعجب شده بود گفت: نه ..چرا شيطونو دوست داره مگه نميدونه اون بده؟

دستي به سرش کشيدمو گفتم : چرا خوبم ميدونه . اما ميدوني ماني جان اين ادما ميگن ما روحمونو به شيطون فروختيم در واقع بنده اون شدن.

و هر کاري اون بگه انجام ميدن .

در واقع اينا يه نوع مريضي دارن به اسم خود ازاري ببين چطور بدنشونو با تيغ بريدن ..يا ميخ تو سر و صورتشون فرو کردن .

تو دوست داري مثل اونا از شيطون پيروي کني وخودتو به اين شکل و قيافه در بياري و کاراي بد انجام بدي؟

چند دقيقه گذشت خيره بهاون ادماي عججيب غريب که عين کرم تو هم لول ميخوردن نگاه کرد يهو بند شدو تلوزيون و خاموش کرد و

دي وي دي و از دستگاه در اورد و با زور خواست بشکونه که اونو ازش گرفتم و گفتم نه ماني ببر بدش به همون پسر همسايتون ... بهش بگو ديگه از اين چيزا خوشت نمياد . باشه؟

پريد تو بغلمو گفت : واي نيمايي اگه تو نبودي يهو شيطون از تو فيلمه ميومد روح منم ميبرد .

خنديدمو گفتم : غلط کرده ..خودم ميکشمش .

اين بار ماني با قهقهه خنديدو گفت : اره ؟ از اون جيغ و دادات معلومه نيمايي.

با اخم گفتم : اااا ماني؟

لپمو محکم بوسيد و گفت جون ماني ي ي.

عاشق اين شيرين زبونيش بودم ...

اون شب ادوارد اتاق مجاور ماني رو اماده کرد تا واسه مدتي که پرستار ماني بودم اونجا بخوابم .

چند ساعتي ميشد که به اتاق خودم اومده بودم .

چه اتاقي بزرگي بود اصلا قابل مقايسه با اون زير زمين تاريک و نمور خونه عموم نبود . جالب بود که هر کدوم از اتاقا يه رنگي بود . اين يکي زرد ليمويي بود .براق و شفاف . به ادم انرژي مثبت القا ميکرد .

اينجا هم مثل اتاق ماني پنجره بزرگي داشت که پرده يلان دار طلايي اونو احاطه کرده بود . اونو کنار زدم.

از اينجا هم قسمتي از ابگير که زير نور هاي سبز رنگ حالت جادويي به خود گرفته مشخص بود .

عجب روز پر ماجرايي گذرونده بودم .

يعني اخر اين ماجرا به کجا ميکشيد . اگه سياوش ميفهميد .

يه لحظه احساس کردم يه چيز سفيد کنار ابگير تکون خورد . نکنه دزد باشه؟

پنجره رو باز کردم باد سردي تنمو لرزوند . سرمو بيرون اوردمو دقيق نگاه کردم .

نه دزد نبود سياوس بود که روبدوشام سفيد تن کرده بود وکنار ابگير داشت قدم ميزد و سيگار ميکشيد .

زده بود به سرش نصف شبي اونم تو هواي به اين سردي اومده بود بيرون ؟

داشت ميرفت ته باغ لا به لاي درختاي بيد مجنون گم شد و ديگه نتونستم ببينمش .

ازخستگي و خواب چشام ميسوخت . لباسامو دراوردمو خواستم خودمو از شر بانداژ رها کنم که صداي جيغ ماني خوابو از سرم پروند سراسيمه بلوزموتنم کردم دوييدم تو اتاقش چراغو باز کردم . نشسته بود تو تختشو گريه ميکرد گرفتمش تو بغلم ارومش کردم .

با هق هق گريه هي ميگفت:

_ني..نيما..يي... ...مميي ..تتر..سسم .

_اروم باش عزيزم خواب ديدي .

بردمش سمت دست شويي ابي به سرو صورتش زدم که گفت:

_نيمايي مامانم اومده بود داشت منو کتک ميزد ميخواست منو تو اب خفه کنه ...

نيمايي ميترسم ..نيما يي

رو تخت خوابوندمش خودمم کنارش دراز کشيدم و گفتم: اينا همش خوابه گلم

_ اما من مدتهاست شبا اين خوابو ميبينم.

عزيزکم مادرت الان چند ساله که رفته پيش خدا . نترس گلم .

اونقدر خوابم ميومد که ديگه درست حرفاشو نمي فهميدم فقط

سرشو گرفتم تو بغلم و شروع کردم واسش به لالايي خوندن :

لالا ميگم برات خوابت نمياد

بزرگت ميكنم يادت نمياد

لالا كن بوته خوشرنگ پنبه

كه با ما دست اين دنيا به جنگه

مامانت رفته دل من بيقراره

شب مهتابي امشب دوباره

سفارش كرده غمخوار تو باشم

به روز و شب پرستار تو باشم

بزرگ شي و بجنگي با گناههاش

كه ساموني بگيره آرزوهاش

حالا من موندم و تو توي خونه

عزيزم قلب تو خيلي جوونه

عزيزم قلب تو خيلي جوونه

پلکام که به زور وا مونده بود سنگين شد و روي هم افتاد همونجا کنار ماني خوابم برد .

صبح با قلقلکاي ماني شيطونک چشامو باز کردم . يکم با هم تو تخت بالشت بازي کرديم و بعد بلند شدم رفتم دستشويي.

خودمو توايينه نگاه کردم خيلي خنده دار شده بودم . چشام پف کرده موهام درهمو ژوليده.

به ماني گفتم تا تو بري صبحونتو بخوري منم يه دوش بگيرم بيام کلاسوشروع کنيم.

ماني اخماشو تو هم کرد و گفت: واي ول کن نيمايي درس و ولش..

لپشو اروم کشيدمو گفتم : ولش و ملش نداريم . زود صبحونتو بخور تا اومدم درسو شروع ميکنيم.

وقتي سر حال از حمام بيرون اومدم ديدم مثل يه بچه خوب کتاباشو باز کرده منتظره منه.

به طرفش رفتمو گفتم : افرين پسر گل . حالا زنگ اول چي داري؟

_رياضي نيمايي.

خوب شروع کردم تا يکساعتي باهاش رياضي کار کردم . ديدم ديگه خسته شده با دهنم صداي زنگ تفريح و در اوردم.

_ زنگ تفريحه ماني جون بدو تغذيتو بردار بيار بخوريم که ضعف کردم .

يه ربع ساعتي مشغول خوردن و بازي شديم .که گفتم :

_ خوب اين زنگ چي داري؟

_درس علوم نيمايي.

ترجيح دادم اين بار بريم تو باغ ادامه درسشو بدم. از خوشحالي سر از پا نمي شناخت .

من هميشه معتقد بودم درسا رو بايد عملي به بچه ها ياد داد تا هم به خوبي مطالبو درک کنن هم خسته نشن.

کلي درباره برگاي درخت که چطور اکسيژن ميسازن براش گفتم و اون با دقت تمام گفته هامو به ذهنش ميسپورد .

دو ماه عين برق و باد گذشت . ماني امتحانات نيم سالشو با موفقيت پشت سر گذاشت .

کمي از شيطنت هاش کم شده بود اما چيزي که منو نگران ميکرد کابوس هاي شبانه اون بود که گاه و بي گاه به سراغش ميومد.

تواين مدت سياوش به سفرهاي چند هفته اي ميرفت و کمتر خونه بود .

تو همين مدت کم خيلي با هام راحت و صميمي شده بود . اما هنوز حرفي از مسائل خصوصيش نميزد .

امشب باز ماني دچار کابوس شد . اينبار ديگه هر کاري ميکردم ارومنميشد .

نميدونستم چکار کنم. سريع ادوارد و صدا زدم ازش خواستم دکتر کيواني رو خبر کنه.

دو ساعت بعد ماني با امپول ارامش بخشي که دکتر بهش تزريق کرد به خواب عميقي فرو رفت.

نگران رو به دکتر گفتم:

_ماني الان مدتهاست داره کابوس ميبينه .اوايل فکر ميکردم بخاطر فيلماي وحشتناکي که نگاه ميکرده . اما جالب اينجاست که اون فقط يه خواب و ميبينه .

اونم اينکه مادرش داره اونو کتک ميزنه و بعد تو وان حموم خفه ميکنه.

بنظر چيکار بايد بکنيم؟ من که ديگه نميدونم.چ

دکتر با حرفاي من به فکر فرو رفت و زير لب گفت:

-ضمير ناخوداگاهش داره اون خاطره وحشتناک و به يادش مياره.

متعجب از حرفش گفتم: يعني ميگين اين خواب حقيقت داشته ؟

دکترسري تکون دادو با تاسف گفت: اره, باور کردنش سخته .

مادر ماني با اينکه زن فوق العاده زيبا و ارومي بود ,شبا به نوعي دچار جنون ميشد .

يکي از همون شبا هم رفت تو اتاق ماني که تازه 2 سالش شده بود . اونقدر اونو کتک زد که اين بچه نيمه جون شد بعدم سعي کرده بود تو وان حموم خفش کنه که سياوش سر رسيدو نذاشت اين اتفاق بيافته.

از گفته دکتر داشتم شاخ در مياوردم.

گفتم اخه مگه ميشه چطوري ممکنه.؟

دکتر نگاهي به من کرد و گفت: سياوش تا اون موقع چيزي به ممن نگفته بود تا اينکه بعد از اين اتفاق ديگه تحملش تموم شد و به من گفت.

واسه منم عجيب بود . من سعي کردم با هيپنوتيزم سر از اين موضوع در بيارم اخرش فهميدم

بهنازشبا تو بچگيش به شدت مورد ازار ناپدريش قرار ميگرفته . طوري که اين دختر از نيمه شب واهمه داشت . شبا عين خفاش بيدار ميموند و تو باغ سرگردون ميگشت.

اگه اونو تو روز ميديدي باورت نميشد اين قدر خانم متين و بي نهايت زيبا .

اما همينکه شب از نيمه ميگذشت وحشي ميشد حتي چند بارم ميخواست سياوشو که قصد داشت باهاش هم اغوش بشه بکشه .

قلبم از شنيدن اين حرف تير کشيد زير لب گفتم: پس معلومه سياوش اونو خيلي دوست داشته؟

دکتر اهي کشيد وگفت: دوست داشتن واسه عشق سياوش کمه.

نميدونم چطور اين دختر خودشو وارد زندگي اون کرد اما همينوميدونم که سياوش واسه سلامت اون همه کاري کرد . کلي خرج کرد اونو خارج برد . تا اينکه موفقم شد اما چه فايده.

دختر بي چشم و رو با دکتر معالجش که يه مرد چهل ساله بود ايراني مقيم کانادا بود فرار کرد .

سياوشم از بعد اين ماجرا رو اسم هر چي زنه خط کشيد .

از گفته هاي دکتر مغزم سوت کشيد . چطور يه زن ميتونست اين قدر پست باشه که اين کارو با شوهرش بکنه.

پس بگو چرا سياوش واسه پسرشم پرستار زن نگرفته بود حتي خدمه عمارت همه مرد بود . هيچ ردي از زن تو هيچ کجاي اين خونه به چشم نميخورد.

منم اگه جاي اون بودم شايد همين کارو ميکردم. واي خدا اگه بفهمه من...

تصميم گرفتم رنگ اتاق ماني رو عوض کنم . با اين کار شايد کمي روحش اروم ميکرد .

با کمک اقاي قاسمي و احمد کلي رنگ خريدم.

روتختي خوشرنگ سبز و زردي از ساتن و حرير هم گرفتم هر چيز ديگه هم که به ذهنم ميومد واسه تغيير اتاق ماني خريدم.

به اتاقش رفتم ديدم هنوز خوابه. بازم دکتر مثل شب قبل بالا سرش اومده بود و اونو با يه امپول خوابونده بوود .

اروم با پشت دست صورت تپل و سفيدشو ناز کردم و گفتم:

_ماني... ماني خوشکلم ... بيدار شو گلم صبح شده.

چشماي تيله اي ابيشو باز کرد کمي اطرافشو نگاه کرد و گفت:

_سلام نيمايي ...

_سلام عزيزم خوب خوابيدي؟

_اره دکتر رفت؟

_همون ديشب رفت.

_ميشه به دکتر بگي هر شب بياد امپولم بزنه تامثل ديشب و پريشب خوب بخوابم؟

از اين حرفش دلم گرفت . چرا اين بچه بايد اينطور زجر ميکشيد .

_ من يه راه بهتر از امپول سراغ دارم .

با خوشحالي گفت:

_چه راهي؟

_بلند شو دست و روتو بشور صبحونتم بخور تا بهت بگم.

تا ماني صبحونشو ميخورد من با کمک احمد و چند تاي ديگه از خدمتکارا اتاق اونو خالي کرديم.

لباس رنگ اميزيمو که اخرين بار از خونه عموم اورده بودم پوشيدم .

ماني بهت زده وارد اتاق خاليش شد و گفت :

_واي نيمايي واسه چي اتاقمو خالي کردي؟

_رفتم سمتشو دستمال سري به سرش بستمو گفتم:

_اين همون کاري بود که گفتم . ميخوام رنگ اتاقتو عوض کنم .

ماني اخماشوتو هم کردو گفت:

_اما من اينجوري دوستش دارم.

_مگه نميخواي ديگه خواب بد نبيني؟

_چرا اما؟

_بهت قول ميدم عاشق فضاي اتاقت بشي. حالا بيا کمکم کن اين مل ها رو با چسب چوب قاطي کنيم اخه ميخوام درخت تو اتاقت بکارم .

چپکي نگام کرد وگفت مگه ميشه تو خونه هم درخت کاشت؟

با انگشتم به نوک دماغ کوچولوش زدمو گفتم اره که ميشه ببين...

و شروع کردم رو ديوار اتاقش با موادي که ساخته بودم درختاي برجسته به وجود اوردم.

با خوشحالي دادي زد و گفت :واي چه خوشکل ميشه نميايي.

_حالا کو تا خوشکل بشه .بيا تو هم کمک کن.

_اما من که بلد نيستم؟

_کاري نداره گلم يادت ميدم.

بهش ياد دادم چطور اين کارو انجام بده هر دو مشغول شديم.

تا نزديکاي ظهر درخت کاريمون ادامه داشت تا اينکه ادوارد اومد گفت: وقت غذاست .

خوب موقعي بود دلم داشت ضعف ميرفت . سريع دستامونو شستيمو با همون لباساي کثيف سر ميز نشستيم .

استراحتي کرديمو دوباره مشغول شديم . ماني حسابي داشت از اين کار کيف ميکرد .

حالا نوبت رنگ کردن درختا بود.

برس بزرگمو اغشته به رنگ براق سبز ترکيب شده با زرد اخرايي کردمو برگاي درختا رو با ضربه به وجود اوردم .

اخ که چه حسي داشت اين رنگ .مدتها ميشد دست به قلم نبرده بودنم.

اونوقتا تا دلم از اين روزگار ميگرفت با اين رنگ شروع ميکردم به نقاشي کردن.

نميدونم چرا اما اين رنگ عجيب بهم احساس ارامش ميداد .

شايد ماني هم با اين رنگ کابوساي شبانش تموم ميشد .

نردبون دوبر رو گذاشتمو ازش بالا رفتم ماني هم مثل فرفره از اونطرف اومد.... با هم مسابقه گذاشتيمو تند تند برگ درختا رو رنگ ميکرديم .

شب بود ماني رو ديدم که روصندلي وسط اتاق با سرو صورت رنگي خوابش برده .

اروم رفتم بغلش کردمو گذاشتمش تو تخت خواب خودم.

رنگ درختا تموم شده بود اما هنوز رنگ درياي مواج منتهي به جنگل سرسبز مونده بود .

از ادوارد خواستم واسم يه فلاکس قهو درست کنه بياره . بايد تا صبح نقاشي ديوار و تموم ميکردم . اخه سياوش فردا ميومد اگه اتاق ماني رو اين جور شلختهميديد حتما عصباني ميشد. نميدونم نسبت به اين کارم چه عکس العملي نشون ميداد . هر چي بود من پيشو به تنم ماليده بودم.

با خوردن يه ليوان قهوه کمي سر حال اومدم .

ابي فيروزه ايمو برداشتم .

همه تخيلمو به کار گرفتم تا قشنگ ترين درياي زندگي ماني رو واسش بکشم..

هوا داشت کم کم روشن ميشد که کار منم تموم شد .

نفس عميقي کشيدمو به تابلويي که خلق کرده بودم با لذت نگاه کردم .

نسيم دريا گيسوهاي طلايي خورشيد خانموکه با ناز وکرشمه چارقد ابري سفيدشو کنار زده بود رو سطح مواج فيروزه اي دريا پخش ميکرد .. ساحل شني طلايي رنگ به ارومي با امواج دريا خيس مي شد .

وسط ساحل ماني خوشحال همراه با سياوش قلعه بزرگ ماسه اي ميساخت .

نيم رخ محوي از خودم پشت تنه درختي کشيده بودم. که نظاره گرشادي اونا بود .

برگهاي درختاي رو به دريا از وزش اروم باد به حالت رقص به سويي کشيده شده بودند.

چراغ هاي ريز ابي رنگي يايين دريا وچراغاي سبزالوان رو بالاي درختا نصب کردم .

اين اتاق فقط صداي ارامش بخش دريا رو کم داشت که اونم سه سوت از اينترنت ميگرفتم.

ديگه کاملا هوا روشن شده بود . با کمک احمدو بقيه دوباره وسايل ماني رو سر جاش گذاشتم .

من حتي از تخت و کمدشم نگذشتم همشونو رنگ کردهه بودم . روتختي حرير و ساتنو انداختم رو تختش حالا نوبت خودش بود اروم از اتاقم اوردمش گذاشتمش رو تختش . ميخواستم وقتي بيدار ميشه قيافشو ببينم.

اونقدر خسته بود که ديشب يه کله خوابش بره بود .

سرو صورتم حسابي بي ريخت شده بود تمام تنم درد ميکرد .

سريع رفتم يه دوش گرفتمو لباسي مرتب پوشيدم و دوباره به اتاق ماني

برگشتم.

وارد اتاق که شدم سياوشو کنار تصوير ماني و خودش بهت زده ديدم .

ميخواست با دستاش اونو لمس کنه که گفتم :

_نه دست نزن . هنوز خيسه.

به طرفم برگشت با چشماي خوش حالت قهوايش نگام کرد و گفت: يعني ميخواي بگي اين تابلوي زنده شاهکار تواه؟

سرمو انداختم پايين و گفتم:اميدوارم که ناراحت نشده باشيد. فکر کردم با اين کار به ماني کمک ميکنم

به سمتم اومد و با يه حرکت خيلي ناگهاني بازوشو دور گردنم حلقه کردو با خنده موهاي نم دارمو با دست ديگش بهم ريخت و گفت: مگه ديوونم پسر . مجاني اتاق ماني رو کردي بهشت .

ميدوني نقاشا چند ميليون ميگيرن تا هميچين چيزي واسه ادم بکشن.؟

در حالي که سعي ميکردم گردنمو از ميون بازوش بيرون بکشم گفتم: خوشحالم که خوشتون اومد.

جيغ ماني هردومونو از جا پروند. اونو ديدم که رو تختش بالا پايين ميپريد و هيجان زده جيغ ميزد.و هي ميگفت: وايي نيمايي ... بابايي ببين... وايي.....جونمي ..

دوييد سمتمو پريد تو بغلم صورتمو غرق بوسه کرد طوري که نزديک بود هردومون از پشت بيا فتيم رو زمين که سياوش با خنده منو گرفت.

و به ماني گفت: بسه ماني نيما رو کشتي.

پسر که نبايد اينقدر احساساتي باشه..

اونو از من به زور جدا کردو رو دوشش انداخت و گفت : صبحونه که نخوردين ؟ نه؟

سري تکون دادمو گفتم: نه.

_خوبه بياين بريم که دلم واسه يه صبحونه خانوادگي لک زده.

با اين حرف سياوش لرزشي تو قلبم حس کردم . بجاي اينکه خوشحال بشم

بغضي رو دلم سنگيني کرد .

سر ميز که بوديم ماني با التماس از سياوش خواست که شب اونو به شهر بازي ببره.

بالاخره سياوش رضايت دادو قرار شد ساعت هفت شب با هم به شهر بازي مجتمع تجاري ستاره فارس بريم.

بعد از صبحونه باز مشغول درس دادن به ماني شدمو سياوشم دنيال کاراش رفت .

طرفاي ساعت شش بود که ماني اومد تو اتاقمو گفت . نيمايي بيا کمکم کن تا اماده شم .

خندم گرفت گفتم:

_الان که زوده گلم .

_نه بيا موهامو مثل مال خودت خوشکل کن .

دستمو گرفت و کشون کشون برد تو اتاقش . ژل مو رو برداشتمو موهاشو تقريبا مثل مال خودم درست کردم. خيلي با مزه شده بود .

بلوزو شلوار سفيد با کاپشن چرمي به همون رنگ تنش کردم .

وقتي کارم تموم شد سوتي کشيدمو گفتم : بابا خوشتيپ تو بزرگ بشي چي ميشي.

خنديدو گفت : ميشم مثل بابام.

لپشو کشيدمو گفتم تو اين زبونو نداشتي چي کار ميکردي؟

شکلکاي بامزهاي در اورد که يعني با ايما و اشاره حرف ميزدم.

اخ که چقدر اين بچه رو دوست داشتم من.

از بغلم اومد بيرون و گفت : نيمايي تو هم بايد مثل من کت و شلوار سفيدتو بپوشيها...

_نميشه که گلم حتما باباتم ميخواد تيپ سفيد بزنه . تابلو ميشيم.

_تو رو خدا نيمايي تو هم سفيد ببوش .

با اصرار هاي ماني منم کت و شلوار اسپرت سفيدمو با کراوات مشکي پوشيدم. موهامو ژل زدمو کلي خوشتيپ کردم.

ساعت هفت بود که سياوش اومد تو اتاق ماني از ديدنمون يکتاي ابروشو انداخت بالا و گفت: ميبينم که تيپاي دختر کش زدين.

منو ماني فقط به هم نگاه کرديمو خنديدم .

هرسه تامون به ترتيب قد کنار هم وارد سالن شلوغ ستاره فارس شديم . با وارد شدنمو تمام سرها به سمتمون برگشته شد.

خيلي باحال بود سه تامون تيپپ اسپرت سفيد موهاي ژل زده حسابي تو چشم بوديم.

دخترا با عشوه و لبخند نگاهمون ميکردن. و يواشکي واسمون دست تکون ميدادند.

يه دختر بچه که اونم لباس ساتن سفيد تنش بود دست مادرشو رها کردو اومد سمت ماني و دست اونو گرفت و گفت: دالي ميلي شله بازي؟ منم ميخوام بلم اونجا.

نگاهي به مادر دختره انداختم که گفت ميشه دختر منم ببرين من يکمخريد دارم ممنون ميشم اين لطفو به من بکنيد. بعدم کارتي سمت من گرفت و گفت: اينم کارت بازي و شماره مبايلم.

نگاهي به سياوش کردم که با خنده سري تکون داد . خلاصه ظرفيت تکميل شد .چها تاييي وارد محوطه پر سر و صداي شهر بازي شديم .

دخترک چشم رنگي که اسمش ملينا بود دست ماني رو محکم گرفته بودو اونو به سمت اسباب بازيا ميکشيد . صحنه خيلي جالبي شده بود.

سوار ماشين برقي شدن من همراه ملينا و سياوش با ماني بود . دونبال هم ميکرديم . به هم ميخوريم خلاصه کلي خنديديم.

سياوش ماني و ملينارو تووسايل بادي گذاشت و با لبخند موذي به طرف من اومد و گفت:بيا بريم تونل وحشت.

گفتم: نه من يکي نيستم .

دستمو گرفت و کشون کشون به سمت قطار وحشت رفت

عمدا تو رديف اول صندليا نشست.

هنوز قطار حرکت نکرده رنگ از صورتم پريده بود.

سياوش که صورتمو ديد باز شروع کرد به مسخره کردن من .

تا قطار حرکت کرد من دستمو محکم به ميله جلو صندليم گرفتم .

اروم اروم قطار وارد تونل تاريک شد.

چند تا دختر و پسر پشت سرمون رو صندلي ها نشسته بودن. وارد فضاي تاريک که شديم پسرا واسه مسخره جيغ کشيدنو اداي دخترا رو در اوردن . دختراي پشت سرمون با عشوه برگشتن و گفتن : اااششش بميرين اداي ننتونو در ميارين ديگه..

قطار يهو سرعت گرفت صدا هاي ترسناک از در و ديوار ميومد . اما هنوز نترسيده بودم . يهو قطار ايستاد . خبري نبود . با خنده برگشتم به سياوش گفتم :چه مسخرست به اين ميگن تونل وحشت من که اصلا نترسيدم...

سياوش با نگاهي به پشت سرم خنده موذي کرد و گفت : نگران نباش فکر کنم الان بترسي.

خنديدمو گفتم : عمرا.

يهو احساس کردم يکي کنارمه همزمان دخترا و پسرا هم شروع کردن به جيغ زدن .

برگشتم ديدم يه جسد خوني با سر شکافته و چشماي از حدقه بيرون زده عين همون مرلين منسون با قد دومتريو يه تبر تودستش با صداي ترسناک بالا سرم ايستاده.

ميخواست با تبرش بزنه تو سرم . اونقدر تو اون فضا وحشت زده شدم که جيغ بلندي کشيدمو با همه قدرتم هلش دادم عقب . از قطار پريدم پايين و شروع کردم به دوييدن . همونطور که جيغ ميکشيدم برگشتم پشت سرمو نگاه کردم ديدم جسده داره دنبالم مياد سياوشم پشت سرش داشت ميدوييد .... هي صدام ميزد و ميخواست که وايسم.

_نيما ...نيماا وايسا پسرر .. وايسا .... نيما... جلوت ...

يهو محکم خوردم به يه چيزي و از پشت افتادم زمين . نگاه کردمتا يه گوريل گنده جلوم واستاده و يه جسد ادم تو دستشه خدا ميدونه که چقدر ترسيده بودم خودمو عقب عقب کشيدم رو زمين و باز جيغ زدم ... از اونطرف جسده داشت ميومد سمتم از اونطرفم گوريله ...

با بد بختي بلند شدم خواستم دوباره فرار کنم که يکي منو محکم گرفت... فکر کردم جسدست با جيغ و داد تقلا کردم خودمو نجات بدم که صداي سياوشو تو گوشم پيچيد که گفت: اروم باش پسر اروم ... منم سياوش .. نيما نترس منم ... با دست دو طرف صورتمو گرفت و ازم خواست اونو نگاه کنم .

چشمام و اروم باز کردم تو اون تاريکي و صداهاي ترسناک برق چشماي خوشگلشو ديدم ... بي اختيار خودمو انداختم تو بغلشو نفس نفس زدم....

اونم سخت منو تو اغوشش فشرد و ارومم کرد ...

چند دققيقه اي گذشت که

با صداي سوت و کف دختر پسرا که داشتن از کنارمون سوار بر قطار ميگذ شتند بخودمون اومديم....

سياوش منو رها کرد و حالت طنزي به خود گرفت و گفت : ببين نيما چطور ابرومونو بردي . اخه نگا ه کن پسر ببين حتي هيچ کدوم از دخترا هم اندازه تو نترسيدن . ... بيا بريم سوار شيم تا قطاره دور تر نشده ...

بي هيچ حرفي دوييديمو سوار قطار شديم دخترا از پشت واسم متلک ميفرستادن و پسرا هم که ...جاي خوددارد ....

از بس جيغ کشيده بودم ديگه رمقي نداشتم تا زماني که از تونل اومديم بيرون چشمامو بستمو سرمو به بازوهاي سياوش که دور شونمو گرفته بود تکيه دادم...

با کمک سياوش از قطار بيرون اومدم. انگار بد جوري رنگم پريده بود که سياوش منو نشوند رو صندلي و رفت برام اب ميوه گرفت ...

کمي حالم بهتر شد .. وقتي ماني و ملينا اومدن همراهشون چند تا وسايل ديگه هم بازي کرديم . شام هم چند تا پيتزا گرفتيمو با خنده و شوخي خورديم ...

در اخر هم ملينا رو سپرديم دست مادرشو به سمت خونه رفتيم .

کنار پنجره اتاقم ايستاده بودمو به ابگير نگاه ميکردم ... عکس ماه توي اب افتاده بود و صحنه قشنگي پديد اورده بود .

درختا جونه زده بودند و بوي بهار نارنج فضا رو عطراگين کرده بود.

هوا کم کم بهاري ميشد . اما هنوزم شبا کمي سرد بود.

چند هفته اي گذشته بود .باورم نميشد که فردا شب سال تحويل ميشد و ما بزودي وارد سال 1390 ميشديم ....

اصلا نفهميدم اين چند ماه چطور گذشت.

شبا وقتي ماني ميخواست بخوابه چراغاي سبز و ابي روي ديوار نقاشي شده رو باز ميذاشتم تا فضاي اتاقش تاريک نباشه.

با اين کار کابوس هاي شبانه ماني خيلي کمتر شده بود . خوشحال بودم که اون نقاشي باعث ارامشش شده بود .

دکتر کيواني هم سعي داشت با روش هيپنوتيزم به کل اون خاطراتو از ذهن ماني پاک کنه . که البته زمان ميبرد .

بايد فردا ميرفتم واسه ماني عيدي ميگرفتم.

ميخواستم يه گيتار بخرم تا هم بتونم با اون احساساتشو پرورش بدمو هم يه جوري انرژي زيادشو از اين طريق تخليه کنم.

با اين فکر سينه هاي بيچارمو از حصار بانداژ ها رها کردمو لباس گشادي پوشيدمو گرفتم خوابيدم.

اونشب هم بي هيچ صداي به صبح رسيد. با ماني و سياوش صبونه خورديم . من از ماني اجازه گرفتم واسه چند ساعت تنهاش بزارم .

بي هيچ مخالفتي قبول کرد. بعد از خداحافظي از سياوش

از اقاي قاسمي خواهش کردم منو به چهار راه سينما سعدي برسونه

.

مغازه بزرگي اونجا بود که انواع الات موسيقي رو ميفروخت . نميدونم هنوزم اقاي ستوده اونجا درس ميداد يا نه؟

چنديدن سال پيش من يه گيتار ارزون قيمت به خاطر عشقي که به اين ساز داشتم از اونجا خريدم . و پيش اقاي ستوده که در واقع صاحب مغازه اونجا بود 15 جلسه اي خصوصي کلاس گرفتم.

اما شهريه کلاسا زياد شد . من ديگه نتونستم هزينشو تامين کنم.

قيد کلاسو زدمو از رو سي دي و کتاب هاي اموزشي گيتار تونستم نواختن اين سازو ياد بگيرم .

يادمه که عموم خيلي منو تشويق ميکرد اما بازم زنش زير پاش نشستو نذاشت کارم به سر انجام برسه.

اخرم مجبور شدم واسه شهريه دانشگام گيتارمو بفروشم...

وقتي وارد اونجا شدم استادمو ديدم که داشت با سوز ستار ميزد

وقتي احساس کرد کسي نگاهش ميکنه سرشو بلند کرد ومنو ديد.

با لبخندي گفتم سلام استاد. خوب هستين؟

با کمي ترديد منو نگاه کرد . دنبال رد اشنايي تو صورت من ميگشت .

به گرمي دست منو فشرد و گفت: به ياد نميارم از شاگرداي من بوده باشي ...

گفتم: چند سال پيش رو همين صندلي گيتار زدنو يادم دادي. البته فکر نکنم يادتون بياد .

داشت به ذهنش فشار مياورد که منو به ياد بياره . اما ميدونستم چيزي يادش نمياد اخه اون موقع من يه دختر بودم اما حالا تو هيبت يه پسر ظاهر شده بودم.

با خوشرويي گفت: حالا چي شده يادي از استاد پيرت کردي پسر؟

_ اومدم ازتون يه گيتار بخرم اين بار بهترين گيتارتونو ميخوام .

خوشحال از جا بلند شدو گفت : بهترينش همون ياماهاست ميدوني چرا؟

_نه

_چون با همه اب و هوايي ميسازه خيلياي ديگه ميگن مارک آيبانزا بهترينه اما من ميگم فقط ياماها .

گيتار خوشرنگ قهوه اي بازي رو اورد داد دستمو گفت:

_ بيا خودت امتحان کن ببين چه صدايي داره.

ااخ که چقدر دلم واسه بغل گرفتن يه گيتار لک زده بود.

به ارومي اونو تو بغلم گرفتمو با انگشتام سيماشو يکي يکي لمس کردم.

صداش روحمو نوازش داد .

استادم که عشق منو ديد گفت: معلوممه که تو هم عشق سازي . ادماي کمي پيدا ميشن که اينطور با عشق سازشونو بغل کنن.

حالا يه اهنگ بزن ببينم چي بهت ياد دادم.

گفتم :استاد فکر نکنم چيزي يادم مونده باشه اخه چند سالي هست که دست به ساز نزدم.

استاد م دستي به شونه هام زد و گفت : اگه من يادت دادم ميدونم که ميتوني .... امتحان کن پسر جون ... امتحان کن...

ريتم 4/4 رومبا روبه ارومي زدم ....صدامو کمي بم کردم و چشمامو بستم

و شروع کردم به خوندن اهنگي که هميشه تو تنهايي و بيکسيم با اشک ميخوندم تا غم وغصمو از ياد ببرم

يه ديواره يه ديواره يه ديواره

يه ديواره که پشتش هيچي نداره

تو که ديوارو پوشيدن سيه ابرون

نمياد ديگه خورشيد از توشون بيرون

يه پرندست يه پرندست يه پرندست

يه پرندست که از پرواز خود خسته است

تن وبالشو بستن دست ديروزا

نمياد ديگه حتي به يادش فرداها

يه روز يه خونه اي بود که تابستوناش

روي پشتبومش ولو ميشد خورشيد

درخت انجير پيري که تو باغ بود

همه کودکي هاي منو ميديد.

يه اوازه يه اوازه يه اوازه

يه اوازه که تو سينم شده انبار

يه اشکي که ميچکه روي گيتار

به اينها عاقبت کي گيرد اين کارها

يه مردابه يه مردابه يه مردابه

يه مردابه توي تن از فراموشي

يه چراغي که ميره روبه خاموشي

نگردد شعله ور بيهوده ميکوشي.

وقتي تموم شد ديدم صورتم از اشک چشمام خيس شده ...

با صداي کف زدنهايي به خودم اومدم جمعيتي از زن ومرد و بچه دورمو گرفته بودنو داشتن واسم دست ميزدن ...

اينا ديگه کجا بودن يه لحظه احساس خجالت کردم .

بلند شدم يه جوري خودمو گم وگور کنم که استادم با خوشحالي روبه روم ايستاد در حالي که قطره اشکي گوشه چشمش جمع شده بود به شونه هام زدوگفت:

حق شاگردي رو تموم کردي پسرم .

فکر نکنم ديگه شاگردي با احساس تر از تو بتونم پيدا کنم.

هيچ جوابي نداشتم که به استاد پيرم بدم فقط خم شدمو دستاي چروکيدشو بوسيدم که اونم سرمو تو دست گرفتورو موهام بوسه اي نشوند .

جمعيت از ديدن اين صحنه کلي احساساتي شدند و دوباره شروع به کف زدن کردن ...

چند تا دختر ميخواستن ازم شماره بگيرن ... که من با سردي اونا رورد کردم ...

هر چي اصرار کردن که اهنگ ديگه اي واسون بخونم قبول نکردم .

خلاصه با کلي انرژي مثبت... دوتا گيتار از استادم خريدمو از اونجا بيرون زدم. و همراه اقاي قاسمي راهي عمارت شدم.

وقتي رسيدم ديدم ماني مث هميشه خوش لباس داره واسه خودش تو حيات دوچرخه سواري ميکنه .

از اقي قاسمي خواستم تا من سر ماني رو گرم ميکنم اونم گيتارا رو ببره تو اتاقم .

با ديدنم ماني با سرعت با دوچرخش به سمتم اومد

_ سلام نيمايي کجا بودي حوصلم سر رفت

_سلام گلم کار داشتم ... خوب حالا بيا با هم سوار شيم ...

_ مگه تو هم بلدي نيمايي

_اختيار داري ملني جان من جام قهرماني دارم .. بيا پايين تا نشونت بدم ..

بزور خودمو تو دوچرخه فسقليش جا دادمو گفتم خوب تو هم بشين ترکم تا با هم بريم ...

با خنده سوار شد و من سعي کردم حرکت کنم ...

همش کجو کوله ميرفتم و وانمود ميکردم داريم ميافتيم تا ماني رو هيجان زده کنم ...

کل باغ و با اون دوچرخه دور زديم پاهام حسابي درد گرفته بود اما خودمم دلم نميومد دل تمومش کنم ...

نزديک در بزرگ خونه بوديم که در به ارومي باز شد و سياوش سوار لامبرگيني خوشرنگ پرتقالي لبخند به لب وارد محوطه عمارت شد...

ماني از ديدن ماشين اونقدر هيجان زده شده بود که از دوچرخه پريد پايين و جيغ زنون به سمت سياوش دوييد و هي ميگفت: واييي وايي بابايي مرسي ...عاشقتم بابايي ...قربونت برم بابايي...

سياوش با ژست خاصي از اون ماشين عروسک پياده شدو ماني رو تو بغل گرفت و جواب بوسه هاشو داد ...

_اينم عيدي پسر گلم .. خوشت مياد ...؟؟

ماني هيجان زده با چشاي گشاد همونطور که دستشودور گردن سياوش حلقه کرده بود گفت : خوشم مياد ...؟ عاشقشم بابايي ... بچه هاي مدرسه اگه ببينن زبونشون بند مياد ...

سياوش اونو نشوند رو صندلي راننده و گفت بيا توشو ببين ... همه چيزش همونه که ميخواستي رنگ پرتقالي

تو دوزي چرمي مشکي و پرتقالي

دنده اتوماتيک ووو

چه خوب بود که ماني تو بچگيش به هر چي که ارزو ميکرد ميرسيد ...

مزيت باباي پولدارم همين بود ...

يادم افتاد به گيتاري که واسش خريده بودم .. هديه من در مقابل اين ماشين هيچ بود .. يعني ماني از کادوي منم به همين اندازه خوشحال ميشد ؟

ماني رو به پدرش گفت: بابايي بريم يه دور باش بزنيم تو رو خدا

سياوش که تا اون موقع توجهي به من نداشت برگشت سمتمو گفت :

بيا بريم يه دور بزنيم ناهارم بيرون ميخوريم ...

نميدونم چرا اما گفتم : بهتره پدر و پسر با هم بريد من يکم کار دارم ...

ماني با اعتراض گفت :نيمايي بيا ديگه ..

سياوش اومد سمتمو منو مثل يه بچه از رو دوچرخه بلند کرد و گفت :

اين دوچرخه چه بهت مياد چطوري خودتو جا کردي رو اين فسقلي ...

بيا بريم کلي باهات کار دارم ...

من از ترس اينکه دستش جايي بخوره و لو برم با اعتراض گفتم : منو بزار زمين سياوش ..اذيت نکن ... چرا اينجوري ميکني ...

همونطور که به سمت ماشين مدل بالاش ميرفت گفت: پسر مگه غذا گيرت نمياد بخوري ؟ چرا اينقدر سبکي تو ؟

ماني هم از اون ور داد ميزد : افرين بابايي بيارش ..

خلاصه منو انداخت رو صندلي جلو... ماني هم خودشو کشوند رو صندلي عقب... سياوشم کنار من نشست .

در ماشين که به سمت بالا باز ميشد با دکمه اي اومد پايين و سياوش به سرعت ماشينو عقب روند و ازعمارت خارج شد ...

عجب ماشيني بود تو عمرم همچين چيزي نديده بودم ... دنده هم نداشت جاش چند تا دکمه بود ...منم داشتم مثل ماني هيجان زده ميشدم ...

تو خيابون اکثرا برميگشتنو ما رو نگاه ميکردند سياوش اهنگ خارجي تکنويي گذاشته و صداشو بالا برده بود .

عينک ريبوند خوش استيلي هم به چشماي قهوه اي خوشرنگش زده بود

يهو دلم يه حالي شد .. نميدونم چرا اما احساس کردم دلم ميخواد با دستام صورت برنزه اش ناز کنم ...

يهو برگشت سمتمو گفت: چيه خوشتيپ نديدي نيما خان ...؟؟

خودمو جمع و جور کردمو گفتم : صداي ضبط و کم کن زشته عين اين تازه به دوران رسيده ها صداشو بردي بالا ...

ماني معترض گفت : ااا نيمايي با حاله

با اين حرف ماني تسليم شدمو ساکت تو صندلي نرم چرمي فرو رفتم ..

سياوش با سرعت به سمت بيرون شهر ميرفت ..

تو حال خودم بودم که ماني گفت اا خيلج فارس بابايه...

سياوش با خنده به سمت ماني گفت: کاش همش مال بابات بود ...

اما حيف که بيشترش مال يه ايراني کله کنده مقيم اماراته.

رو به من گفت: تو اين مجتمع پول هنگفتي سرمايه گذاري کردم باز بشه

کلي سود ميکنم ..

به مجتمع بزرگي که ستون هاي عظيمي قسمت ورديشو احاطه کرده بود نگاهي انداختم .

تو دلم گفتم اين پولا از کجا مياد چه بدبختاي که شبا حتي يه تيکه نونم ندارن بخورن و يکي هم مثل سياوش .. اخه اين چه عدالتي بود ...

همونطور که سياوش داشت درباره اونجا واسه منو ماني توضيح ميداد

کنار يه باغ با صفا ايستاد ... ماشينو با مهارت بين دوتا ماشين فراري و کمري پارک کرد و گفت : بپريد پايين که ميخوام به خوشمزه ترين کباب بره اي که تو عمرتون خوردين دعوتتون کنم ..

تو دلم گفتم : مگه کباب با کباب فرق ميکنه همش يه مزه ميده ...

دستاي ماني رو گرفتمو سه تاي وارد باغ شديم ..

سرو هاي شيرازي دو طرف سنگ فرش قهوه اي که وسطش جوي ابي بود احاطه کرده و تا محوطه الاچيق کاري شده ميرفت .....

بوي بهار تمام فضا رو پر کرده بود. چند تا قناري زرد تو يه قفس اواز سر داده فضا رو روياي تر کرده بودند .

جمعي از پسر دختراي پولدار واسه خودشون زير يکي از الاچيق هاي بزرگ دوره گرفته بودند.

دو نفر گيتار ميزدند و دختري با صداي مليح اهنگ شاد مريم و ميخوند و بقيه دست ميزدند و يه چند تايي هم اون وسط با عشوه قر ميدادند ...

جالب بود که بهشون گير نميدادند...

ما هم کنار الاچيق رو به گلاي پيچک نشستيم.

ماني هم مثل من هيجان داشت .. اخه سياوش خيلي عوض شده بود ديگه سرد وخشک رفتار نميکرد بلکه خيلي هم بزله گو و خوش مشرب شده بود .. ام هنوزم نسبت به جنس زن حس خوبي نداشت ..

اخه يکي از دختراي اون جمع با ديدن سياوش به سمتمون اومد و گفت افتخار ميديد تو جشن کوچيک ما شرکت کنيد .. امروز ما همه رو بخاطر سال نو مهمون کرديم ..

سياوش با لحن خشک و جدي گفت : نه ترجيح ميديم تنها باشيم ..

دختر باز با عشوه گفت: ااا ...چرا تنهايي که مزه نميده ؟

باز سياوش با همون لحن گفت : فعلا که به ما خيلي مزه ميده ...

دختر بيچاره دمق به سمت بقيه رفت ...

ماني هم که انگار بدش نيومده بود به باباش گفت : خوب حالشو گرفتي بابا سياوش ... اااه اينقدر بدم مياد از اين دختراي لوس ...

عين ملينا بود ...ااه اه..

منو سياوش زديم زير خنده با دستم موهاي بلوندشو تو ريختمو گفتم : اي ناقلا .. تو که کلي باهاش بازي کردي...

ماني سرشو با اخم عقب کشيد و گفت : خوب مجبور بودم نديدي چه پرو انه اومد دست منو گرفت .. اين بزرگ بشه چي ميشه...

واي از شيرين زبوني ماني اينقدر خنديدم که داشت اشک از چشمامون ميومد ...

از خنده ما اونم به خنده افتاد ...

با سرفه گارسون که منو به دست بالا سرمون ايستاده بود به خودمون اومديم ...

سياوش بدون نگاه کردن به منو گفت : کباب بره مخصوصتون همراه با مخلفاتش ...

ربع ساعتي گذشت غذا رو اوردن ... شروع کرديم به خوردن .. به فکر خودم خنديدم ..

هميشه فکر ميکردم همه کبابا مثل مال اضغر جيگرکيه سر کوچمونه اما با خوردن اين فهميدم که اون فقط يه اشغال گوشت بيشتر نبوده...

بعد از غذا ماني رفت کمي بازي کنه وسياوشم سفارش قليون ميوه اي سلطاني رو داد همراه با چايي ..

وقتي سفارشو اوردن به من گفت نگو که قليونم نميکشي...

لبخندي زدمو گفتم : اين بار و نه با اينکه مضرره يه وقتايي ميکشم ..

الانم از اون وقتاست ...

قليونه دو تا ني داشت يکيشو من برداشتم يکيشو سياوش ...

بعد از اون کباب عجيب مزه ميداد ...

با کشيدنش سرگيجه با حلي گرفتم انگار رو زمين نبودم ... وقتي سرمو بالا ميکردم همه چيج دور سرم ميچرخيد ..

سياوش که ديد من دارم الکي ميخندم گفت چيه نکنه با قليون مست کردي پسر ؟

خندم بند نميومد سياوش ني رو ازم گرفت و گفت بده به منکه ديگه انگار زيادي کشيدي...

تا حالا اين جوري نشده بودم گفتم واي چه حاله با حالي داد ...

از حرفم خندش گرفت ... يهو گفت نيما

با همون حال گفتم: جانم

با اين حرفم جا خورد ...

_ميخوام يه چيزي بهت بگم نه نگو ...

_چي؟

_ ببين من به يه مشکلي بر خوردم که فقط به دست تو وا ميشه

يکم خودمو جمع و جور کردمو گفتم : چه کاري هست که با اين همه ثروت نتونستي انجامش بدي و محتاج يه اس و پاسي مثل من شدي؟

مطمئن باش که با پول حل نميشه وگرنه تا حالا انجام شده بود...

_حالا بگو ببينم چي هست اين مشکلت؟

_ببين نيما اين مرده که ميگم همون سرمايه گزار اصلي خليج فارس امشب تو عمارتش به مناسبت سال نو جشن گرفته و همه سرمايه گزارا رو با خانوادشون دعوت کرده ...

_خوب اين کجاش مشکله؟

_مشکل سر چيز ديگه است .

_دختر اين مرد تو سفر اخري که به امارات داشتم از شانس کجم با من هم سفر شد حالا بماند چه اتفاقايي افتاد اما چون ميدونست زنم مرده ميخواست با ستفاده از زور پدرش خودشو قالب کنه ... .. منم مجبور شدم يه دروغ گنده بهش بگم ...

_چه دروغي ؟ ؟

_اينکه .. خوب ... چه جوري بگم ..

_ااا خفم کردي بگو خوب ديگه..

_بش گفتم من با دخترا کاري ندارم ...

_ خوب اين کجاش دروغه .. واقعيته من که تا حالا نديدم با دختري باشي...

_نه منظورمو نگرفتي ...

_چه منظوري خوب رک بگو ديگه ..

_بابا اين حرفو زدم که فکر کنه من همجنس بازم ... حالا فهميدي؟

با اين حرفش اب دهنم پريد تو گلوم و افتادم به سرفه ...

_تو .. تو چطور .. تونستي همچين حرف مزخرفي بزني سياوش... فکر نکردي دربارت چه فکري ميکنه؟

_ خوب ميخواستم که همين فکر و بکنه ... حالا بدبختي جاي ديگست ...

_ديگه چيه؟

_ اون که حرفمو باور نکرد .. گفته اگه راست ميگم امشب بايد اون مردو همرام بيارم به جشن پدرش.. وگرنه يه کاري ميکنه که پدرش منو از پروژه بندازه بيرون...

حالا اينش مهم نيست فقط ميخوام يه جوري از شر اين دختره راحت شم...

_خوب حالا اونوقت من اين وسط چي کارم؟ هان؟

_ااا نيما چرا خنگ بازي در مياري خوب معلومه قراره تو نقش اون مرد عاشقو ايفا کني...

_عمرا حرفشم نزن سياوش .. چي فکر کردي هان؟

چطور ميخواي بخاطر حرفاي يه دختر وجهه اجتماييتو به گند بکشي مگه ديوونه شدي ..؟ بعدشم من خودم امشب کلي برنامه دارم ...

_ خيلي پرو شدي نيما تو مثلا پرستارماني هستيا؟

_خوبه خودت ميگي پرستار ماني ام...

_نخير يه جور ديگه بهت ميگم .. يا امشب با من و ماني مياي اين مهموني و نقشتو قشنگ بازي ميکني يا همين الان اخراجي... خود داني...

باورم نميشد اينقدر جدي اين حرفو زد که دهنم بسته شد ..

چطور ميتونستم از ماني دل بکنم ... اين انصاف نبود ...

با عصبانيت از رو تخت بلند شدمو اومدم پايين کفشامو پوشيدمو به سمت ماشين راه افتادم ...

سياوشم سريع پشت سرم اومد ...

_کجا ؟ نيما با تو ام ميگم کجا ؟

_ تو ماشين جناب عالي ...

با ين حرفم با شوق از پشت بغلم کرد و گفت: قربون تو رفيق خوب .. جبران ميکنم نيما ...

_نميخواد جبران کني .. به اندازه کافي ولخرجي کردي...

سياوش با شوق ماني رو ص دا زد و هر سه تا مون سوار ماشين شديمو به سمت عمارت برگشتيم ..

توي راه سياوش کبکش خروس ميخوند و سر به سر ماني ميذاشت اما من نگران در خود فرو رفته بودم .. فکر اخر و عاقبت اين کار بد جوري اعصابمو به ريخته بود ...

تو اتاقم بودم ... از فکرداشتم ديوونه ميشدم نه نبايد اين کارو ميکردم .. اگه دختره جلو اون همه ادم ابروي سياوشو ميبرد چي ..واي خدا چيکار کنم ؟

بايد برم به سياوش بگم که تو اين نقشه مسخرش شرکت نميکنم ...

اره حتي اگه اخراجم کنه اين کارو نميکنم ..

به سمت اتاق سياوش رفتم بدون اينکه در بزنم وارد شدمو گفتم : ببين سياوش من ....

از چيزي که ديدم شکه و شرمگين سرموبرگدردوندم ...

سياوش تازه از حمام بيرون اومده بود داشت با حوله اندام ورزيدشو خشک ميکرد ...

با ديدن منگفت : چي ميخواستي بگي نيما؟ چرا روتو برگردوندي پسر ...

با لکنت زبون گفتم : هه...هيچ..هيچي... دارم ميرم اماده شم ...

همونطور که سرمو انداخته بودم پايين سريع خواستم از اتاقش بيام بيرون که با خنده جلوم ايستادو گفت : نيما واقعا بعضي کارات ادمو به خنده ميندازه ... چون لباس تنم نيست اينطوري ميکني؟ خوب نيست پسر اين قدر خجالتي باشه ... حتما استخرم که ميري چشماتو ميبندي هان؟

هلش دادم عقب و گفتم: نخير.....برو کنار

اما ول کن نبود باز جلوم وايساد و گفت:چي ميخواستي بگي؟ تا نگي نميزارم بري...

سرمو گرفتم بالا و خواستم بگم که نميام اما با ديدن اون چشماي خمار قهوه ايش گفتم: هيچي ميخواستم بپرسم چي ميپوشي تا منم باهات ست کنم؟

خنديدو گفت همين...؟

_اره

رفت سمت کمدشو ربدوشامشو پوشيد بعد جعبه بزرگ کادو پيچ شده اي از تو کمدش بيرون اورد وداد دست من وگفت : اينم عيدي تو پسر گل..

کمي جا خوردم فکر نميکردم واسه من کادو گرفته باشه ...

گفتم: لازم نبود خودتو به زحمت بندازي ...

_چه زحمتي اين کادو حتي جبران يه ذره از کارايي که واسه ماني کردي رو نميکنه ....

برو سريع اماده شو که ديگه بايد بريم ...

خودمو سپردم دست تقديرم ..همون تقديري که منو به اونجا کشيده بود .

تو اتاقم در جعبه رو که خيلي زيبا کادو پيچ شده بود و باز کردم..

کت و شلوار خوشدوختي به رنگ نقره اي با دکمه هاي براق مشکي ... پيراهني از جنس ساتن و کفشهاي چرمي اعلا به رنگ دکمه ها ... کراباتي به رنگ نقراي مات درون جعبه خود نمايي ميکرد ...

چه سليقهاي داشت مطمئن بودم چند مليوني اين جعبه واسش اب خورده....

ست لباس رو پوشيدم کيپ تنم بود ... موها مو با اتومو حسابي خوشحالت کردم نبايد جلو اون دختره کم مياوردم حتي به عنوان يک مرد ...

در اتاقم زده شد ماني با کت و شلوارخوشگلي با ترکيبي رنگ طوسي و مشکي مقابلم ظاهر شد... سياوشم پشت سرش يا ترکيبي درست برعکس من اومد داخل پدر وپسر باهم سوتي کشيدندو منو با نگاهشون معذب کردن .

ماني خوشحال دوييد سمتمو گفت : نيمايي چه دختر کش شدي...

لپشو کشيدمو گفتم: شيطونک اخه تو ميدوني معني اين حرف چيه که ميزني؟

دستشو با قلدوري زد به کمرشو گفت : معلومه که ميدونم يعني دخترا واست غش ميکننو ميميرن...

سياوش که ساکت با نگاه خيره اي به من تو دهانه در ايستاده بود اومد سمت ماني اونو زد زير بغل و گفت : اي قربون اين خوش زبوني پسر خودم برم که به باباش رفته....

کلي خندم گرفته بود از اين حرفش جلو تر از اونا از اتاق اومدم بيرون و گفتم : سوسکه به بچه اش ميگه قربون دست و پاي بلوريت برم ...

سياوش سرخوش گفت : دست شما درد نکنه نيما خان حالا ما شديم سوسک ... ماني رو گذاشت زمين و گفت بريم حالشو جا بياريم بهمون ميگه سوسک...

با اين حرف ماني و خودش افتادن دنبالم که منو بگيرن ...

من بدو اونا بدو تا نزديکاي ماشين دوييدم ديگه از نفس افتاده بودم که سياوش با يه جست از پشت منوگرفت ...

دستشو دور گردنم حلقه کرده بود و محکم فشار ميداد و ميگفت: به کي گفتي سوسک؟ هان ؟

_ آي گردنم.... آي ولم کن سياوش ... ول کن شکوندي گردنمو ....

_بگو غلط کردي تا ولت کنم نيما ...

ماني هم از اون طرف منو قلقلک ميداد واي که از دردو خنده داشتم ميمردم ...

با داد گفتم : غلط کردم بابا ولم کنيد ...

با اين حرفم سياوش و ماني دستاشونو به هم زدند و خوشحال از تسليم من

منو رها کردن و سوار ماشين شدن ...

منم بي رمق رفتم رو صندلي نشستم ... و تا رسيده به مجلس چيزي نگفتم ...

وارد خيابون قديمي قصر و دشت شديم جايي که پر بود از خونه باغ هاي چندين ساله ...

با ماشين وارد خونه باغ خيلي بزرگي شديم ....تا چشم کار ميکرد درخت بود و اصلا تهش معلوم نبود ...

از چند تا جاده سنگفرش شده گذشتيم تا عمارت چراغوني شده و باشکوه

ديده شد ...

اوه چه خبر بود کلي ماشين همشم مدل بالا گوشه اي از محوطه پارک شده بود ...

نيما با لحن کودکانش گفت:واي بابايي ببين چه ماشينايي ..

سياوشم با خنده گفت: به شو ماشين و لباس خوش اومدين...

پياده شديم هر سه با هم به سمت عمارت به راه افتاديم .. صداي موزيک تو فضا پخش بود ... صداي هم همه و خنده از هر گوشه سالن به گوش ميرسيد ...

لوستر بزرگي به سقف اويزون بود که همه جا رو مثل روز روشن ميکرد ...

يدفعه با صداي عشوه گر زني که سلام کرد به خودم اومدم ...

سياوش بازوي منو گرفت و رو به صدا چرخوند.... و خيلي رسمي با دختر شروع به احوال پرسي کرد ...

اوه چي ميديدم ... دختري با پوست فوق العاده روشن موهاي هايلايت شده شرابي با چشماي به رنگ خاکستري ... لباي خوشرنگ غلبه اي و اندامي که شبيه مانکنا بود پوشيده در لباس قرمز اتيشي رنگ که فقط از سينه تا قسمتي از روناي خوش فرمشو گرفته بود .... جلوم ايستاده بود و دستشو با اون ناخن هاي مانيکور شده قرمز رنگ به سمتم دراز کرده بود .....

سياوش اروم به پهلوم زد ... به خودم اومدم و دستاي اونو فشردم که دختر با همون صداي ظريف گفت : بهنوشم ...

سعي کردم صدام نلرزه منم گفتم: نيما هستم...

بهنوش در حالي که خيلي خصمانه دستمو فشرد گفت: از اشنايتون خوشبختم ...

منم نامردي نکردم دستشو خيلي محکم فشردم و گفتم : همچنين...

از درد ابروهاش تو هم گره خورد اما چيزي نگفت ...

ما رو به اون طرف سالن جاييکه پدرش بود راهنمايي کرد ... توي راه اروم به سياوش گفتم : واقعا مشکل داري سياوش ... ببين همه پسرا ومرداي مجلس با چشماشون دارن دسته قورتش ميدن اونوقت تو ...

سياوش نگام کرد خواست جواب بده که

صداي ملوس اشنايي گفت:

_ سلام ماني ... تو هم اينجايي ...

_ماني زير لب گفت: ااه اين دختره اينجا چيکار ميکنه ...

سياوش با خنده برگشت سمت ملينا وگفت: سلام ملينا خانم ... شما هم اينجا تشريف دارين؟

ملينا با همون لحن خوشمزش گفت: اله با مادلم و بابام اومديم ...

بعد دست ماني رو گرفت و گفت: ميزالي ماني با من بياد بليم پيش بابام ...

سياوش با خنده گفت : البته ....ماني جان با ملينا برو بازي کن تا حوصلت سر نره ... واسه تحويل سال صدا ت ميکنم ...

ماني بي ميل همراه ملي رفت ...

رو به سياوش کردمو گفتم انگار ماني هم مثل خودت از دخترا فراريه ...

سياوش با نيش خندي گفت: خودت چي ؟... منم تا حالا نديدم دوست دختري داشته باشي يا تو اين فازا بپري ...

پس تو هم يه مشکلي داري ...؟

از حرفش جا خوردم .. به اينجاش فکر نکرده بودم .. من من کنون گفتم :

نخير اينطورام نيست من تا حالا موقعيتشو نداشتم ... در واقع موقعيت ماليم اجازه اين کارو بهم نميداد ...

_ چرند نگو پسر از تو مفلس تر چند تا دوست دختر دارن اونوقت تو ...

بهنوش که جلو تر از ما رفته بود اين بار با دو تا نوشيدني سمتمون برگشت ...

_ بفرماييد از خودتون پذيرايي کنيد ...

گيلاساي مشروبو ازش گرفتيم ...

که به سياوش گفت : سياوش جان ميشه يه لحظه بياي پدر ميخوان شما رو ببينن ...

سياوش نگاهي به من انداخت و گفت : الان بر ميگردم نيما جان ...

با اين حرف شراره هاي خشم و تو چشماي خاکستري بهنوش زبونه کشيد .. اما لبخند مصنوعي زد و گفت ...الان ميگم نصرت جون بياد پيشش تنها نياشه ...

منم لبخندي مثل خودش تحويلش دادمو گفتم: زحمت نکشيد ..من با خانوما

ابم تو يه جوب نميره ...

_ ااا اما اگه نصرت جونو ببينيد نظرتون عوض ميشه .....

بعد صدا زد : نصرت جون .. نصرت ميشه بياي اينجا ..

واي ننم واي اين کي بود ديگه ...

يه مرد چهار شونه قد بلند عين اين شرکت کننده هاي برنامه قوي ترين مردان جهان روبه روم ظاهر شد و دستاي عضلانيشو به سمتم دراز کرد و گفت: سلام

نگاهي به بهنوش که با لبخند موذي کنار سياوش داشت به سمت پدرش ميرفت انداختم ...

با خودم گفتم حالا که اينطور شد داغ سياوشو که رو دلتش ميزارم هيچ يه کاري ميکنم که از حسد دق کنه ...

دست نصرت و به گرمي فشردمو با خنده گفتم نيما هستم خوشوقتم ..

نصرت منو به گوشه دنج سالن کشوند و گفت : تا حالا پسر به ظريفي تو نديدم نيما جان ...

با خنده گفتم: چي کار کنم نصرت جان از فقر اهن اينطور لاغر مردني شدم ....

با دستش زد پس کمرموگفت: شوخ طبعم که هستي ...

خواست ازسيني خدمت کاري که از جلومون رد ميشد مشروب برداره که پيش دستي کردمو گيلاس مشروبي خودمو دادم دستش و گفتم بفرماييد ...

با تعجب گفت: خودت چي پس؟

_ممنون تو خونه صرف کردم

_نه مگه ميشه حتما بايد با منم بخوري ...

معلوم بود که ميخواد منو مست کنه و خيالات واهيشو اجرا کنه ...

از اون که اره از من که نه ....

خلاصه يه گيلاس برداشت و زد به مال من و گفت ميخورم به سلامتي اشنايي با نيمايگل ...

واي يه نفس داد بالا تو همين هين منم تمام مشروب ليوانموسريع خالي کردم تو گلدون کنارم ...

وقتي ليوان خالي منو ديد گفت : خوشم مياد ظرفيتت بالاست .. يکي ديگه بخوريم ...

که گفتم : نه ممنون ترجيح ميدم واسه جشن سر حال باشم

به زور ليوان ديگه اي داد دستمو گفت : اينجوري سر حال تر ميشي ...بخور جونم

بازم همون کارو کردم ... يهو فضا همراه با رقص نور نيمه تاريک وموزيک عاشقانه اي پخش شد ....

نصرت دست منو گرفت و کشيد وسط ....

خدا جون ميخواست با من تو اون جمعيت تانگو برقصه .. پس هدف بهنوش اين بود ميخواست ابروي منو ببره ...

ميخواستم خودمو از دستش خلاص کنم اما زورم بهش نميرسيد ..

از اونطرف بهنوشو ديدم که عاشقانه داشت با سياوش ميرقصيد ....

با ديدن لبخند موذيش اتيش گرفتم ... همه داشتن يه جوري بهم نگاه ميکردن ... زير لب هي پچ پچ ميکردن ... اب از سرم گذشته بود اتفاقي که نبايد مي افتاد افتاده بود ...وانمود کردم با نصرت دارم ميرقصم ..

يهو تو يکي از چرخ زدن هاي رقص که از نصرت جدا شدم خودمو کشوندم سمت سياوشو حلقه دستاي بهنوشو از گردنش باز کردمو هلش دادم عقب و گفتم : از نصرت جونت خوشم نيومد بهتره خودت بري باش برقصي ...

دست سياوشو محکم گرفتمو بي توجه به اطرافيان شروع کردم به رقصيدن ...

بهنوش جا خورده و خشمگين از اين حرکت من عقب عقب از اونجا دور شد ... نصرتم شاکي پشت سرش رفت ...

سياوش خندون گفت : دمت گرم نيما .... راحت شدم .. داشت خفم ميکرد ...

نگاهي به اطراف انداختمو گفتم :ناراحت نيستي که ابروت رفت...

يهو منو محکمتر به خودش فشرد و گفت :کاريه که شده رفيق... تو که ميدوني من هيچ وقت به حرفاي مردم اهميت ندادم ...

ناراحت گفتم : اما اخه الا اونا يه جور ديگه بهت نگاه ميکنن ...

بيخيال گفت: بزار هر جور ميخوان فکر کنن ..

تو همين لحظه شمارش معکوس شروع شد ...

9..8..7..6..5..4..3..2..1...

صداي توپي که از بيرون عمارت اومد نشون از ورود به سال جديد بود.

ماني خندون به سمتمون دوييد و گفت عيدتون مبارک ... دو تامون بوسيديمشو عيدو بهش تبريک گفتيم .. بعد هر سه به سمت بيرون عمارت رفتيم .

مشغول تماشا کردن اتيش بازي قشنگي که تو اسمون به راه انداخته بودند شديم ..... محوطه رو کامل تاريک کرده بودند تا نور هاي پخش شده تو اسمون به خوبي ديده بشه ...

اونجا هم ملينا دست از سر ماني برنداشت و اومد اونو با خودش برد ...

تو فکر عيدايي بودم که کنار سفره هفت سين خوشگلمون با مادرمو پدرم مينشستيم و

با صداي قران خوندن اونا قدم به سال جديد ميذاشتيم... ياد اون روزا قلبمو به درد اورد ...

تو همين هين بازم بهنوش خلوتموبا صداش بهم زد....

خودشو انداخت تو بغل سياوشو گونه هاي اونو بوسيد و گفت : سال نو مبارک عزيزم ...مياي بريم پيش پدرم عيدو تبريک بگيم ؟

سياوش خودشو کشيد عقب و خواست چيزي بگه که من پيش دستي کردم و گفتم:نه ....سياوش جان هنوز عيدو به من تبريک نگفته پس هيچ جا با شما نمياد ....

از لج بهنوش دستمو حلقه کردم دور گردن سياوشو گفتم :عيدت مبارک سياوش جون ...

دل تو دلم نبود .. نميدونستم سياوش چه عکس العملي نشون ميده اما دل و به دريا زدمو خيلي سريع و نرم لبامو رو لباي غلبه اي سياوش گذاشتمو با حرارت بوسيدم ... اونم با اينکه کمي جا خورده بود اما خيلي قشنگ و نرم جواب بوسه امو داد ...

جيغ خفيفي که از گلوي بهنوش بيرون اومد دلمو خنک کرد ...

با دستاش هر دومونو هل داد عقب و گفت: کثافتاي اشغال .. هرزه هاي عوضي ... و از بينمون رد شد و رفت ...

خودمو کشيدم عقب روم نميشد تو چشاي سياوش نگاه کنم سريع از اونجا دور شدمو رفتم کنار ماشين ايستادم ....

اين چه کاري بود که من کردم ... حالا اون چه فکري ميکنه .. واي داشتم ديوونه ميشدم ..

همينطور که با خودم حرف ميزدم ماني رو ديدم که به دواومد سمتم...

سياوشم پشت سرش بي هيچ حرفي در ماشينو باز کرد و سوار شديم ..

هر دو ساکت بوديم اما ماني با تب و تاب داش از شيطوني هايي که با ملينا انجام داده بودند ميگفت ....

تو اتاقم بودم کلافه و سر در گم ... از فکر اينکه سياوش چه برخوردي باهام ميکنه داشتم ميمردم.

کنار پنجره رفتمو به اسمون پر ستاره و مهتابي نگاه کردم.

چراغاي باغ فضا رو خيلي رويايي و قشنگ کرده بودند . يه لحظه فکر لباي خوش طمع سياوش دلمو لرزوند.....

حرکت چيزي کنار ابگير توجهمو جلب کرد ...اره بام سياوش بود بود .

نشسته بود و دستاي مردونشو تو موهاي خوش حالتش فرو کرده بود و با ژست غمگيني سيگار ميکشيدو دودشو حلقه حلقه به اسمون ميفرستاد .معلوم بود حسابي فکرش مشغوله.

. کاش ميتونستم برم بهش بگم من يه دخترم و خودمو از اين وضعيت فلاکت بار نجات بدم...

اگه اينقدر نسبت به زنا بدبين نبود اين کار شدني بود اما حالا ... نه نبايد ميذاشتم بفهمه ... بايد صبر ميکردم ببينم خودش چي کار ميکنه ..

بايد سعي کنم خودمو بيتفاوت نشون بدم . من که کار بدي نکردم . خودش خواست که اين بازي رو انجام بدم ...

پاپيون بزرگي با روبان هايي که خريده بودم درست کردموو به گيتار ماني وصل کردم.

اروم در اتاقشو با کردمو گذاشتمش کنار تختش . به صورت معصومش نگاه کردم. چه اروم خوابيده بود . گونه اشو به نرمي بوسيدمو اومدم بيرون .

اونقدر تورختخوابم تقلا کردم تا بالاخره دم دماي صبح خوابم برد .

صداي خشک و رسمي گفت: اقاي وحداني ساعت ده صبحه نميخوايد بلند شيد .

به ارومي چشمامو باز کردم سياوش با قيافه سرد و بي روحي بالا سرم بود .

از تختم اومدم پايين وبا دلهره گفتم: سلام ... ببخشيد دير خوابيدم و..

نذاشت صحبتموادامه بدم گفت: سريع وسايلتونو جمع کنيد ...

دلم فرو ريخت ...داشت منو اخراج ميکرد ...

گفتم : اخه چرا؟

پشت به من داشت به سمت در اتاقم ميرفت که گفت: ماني رو هم اماده کنيد ميخوام يه سر به ويلاي شمالم بزنم ...

اين حرف و که د نفس راحتي کشيدمو و گفتم چشم...

تو دلم گفتم نميتونستي مثل ادم بگي .. که اينطور ميخواست دوباره بشه همون ادم خشک و مقرارتي .... بايد مواظب رفتارم باشم ...

لباسامو پوشيدمو رفتم تو اتاق ماني ...

ديدم گيتار و به اشتباه تو بغل گرفته و داره رو سيماش دست ميکشه ...

گفتم : پسر گل اشتباه گرفتيش ...

ماني با شنيدن صدام با شوق سرشو برگردوندو گيتار و گذاشت کنار و دوييد تو بغلم و گفت: سلام نيمايي ...بيا بيا زود بهم ياد بده چطوري بزنمش...

با خنده گفتم: کيو بزني ؟

_گيتارو ديگه ..

گذاشتمش زمين و گفتم : اينو نبايد بزني بايد بغلش کني و نازشو بکشي ...

ماني با خنده گفت: اااا نيمايي مگه ارمه که نازش کنيم ..؟

_اره گلم ...با يه ساز بايد مثل يه ادم رفتار کني تا قشنگ واست بخونه ...

بعد به روش درست گيتار و گرفتم تو دستمو وکمي براش ملودي زدم ...

اونقدرهيجان زده شده بود که هي کنارم بالا و پايين ميپريد..

يهو در اتاق ماني باز شد و سياوش عصباني اومد داخل و رو به من گفت: مگه نگفتم سريع اماده شيد ؟ نشستي واسه من مسخره بازي در مياري؟

از حرفاش جا خوردم ..ماني با صداي ترسيده گفت: بابا سياوش چرا نيمايي رو دعوا ميکني؟

سياوش اين بار کمي اروم تر گفت: واسه اينکه به حرف من گوش نکرده ... حالا هم بدو برو لباساتو ببپوش و چيزايي که ميخواي بده به نيما تا برات بزاره تو ساک .. ميخوايم بريم کنار دريا که دوست داري...

با اين حرف ماني دوباره شاد و خندون دوييد تو بغل بابا شو گفت: جونمي بابايي .. اب بازي .. شنا ... وايي...

از کنارشون بي حرف گذشتمو به اتاقم رفتم . بغغض راه گلومو بسته بود .اما نميتونستم گريه کنم ..

وسايلمو تو ساکم ريختم... بد جوري گريم گرفته بود رفتم تو دستشويي و چند مشت اب به صورتم زدم .. قطره هاي اشک اروم از گوشه چشمام اومد پايين ... اخه چرا...... چرا سياوش .... با من اينطوري ميکرد ..مگه من چي کارش کرده بودم؟

چند دقيقه بعد اروم شده بودم .. به اتاق ماني رفتم و وساييل اونم جمع کردم .

وقتي ميخواستيم سوار ماشين بشيم بي توجه به سياوش رفتم کنار ماني رو صندلي عقب نشستم .. که باز سياوش با لحن بدي برگشت گفت ..

فکر کردي راننداتم؟ بلند شوبيا جلو....

دلم ميخواست از ته دلم رو سرش داد بکشم ... اما چه ارزوي محالي . بي صدا رفتم جلو نشستم . هنوز در رو نبسته بودم که ماشينو با سرعت به حرکت در اورد ....

يک ساعت نگذشته بود که راهي جاده شيراز اصفهان شديم ...

تو راه انگار ماني هم متوجه وضعيت غير عاديمون شده بود چون اونم بي صدا نشسته بودو چيزي نميگفت ...

طرفاي ساعت سه بعد از ظهر بود که به اصفهان رسيدم .. مافراي نوروزي همه جاي شهر ديده ميشدند .. معلوم نبود اونا از کي اومده بودند ...

با شادي و خنده هاي کودکانه ماني از ديدن سي و سه پل و قايقاي درون رودخونه کمي جو ماشين بهتر شد. سياوش شروع به شوخي و خنده با ماني کرد .. اما همچنان رابطه بين ما سرد و خاموش بود .. فقط وقتي ماني ازم سوالي ميکرد جوابشو ميدادم در غير اون صورت ساکت نظاره گر اطراف بودم ...

به همين منوال گذشت شب تو هتلي در تهران نزديک جاده رو به شمال گذزونديم و صبح زود به به سمت جاده سر سبز چالوس رفتيم .. صبحونه هم تو راه دل و جيگر به سيخ کشيده خورديم که کلي مزه داد.

کم کم يخ بين منو سياوشم داشت باز ميشد .

تو جاده اي بوديم که از يه طرف به جنگل و از طرف ديگه به دريا ختم ميشد ..

اونقدر اين جاده زيبا بود که همه رو مات و مبهوت کرده بود تو يه لحظه پسر و دختري رو ديدم که با دو ميخواستند از اون جاده که ماشين ها هم با سرعت ازش رد ميشدند .. عبور کنند که دختره با اون کفشاي پاشنه بلندش وسط جاده خورد زمين و نزديک بود بره زير ماشين که پسره اونو هل داد رو خط مياني جاده و ماشين جلويي ما خورد به اون ..

صحنه وحشتناکي بود پسر با برخورد به ماشين تو هوا بلند شدو اونطرف جلوي ماشين ما پهن شد رو اسفالت فقط يه لحظه ديگه مونده بود که بره زير چرخاي ماشين ما که سياوش ترمز کرد ... نفس تو سينه هامون حبس شده بود .. محال بود با اون ضربه اي که بهش خورده بود زنده مونده باشه ... صداي جيغ دختر ما رو از بهت در اورد ... سريع ازماشين پايين اومدم و به سمت پسر رفتم .. سرش غرق خون بود ... نبضشو گرفتم ..خيلي ضعيف ميزد ...بايد با احتياط بلندش ميکرديم ..

ماشيناي پشت سر ما هم ايستادند .. دختر جيغ ميکشيد و لنگ لنگون به سمت ما مياومد .. يکي داد ميزد شماره ماشينو بردارين ..اما دير شده بود .. اون ماشين به سرعت فرار کرده بود .

خواستم پسر و بلند کنم اما زورم نرسيد .. سياوش و چند تا مرد ديگه اومدن کمکم کردند در عقب و باز کرديم به ماني گفتم بپر جلو ...

نشستم عقب و سر پسرو گرقتم تو بغل .. دختر هم کنار ماني در حالي که گريه ميکرد نشست ..سياوش به سرعت به سمت بيمارستان بين راه رفت ..

سياوش خيلي عصباني بود رو به دختر گفت: اخه اين چه کار مسخره اي بود.. کدوم ادم عاقل وسط اين جاده شلوغ ميدوه؟

دختر فقط زار ميزدو ميگفت تو رو خدا داداشمو نجات بدين .. تو رو خدا .. شايان غلط کردم ..شايان عزيزم تو رو خدا زنده بمون ... همش تقصير من بود ... با ديدن اين وضع واسه اروم کردن دختر گفتم :اروم باش دختر خانم . داداشت زنده ميمونه ..نگران نباش .. نبضشومن گرفتم ميزنه ..اون جعبه رو بدين تا خون صورتشو پاک کنم ...

دختر همچنان ناله ميکرد و از خدا ميخواست برادرش زنده بمونه ...

با دستمال خوناي صورت پسرو تميز کردم از کنار موهاي خرمايي رنگش به ارومي خون گرم پايين ميومد . چند تا دستمال گذاشتم روش ..

همونطور که داشتم صورتشو پاک ميکردم پسر ناله اي کرد و چشماي خمار سبز رنگشو به سختي به روم باز کرد و گقت : اه اه سرم ... فرنوش ... فرنوش کجاست؟ اه .. من کجام ...

با شنيدن صداش دختر بين گريه خنديدوبه سمت عقب خم شد و دستاي شايان و گرفت و گفت: من اينجام داداشي ..قربونت برم .. حالت خوبه ؟ الان ميرسيم بيمارستان ..

شايان سعي کرد بلند شه من زير کمرشو گرفتم کمي بلندش کردمو گفتم : مواضب باش شايد جايييت شکسته باشه ...

شايان در حالي که به سختي خودشو تو بغل من جابجا ميکرد گفت: نه مطمئنم جاييم نشکسته اما حسابي کوفته شدم ...

اين بار سياوش گفت: با اون پروازي که تو هواداشتي محاله استخونات سالم مونده باشه...

شايان در حالي که لبخند محوي رو لبش بود گفت : اره واقعا معجزست .. خدا بهم رحم کرد .. اما ميدونم جاييم نشکسته جز سرم .. ببخشيد که شما رو هم تو زحمت انداختيم ..

فرنوشم که ديگه خيالش راحت شده بود با نگاهي از سر قدر داني گفت: واقعا ازتون ممنونيم .نميدونم چطور ازتون تشکر کنم ...

سياوش گفت: تشکر لازم نيست اما از اين به بعد خواهشان ديگه وسط جاده ندوييد.. اخه هم خودتونو اش و لاش ميکنيد هم بقيه رو بد بخت .. اگه من به موقع ترمز نکرده بودم که الان اين اقا شايانتون رفته بود اون دنياووو

يهو فرنوش با حالت قهر گفت: ااا وا خدا نکنه .. زبونتونو گاز بگيريد ...حالا که به خير گذشت ..

شايان که انگار يکم رو به راه تر شده بود گفت : ايشون درست ميگن فرنوش جان اگه شما منو وس وسه نمي کردي که بريم اونسمت جاده يه بار ديگه دريا رو ببينيم اين اتفاق نميافتاد ...

ديدم که فرنوش دوباره بغض کرده اماده گريه کردنه که من گفتم: فرنوش جان که کناهي نداره ..

با اين حرفم برگشت و لبخند تشکر اميزي زد.

که گفتم : اما تقصير اون کفشاي پاشنه بلند بود که واسه دوييدن ساخته نشدند ... وگرنه شما راحت از جاده رد شده بودين .. اين با همگي از يافه دمق فرنوش زدند زير خنده که فرنوش گفت : اره همش تقصير منه حالا خوب شد ...

شايان دلجويانه دستي به سر خواهرش کشيد و گفت: ناراحت نشو فرنوشکم داريم کمي شوخي ميکنيم ..

به بيمارستان رسيده بوديم .. با کمک فرنوش شايانو برديم داخل واسه معينه .. که همونطور که خودش تشخيص داده بود صدمه جدي نديده بود اما واسه احتياط از سرشو دنده هاش عکس گرفتن ...

واقعا معجزه بود من که با ديدنش گفتم حتما ضربه مغزي شده ..

اما خدا خيلي بزرگه ...

از اونا خداحافظي کرديم بريم که شايان کارتشو بيرون اورد و يه چيزي پشتش نوشت و داد دست سياوش و ازش خواست که تو اين هفته حتما به اونا يه سري بزنيم ...

سياوش با ديدن ادرس گفت : ااا اين که کنار ويلاي ماست .. پس شما همسايه جديد هستين نه؟ اقاي معتمد گفت که ويلاشو فروخته .. چه حسن تصادفي ..

شايانم خوشحال گفت: چه جالب اينا همش تقديره ميبيني فرنوش جان ..

ادمتو کار اين دنيا ميمونه ...

سياوش گفت خوب پس بهتره که با هم بريم مسيرمون که يکيه ...

فرنوش خجالت زده گفت: مزاحمتون نميشيم ديگه .. خودمون ميريم .. شما بايد ديگه خسته باشين ...

اينو وقتي به قيافه خواب الود ماني نگاه ميکرد گفت.

سياوش باز گفت: اين چه حرفيه .. ميريم ماشينتونو برميداريم و ميريم سمت ويلا...

برگشتيم همونجايي که شايان تصادف کرده بود .. با ديدن ماشين سفيد کمريشون فهميدم که اونا هم ثروتمندند ..

توي راه شايان تعريف کرد که با فرنوش دوقلو هستند . البته غير همسان

چون شايان چشماي سبز و موهاي خرمايي و پوستي خوشرنگ و برنز داشت اما فرنوش موهاش و چشماش هر دو مشکي با پوست سفيد مرمري بود.ولي هر دو قد بلند و خوش هيکل بودند . تو اون جمع فقط من کوتاهتر به نظر ميرسيدم ...

شايان پزشک بود و فرنوش مهندس معماري با پدر و مادرشون واسه تعطيلات اومده بودند ويلاي شمالشون که به تازگي خريده بودند ..

فرنوش و شايان باهم رفته بودند اطراف يه گشتي بزنند که اون اتفاق افتاد ...و باعث اشنايي ما شد ..

رسيديم به ويلا که فرنوش گفت: امشب بايد حتما بيايد ويلاي ما با پدر و مادرم اشنا شيد که سياوش گفت: بهتره بزار واسه فردا اخه تازه از راه رسيديمو خسته ايم ماني هم خوابش برده ...

با شايان و فرنوش خداحافظي کرديمو رفتيم توو يلا...

ماني تو بغلم بود با راهنمايي سياوش بردمش تو اتاقي و خوابوندمش ..

معلوم بود از قبل سرايدار اونجا رو مرتب کرده اخه همه جا تميز و مرتب بود .

از پنجره اتاق ماني به بيرون نگاه کردم .. عجب منظره اي تقريبا مثل منظره اي بود که رو ديوار اتاق ماني کشيده بودم .. اما اين بار مهتاب به جاي خورشيد خانم نور افشاني ميکرد .. دلم بد جوري گرفت ..

نميدونم از کم محلي حاي سياوش بود يا از بي کسيم که دلم خواست گريه کنم ...

بدون اينکه سياوش بفهمه گيتار ماني رو برداشتمو از ويلا زدم بيرون ...

يکم که رفتم جاي دنجي بين دوتا صخره پيدا کردم ..

صداي امواج که اروم به صخره ها ميخورد مثل لالايي گوشامو نوازش ميداد ..

کفشامو بيرون اوردموپاهامو زدم به دريا ... از خنکيش بدنم لرزيد ... اومد بيرون و رو شناي نرم ساحل نشستم ...

چقدر دلم گرفته بود ... از يه طرف عموم حتي سراغي ازم نگرفته بود از يه طرفم رفتار سياوش ....

گيتارو به اغوش گرفتم فقط اون بود که ميتونست منو اروم کنه ...

سيماشو با همه غمو اندوهم به صدا در اوردم و خوندم :

کسي ديگر نمي کوبد در اين خانه متروکه ويران را

کسي ديگر نمي پرسد چرا تنهاي تنهايم!!!

و من مانند شمع مي سوزم و هيچي دگر از من نمي ماند!!!

ومن گريان ونالانم ومن تنهاي تنهايم !!!

درون کلبه ي خاموش خويش اما

کسي حال من غمگين نمي پرسد!!!

و من درياي پر اشکم که توفاني به دل دارم

درون سينه ي پرجوش خويش اما!!!

کسي حال من تنها نمي پرسد

ومن چون تک درخت زرد پاييزم !!!

که هر دم با نسيمي ميشود برگي جدا از او

وديگر هيچي از من نمي ماند!!!

تو حال خودم بودم که صدايي گفت: چه غمگين ميخوني نيما ....

دلت از کجا گرفته که اينطور سازتو به عزا نشوندي؟ !....

تو حال خودم بودم که صدايي گفت: چه غمگين ميخوني نيما ....

دلت از کجا گرفته که اينطور سازتو به عزا نشوندي؟

دستم رو قلبم بود يهو بي اختيار گفتم : واي ترسيدم ...

برگشتم ديدم شايان با گيتاري روي شونش کنارم ايستاده ..

با لبخندي روي لب گفت : ببخش ترسوندمت؟

خودمو جمع و جور کردم و گفتم: نه

بي تعارف نشست کنارمو گفت: منم مثل تو بيخواب شدم اومدم بيرون با خودم خلوت کنم که ديدم صداي گيتار مياد...

دنبالشو گرفتم اومدم ديدم تويي...

جالبه که اينقدر قشنگ گيتار ميزني و ميخوني ... چون اکثر دخترا توانايي اينوندارن که همزمان اين دوکارو با هم انجام بدن...

با اين حرفش دهنم باز موند ...اخه از کجا فهميده بود من دخترم ؟

خودمو زدم به اون راه و گفتم: چي ميگي شايان حالت خوبه ؟

دختر کجا بود ؟ منظورت چيه؟

با چشماي سبزش که حتي تو اون تاريکي هم برق ميزد نگام کرد و گفت: يعني ميخواي بگي من اشتباه کردم ؟

_معلومه که اشتباه کردي... درسته ظاهرم غلط اندازه اما من يه پسرم ...

يهو خواست دستشو بزاره رو سينه هام که با دستم روشونو پوشوندم ...

با لبخندي گفت: پس ينا چيه؟ فکر نکنم پسرا از اين چيزا داشته باشن ...

کلافه شده بودم نميدونستم چي بهش بگم...

_تو .. از کجا فهميدي؟

_وقتي منو تو بغل گرقته بودي و داشتي خون صورتمو پاک ميکردي دستام خورد بهش و فهميدم ...

_اما اخه؟

_اره اونا رو خيلي سفت و محکم بستي اما يادت باشه من يه پزشکم حتي اگه دستم به اونجا نميخورد از رو قيافه ورفتارت متوجه ميشدم که دختري... اما اخه چرا داري وانمود ميکني پسري؟

_من....من مجبورم..

_چرا ؟ خواهش ميکنم بگو ...قول ميدم به کسي نگم ...بهم اعتماد کن ...

تو چشاش نگاه کردم دلم ميخواست با يکي درد دل کنم ديگه داشتم ميترکيدم دلمو به دريا زدمو گفتم:

_ من دنبال کار ميگشتم .. اونجايي که ميخواستم برم فقط مردا رو استخدام ميکردن چون صاحب اونجا که سياوش باشه از زنا متنفره...واسه همين منم از سر احتياج خودمو اينطوري کردم تا بتونم پرستار ماني بشم ... حالام چون به ماني وابسته شدم نميتونم از اونجا بيام بيرون ...

شايان با قيافه متفکر منو نگاه ميکرد

_باورم نميشه که سياوش نفهميده باشه تو دختري... اخه مگه ميشه صورت تو به اين ظريفي ... قد و هيکلتم به پسرا نميخوره اخه...

_اما اون فکر ميکنه من پسرم چون شناسناممو ديده وطوري نقش بازي کردم که شک نکنه ...

_جالبه اگه اينطوره بايد بازيگر ماهري باشي ...

_نه اينطورام نيست اگه بود تو هم فريب ميخوردي..

خنديدو گفت شايد بخاطر اينه که من با دخترا زياد سرو کار دارم واسه همين سريع فهميدم .. حالام نگران نباش اگه اينطور راحتي واسه منم يه پسر ميموني ..

با خوشحالي ازش تشکر کردم خواستم بلند شم برم که گفت: کجا ؟ من تازه يه رفيق گير اوردم که ميتونه همپاي گيتار زدنم بشه ... ميخواي بزاري بري...بشين تا چند تا اهنگ با هم نزنيم نميزارم بري...

با اصرار اون نشستم و تا نزديکاي صبح با هم گيتار زديمو خونديم ..

الحق که واسه خودش استادي بود اونقدر قشنگ ميخوند که منو برد به عالم ديگه اي ...

ديگه از غم و غصه و دلتنگي خبري نبود مخصوصا وقتي که اهنگ قريه

"تو اين زمونه عشق نميمونه "رو خوند. با ادا و عشوه هايي که ميومد از خنده مرده بودم ...

تو همين حين صداي عصباني سياوش خندمو قطع کرد

_خوب خلوت کردين و عشق و حال ميکنين ... داشتيم اقا شايان ..تنها تنها ؟؟

شايان کمي خودشو جمع و جورکرد و گفت: شرمنده سياوش جان راستش اقا نيما ميخواست برگرده ويلا من نذاشتم .. بعدم فکر کرديم شما خوابين وگرنه صدااتون ميکرديم

سياوش گفت: مگه شما ميذارين ادم بخوابه ؟ صداي سازتون چند تا ويلا اون طرف ترم ميره ...

شايان باز عذر خواهي کرد و گفت: همش تقصير منه ببخشيد

اخه تازه يه همپاي گيتار پيدا کردم خواستم بعد از مدتها هم نوازي انجام بدم ...

نميدونم چرا سياوش اين جوري شده بود .. بد خلق رو کرد به شايان و گفت خوب اگه اجازه بديدن پرستار بچمو ببرم اخه ماني بد خواب شده دنبالش ميگرده ...

شايان از جا بلند شدو با سياوش دست داد و گفت: خواهش ميکنم اجازه ما هم دست شماست ... شب تون خوش...

همونطور که پشت کرده بود برهبا کنايه گفت : سحر شما هم بخير ...

سريع گيتارو برداشتمو با يه نگاه از شايان خداحافظي کردمو پشت سر سياوش رفتم سمت ويلا ...

وارد ويلا که شديم خواستم برم تو اتاق ماني که سياوش گفت: کجا؟

با تعجب نگاش کردم وگفتم: مگه نگفتي ماني...

نذاشت حرفمو کامل کنم گفت : خواستم از شر اين پسره راحت شم وگرنه ماني راحت خوابيده احتياجي هم به تو نداره ...

از لحن حرفش بد جوري ناراحت شدم ..داشت به سمت اتاقش ميرفت يشو از يشت گرفتمو برش گردوندم سمت خودم و گفتم: چرا همش داري تيکه بارم ميکني هان ؟ مگه من چي کار کردم اينجوري ميکني ؟ خستم کردي...

يقشو به زور از تو چنگم بيرون کشيد و گفت : تو چته؟ يقمو چرا گرفتي ؟ بهت رو دادم پرو شدي؟ هان...

با داد گفتم: بخاطر اون بوسه لعنتيه اره بخاطر اونه که داري اين جوري تحقيرم ميکني؟ خودت خواستي نقش بازي کنم ....فکر کردي کي هستي هان کي؟ درسته من فقيرم ..بدبختم ..محتاج توام ..اما واسه خودم شخصيت دارم غرور دارم ...تو حق نداري با من اينطوري رفتار کني.

از خشم سر تا پام ميلرزيد و نفس نفس ميزدم ..

سياوش اما فقط سکوت کرد بعدم بي هيچ حرفي راهي اتاقش شد .. داشتم ديوونه ميشدم ...اخه چرا چرا....

دوباره از ويلا زدم بيرون ....دوييدم سمت ساحل ... خودمو زدم به دريا اونقدر داد زدم و رفتم جلو که بيرمق شدم دلم خواست خودمو خلاص کنم از اين زندگي نکبتب از اين همه بيکسي....

داشتم ميرفت به عمقش چيزي نمونده بود اب شور دريا تا گردنم رسيده بود ميخواستم جلوتر برم که دستي از پشت دور کمرم حلقه شد و منو به عقب کشوند ...

نه نميخواستم ديگه زنده باشم اخه چقدر بايد تحمل ميکردم چقدر ...

اما اون دستا با قدرت منو به سمت عقب کشيد...صداي دورگه شده سياوش به گوشم خورد که گفت: مگه ديوونه شدي؟ بيا بيرون ..ميخواي خودتو غرق کني؟

با داد گفتم: اره ميخوام خودمو خلاص کنم از اين دنياي لعنتي متنفرم از پدر ومادرم که منو اوره اين دنيا کردن بدم مياد ..از عموم که اونطور منو رها کرد حالم به هم ميخوره ...از تو متنفرم که باعث شدي حس دوست داشتنو تجربه کنم ...ازت متنفرم سياوش ميفهمي متنفر.....ولم کم ميخوام برم...همونطور که تقلا ميکردم از دستش خلاص شم اون بي هيچ حرفي منو بلند کرد وانداخت رو شونه هاش و به سمت ساحل رفت ...

در ويلا و با يه حرکت باز کرد و منو برد تو اتاقش و انداختم روي تخت و رفت بيرون...اونقدر گريه کردم که نفهميدم کي خوابم برد...

صبح با شنيدن صدا ي خنده شاد ماني از خواب بيدار شدم ..تمام تنم درد ميکرد ... يه نگاه به خودم انداختم لباسام هنوزم نم داشت ... دشک روي تختم خيسه خيس بود ... گلوم به شدت درد گرفته بود ... با اون حالي که من خوابيدم اگه سرما نميخوردم تعجب داشت ...

خواستم بلند شم که در اتاق باز شد خودمو زدم به خواب ...

از بوي عطرش فهميدم سياوشه .. اروم اومدسمت تخت يه چيزي گذاشت رو پاتختي ... بالاي سرم ايستاده بود .

احساس کردم با دستش موهامو داره نوازش ميکنه ...نشست کنارم ... با انگشتاش کشيد رو گونه هام....اروم لبامو لمس کرد اما يهو عقب کشيد و به سرعت از رو تخت بلند شد و رفت بيرون....

خدايا چرا اين جوري ميکرد ... اروم چشمامو باز کردم ديدم يه ليوان شير داغ گذاشته کنار تخت ...با درد بلند شدمو ليوان و برداشتم ...از داغي اون گرماي مطبوعي تو بدنم پخش شد ...

ديگه صداي خنده ماني نميومد معلوم بود رفته بيرون ويلا بازي کنه...

از اتاق رفتم بيرون از تو ساکم که تو اتاق ماني بود لباسامو برداشتمو رفتم سمت حمام تا يه دوش اب گرم بگيرم بلکه کمي سر حال بيام ...

بانداز سينه امو باز کردم دلم براشون سوخت چقدر بايد زير اين بانداژ له و لوره ميشدن اخه ...

وان حموم پر از اب گرمکردموتن خستمو سپردم بهش ...

کمي اروم شدم ..اما هنوزم تو فکر رفتار عجيب سياوش بودم ..

بايد نسبت بهش بيخيال ميشدم .. نيايد دوباره از کوره در ميرفتم .. اگه گناه کاري اون وسط بود من بودم نه اون ....

از وان اومد بيرون لباسامو پوشيدم و شدم همون نيماي گذشته ...از ويلا خارج شدم که ديدم ماني با سياوش و فرنوش و شايان داره وسطي بازي ميکنه ...

با خنده دوييدم سمتشونو گفتم :اي بي معرفتا تنها تنها ... منم بازي ..

ماني شوق زده دوييد سمت منو گفت :جونمي نيمايي هم اومد ...نيمايي يار ماست ...

فرنوش گفت اا قبول نيست شما سه تايين ...

صداي بچه گونه اي گفت: منم بازي خاله جون

به سمت صدا برگشتمو ديدم يه دختر مو فرفري خوشمزه همسناي ماني همراه زن ومرد تقريبا پنجاه ساله به سمتمون ميومدن ..

شايان گفت: به افتخار مامان و باباي گلم يه کف مرتب ...

همگي دست زديمو به اونا سلام کرديم ..

شايان کپي مادرش بود وفرنوش مثل باباش ... خوب که به ما نزديک شدند باهامون دست دادند ...

مادر شايان گفت : واقعا نميدونيم با چه زبوني ازتون تشکر کنيم ....ممنونيم که به بچه هامون کمک کرديد ...

سياوش در حالي که هنوز دستاي پدر شايان تو دستش بود گفت: اختيار داريد خانوم کاري نکرديم وظيفه بود ...

پدر شايان گفت پس افتخار بديد ناهار در خدمتتون باشيم قراره من از اون جوجه کباباي معروفم درست کنم .. همراه ماهي قزل الا...

سياوش با خنده دست اونو فشرد و گفت زحمت نميديم...

که اين بار مادر شايان گفت: اختيار داريد شما رحمتيد ...خوب تا شما بازي ميکنيد منو شهرام بيريم غذا رو اماده کنيم ...

سياوش سري خم کرد و گفت : پس شامم دعوت من وگرنه قبول نميکنم ...

پدر شايان با خنده دستشو اورد بالا و گفت :ما تسليم حالا چرا ميزني...

همگي از کار شهرام خان خنديدم ...اونا رفتند و دختر موفرفري موند پيش ما ...

ماني داشت ازش ميپرسيد اسمت چيه که فرنوش صداشو صاف کرد و گفت: اين موفرفري خوشکلو که ميبينيد بهارک شيطونک خالشه .... هفت سالشه ....اومده يه چند روزي پيش ما بمونه ...

دستامو با شوق زدم بهمو گفتم خوب جمعمون جمع شد بياين بريم وسطي که دلم واسش لک زده ...

دوتا گروه شديم شايان منو و بهارک و انتخاب کرد سياوشم فرنوشو ماني رو ...

قرار شد فرنوش و سياوش توپ بندازن و ما وسط باشيم .. تو اون هواي افتابي کنار دريا رو ماسه هاي داغ واقعا اين بازي مي چسبيد ...

فرنوش با بدجنسي توپ و محکم زد زد به کمر شايان و اون رفت بيرون بهارکم که همون اول باخت .. حالا من مونده بودم....

بايد پنج تا ضربه رو رد ميکردم تا دوباره يارام بيان وسط...

هر دوشون سريع و محکم توي و پرت ميکردند .. چهارتارو راحت رد کردم اما اخريشو فرنوش اونقدر محکم و سريع پرت کرد تو صورتم که دماغم پر خون شد ... يه لحظه منگ رو ماسه ها افتادم که شايان سريع دوييد سمتمو دستشو گذاشت بالاي بينيم .. ورو به فرنوش که از ترس دستشو رو دهنش گذاشته بود داد زد برو يخ بيار ...

ماني و بهارک بالا سرم نگران نگام ميکردن ..ماني هي ميگفت : نيمايي دماغت داره خون مياد ...وايي نيمايي .... بابايي نيمايي خوني شده ..

قبل ازاينکه فرنوش برسه سياوش با يه بطري اب اوومد بالا سرم...

بين ابروهاش گره سختي افتاده بود با کمک شايان منونيم خيز کرد ... اب بطري رو ريخت به سرمو و همزمان خوناي بينيمو با دستاش پاک کرد و گفت :هميشه ميخواي قهرمان بازي در بياري .. اخه کي توپ و با صورتش ميگره هان؟

از حرفش لجم گرفت بي اختيار رو به شايان گفتم : ميشه يه دستمال از توجيب شلوارم بيرون بياري ...

شايان با نگاهي به سياوش گفت: البته ...و دست کرد تو جيب شلوارم دستمالمو بيرون اورد...

ديديم که چشماي سياوش از خشم برقي زد... بطري روکه ابش تموم شده بود به سمت دريا پرت کرد و با خشم سرمو گرفت و به عقب کشيد .و گفت :سرتو بگير بالا خونش بند بياد ....و دستمال و از دست شايان گرفت و محکم باهاش بينيمو فشار داد ...

شايان اومد حرفي بزنه اما با ديدن قيافه سياوش حرفشو خورد و به سمت فرنوش که يخ به دست به سمتمون ميومد رفت ...

سياوش کيسه يخ رو از فرنوش گرفت و با تشکري اونا رو گذاشت رو پيشوني من و گفت بگيرش ...

فرنوش ناراحت گفت: شرمنده اقا نيما فکر ميکردم مثل قبل جاخالي ميديد اما...

با لبخندي گفتم: شما اونقدر ماشالله تند و فرز زديد که من نفهميدم چي شد ...

اين با سياوش گفت : خودتوناراحت نکن فرنوش جون بازي اشکنک داره سر شکستنک داره ...

با اين که حس بدي با حرف سياوش بهم دست داد اما واسه اروم شدن فرنوش گفتم : اره ديگه بيخيال فداي سرتون ...

فوقش اگه شکسته باشه با يه عمل زيبايي از روز اولشم قشگ ترش ميکنيم .. با اين حرفم همشون خنديدند ...

کم کم خون بينيم بند اومد و ما دوباره مشغول بازي شديم که

تو همين موقع شهرام خان اومد و مارو صدا زد..

_بچه ها بيايد که جوجه ها و ماهي ها دارن صداتون ميکنن...

به سمت ويلاي سر سبز اونا رفتيم... تو حياط پر گل ويلا ميز غذا چيده شده بود مشخص بود که مادر شايان از اون زناي هنرمنده .. همه چيزو باسليقه چيده بود گلدوني هم ازگلاي باغ پر کرده سر ميز گذاشته بود ...

غذا تو محيط خيلي شاد صرف شد و قرار شد بعد از ناهار بريم قايق سواري ..

ساعت سه بود که به سمت اسکله رفتيم .همه جا پر بود از تبليغ کنسرت گروه موسيقي محلي که تو قايق بزرگي وسط دريا برگزار ميشد...

با هر بدبختي بود سياوش از بين جمعيت رد شد و رفت بليط کنسرتو خريد ...

واي موقع سوار شدن خنده دار بود دختر و پسر به هم تنه ميزدند .. فحش ميدادند جيغ ميکشيدند يه اوضاعي بود ...

اينبارم سياوش و شايان زدن تو صف و سوار قايق شدند ..

منو فرنوش ماني و بهارک و بلند کرديمو داديم به به اونا .. مادر شايانم با زور شهرام خان وارد شد...

مونده بود من و فرنوش که بين جمعيت داشتيم له ميشديم ...شايان از بالاي قايق صدامون زد و گفت شما هم بياين تا منوسياوش بکشيمتون بالا ... فرنوش سرخوش دستشو داد به شايان و سياوش اونا هم با همه قدرت کشيدنش بالا ... حالانوبت من بود اما اينبار سياوش چيزي به شايان گفت که اون رفت عقب ...من موندم و سياوش وقتي دستامو تو دستش گرفت يه حال عجيبي شدم شرمي همه وجودموگرفت ... خيلي راحت منو کشيد بالا لحظه اخر اومد دستشو بزاره زير بغلمو کامل منو بکشه داخل قايق که اگه اين کارو ميکرد قشنگ سينه هام ميومد تو دستش يهو خودمو کشيدم عقب که نزديک بود پرت بشم پايين که سياوش اين بار دست انداخت دور کمرمومنو کشيد سمت خودش که هردو باهم پهن شديم کف قايق از اين صحنه همه زدند زير خنده ...

خلاصه رو صندليا وسط قايق نشستيم هنوز کلي ادم پايين وايساده بودند و داد ميزدند که ما هم ميخوايم سوار شيم ... اما ديگه ظرفيت تکميل بود و مجبور بودند تا سانس بعد صبر کنند ...

تا کمي ازاسکله فاصله گرفتيم نواي تند موسيقي بندري همه رو شاد کرد ...

خواننده که مرد قد کوتاه و کچلي بود از همه خواست همراه با موسيقي دست بزنندو شادي کنند ... درست مثل يه عروسي بود شهرام خان که قر تو کمرش خشک شده بود بعد از چند دقيقه وايساد وسط ما و شروع کرد بندري رقصيدن .فريده خانمم مادر شايان عين بندريا کل ميکشيد و سرخوش واسه شوهرش دست ميزد ...

شايان وفرنوشم به پدرشون ملحق شدند ... خواننده از ديدن اونا حسابي شارژ شده بود و با حال تر ميخوند ... ماني و بهارکم بامزه خودشونو اون وسط تکون ميدادند من که ديگه از خنده غش کرده بودم که فرنوش اومد دستمو گرفت و گفت يالا تو هم بيا يه تکوني به خودت بده ...

شايانم از اون طرف سياوشو ميکشيد واي اونجا شده بود سن رقص هر کي يه گوشه اي با خانوادش ميرقصيد ... از بس فرنوش منوکشيد بالاخره بلند شدم ...يدفعه اهنگ کردي شد شهرام خان دست فريده خانمو گرفت اونم دست شايان .. شايانم دست .فرنوشم..اونم دست منوسياوشم طرف ديگه من وماني و بهارکم دوتايي بهم چسبيدن همه با هم شروع کرديم به کردي رقصيدن .. واي که چه حالي بهمون داد مدتها بود که همچين رقصي نکرده بودم ...چه خوشبخت به نظر ميومديم .. يه لحظه به شايان و فرنوش حسوديم شد که همچين پدر و مادر شادي داشتند...

قايق که به اسکله نزديک شد خواننده از حضار کلي تشکر کرد وخواست که ديگه حفظ ابرو کنيمو بشينيم تا حراست اونجا بهشون گير نده ...

از بس که رقصيده بوديم ديگه جون تو پاهامون نبود .. با خيال راحت رو صندليامون نشستيم تا همه پياده بشن بعد ما بريم پايين ...

خيلي بهمون خوش گذشت .. اصلا فکر نميکردم شهرام خان و فريده خانم اينقدر دل به نشاط باشن ...

شبم سياوش رفت گوشت کبابي گرفت و کنار ساحل بند و بساط کباب پهن کرديم ...

شهرام خان يه شيشه شراب چند ساله که خودش انداخته بود اورد سر فره وگفت: با اين کباب اين شراب خوردن داره بخوريد گاراي وجودتون...

همشون يکي دو پيکي زدند اما من فقط کباب خوردم که شهرام خان گفت:نيما جان قابل نميدوني که نميخوري؟

گفتم : شرمنده... قصد جسارت نداشتم... امامن نميخورم ... اهلش نيستم ...

فرنوش با تعجب گفت: وا يعني تا حالا لب به شراب و عرق نزدي؟

سرمو انداختم پايين و گفتم : اگهراستشو بخوايد نه .. علاقه اي ندارم ..

فرنوش يکي ريخت وگفت:اينو بايد از دست من بخوري اقانيما که خوردن داره ..باباجونم يه شرابايي ميندازه که نگو نپرس اقا داداش پزشکم روش نظارت داره ...

نتونستم دستشو رد کنم اونقدر التماس کرد که شايان گفت : حالا يکم بخور ببين چي هست خوشت اومد ...

سياوش گفت : عادت نداره يهو حالش بد ميشه ولش کنين بچه ها ..

نميدونم چرا با اين حرف سياوش يهو دلم خواست بخورم استکانو از فرنوش گرفتمو گفتم ميخورم سلامتي همتون و يه نفس دادم بالا ...واي که چه تلخ بود عين زهر مار ....

چطور اين زهر ماري رو اينا ميخوردن وکلي عشق ميکردن؟تمام گلوم داشت ميسوخت همشون با اين حرکت من يکي يه پيک دادند بالا ..

دوباره يکي واسه من پر کردند ...

چند دقيقه اي گذشت يه حال عجيبي بودم بيخودي خندم ميگرفت ...

سرم گيج ميرفت تو حال خودم نبودم ...

انگار بين زمين واسمون بودم ... شايان داشت واسمون گيتار ميزد ... بقيه که از اونطرف اتيش داشت با چشماي خمار خوش حالتش منو نگاه ميکرد ...

چه رنگي داشت اين چشما تو نور قرمز نارنجي اتيش عسلي شده بود ...گونه هاي برجسته اش از حرارت برنز شده بود اخکه دلم ميخواست دستمو بکنم تو اون موهاي لختش .....

نميدونم چي شد يهمو دلم اشوب شد حس کردم هر چي تو معدمه به سرعت داره از دهنم ميريزه بيرون ...

از جا بلند شدمو به سرعت دوييدم سمت دريا ...هرچي خورده بودم بالا اوردم ...

چشام هيچ جا رو نميديد فقط صداي دورگه شده سياوش بود که ميگفت : حقته...تا تو باشي لج بازي نکني ...اخه تو که تا حالا نخورده بودي چرا زياده روي کردي..؟

و محکم با دستاي مردونش بين دو کتفم ميزد....

چشام باز نميشد به زور از جام بلند شدم اما همه چيزو دوتايي ميديدم...بين زمين واسمون معلق بودم ..صداي سياوشو که از بقيه خدا حافظي ميکرد و ميشنيدم ... ماني متعجب اومد کنارمو دستمو گرفت و گفت: نيمايي چي شده حالت بده؟

با بدبختي حواسمو جمع کردم و گفتم ماني امشب رو کمکت حساب ميکنم ..منو ببر تو اتاقت و نزار بابا تيهو لباسمو در بياره خودت اين کارو کن ..نذار بابات بفهمه .......

چند قدمي تلو تلو خوردم که ماني با دستاي کوچيکش منونگه داشت ...

يهو احساس کردم از زمين کنده شدم... اره سياوش خودم بود که منوانداخته بود رو کولشو داشت ميبرد ...

چشمام ديگه بسته شد و چيزي نفهميدم ....

نور خورشيد رو صورتم ميتابيد با سختي چشمامو باز کردم درد بدي تو سرم پيچيد ...

_کجا بودم ...چي به سرم اومده بود؟ .. لباسام عوض شده بود ...

يادم افتاد به ديشب ......اخ که دستم پيش سياوش روشده بود ... از جا به سرعت بلند شدم اطراف و نگاه کردم ..

ديدم ماني اروم گوشه اي ديگه تخت خوابيده ... اروم صداش زدم

_ماني ..ماني ... بلند شو ... کارت دارم ..ماني...

چشاشو ماليدو بيدار شد و گفت:

_نيمايي حالت خوب شد؟

_ ديشب چي شد ماني؟ ... کي لباسمو عوض کرد ؟ بابات فهميد نه؟بد بخت شدم...

_نه نيمايي جون منو دست کم گرفتي؟

با اين حرفش قلبم يه کمي اروم گرفت

_بگو چي شد ديشب..؟

_ديشب بابايي انداختت رو کولشو با هم اومديم سمت ويلا .. واي حسابي خنده دار شده بودي ..ميزدي تو سر بابام ..موهاشو ميکشيدي...

شعر ميخوندي ...اخرشم روش استفراق کردي که حال بابا سياوشو به هم زدي انداختت وسط اتاق منو سريع رفت لباسشو عوض کنه

منم دوييدم در اتاق و قفل کردم .. بابا سياوش که برگشت ديد در قفله هر کاري کرد باز نکردم ..الکي بهش گفتم ميخواي نيمايي رو بزني که روت استفراق کرده .. منم در و باز نميکنم ...

گفت ميخواد فقط لباستو عوض کنه ..منم گفتم ساکش اينجاست خودم بلدم لباستو عوض کنم ... خلاصه هر چي بابا سياوش اصرار کرد در و باز کنم نکردم... تا الانم چند بار اومده پشت در و رفته ...

با شيطوني زد زير خنده محکم گرفتمش تو بغلمو لپاي تپل وخوشمزشو بوسيدمو گفتم: قربون ماني باهوشم برم ..

صداي در اومد .. سياوش بود ..

_ماني درو باز کن .. با نيما کار دارم ... نترس کتکش نميزنم ..واسش شربت عسل اوردم .. درو باز کن..

خودمو مرتب کردمو در و به روش باز کردم ...

با شادي گفتم: سلام سياوش خان صبح بخير ..

وقتي منو سرحال ديد با کنايه گفت: ظهر شما هم بخيرنيما خان ...سرحال شدي..ديشب که خوب رو من بالا اوردي ...

سرمو انداختم پايين و گفتم : ببخشيد خوب دست خودم نبود ...

ليوان شربتو داد دست منو گفت اينو بخور ...

بعد اومد تو اتاق و گفت : اي ماني بلا حالا ديگه درو رو بابات ميبندي هان ... و افتاد دنبال ماني که مثلا بگيره تنبيهش کنه ...

ماني هم جيغ کشون از زير دستش در ميرفت ...

پدر و پسر دور من ميچرخيدند و جيغ و داد ميکردند ..

بالا خره سياوش ماني رو گرفت و انداخت رو تخت اونقدر قلقلکش داد که ماني به غلط کردن افتاد...

کمي که اروم شدند ..

سياوش رو به من گفت : وسايلتون و جمع کنيد بايد برگرديم ..

ماني با اعتراض گفت: ااا بابا سياوش هنوز چند روزم نشده .. تو رو خدا نريم...

سياوش دستي به موهاي بلوند پسرش کشيد و گفت ..منم دلم ميخواد بيشتر بمونيم اما مادر بزرگت اومده.... تو که ميدوني اين يعني چي؟

ماني با چشماي گشاد شده گفت: واي بابايي حالا ميخواي چيکار کني؟

اگه مادر بفهمه دق ميکنه ...

_تو نگران نباش پسرم يه فکري ميکنم .. قراره فقط يه هفته اينجا باشه ...

از حرفاشون سر در نياوردم .. وقتي سياوش رفت بيرون گفتم ماني جريان چيه؟

ماني که مثل ادم بزرگا تو فکر رفته بود گفت : نيمايي مادر بزرگم داره از هلند مياد ... اون نميدونه مامان بهنازم مرده ... اگه بفهمه سکته قلبي رو زده .. اخه ميگن خيلي مامانمودوست داشته ...

_يعني اين همه سال نفهميده که مادرت مرده؟ مگه ميشه؟نميومده به شما سر بزنه؟ تلفن نميزده؟

_نه... يه بار اومد ايران .. اما ما گفتيم مامانم همراه خانوادش رفته مسافرت خارج ... هر بارم تلفن ميزد کيوان يکي از خدمتکارا صداي زنونه در مياورد و با هاش حرف ميزد ... ... نميدنيم اين بارو چي کارش کنيم ..

يهو نگاه ماني موذي شد و اومد نزديک من و يه چرخ دور من زد و دوييد باباشو صدا زد ..

_بابا سياوش.. بابا.. بيا که پيداش کردم ...

سياوش در حالي که داشت به ما نزديک ميشد گفت:

_چيه ماني ؟ چيو پيدا کردي؟

ماني دست باباشو گرفت و کشيد اورد کنار من و گفت : نيمايي ميشه مامانم اين جوري مادرم نميفمه...

با اين حرف ماني وحشت زده گفتم : چي ميگي ماني من با اين ريخت و قيافه بشم مامان تو ؟

سياوش يکتاي ابروشو داده بود بالا و خيره نگام ميکرد... عين همونموقع که ازم خواست نقش عشقشو بازي کنم ... يه چرخ دورم زد ... يهو با يه دستش فکمو گرفت... صورتمو اين برو اونبر کرد و گفت: اره فکر خوبيه ..

ريش و سيبيل که نداري ...گونه هاتم برجسته است .. لباتم قلبه ايه ..

بنظرم خدا تو خلقت تو اشتباه کرده تو با اين همه ظرافت بايد دختر ميشدي نه پسر نيما ...

با عصبانيت خودمو کشيدم عقب و گفتم :دوتاتون ديوونه شدين ..چطور ميخوايد يه پسر سبزه چشم عسلي رو به يه زن بلوند چشم ابي تبديل کنيد بعدش مادر بزرگت که خنگ نيست حتما ميفهمه ...

سياوش با نگاه خيره اي گفت : مادرم بهنازو فقط شب عروسيم ديد .. زياد صورتشو يادش نيست .. فقط کافيه لنز ابي بزاري و يه کلاه گيس بلوند .. همين .. ابروهاتم که برداري احدي نميفهمه که تو پسري باور کن ...

خواستم از در اتاق بيرون برم که سياوش گفت :بازم ميخواي اخراج شي؟

خواستم يه چيزي بگم که ماني دستامو گرفت واونقدر معصومانه نگام کرد که حرفم نيومد ...

با عصبانيت گفتم : اره ديگه ديوار کوتاه تر از من پيدا نميکنيد .. .

يه بار بايد نقش دوست پسرتو بازي کنم .. حالام که نقش زنتو ..حتما بعدم ميگي نقش مادر بزرگتو بازي کنم هان؟

سياوش با لحن شوخي مثل اونموقع ها گفت: باور کن ديگه ازت چيزي نميخوام ...فقط همين يه بار...کمکم کن ..

اگه مادرم بفهمه حتما يه بلايي سرش مياد .. تو که دلت نميخواد يه پير زن اخر عمري دق مرگ بشه ...

مردد گفتم : اما... اخه اگه مادرت فهميد چي؟

ماني با شوق پريد تو بغلمو گفت: مگه منو بابايي مرديم که مادر بفهمه .. نميزاريم بفهمه نيمايي ...

وسايلمونو برداشتيمو در ويلا رو قفل کرديم... از خانواده شايان هم خدا حافظي کرديم و رفتيم .

ميخواستم سوار ماشين بشم که شايان کارتي داد دستموگفت : اين شماره همراه و مطب منه اگه يه زماني دچار مشکل شدي به من خبر بده .. فرنوشم اومد کنار شايان ورو به سياوش گفت: نکنه ما رو فراموش کنيدا تهران اومديد حتما به ما سر بزنيد ...

سياوش سري تکون داد و گفت حتما شما هم بيايد شيراز ادرسو دادم خدمت پدرتون...

نزديکاي ده صبح بود که راه افتاديم .. سياوش و ماني صداي اهنگ و بلند کرده بودند و همراش ميخوندند.

منم يکمي که گذشت خسته از فکراي الکي خودمو باز سپردم دست تقديرموهمراه اونا شروع کردم به خوندن...

مادر سياوش فردا شب ساعت سه ميرسيد وقت تنگ بود .. سياوش بدون توقف يه سره تا شيراز روند ...

خسته و خورد نزديکاي نه صبح رسيديم .ماني رو که خوابش برده بود از رو صندلي عقب بلند کردم ببرم تو اتاقش که چشماشو يو باز کرد و گفت:رسيديم؟

گفتم: اره خوشگلم رسيديم..

_ساعت چنده نيمايي؟

_تقريبا نه و نيمه...

از بغلم اومد پايين ورفت سمت سياوش که داشت ساکا رو از ماشين مياورد بيرون و گفت: بابايي بايد بريم واسه نيمايي لباس بخريم..

سياوش خنديد و گفت : خودم ميدونم اما بزار يکم خستگي بيرون کنم بعد ميريم...

همونطور که به سمت ساختمون ميرفتيم يهو ماني ايستاد و گفت : واي بابايي ...

سياوش که از داد ماني ترسيد برگشت و گفت: ديگه چيه ماني؟

ماني چشمکي به من زد و گفت: بابايي نيمايي که سينه نداره مثل ماماني...

با اين حرف ماني از خجالت داشتم سرخ ميشدم که سياوش با حالت متفکري گفت: راست ميگيا حالا چطور واسه اين نيما سينه درست کنيم؟

خودمو زدم به عصبانيت و گفتم: حتما الان ميگيد بايد برم سينه بکارم نه؟ من يکي نيستم .. اصلا چرا نميريد يه دختر واقعي بياريد ..چيزي که فراونه دختر...

اينبار سياوش با لحن جدي گفت : اره دختر فراونه اما تا من زنده ام هيچ دختري حق نداره پاشو تو اين عمارت بزاره ..

از حرفش تنم لرزيد مات نگاش ميکردم که با خنده گفت:

غصه نخور يه دوست جراح دارم الان زنگ ميزنم ميگم واسمون يه جفت پروتز سينه از نوع اعلاش اماده کنه .. تا تو هستي احتياجي دختر نداريم نيما جان؟

شاد و خندون با ماني رفتن تو عمارت .. ادوارد دست به سينه بالاي پله هاي ايستاده بود ..بهمون خيرمقدم گفت و کمک کرد وسايلمون و ببريم تو اتاق ...

سياوش ادوارد و صدا زد و گفت : همه مستخدما رو جمع کن بايد يه چيزي بهشون بگم.

چند دقيقه اي طول کشيد تا همه جمع شدند ..

سياوش بالاي پله هاي توي سالن پزيرايي ايستاد و گفت:

مادرم بعد از سالها داره امشب از هلند مياد و تا يه هفته اينجا ميمونه ..ميدونيد که از مرگ همسرم اطلاعي نداره .. واسه اينکه دچار شوک قلبي نشه تا زماني که اينجاست قراره نيما نقش همسر خدا بيامرز منو بازي کنه ..حواستونو جمع کنيد مبادا سوتي بدين که فقط اخراج جواب اين اشتباه شماست...

اگه سوالي نيست بريد سر کاراتون

کمي با هم پچ پچ کردند و بعد با تعظيمي به سر کاراشون برگشتند ..

تمام مستخد تما به من نگاه ميکردند .

اره والا نگاه کردنم داشت نيشخندو گوشه لباي تک تکشون ميديدم.. از فکر اينکه قرار بود بهم بگن خانم... يا بهناز يه حالي سرم اومد ...

از يه طرفم خوشحال بودم که بعد از مدتها قرار بودمثل يه زن باشم ...ديگه کم کم داشت فراموشم ميشد يه دخترم...

سياوش خسته رو به ادوارد گفت زود صبحونه رو بيار که داريم ضعف ميکنيم .

بعد از خوردن صبحونه کمي سرحال تر شديم ...

رفتيم لباسامونو عوض کرديمو به قصد خريد از عمارت زديم بيرون...

يه قيافه خنده دار اين پدر و پسر واسه من ساخته بودند که بيا و ببين ..

سياوش لباس تابستونه بلند گل درشتي که داشت داد به من که بپوشم بعدشم يه دستمال گردن ساتن که تقريبا شبيه روسري بود کردند سرم .. خودشون که از خنده مرده بودند ..

قبل از اينکه به بريم خريد رفتيم در خونه دوست سياوش تا پروتز هاي سينه رو ازش بگيريم دم درشون هر کاري سياوش کرد نرفتم داخل چون حتما ميخواستند لباسامو در بيارن و خودشون واسم سينه هرو وصل کنن .. خلاصه سياوش رفت وقتي برگشت ديديم سينه هاش برجسته شده واي که منو نيما از خنده مرده بوديم ..

خودش اما صداشو زنونه کرده بودو ميگفت: ااا وا رو اب بخندين ..

چه مرگتونه مگه تا حالا سينه به اين قشنگي نديدن ؟

ماني حمله کرد سمت سياوش و سينه هاي مصنوعي رو گرفت تو دستش.. و با هيجان گفت .. واي بابايي چه نرمه...

سياوش زد پشت دست ماني و باز با همون لحن گفت: دست تو بکش پسره بي حيا سينه هامو له کردي واييي...

يهو دکمه هاي پيرهنشو باز کرد واي اون پروتز هاي مصنوعي روي سينه پهن و پر موي سياوش اونقدر مسخره و بود که از خنده اشک از چشمامون ميومد ...

با عشوه پروتز ها رو جدا کرد وداد دست منو گفت: بيا اينم سينه هات ...

تو اتاق پرو ميام واست وصلش ميکنم ...

اونا رو ازش گرفتم وگذاشتمش تو جعبه اش .عين سينه هاي واقعي ميمونست .. خيالم راحت شد ديگه ميتونستم يه مدتي سينه هاي بد بختمو از حصار بانداژ رها کنم ...

به سمت مالي اباد رفتيم وارد پاساژ گاندي شديم .

وارد يه بوتيک شيک شديم که مانتو هاي مدل دار خوشگلي تو ويترينش بود ..

فروشنده تا سياوشو با اون تيپ خفن و مارکدار ديد از جاش بلند شدو شروع کرد به چاپلوسي..

_سلام خيلي خوش اومدين .. بفرماييد بنده در خدمتم...

سياوش چند دست مانتو برداشت داد دست من که برم پرو کنم.

تا وارد اتاق شدم سياوش هل خورد تو اتاق و گفت بيا بيا واست پروتزارو بزارم ...جعبه رو ازش گرفتم و يهو هلش دادم بيرون وگفتم خودم بلدم سياوش خان و در اتاق پرو و بستم ..

سياوش از بيرون گفت :بابا خودت تنهايي نميتوني .. منم دکتر واسم گذاشت ...

حسابي خندم گرفته بود اروم لباسامو بيرون اوردم لباس زيري که قبلنا ميزدم همراه خودم اورده بودم سينه هامو ازبانداژ خلاص کردمو تو جاي نرم وگرم اصليش قرار دادم.... اخ که چه حس خوبي داشت بعد از مدتها ميتونستم راحت اونا رو ازاد بزارم ..

مانتو اول و که سرخابي باز بود و مدل خيلي جالبي داشت و پوشيدم خيلي بهم ميومد .. اروم در اتاق پرو رو باز کردم سياوش و ماني منتظر ايستاده بودن ... تا در و باز کردم نگاهشون رو سينه هام ميخکوب شد ..

سياوش اروم اومد جلو وکنار گوشم گفت: نه بابا خبره اي چه خوب بستيش .. انگار رو تن تو بيشتر خودشو نشون ميده اخه برجسته تر به نظر ميرسه ...

چشمکي زدمو گفتم: ما اينيم ديگه ...

خواست با دستسينه هامو لمس کنه که سريع برگشتم تو اتاق پرو و مانتوي بعدي رو امتحان کردم ...

دوباره همون تيپ مسخره رو زدمو اومدم بيرون .. چهار تا مانتو رو سياوش خريد موقع حساب کردن يه لحظه متوجه نگاه خيره پسر فروشنده رو سينه هام شدم .. بدبخت تعجب کرده بود..

اخه وقتي اومديم مغازش صافه صاف بود بعد يهو گلوپي زده بود بيرون

چند تا مغازه ديگه هم رفتيم يه چند تا لباس واسه تو خونه گرفتم که اکثرا استين بلند بودند به اصرار سياوش دو تا تاپ يقه اسکي هم برداشتم ..

کفش و کيفو ...خلاصه همه چيز خريديم ...واي که تو عمرم اين همه خريد نکرده بودم ...

ظهر بود قرار شد واسه ناهار بريم رستوران گردون پارمين که همون نزديکيا بود ..

وارد سالن که شديم گارسون اومد سمتمون و گفت از اينطرف خواهش ميکنم ..

ما رو به سمت ميز و صندلي کنار پنجره هدايت کرد وصندلي رو واسه من کشيد عقب و گفت: بفرماييد خانم ...

همينکه رفت سياوش و ماني ريز خنديدند ..

سياوش گفت : نيما انگار دختر بشي بيشتر به نفعته ...ديدي چطوري تحويلت گرفت ..

دستمالي که رو ميز بود وبرداشتم و با صداي واقعيم گفتم:ااا برو گمشو تو هم ...

با شنيدن صدام سياوش مات منو نگاه کرد و گفت:اي ول بابا تقليد صداتو برم .. منو بگو که تازه ميخواستم يادت بدم چطور اون صداي کلفت خرکيتو نازک کني...

اينبار با عشوه گفتم: اااا صداي خودت خرکيه بيتربيت ...

تو همين حين گارسون اومد و سياوش سفارش غذا داد .. ربع ساعتي شد

با شوخي و خنده شيشليکي که اورده بودند و خورديم ..

چه خوب بود که باز سياوش اينطور صميمي و شوخ شده بود ...

ولي هنوز رفتارقبلش برام عجيب بود ..

بعد از ناهار منو بردند به ارايشگاه معرف "عروس لبنان"قرار شد کارم تموم شد به موبايل سياوش زنگ بزنم .

وارد اونجا شدم بوي تافت و رنگ همه جا رو پر کرده بود ..غل غله بود

يکي موهاشو رنگ ميکرد.. يکي کوتاه .. يکي لخت شده بود بدنشو موم مينداخت خلصه هرکي به بلايي سر خودش مياورد ..

از منشي اونجا يه وقت گرفتم و نشستم ...

باورم نميشد اومده باشم اينجا ..

چند ساعتي گذشت تا بالا خره نوبت من شد ...کلاه گيس و لنز رو دادم به ارايشگرو بهش گفتم چي کار کنه ...

نميدونم چقدر گذشت اما وقتي به ايينه نگاه کردم ديگه نيما رو نديدم به جاش يه دختر مو بلوند چشم ابي با ارايش مليحه عروسکي بود ...

همونطور مات مونده بودم که زن ارايشگر گفت : ماشالله چه تيکه اي شدي بپا امشب چشمت نکن...

با لبخندي ازش تشکر کردم رفتم تو اتاق پرو لباسايي که خريده بوديمو پوشيدم...

تو دلم گفتم واقعا بهناز خر بوده که سياوشو ول کرده رفته با يکي ديگه ...

زنگ زدم به سياوش ...

ربع ساعت نشده زنگ ارايشگاه زده شد ... منشي صدا م زد و گفت اومدن دنبالت ...

يه حال عجيبي داشتم ... دلم شور ميزد ... از پله ها رفتم پايين سياوش پشت به در رو به ماني ايستاده بود و داشت يه چيزي ميخورد ...

ماني با ديدنم جيغي از شادي کشيد و گفت : وايي نيمايي ..

با اين حرفش سياوشم برگشت سمت من ....بستني تو دستش افتاد رو زمين خيره و بهت زده منو نگاه ميکرد ...

نگاهش تا عمق وجودموسوزوند .. ميدونستم الان داره به بهناز فکر ميکنه

يهو ماني زد به پهلوي سياوش و گفت: بابايي چرا ماتت برده... ن

يمايي خودمونه ميبيني چه خوشگل شده...

سياوش خودشو جمع وجور کرد و گفت : اره ميبينم ... خوب بيايد بريم خونه کلي کار داريم ...سوار شيم ...

توي را ه ديگه از اون شوخيا خبري نبود بازم تو خودش فرورفته و سخت درگير بود ...

ماني اما هي به موهام دست ميزد و شيطوني ميکرد ...

وقتي وارد ساختمون عمارت شديم همه چيز رنگ و بوي تازه گرفته بود عکس سه نفره ماني و بهناز و سياوش جاي عکس قبلي رو گرفته بود ...

وقتي عکس رو ديدم از خوشگلي بهناز دهنم باز موند ..

سرشو رو شونه هاي سياوش گذاشته بود ولبخند مليحي به لب داشت ...

حسادتي عجيب قلبمو فشرد.

داشتم به سمت اتاقم ميرفتم که سياوش صدام زد و گفت : وسايلتو بيار تو اتاق خواب من .. از امشب اونجا ميخوابي ..

يه لحظه از فکر اينکه بايد شب تو اتاق اون بخوابم وحشت زده شدم ..

يه لحظه از فکر اينکه بايد شب تو اتاق اون بخوابم وحشت زده شدم .

گفتم : چرا؟

بي انکه به من نگاهي بندازه گفت: زن و شوهري ديدي تو دوتا اتاق بخوابند .. ؟ مجبوري جلو مادرم همراه من بياي تو اتاق....اون که خوابيد هر جا خواستي برو بخواب ...

کمي خيالم راحت شد..

چند ساعتي گذشت ..

کم کم اماده شدم که همراه ماني و سياوش به استقبال مادرش برم ... مانتوي خوشرنگ فيروزه اي رو همراه با جين ابي اسموني پوشيدم .. شال حرير سفيد و فيروزه اي رو موهاي بلوندم با اون لنزاي ابي از من کس ديگه اي ساخته بود ..

توي راه هر سه ساکت بوديم که من گفتم: راستي سياوش اسم مادرت چيه ؟ميشه از بهناز واسم بگي؟ با مادرت چطور بود ؟

سياوش يه لحظه تو چشماي من خيره شد وگفت: اسم مادرم نسترنه ....رابطه اش با مادرم خوب بود ... .مادرم خيلي دوستش داشت .

بيخيال قراره به مادر بگيم يه تصادف کردي ويه مدت تو کما بودي و حافظتو از دست دادي ... حالام داريم سعي ميکنيم حافظتو برگردونيم ..

خوب فکري کرده بودند ... اين جوري از شر جواب سوالهاي مادرش راحت ميشدم ...

توي فرودگاه ماني دستاي منو گرفته بود و هر سه به سمت سالن انتظار ميرفتيم ..

پچ پچ مردمو ميشنيدم که مي گفتند : چه نازه .. واي ببين پسرشم مثل خودشه ... ووو

از حرفاشون لذت ميبردم .. تو دلم يه حال باحالي بود ..اما يهو يادم افتاد که اونا دارن از قيافه بهناز تعريف ميکنند نه من ... کاش منم به همين زيبايي بودم شايد اون وقت ......

با صداي ماني که گفت: اوناهاش مادره .. داره مياد ...همزمان بالا و پايين پريد و دستاشو تو هوا تکون داد ...

رد نگاهشو گرفتم ... نسترن و ديدم زني حدودا شصت ساله با موهاي خيلي شيک و رنگ شده که روسري حرير بنفش اونا رو احاطه کرده بود .

همراه با کت و دامن شيک با دمجوني رنگ که اندام موزونشو پوشونده بودو ارايش مليحي که چهره اشو جونتر نشون ميداد ... لبخند به لب به سمت ما مي يومد ... باربري هم چمدوناي بزرگشو دنبالش مياورد ...

با ورم نميشد مادرش اينقدر سر حال وسر زنده باشه ..

از در عبور کرد با شوق منو تو بغلش گرفت و گفت: سلام عروسک من ...قربونت بشم عزيزم..... دلم وواست يه ذره شده بود ...

منم گرم اونو در اغوش گشيدمو گفتم: سلام نسترن جون .. فداتون بشم .. دل منم واستون يه ذره شده بود .

چه گرم و پر مهر بود اغوشش .. بوي مادرمو ميداد .. بي اختيار اشک تو چشمام جمع شد و گوله گوله اومد پايين ... خوب بود ريمل زد اب واسم زده بودند وگرنه تمام صورتم سياه شده بود ...

صداي سرفه ماني و سياوش ما رو به خودمون اورد .

مادرش سياوشو تو بغل گرفت وهاي هاي شروع کرد به گريه کردن ...و ميگفت: سياوشم ..عزيزه دل مادر .. دلم پوسيد مادر تو اون غربت ....

خوب که داغه دلشو خالي کرد ماني و گرفت تو اغوشش و اونقدر بوسيد ش که ماني گفت: واي بسه ديگه مادرجون لپمو کندي...

از اين حرفش همه امون به خنده افتاديم ...

سوار ماشين شديم .. اومدم بشينم عقب که مادر سياوش نذاشت وگفت : نه عزيزم راحت باش ...من ميخوام يکم پيش اين نوه گلم بشينم ...

توي راه مادرش گفت سياوش جان : ميشه بريم تو شهر دور بزنيم؟ ميدونم خسته اين اما دلم ميخواد ببينم تو اين چند سالي که نبودم چطور شده؟

سياوش با لحن شوخي گفت: خيالت تخت هيچ جا عوض نشده مثل همون موقعه هاست .. بيايد امشب بريم راحت لالا کنيم فردا صبح دربست در اختيارتونم و شهر و با هم ميگرديم بعدم ناهار ميريم همونجايي که قبلا ميرفتيم ديزي ميخوريم...

مادرش موافقت کرد و ما به سمت خونه به راه افتاديم...

توي راه کلي با هم خوش و بش کرديم و خنديديم تا به عمارت رسيديم ...

مادر سياوش با شوق نفسشو از عطر بهار نارنج پر کرد و دادبيرون ...

رو به من گفت: بهناز هيچ کجا مثل شيراز خودمون نميشه دختر ... اونجا هزاران گل دارن اما بوي هيچ کدوم مثل بهار نارنج ما نميشه ...

لبخندي زدمو گفتم : واقعا ...منم عاشق بهار نارنجم مخصوصا شربتش...که يهو مادر سياوش نگام کرد و گفت: وا تو که قبلا ميگفتي به بهار و شربتش حساسيت داري ...

وا رفتم .. اولين سوتي داده شد ... با من من گفتم : اره خوب داشتم اما ...

ماني پريد وسط حرف مو گفت: بابا سياوش بردش دکتر يه امپول به چه گندگي زدن به مامان بهناز که ديگه به هيچي حساسيت نداره ...

نفس راحتي کشيدمو چشمکي به ماني زدم

نسترن که از لحن ماني خندش گرفته بود لپ اونو کشيد و گفت: اي قربون اين شيرين زبونيت برم من ...

رفتيم داخل ...احمد با بدبختي چمدوناي بزرگ مادر سياوشوبرد بالا تو اتاقي که قبلا من توش بودم .

ماني روي مبل خوابش برده بود ..منم لنز توي چشمام بد جوري اذيتم ميکرد ... احساس ميکردم چشمام سرخ شده ... دلم ميخواست زود تر از شر لنز و کلاه گيس خلاص شم ..

اما نميشد انگار مادر سياوش قصد خوابيدن نداشت . ميخواست همون موقع سوغاتي هايي که واسمون اورده بود بهمون بده ...سياوش که انگار از قيافه من پي به موضوع برده بود ... دستشو انداخت رو شونه هاي مادرشو گفت: مامان جان ساعت 5 صبحه بهتره فردا که سرحال تريم کادوهاتونو بهمون بدين ...

مادرش انگار تازه به خودش اومده باشه با حالت با مزه اي زد پشت دست خودشو گفت: اوا خدا مرگم بده ..از بس شوق زده شدم پاک يادم رفته ساعت چنده...

و بعد نگاهي به صورت خسته من کرد و گفت: واي عروسک من چشمات چه قرمز شده عزيزم برو برو بگير بخواب ببخش عزيزم ...

با تعارفي گفتم: اين چه حرفيه نسترن جون مگه من دلم مياد از کنارت جم بخورم ...بعد از اين همه سال دارم دوباره ميبينمتون ...

مادر سياوش که از حرف من خوشحال شده بود دست انداخت دور گردنمو گونه هامو غرق بوسه کرد و گفت: منم دلم نمياد از کنارت تکون بخورم عزيزم ... اما پاشيد بريد که اين سياوش الان دل تو دلش نيست ...

و بعد چشمکي حواله من کرد ..

نا خوداگاه از اين حرف .. گونه هام گرم شد و شرمي عجيب سر تا پامو گرفت ..که باز مادرش گفت: اي قربون اين شرمت برم بعد از اين همه سال هنوزم گونه هاش گل ميندازه...

سياوش بلند شد و گونه هاي مادرشو بوسيد وگفت: منم قربون مامان گلم بشم که اين قدر فکر پسرشه .. تو که ميدوني من شبا بدون بهناز خوابم نميبره وگرنه ميذاشتم پيشتون تا خود صبح بشينه و با هم حرف بزنيند ..

مادرش لحن شوخي دست منو گرفت داد دست سياوش و گفت : بيا اينم زنت دست خودت بريد به سلامت ..

با اين حرف سياوشم بي تعارف بلند شد و گفت : پس شب بخير مامان جان .. خواباي خوب ببينيد ...

مامانش باز با خنده گفت: اي بچه پرو .. و رو کرد به منوچشمکي زد و گفت: بيا ببين اينم بچه... پسر بزرگ کن اخرش ميشه مثل اين ..

سياوش اخم کرد و گفت: ااا داشتيم مامان .. اصلا بيايد اول شما رو ببرم بخوابونم بعد ما ميريم ميخوابيم ... اومد دست کرد زير بغل مامانشو بلندش کرد .. مامانش هي داد ميزد نکن بچه .. ولم پسر باهات شوخي کردم .. ااا سياوش مادر اين چه کاري ؟

اما فايده نداشت سياوش مادرشو تا بالاي پله ها رو دست بلند کرد و برد تو اتاق...

منم پايين رو مبلا نشسته بودم به دوتاشون ميخنديم ...

چند دقيقه اي گذشت سياوش از بالا اشاره کرد به من که برم پيشش...

رفتم اروم در گوششم گفت : مادرم داره ميخوابه .. تو هم بيا بريم تو اتاق اين لنز منزا رو از چشات بيرون بيارم که حسابي سرخ شده...

گفتم:بيخيال پسر خودم درش ميارم تو برو بخواب ...منم ميرم تو اتاق ماني هم يه دوش ميگيرم همونجا هم ميخوابم ...

سياوش گفت: اا مگه خل شدي اولين جايي که مادرم وقتي بيدار شد ميره اتاق مانيه ميخواي بياد تو رو اونجا ببينه ..

-خوب ميگي چيکار کنم ..؟ اينجوري که نميشه؟

_هيچي مثل بچه ادم بيا تو اتاق خوابم اونجا دوش بگير راحتم بخواب .. يه جوري ميگي انگار نامحرمي ..

نميتونستم بيشتر از اين اصرار کنم ممکن بود شک کنه ... با هم وارد اتاق خوابش شديم ..

وارد که شديم اولين چيزي که خودنمايي ميکرد جکوزي خيلي زيبا که به صورت يک چشم که مظهر قدرت در مصرباستان بود طراحي شده وزير اون مثل يه اکواريوم ساخته شده و پر از ماهي هاي رنگارنگ و عجيب بود .

جلور اون ال سي دي خيلي بزرگ همراه بانداي خيلي شيک به ديوار نصب شده بود ....

درخچه هاي تزييني دوطرف تلويزيون گذاشته شده ونمايي خوبي به اونجا داده بود...

شومينه خيلي شيک مدل يه فرشته گوشه ديگه اي از اتاق جا گرفته بود ...

نقاشي مدل يوناني که سياوش از من گرفته بود روي دست فرشته گذاشته شده بود که با ديدنش يه حس قشنگي بهم دست داد ..

روبروي اونجا پنجره بزرگي بود که پرده هاي حرير نقره اي احاطش کرده بود .

گوشه ي ديگه اتاق تخت بزرگ دونفره اي که پوشيده از ساتن و حرير نقره اي و سفيد بود جلوه خاصي به اتاق بخشيده بود...

ترکيب اتاق يکم غمگين بود ..چون از رنگهاي سياه وخاکستري و کمي سفيد استفاده شده بود و در کاا حس تنهايي و غم به ادم مي داد ..

با صداي سياوش که گفت: بيا اين قطره رو بريزم تو چشمت و لنزتو در بيارم .. به خودم اومدم ...

منونشوند جلوي يه مجسمه زيبا اينه بززگي رو نگه داشته بود .

تا ميز توالتشم هنري بود ..

وقتي نشسيتم سياوش اروم شروع کرد گيراي کلاه گيسو باز کرد و اونو از سرم برداشت ...و گفت: دوباره شدي اقا نيما ...

ازش تشکر کردم خواست لنزامم در بياره که نذاشتم وخودم روم اونا رو در اوردم .. اخ که چشمام داشت کور ميشد از سوزش ... سريع قطره استريل و خالي کردم توش ..

سرمو برگردوندم چشمامو باز کردم که ديدم سياوش لخت و پتي جلو روم واستاده....

سريع چشمامو بستم که ديدم اومد جلومو گفت: بيا اينم لباس خواب واسه تو بلند شو پروتزاتو بيرون بيارم ...

اروم گوشه چشممو باز کردم ببينم هنوزم لخته که خدا رو شکر ديدم ربدوشام سفيدشو پوشيده ...

لباسو ازش گرفتمو گفتم : ممنون حمام کجاست يه دوش بگيرم ...

با دست اونطرف اتاق و نشون دادو گفت بيا بريم تو جکوزي ابش و تازه گرم کردم ...

با خودم گفتم نه خير انگار امشب ميخواد يه جوري منو لخت کنه ...

گفتم: نه بايد حتما سرمو شامپو بزنم و خودمو بشورم ...

با اين حرفم حمامونشونم داد ..

داخل شدم .. حمام و توالت يکي بود در واقع دور دوش حمام خيلي زيبا ديوار شيشه اي که تا گردن مشجر بود کشيده شده و گوشه ديگه توالت فرنگي گذاشته بود ..سراميکاي خوشرنگ سفيد با گلهاي ابي اونجا حس خوبي به ادم ميداد ...

لباسامو در اوردم و رفتم تو اتاقک شيشه اي اب گرم که به تن و بدنم ميريخت خستگيمو از بين برد ... تو حال و هواي خودم بودم که يهو حس کردم در اصلي حمام باز شد ..نگاه کردم ديدم اي داد سياوشه اومده بره دستشويي .. شلوارشو کشيد پايين و نشست رو سنگ توالت فرنگي ...

از ترس قلبم عين گنجشک ميزد ... درسته ديوار شيشه اي بود اما حالت اندامو قشنگ نشون ميداد .. سريع پشتمو بهش کردم تا سينه هامو نبينه اما دير شده بود ...

سياوش گفت: هنوز که اين پروتزا رو در نياوردي؟اگه نميتوني بيام واست بازش کنم...

با من من گفتم : حالا تو چه اصراري داري ميخواي بياي اينو باز کني .. بذار حالا باشه ...شايد کارش داشته باشم ..

يهو صداي خنده سياوش بلند شد وگفت: نکه ميخواي باهاش حال کني ... و دوباره خنديد ....

واي خاک تو سرم چه حرفي زده بودم ... با عصبانيت گفتم: نخير...فکراي الکي نکن ...فقط فکر کردم چيزي تا صبح نمونده اگه الان درش بيارم مجبورم دو سه ساعت ديگه دوباره ببندمش .. پس بهتره اصلا درش نيارم ...همين ...

سياوش هنوز داشت ميخنديد ...

صداي عصباني منوکه شنيد خندشو اروم کرد وگفت: خوب بابا حالا چرا ميزني ... شوخي کردم ....اصلا درش نيار به من چه ...من واسه خودت گفتم...

کمي ملايمتر گفتم : ممنون ..اما من زياد از شوخي خوشم نمياد همين ...مخصوصا در اين موردا ...

باز خنديد بلند شد شلوارشو کشيد با و گفت: بابا به شير پاستو ريزه گفتي زهکيبرو که من جات واستادم ...بيخيال زود بيا بيرون بگير بخواب که ديگه داره صبح ميشه ...

سري تکون دادمو گفتم : باشه تو برو بخواب منم اومدم...

وقتي رفت نفس راحتي کشيدمو همونجا روزمين تکيه به ديوار شيشه اي نشستم ...

چند دقيقه بعد باسي که بهم داده بود رو پوشيدم خيلي برام بزرگ بود ... اما خوب بود سينه هام زياد مشخص نبود ...

اومدم بيرون ديدم چراغا رو خاموش کرده و فقط اباژر کم نوري روشن گذاشته ...

نميدونستم چيکار بايد بکنم ..کنارش رو تخت بخوابم رو صندلياي راحتي جلوي ال سي دي؟

اروم بالشت و از کنارش برداشتم خواستم برم که صدايي گفت: داري کجا ميري؟

گفتم: دارم ميرم رو کاناپه بخوابم ..

نيم خيز شد و گفت :نيما اين مسخره بازيا چيه در مياري؟ نکنه واقعا فکر کردي من هم جنس بازم ؟هان؟

با تته پته گفتم: ااا نه باور کن اخه من شبا خيلي غلت ميزنم و لگد ميپرونم گفتم شايد بيدارت کنم و نزارم بخوابي همين ...

با دلخوري گفت: نميخواد به فکر من باشي بيا زود بگير بخواب الان صبحه بايد خسته و خورد بلند شيم...

دوباره سرشو گذاشت رو بالشتشو پشت به من گرفت خوابيد ...

اهسته بالشتو گذاشتم سر جاشو خوابيدم کنارش....سردم بود تازه هم از حمام اومده بودم ...گوشه لحاف سياوشو زدم بالا و خودمو زيرش جا دادم اونقدر گرم ونرم بود که نفهميدم کي خوابم برد...

احساس کردم صدايي تو گوشم تاپ تاپ ميکنه .به سختي چشماموبازکردم ديدم اي واي به عادت هميشه که يه بالشت تو بغلم ميگرفتم مي خوابيدم دستمو حلقه کردم دور سياوشو سرمو گذاشتم رو سينه اش پس اين صداي قلب سياوش بود که تاپ تاپ ميکرد ..... اروم و عميق خوابيده بود ...

سريع خودمو عقب کشيدم...خاک تو سرم شده بود اگه سياوش بيدار ميشد و اين صحنه رو ميديد ... واي ... چه فکرا که نميکرد ..

ديگه خواب به چشمام نيومد ...

بلند شدم لنز و کلاه گيسمو گذاشتم .بلوز و دامن شيک مشکي که سياوش خريده بود پوشيدمو از اتاق زدم بيرون ...

هوا روشن شده بود .. عقربه هاي ساعت ديواري بزرگ روي عدد 9 بود ...

پس صبح شده بود و من بيخبر .. اروم به اتاق ماني رفتم ديدم تختش خاليه ...

از پله ها رفتم پايين .. ادوارد و ديدم .. دست به کمر ايستاد و سلام داد . خيلي مهربون تراز قبل شده بود ..

گقتم ادوارد مادر سياوش بيدار شده؟

_بله خانم ... تو تراس رو به باغ نشستند همراه ماني صبحونه ميخورند ...

خندم گرفته بود بهش گفتم :ادوارد وقتي خودمون تنهاييم همون اقا صدام کن اين طوري يه حال بدي ميشم ..

باز خشک و رسمي گفت: نميشه خانم ..اقا دستور دادند شما رو بهناز خانم خطاب کنيم ...

حرف زدن با ادوارد بي فايده بود گفتم: باشه هر چي دوست داري صدام کن ...

به سمت تراس رفتم ... از عمارت که خارج شدم نسيم خنک به صورتم خورد و بوي بهار نارنج نفسمو پر کرد ...عجب هواي بود ادم دلش ميخواست بره تو باغ و شروع کنه به دوييدن ...

_ سلام عروسکم ... بيدار شدي؟ بيا اينجا ...

ماني هم شاد و خندون سوار دوچرخه گفت: سلام ماماني

صداي مادر سياوش بود که از اونسمت ميومد .. نگاهشون کردمو دستي تکون دادم و رفتم سمتشون...

_سلام بر مادر و پسر سحر خيزم ... کي بيدار شديد ؟

مادر سياوش در حالي که دستم ميگرفت گفت: ماني از ساعت هشت بيداره ...منم که اصلا نخوابيدم ..

_وا چرا نسترن جون؟

_اخه مادر من يه مدتيه که دچار مرض بيخوابي شدم ... هر چي هم دکتر رفتم ...فايده نداشت فقط يه مشت دارو و قرص به خوردم دادند ...

_علتشو نفهميدند؟

_نه مادر ميگن بعضي ادما با بالا رفتن سنشون اينجوري ميشن ..از شانس کج منم يکي از اونام ... نميدوني دلم لک زده واسه يه خواب درست حسابي ...

اخي قربونتون برم ..خيلي ناراحت شدم .. نميدونم چي بايد بگم ...

_هيچي مادر بيا صبحونتو بخور سياوش هنوز خوابه؟

يدفعه صداي شاد سياوش از پشت سرم گفت: نخير بيدار بيداره...

سلام بر مادر عزيزتر از جانم ... خوبيد شما ... و گونه هاي مادرشو بوسيد ... و نشست کنار مادرش روبه روي من ...

مادرش با لبخندي مليح گفت: ميبينم که سر حال اومدي و کبکت خروس ميخونه ... معلومه که بهناز خوب لالات کرده که از دنده راست بلند شدي...

با خجالت گفتم : اا وا نسترن جون

سياوش اومد تو حرفمو رو به مادرش گفت: معلومه اگه يکي هم شبا شما رو جاي بالشتش اشتباه ميگرفتو کلي فشارتون ميداد شما هم مثل من راحت ميخوابيدي...

با اين حرف مادر سياوش زد زير خنده و گفت: نميري پسر با اين شوخيات...

با شرم سرمو انداختم پايين و گفتم ااا سياوش ...اينا چيه ميگي ...يکي ندونه باور ميکنه ...

مادرش باز دست منو فشار داد و گفت: قربون اون شرمت برم ميدونم داره شوخي ميکنه ...

سياوشم خنديد و گفت: شوخي چيه راست ميگم ...

پس ديشب فهميده بود من گرفتمشو فشارش دادم .. واي ... حالا چه فکرب ميکرد ... روم نميشد تو چشماي اون نگاه کنم ..

با شوخي و مسخره بازي هاي نيما و سياوش صبحونه رو خورديم .. قرار شد بريم اول حافظيه و بعدم يه گشت توي شهر بزنيم ...

واسه ناهارم بريم رستوران سنتي يورد ديزي بخوريم ...

سوار لامبرگيني سياوش شديم و به سمت حافظه رفتيم ... تو حافظيه پر بود از توريست و مسافراي نوروزي ...

دست ماني تو دستم بود ...کنار حوظ ارزو ها ايستاده بوديم .. ماني اروم گفت : نيمايي سکه داري بهم بدي؟ ميخوام ارزو کنم ...

خنديدمو از تو کيفم چهار تا سکه پنجاه تومني در اوردم يکيشو دادم به ماني و يکيشم خودم برداشتم ..اومديم بندازيم تو حوضچه که مادر سياوش اومد کنارمون وگفت: تنها تنها ؟ قبول نيست ...سياوش تو هم بيا چهار تايي با هم ارزو کنيم وسکه بندازيم ...

تو دلم غوغايي بود ... يه لحظه چشماي درشت و خمار سياوش اومد تو نظرم ... خنده هاي شاد ماني ..مهربوني نسترن .. هميشه ارزوي يه خانواده شاد و داشتم ...

تو يه لحظه چهار تايي سکه ها رو پرتاب کرديم تو حوضچه ...

سکه منو سياوش به طرز عجيبي به هم خورندودرست روي هم افتادند تو حوضچه ..... تو يه لحظه نگاهمون بهم گره خورد ...حس غريبي تو نگاه سياوش بود .. حسي که تا حالا نديده بودم ...

صداي چند تا توريست که از اونجا رد ميشدند و شنيدم که از مادر سياوش ميپرسيدند شما دارين چي کار ميکنيد؟

اونم خيلي قشنگ و شمرده به انگليسي واسشون توضيح داد که اين حوضچه ارزوهاست .. هر کس يه سکه بر ميداره ..ارزو ميکنه و به نيت براورده شدن ميندازه تو اين حوض...

با شنيدن اين حرف توريستا از شگفتي دهنشون باز موند ... با شادي به مادر سياوش گفتند که دوست دارند اونا هم امتحان کنند ..

نسترن رو به من گفت: بهناز جون هنوزم سکه داري؟

_نه شرمنده همين چهار تا بود ...

سياوش دست کرد تو جيبشو 5 تا سکه در اورد و گفت: بيا مامان .. من دارم ..

توريستا 7 تا بودند اما فقط 5 تا سکه بود ..اون دوتايي که سکه نداشتند اينقدر ناراحت و پکر شدند ...

نميدونم چرا اما استينمو زدم بالا و دست کردم تو حوضچه .. سکه خودمو سياوشو بيرون اوردمو دادم دست اون دوتا ..

از شادي منو گرفتند تو بغل و صورتمو بوسيدند

يهو سياوش به فارسي گفت: هي چي کار ميکنيد ؟مگه خودتون ناموس ندارين... و اونا رو از من جدا کرد ومنو کشيد کنار ...

توريستا از بس شاد بودند توجهي نکردند و رفتند کنار حوضچه ..

منو مادرش و ماني از خنده مرديم ... قيافه سياوش خنده دار شده بود اصلا بهش نميومد غيرتي بشه ...

مادرش که اونو ديد گفت: قبلا نا از اين غيرتا به خرج نميداديا...بابا بدبختا نميدونن که ما از اين فرهنگا نداريم ...

سياوش اينبار صداشو مثل لاتا کلفت کرد و گفت: غلط کردند .. ... بي شرفاي قرتي زود ادمو ميگيرن هي ماچ بوس ماچ بوس...برين ننتونو ماچ کنين

با اين حرفش ما ديگه از خنده غش کرده بوديم ...

توريستا با قيافه هاي جدي مثل موقعي که تو کليسا دعا ميخوندند ايستاده و چشماشونو بسته ودستاشونو تو هم گره زده بودند ... بعد با همون ژست سکه ها رو با شادي پرتاب کردند تو حوض و شروع کردند با سرخوشي خنديدند ..

کلي تشکر کردند واز مون خواستند چندتا عکس باهاشون بندازيم ...

کنار مقبره حافظ ايستاديمو متصدي اونجا ازمون عکس گرفت ...

يه دختر چشم سبز بور اومد بغل سياوش و دستشوانداخت رو شونه هاي اون منم واسه تلافي کار سياوش دستاي دختر و

با احترام کنار زدمو گفتم : شرمنده حاج خانوم ما شوهرمونو با کسي تقسيم نميکنم ...

اخ که مادر سياوشو هر کي اونجا بود با اين حرف من زد زير خنده ..

فقط توريستاي بدبخت هاج و واج ايستاده بودند و ما رو نگاه ميکردند ...

يکيش پرسيد جريان چيه ؟

که باز مادر سياوش واسون توضيح داد که تو ايران کسي حق نداره همسر يا شوهر کسي رو بوس کنه يا بغل کنه ...

با اين حرف با تعجب به ما نگاه کردند و بهد شروع کردند به عذر خواهي ...

بدبختا با خودشون ميگفتند اينا ديگه کي هستند ...

خلاصه فاتحه اي واسه حافظ عزيز خونديمو تفعلي به ديوانش زديم ..

تا ساعتي اونجا بوديم.... بعد به سمت دروازه قران رفتيم که قبر خواجوي کرماني تو کوه کنارش بود ...

به ستونهاي مستحکم دروازه قران رسيديم که بعد از اين همه سال هنوزم پا برجا بود ...واقعا که اجداد ما چه اعتقاداي قشنگي داشتند ..

اين دروازه رو ساخته بودند و قراني بالاي اون گذاشته بودند تا اتوبوساي پر مسافر که از زيرش رد ميشند به سلامت به مقصد برسند ...

ماشينو پارک کرديم و از کوه رفتيم بالا ... سياوش دست مادرشو گرفته بود و از پله هاي تراشيده شده و مارپيچي که تا نزديکاي قبرخواجو کرماني ادامه داشت بالا ميبرد .. . من و ماني هم جلو تر از اونا مسابقه گذاشته بوديم که ببينيم کي زودتر ميرسه بالا ...

تو همين حين که داشتيم بالا ميرفتيم تو پيچ پله ها محکم خوردم به نفري که داشت ميومد پايين ... تعادلمو از دست دادمو از پشت سر پرت شدم پايين ...

صداي جيغ مادر سياوشو شنيدم که گفت : بگيرش سياوش ...

همون لحظه دستاي قوي و مردونه سياوش دور کمرم حلقه شد و منو تو اغوش گرم خودش گرفت اما پيشونيم محکم به سنگاي تيز ديوار کوه خورد و شکافت ... از درد جيغي کشيدم و تو بغل سياوش بي رمق افتادم و سرمو گرفتم تو دست ....گرمي خون و رو پوستم حس کردم ...

صداي نگران مادر سياوش به گوشم خورد ...

بيا ببريمش بيمارستان مادر ... سرش بد جوري داره خون مياد ...

ماني با نگراني نگام ميکرد و ميگفت: ماماني ... بابا سياوش يه کاري کن داره خون مياد ...

پسري که خورده بود مرتب عذر خواهي ميکرد و ميخواست که ببخشيمش ..

سياوش عصباني گفت: مگه بچه شدي اين چه کاري بود کردي؟ با چهره اخم الود رو پله ها نشست ومنو تو بغل گرفت و با دستمالي اروم خون پيشونيمو پاک کرد ...

بد جوري درد ميکرد ...

دختري که کنار پسر ايستاده بود چسب زخمي از کيفش بيرون اورد و گفت: بفرماييد اينو بزاريد رو زخمش به نظر زياد عميق نمياد ...

سياوش زير لب تشکري کرد و ازش گرفت .... اروم گذاشت رو زخمم که به نظرسطحي ميومد ..چند دقيقه اي گذشت.

کمي دردسرم کمتر شد اروم بلند شدم که مادر سياوش گفت: کجا مادر بشين يه کم حالت جا بياد .. بيا اين اب خنکو بخور ماني اورده ...

با تشکر ازش گرفتم و خوردم ... سعي کردم دردمو پنهون کنم با لبخندي گفتم : نگران نباشيد حالم خوبه .. ..فقط يه زخم کوچيکه ...خوب بريم قله مونو فتح کنيم ...

با اين حرف من پسر و دختر کمي خيالشون راحت شدو باز عذر خواهي کردند ..منم گفتم تقصير اونا نبوده و من خودم بي احتياطي کردم ... دختر دست منو به گرمي فشرد وهمراه پسر رفتند پايين ...

خواستم قدمي بردارمو برم بالا که سرم گيج رفت و دستمو گرفتم به ديواره کوه...

سياوش زير بغلمو گرفت و گفت بريم پايين ...

با اعتراض خودمو کنار کشيدمو گفتم: نه تا اينجا اومديم فقط چند تا پله ديگه مونده ... ميريم بالا يه کم ميشينيم بعد برميگرديم ..

مادر سياوشم گفت : اره سياوش جون .. حالا که تا اينجا اومديم به بهناز کمک کن بقيه اشم بريم ..

سياوش کلافه گفت: از دست شما زنا ...

ماني رو صدا زدم تا بياد دستمو بگيره که سياوش دست انداخت دور کمرمو منو به سمت بالا هدايت کرد ...

گرمي دستاش حتي از رو لباسم بدنمو به اتيش ميکشيد ...

بالا رسيديم سر گيجم خوب شده بود .. خودمو از حصار دست سياوش رها کردمو به سمت تختي که مادر و ماني نشسته بودند رفتم ...

سفارش قليون و چاي و بستني داديم ...

از اونجايي که نشسته بوديم تمام شهر زير پاهامون معلوم بود ...

مادر سياوش با حسرتي گفت .:ببين تو اين چند سالي که نبودم چه بزرگ شده اين شيراز ...

سياوش حرف مادرشو تاييد کرد وگفت: اره هم شهر بزرگ شده هم فاصله بين قلباي مردمش ...

با اين حرف سياوش ياد عموم افتادم ... معلوم نبود حالا دارن چي کار ميکنند ... بد جوري دلمو شکوند .. اين همه سال منو بزرگ کرد اما اين اخري همه چيزو به هم ريخت ... ميدونستم که تقصيري نداره ... اما نبايد حداقل ادرس جايي که کار ميکردم ميگرفت .. يا ازم ميخواست هر از گاهي بهشون سر بزنم ؟

دلم بد جوري گرفت .. دلم ميخواست زار زار گريه کنم ...ازتخت بلند شدموگفتم من رفتم سر خاک خواجو...

ماني هم از جا پريد و گفت منم ميام ماماني ...

لبخندي زدمو گفتم: بيا عزيز دلم با هم ميريم .

وقتي از تخت دور شديم بي اختيار اشکام سرازير شد ...

ماني با نگراني گفت : هنوز سرت درد ميکنه نيمايي که داري گريه ميکني؟

از معصوميت حرفش خندم گرفتو گفتم .. نه قلبم درد ميکنه ...

گفت: اخه چرا؟

دستي رو موهاش کشيدمو گفتم : اخه دلم واسه پدر مادرم تنگ شده ...

اونم گفت: مثل من .. منم دلم واسه مامان بهنازم تنگ شده ...

اما نميدونم چرا هميشه تو خوابام يا داره منو دعوا ميکنه يا کتک ميزنه ...

_راستي ماني هنوزم کابوس ميبيني؟

_ اره ..اما خيلي کم شده .. هر وقت از خواب ميپرم و چشمم به نقاشيت ميفته باز اروم ميشم ميفهمم که همش خواب بوده ...

دستمو حلقه کردم دور شونه اشو فشرموش به خودم ..

_خوشحالم که تونستم حداقل يه کار کوچيک واست انجام بدم گلم ...

به محل آرامگاه که در محوطه اي بدون سقف قرار داشت رسيديم .

وسط اون سنگ قبري كه بالاي آن محدب و داراي برآمدگي بود خودنمايي ميکرد .. بالاي سنگ عبارت: كل من عليها فان و يبقي وجه ربك ذوالجلال و الاكرام به خط ثلث نوشته شده بود ...

در بالا و پايين قبر نيز دو ستون سنگي كوتاه قرارداشت كه طبق رسم آن زمان در بالا و پايين قبور عرفا و شعرا ميساختند ...

بر روي سنگ نبشته كنار آرامگاه با اين دو بيت شعر روبهرو شدم :

آنكه هم اول است و هم آخر

و آنكه هم باطن است و هم ظاهر

برقع از صورت سخن بگشاد

شمع معني به دست خواجو داد

معني اين ابيات و فقط خودش ميدونست و خداي خودش ...

نشستيم... فاتحه اي واسش خوندم .

صداي ماني رو شنيدم که گفت :نيمايي اين قبر کيه؟ چيکاره بوده ؟

معروفه؟

گفتم : مگه تو قبلا اينجا نيومدي؟

سرشو تکون دادو گفت: نه

گفتم: اشکال نداره ..الان برات ميگم اين اقا کي بوده و چي کارست...

بلند شدمو مثل خانوم معلما دستمو زدم به کمر وگفتم: اينجا قبر خلاقالمعاني كمالالدين ابوالعطاء محمود بنعلي بن محمود مرشد كرماني استخواجوکرماني شاعر بزرگ بين زمان سعدي و حافظه.که مشهوره به خواجوي کرماني

ادم خيلي بزرگي بوده و البته معروف چون بعد از اينکه سعدي ميميره ..خواجو مياد به نحو تازه اي شعر ميگه .. شعراشم به زبون ساده ميگفته تا مردم قشنگ بفهمنش ...

بعد م که خواجو ميميره حافظ سبک اونو دنبال ميکنه و به تکامل ميرسونه ...درواقع به نوعي الگوي حافظ بوده ..

حالا فهميدي اين کيه..؟

ماني سرشو خيلي با مزه تکون داد و گفت :بله خانم معلم ..

لپشوبوسيدمو گفتم:اي خانم معلم قربون شيرين زبونيت بره ...

صداي مادر سياوش به گوشم خورد که گفت: خدا نکنه مادر جون ..ايشالله که سايه محبتت صد و بيست سال رو سر ماني و سياوش بمونه ...

لبخندي زدمو گفتم: همچنين ايشالله سايه شما هم هزار سال رو سر ما بمونه ...

سياوش با لحن شوخي گفت: اينارو بابا مادر شوهري گفتن ..عروسي گفتن ..يکم دعوا کنيد .... ابروي هر چي مادرشوهر و عروسه بردين ...

با اين حرفش باز خندمون گرفت که مادرش گفت: بهناز واسه من حکم دختر داره نه عروس ...

منم گفتم: البته که شما حکم مادر منو داريد ..

سياوش باز با همون لحن گفت: خوبه ..بسه ديگه زيادي تعارف به هم تکه پاره نکنيد ... بيايد بريم رستوران که دارم ضعف ميکنم ...

با خنده وشوخي از کوه اومديم پايين و سوار ماشين شديم و به سمت رستوران قشقايي يورد رفتيم ...

از خياباني که دو طرفشو باغهاي سر سبز احاطه کرده بودگذشتيمو وارد کوچه باغ" شکوفه سيب " شديم ..

واقعا که اين اسم برازندش بود .. اخه دو طرف کوچه پر بود از باغهاي بي حصار سيب که شکوفه هاي سفيدشون باز شده بود و اونجا رو تبديل به مکان بسيار رويا يي کرده بود .. از زير درختا نهر هاي اب رد ميشد

دلم ميخواست پياده شم و مدتي اونجا قدم بزنم که يهو ديدم سياوش ماشينوگوشه اي پارک کرد و گفت: اينم از رستوران بپريد پايين ...

مادرش که از زيبايي اونجا به وجد اومده بود گفت: واي کي اين درختا رو کاشتن ؟ قبلا اينجا اينجوري نبود ...

پياده شديم ... نسيم خنکي از لا به لاي شکوفه ها رد ميشد و عطر اونا رو توهوا پراکنده ميکرد ...

از جاده خاکي و نمناک بين درختا عبور کرديم و رسيديم به چادرهاي بزرگ عشايري ...

مردي که لباس محلي به تن داشت به ما خوش امد گفت و ما رو به سمت تختي درون چادر راهنمايي کرد ..

چه جاي جالبي بود ..

وارد که ميشدي ابنماي بزرگي به شکل" دولچه" ساخته شده بود که اب از سر اون درون حوضچه اي ميريخت و بعد از راه جوي هاي باريکي به زير تختهايي که اطراف چادر گذاشته شده بود ميرفت ...

گوشه اي از چادر زني با لباس محلي نشسته بود و نون ميپخت و ادمو به هوس خوردن مينداخت .

گروه موسيقي هم رو سن وسط چادر بساطشونو پهن کرده و اماده نواختن شده بودند ...

اولين مشتري بوديم ... روي تخت روبروي سن نشستيم ... زني با لباس سبز روشن به سمت ما اومد و خوش امد گفت ومنو غذا رو داد دست سياوش ...

سياوش بدون نگاه کردن به منو درخواست چهار تا ديزي سنگي رو داد ...

گرم صحبت بوديم که مادر سياوش گفت: بهناز يه سوال بپرسم ناراحت نميشي؟

با اکراه لبخندي زدمو گفتم : نه بگيد نسرين جون...

گفت: چرا اينقدر صورتت سبزه شده قبلا سفيد بودي عين برف ... بينيتم کمي تغيير کرده سر بالا شده... چيکار کردي با خودت ؟

مونده بودم چي بگم که سياوش گفت: مادر بايد جرياني رو بهتون بگم ... نميخواستيم شما رو ناراحت کنيم..اما چون خودتو پرسيديد ميگم...

راستش بهناز سال قبل تصادف شديدي کرد و باعث شد کل صورتش و بيشتر حافظشو از دست بده کلي جراح پلاستيک رو صورتش کار کرد اما مثل قبلش نشد که نشد ...

مادر سياوش با ظاهري نگران منو نگاه کرد و گفت: خدا مرگم بده راست ميگه سياوش .. پس چرا چيزي به من نگفتي مادر ... فدات شم ...

گفتم: اخه نميخواستيم شما رو نگران کنيم .. حالا هم که خدا رو شکر سالم و سلامتم ...

دوباره سياوش گفت: چند هفته قبلم من ازش خواستم بره خودشو برنز کنه .. اخه الان مده .. واسه همين اين شکلي شده...

مادر سياوش گوش اونو گرفت و گفت: تو غلط کردي .. چطور دلت اومد پوست سفيدشو اينطوري سبزه کني ..هان ...اي بي سليقه ...

سياوش گفت: غلط کردم مامان ...ببخش .. ديگه نمگم بره برنز کنه...حالا گوشمو ول کن..ايي دردم ميگيره مامان ...ول کن ديگه ...

همگي به خنده افتاديم .. مادرش اروم گوش اونو ول کرد و گفت: افرين حالا شدي يه پسر خوب...

گروه موسيقي اهنگ ملايمي از ويگن رو نواخت ...

عجب صدايي داشت خواننده انگار خود مرحوم ويگن داشت واسمون اجرا ميکرد ...

همگي با صداش به عالم ديگه اي رفتيم ...

توي چشماي مادر سياوش پر اشک بود انگار اصلا اينجا نبود ... تو روياي خودش غرق شده بود ...

اهنگ که تموم شد بي اختيار اهي کشيد و گفت : خدابيامرز ارسلا ن خان عاشق ويگن بود .. يه گرامافون بودو يه صفحه از اهنگاي ويگن ...

مخصوصا اين اهنگ و خيلي دوست ميداشت ... هميشه همراش زمزمه ميکرد و ميگفت: نسترن بانو ... صداي من قشنگ تره يا ويگن ؟

يهو اشکش سرازير شد و ديگه نتونست جلو خودشو بگيره ...عذر خواهي کرد و بلند شد رفت سمت بيرون چادر ...

بلند شدم برم دنبالش که سياوش دستمو گرفت... و گفت: بزار تنها باشه ...

ماني گفت: مادرجون گاهي اينجوري ميشه اخه خيلي عاشق بابابزرگم بوده ......

جالب بود نيما با اينکه زياد مادر بزرگشو نميديد اما قشنگ از احساسات و علايق اون باخبر بود ....

سياوش پيش خواننده رفت و از اون خواست تا مادرش وارد شد واسش اهنگ نسترن رو بزنن تا اون بخونه ... ...

ربع ساعتي گذشت ...

مادر سياوش با چهره اي که سعي داشت غم رو در خودش پنهون کنه وارد شد ... گروه با اشاره سياوش شروع به نواختن اهنگ نسترن کرد ...

سياوش روي سن رفت و بلند گو به دست رو به مادرش خوند ...

نسترن با تو دل من ..

توي گلخونه ياره

وقتي نيستي تک و تنها ..

لحظه ها رو ميشماره..........

لبهاي مادر سياوش رو لبخندي شاد پر کرد ... به سمت ما اومد و کنارمون نشست ... و با عشق نظاره گر پسرش شد ...

تا حالا خوندن سياوش و نديده بودم ... صداش اونقدر گرم و گيرا بود که بي اختيار محو تماشاش ميشدي ...وقتي سرشو پايين مياورد طره اي از موهاي لخت مشکيش رو پيشوني برنزش ميرخت و چهرشو جذابتر ميکرد ...

اهنگ که تموم شد همگي شروع به کف زدن کرديم .... سياوشم واسه مسخره تا زانو خم ميشد و دستشو ميبرد بالا ... خيلي خنده دار بود ...

همين موقع ديزي ها اما جلومون گذاشته شد ...

سياوش اتيناشو بالا زد وگوشت کوب و برداشت و گفت : خوب ميريم که داشته باشيم گوشت زنون ...

وشروع کرد محکم گوشتا رو کوبيدن...ما هم عين اون مشغول شديم ...

واسه ماني مثل يه بازي ميمونست ... من و مادر سياوش ارووم و با عشوه داشتيم گوشتا مونو ميکوبيديم که سياوش گفت: اااا اين چه طرز کوبيدنه .. محکم بزنين با اين زدنا تا فردا بايد بکوبيد ..و بعد به خودش اشاره کرد و گفت: اينجوري ببينيد ...

تا ساعتاي هفت شب اونجا بوديم ...

ناهار خورديم ..چاي و قليونم کشيديم ...کلي هم با ماني بازي کرديم و بعد خسته و خورد راهي خونه شديم ...

سياوش رفت توا تاقش تا به شريکش زنگ بزنه .. ما هم تو سالن نشسته بوديم که مادر سياوش گفت: ماني بيا بريم اتاقتونشونم بده .. اينقدر ازش تعريف کردي که دلمو بردي ...

بلند شديم رفتيم تو اتاق نيما .. قبل از اينکه وارد بشيم ماني رو به من گفت: ماماني چشماي مادرو بگير و بيايد تو اتاق ...

خودش جلو تر دوييد و رفت تو اتاقش ...

منم به گفته اش احترام گذاشتمو دستاموگذاشتم رو چشماي مادر سياوش . وارد اتاق شديم ...

ماني چراغ و خاموش کرده بود و چراغاي رنگي روي نقاشي رو باز ..

با اشاره اشدستامو برداشتم ...

قيافه بهت زده مادر سياوش باعث خوشحاليم شد .. متعجب به سمت ساحل شني دريا که ماني و سياوش داشتند توش بازي ميکردد رفتو اروم دستشو کشيد رو صورت اونا وگفت: خداي من چه واقعيه...

ماني با زست خاصي گفت: دستکار مامانيه ...

مادر سياوش اين بار متحير به من چشم دوخت و گفت: راست ميگه بهناز ؟

سرمو انداختم پايين و گفتم : اره ...

تو همين لحظه ماني دوييد رفت تو دستشوييو گفت: اي دلم ... چي بود اين ابگوشته ...ااه ه ه

مادر سياوش اينبار به سمت چهره ماتي که از خودم کشيده بودم رفت و زمزمه کرد : پس قيافه اصليت اينطوريه ...نيما ؟

با اين حرفش سنگ کوپ کردم ...با خودم گفتم يعني درست شنديم ..اسم منو گفت...

اخه از کجافهميده بود ؟

اينبار اومد نزديکمو تو چشمام نگاه کرد و گفت : چرا رنگت پريددختر جون ...نترس کاريت ندارم ...

با من من گفتم :آآآخه.. شش..ما ..ازکجا متوجه شديدين؟

با چشماي نگران گفت: درسته که من ازپسرم دورم ..اما يه لحظه هم ازش غافل نشدم ...

ماني در حالي که شلوارشو بالا ميکشيد از دستشويي اومد بيرون و حرف مادر سياوش نيمه موند و من تو خماري ...

ماني خندون گفت: مادر جون از اتاقم خوشت اومد ؟

مادر سياوش رو به ماني گفت: عاشق اينجا شدم .. کاش منم تو اين ساحل کشيده بودي بهناز جون ... ميشه؟

با گيجي تمام گفتم: البته نسترن جون ..همين فردا تو رو هم به جمعمون اضافه ميکنم...

مادر سياوش گفت: خوب پسر گلم برو ديگه بخواب تا ما هم بريم به کارمون برسيم...

ماني معترض گفت: ااا تازه ساعت 9 ..سر شبه.. اجازه بدين يکم سوني بازي کنم...خواهش ...

مادر سياوش دستي رو سر ماني کشيد و گفت: باشه ... پس شب بخير ...منو مادرت تو اتاق بغليم ... کاري داشتي صدا بزن بيداريم .. ميخوايم تجديد خاطره کنيم ..

واز اتاق خارج شد ...

ماني با ترديد نگام کرد .. اما من با لبخندي دل نا اروم کوچيکشو راحت کردمو پشت سر مادر سياوش رفتم ...

مغزم پر بود از فکراي جور واجور اخه از کجا فهميده بود؟

يهو با صداي اون به خودم اومدم که گفت: اره نيما جان .. داشتم بهت ميگفتم ... با اينکه من سالهاست از سياوش وماني دورم اما از تک تک اتفاقاتي که تو اين سالها افتاده خبر دارم ... ميدونم که چطور پسرم داره سعي ميکنه تو رو به جاي اون بهناز نمک نشناس جا بزنه ...

ميدونم که بعد از اون خيانت چه به روز سياوشم اومد .. .حتي يه بار سعي کرد خودشو بکشه ... اما نتونست اين شد که به مشروب رو اورد ..پسري که من با اعتقاد بزرگش کردم ..حالا تبديل شده به کسي که به هيچي جز پول وخودش اعتقاد نداره ...

با تريد گفتم : اما شما از کجا اين اطلاعاتو دارين ... ضمنا درست گفتين اسمم نيماست .. اما دختر نيستم ...

نگاه عاقل اندر سفيهي به من انداخت و گفت: دکتر و که ميشناسي اون تو تمام اين سالها مواظب سياوش و نيما بوده و از لحظه به لحظه اونا به من خبر ميداده ...

اون روزي که اومد تو رو معاينه کرد .. با خوشحالي به من زنگ زد و گفت: يکي پيدا شده که ميتونه طلسم سياوشو بشکونه و اونو تبديل کنه به هموني که قبلا بود ...

از شرم سرمو انداختم پايين و گفتم : ايشون لطف داشتند ...

_نه عزيزم لطفي در کار نيست .. عين حقيقته ..راسته وقتي دکتر بهم گفت : تو يه دختري که با جسارت خودتو جاي پسر جا زدي تا بتوني مستقل زندگي کني ..فهميدم دختر نترس و با جربزه اي هستي و البته دست تقديرم نميشه ناديده گرفت ... همه چيزو واسه پسر بودنت محيا کرده ... اولش با خودم ميگفتم مگه ميشه سياوش متوجه نشده باشه که تو يه دختري ...؟

اما حالا که عکس نقاشي شدتو ديدم بهش حق دادم ...

شايد اگه منم جاي سياوش تو رو تواون تيپ پسرونه ميديدت هرگز نميفهميدم که دختري ...

با نگراني گفتم: حالا ميخوايد چي کار کنيد؟ به سياوش ميگيد؟

با مهربوني بهم نگاه کرد و گفت: نه عزيزم .. اول که تو نبايد بزاري سياوش بفهمه که من ميدونم بهناز نيستي ... دوم اينکه مگه ديوونم که به سياوش بگم ...بعد از اين همه سال يکي پيدا شده که ماني و سياوشو واسه خاطر خودشون ميخواد نه مثل اون دختر نمک نشناس به خاطر پول ...

بعدشم خودت که تا حالا فهميدي چه قدر از زنا متنفره ... فعلا همينطوري به نقشت ادامه بده تا ببينيم چي ميشه... ميدونم که خيلي بهت سخت ميگذره .. واسه همين بهت گفتم تا حداقل جلوي من راحت باشي....

با اين حرفش انگار دنيا رو بهم دادند .. پريدم تو بغلشو با شوق بوسيدمش ..

_اخ که چقدر بوي مادرمو ميدي نسترن جون ... اگه مادر منم زنده بود الان همسن شما بود ... خيلي دلم واش تنگه ..خيلي...

اروم سرمو نوازش کرد و اجازه داد عقده چند سالمو تو اغوش گرمش خالي کنم ...

_تو هم مثل دخترم ميموني .. اي کاش زودتر از اينها با سياوش اشنا شده بود .. اون دختر زندگي همونو ازداغون کرد ...

خيلي دلم ميخواست بيشتر از بهناز بدونم گفتم: نسرين جون ميشه از بهناز بگي .. چطور با سياوش اشنا شد؟

_هي دختر قصه اش طولانيه ... يه روز سياوش ميره خونه يکي از دوستش اتابک خان ... بهناز اونجا کلفت بود .. داشته زمينو ميسابيده که يهو سياوش که داشته از اونجا رد ميشده ليز ميخوره وميافته تو بغل بهناز . .. نميدونم چي ميشه همونجا سياوش با چشماي ابي بهناز جادو ميشه ..خودت که عکسشو ديدي عزيزم ... صورتش عين پري بود اما سيرتش يه شيطون به تمام معنا بود ...

من کلي با اين ازدواج مخالفت کردم اما پدر سياوش هزم خواست بزارم سياوش خودش واسه اينده اش تصميم بگيره ...

اين شد که اونا ازدواج کردن .. همون موقع هم قلب من بخاطر اين تنشا دچار مشکل شد و مجبور شدم با اتابک خان بريم هلند پيش دخترم ...

قلب من بهتر شد اما اتابک و همونجا از دست دادم ....از اونجايي که خيلي به هم وابسته بوديم منم طاقت نياوردم و باز افتادم گوشه بيمارستان .. دخترمم جسد اتابک خانو فرستاد ايران تا تو مقبره خانوادگيشون خاک بشه .. من حتي نتونستم تو مراسم عشقم شرکت کنم ...

اشک مجال بيشتر گفتنو به اون نداد ...

سرشوتو بغل گرفتم و دل داريش دادم ...

دوباره گفت: يک سال گذشت و من تو کما بودم ... يکي از همون شبا که تو بيمارستان... اتابک خان اومد به خوابم و گفت: نسترن بانو ...بلند شو.. چرا خوابيدي..... پسرت بهت احتياج داره ... بلند شو ...

اون شب از کما در اومدم يه هفته طول کشيد تا کاملا خوب شدم ...دلم مثل سير و سرکه ميجوشيد ... تلفن زدم اما سياوش مغرور تر از اين حرفا بود که از مشکلش به من بگه ...

به دکتر کيوان زنگ زدم : ديدم خوابم بي مورد نبوده ..بهناز همون شب ميخواسته ماني رو بکشه ... ديگه نتونستم طاقت بيارم خواستم برگردم که دکترام بهم اجازه ندادند ...اين شد که دکتر کيوان از همون موقع از حال و روز اونا بهم خبر ميداد ... نميدوني چه سخته بپه ات جلو چشمات پر پر بزنه و تو نتوني کمکش کني....

اخر سرم که خودت بهتر ميدوني .. دختر ديوونه با يه دکتر فرار کرد ...

به سياوش گفته بود من فقط واسه پولت ميخواستمت ... نه چيز ديگه...

اشک تو چشمام جمع شده بود ...باورم نميشد بهناز اينقدر پست باشه .. بهتر از سياوش کيو ميخواست .. ؟

گفتم: هيچ خبري ازش ندارين؟

_بگم نه دروغ گفتم... کلي پول به يه کاراگاه مخفي دادم تا رد اونا رو تو کاندا پيدا کرد ...ادرس خونشم دارم .. تا همين چند وقت پيش که بهم خبر داد اونا اومدن ايران ... منم واسه همين بلند شدم اومدم ايران از ترس اينکه مبادا دختر ديوونه يباد يه بلايي سر سياوش و ماني بياره ...

بايد حواسمونو جمع کنيم .. اصلا ميخوام به سياوش پيشنهاد بدم بريم شمال يه مدت اونجا بمونيم ...

هموجا هم يواش يواش بهش ميگم که من از موضوع بهناز خبر دارم تا تو هم اينقدر زجر نکشي ...

گفتم: مرسي .. اما نگرانم کردين يعني ممکنه بهناز دوباره اين طرفا پيداش بشه؟

حتما اخه هنريک بهم گفت: دو روز پيش اومده بوده بوده جلو عمارت و چند دقيقه اي اونجا مونده ...معلوم نيست چه نقشه اي کشيده .. بايد هواسمون جمع باشه ...

_حتما .. فردا به سياوش بگيد تا بريم ويلاتون تو شمال ...اينجوري بهتره ...

_باشه عزيزم .. برو ديگه بگير بخواب ...خسته شدي .. مواظب خودتم باش ..

_منم همينجا پيشتون ميخوابم ..

_نه عزيزم امشبم تحمل کن .. فردا يه جوري به سياوش ميگم که ميدونم تو پرستار ماني هستي ..نه بهناز ...از فردا راحت تو اتاق شخصي خودت ميگيري ميخوابي ...برو قربونت برو...

گوشو بوسيدمواز اتاق خارج شدم و به سمت اتاق سياوش رفتم ...

اوه ساعت دو نيمه شب بود .. احساس رامش عجيبي سر تا پامو گرفته بود از فکر اينکه ديگه لازم نيست جلوي مادر سياوش نقش بازي کنم کلي خوشحال بودم ...

.. احساس رامش عجيبي سر تا پامو گرفته بود از فکر اينکه ديگه لازم نيست جلوي مادر سياوش نقش بازي کنم کلي خوشحال بودم ...

در اتاق و باز کردم همه جا تاريک بود سياوش با حالت غريبي روي روي صندلي کنارپنجره خوابيده بود .. نور مهتاب صورتشو نوازش ميداد .. نميدونم چرا اونجا خوابيده بود ... روي ميز کنارش بطري خاي مشروب همراه با نيم ليواني که پر از ته سيگار شده بود قرار داشت ...

با خودم گفتم :اونقدر مشروب خورده بود که از هوش رفته ...

.تو اون نور کم جلوي ايينه ايستادم خودمو نگاه کردم ديگه اون موي بلوند و چشماي ابي برام قشنگ نبود ...

خواستم کلاه گيسو بردارم که يهو ديدم سياوش پشت سرم ايستاده با صدايي که مستي از اون ميباريد گفت: ببالاخره اومدي... چطور جرات کردي بياي اينجا کثافت هرزه ...روت شد بياي بيشرف... بايد همون موقع تو رو ميکشتم ...

به سمت من حمله کرد .. شکه شده بودم

فقط يه لحظه ديدم که دستاي سياوش دور گردنمه و داره به شدت گلومو فشار ميده ... و با داد ميگه: جنده بي همه چيز ميکشمت ... ميدونستم يه روز دوباره برميگردي ...هر چي تقلا ميکردم خودمو از دستاي قويش رها کنم فايده نداشت ... نفسم داشت بند ميومد .. با بدبختي گفتم: مم..ن...ني...نيمام...سيا.وش .. ولم ..کن....

اشک توي چشماي به خون نشسته اش جمع شده بود و با سرعت پهناي صورتشو خيس ميکرد ...انگار ديوونه شده بود ... منو جاي بهناز عوضي گرفته بود و داشت واقعاخفه ام ميکرد ...

_قسم خوردم که با همين دستام خفه ات کنم بهناز .. فکر کردي از هرزه گي هات خبر نداشتم ..

ميدوني چند بار تو رو با مرداي ديگه ديدم ... تو بغلشون ... جيک توجيک ..دل ميدادي و غلبه ميگرفتي... کثافت ... اما هر بار گذشتم ... اينبار ديگه نه ... بايد دنيا از هرزه هايي مثل تو پاک شه ...

صورتم سياه و کبود شده بود .

دستمو با زور بردم سمت کلاه مويي و اونو از سرم برداشتم و باز گفتم : من نيمام ... نيما ... نيماااااااااااااااااااااا اا...

با ديدن موهاي تيره رنگم انگار تازه به هوش اومد ... دستاش از دور گردنم شل شد و کنارش افتاد ... مثل کسي که تو خواب حرف ميزنه گفت: نيما ...

نشستم رو زمين و نفس نفس زدم ... چيزي نمونده بود که برم اون دنيا ...

خسته جلو روم نشست اروم با انگشتاش صورتمو نوازش کرد وبا چشماي اشک بارش گفت: نيما ..بگو توهم مثل بهناز نامردي نميکني .. بگو نارفيق نميشي بگو...نيما .. من خيلي بدبختم .. بگو تنهام نميذاري ...

با ديدن اشکاش انگار قلبم صد تکه شد ... بي اختيار دست کردم تو موهاشو گفتم: نميدونم بهناز چي به سرت اورده ..اما مطمئن باش سياوش ... من مثل اون قلبتونميشکونم ..من نارفيق نميشم ...من نا مردي........

گرمي لباش به جسم مرده ام جون دوباره اي داد .. بوسه هاش گرم و سوزنده بود ...منم با همه وجودم جواب بوسه هاشو ميدادم ...

يهو دست از بوسيدن کشيد پيشونيشو چسبود به پيشونيم ...و چشماشو بست....

_نيما ...ما داريم گناه ميکنيم .. ما نبايد .. من و تو ... اخه دوتا مرد نميتونن ..نيما ...

دلم ميخواست تو اون لحظه داد بزنم : من يه دخترم نه پسر ....اشک تو چشمام جمع شد ... اگه اينو ميگفتم شايد واسه هميشه از دستش ميدادم ...

نه من نميخواستم بايد تا ابد مال خودم ميموند ... من نميتونستم ديگه يه لحظه هم بدون اون بمونم ...

هيچي نداشتم بهش بگم فقط اروم اشکام جاري گونه هام شدند ...با ديدن خيسي گونه هام با چشماي خيس و خمارش نگام کرد ... با سر انگشتاش اروم اونا روپاک کرد و دوباره لباشو رو لبام گذاشت و محکم بوسيد .....

با صدايي که از هيجان ميلرزيد گفت: ميدونم گناهه..ميدونم دوتا مرد نميتونن عاشق هم بشن ..اما دوست دارم نيما ... اخرش جهنمه ..اما باز دوست دارم ... بزار مردم هر چي ميخوان بگن ...من دوست دارم .. با همه وجودم .. نيما ... بيا فقط عاشق باشيم و از هيچي نترسيم...از هيچي .

بي اختيار لبام از هم باز شد و گفتم: منم دوست دارم سياوش ... منم تو رو ميخوام و هيچي واسم مهم نيست ...چهره هر دومون خيس از اشک شده بود ...

اون شب فقط من بودم و سياوش و مهتاب که نظاره گر بوسه هاي گرمي بود که اون با عشق روي لبام مينشوند ...

اروم خوابيده بود اما من تا صبح بيدار بودم ..از فکر فردا و پس فردا و اينده وحشت داشتم...از خودم به خاطر دروغي که به سياوش گفته بودم متنفر شدم...

نزديکاي صبح سر سياوشو از رو سينه ام برداشتم ..بلند شدم رفتم تو حمام ..سينه هامو با بانداژ تخت و صاف کردم .. پروتز ها رو برداشتم و گذاشتم رو پاتختي تا صبح که سياوش بلند ميشه جلو خودش پروتزا رو بردارم مثلا ببرم بزنم ...

ساعت طرفاي نه بود که بالاخره سياوش چشماي خسته و خمارشو باز کرد ...سريع خودمو زدم به خواب ...

احساس کردم با سر انگشتاش داره موهامو نوازش ميکنه ...صداي گرم و عاشقانشو کنار گوشم شنيدم که گفت: تو هم ديشب همون خوابي رو ديدي که من ديدم؟

همونطور که چشمام بسته بود اروم گفتم: خواب نبود يه رويا عجيب بود .. روياي عاشقانه ...

با انگشتاش رو گونه ام کشيد و اروم صورتمو سمت خودش برگردوند ...

هنوز چشمامو باز نکرده بودم که گرمي لباشو رو لبم حس کردم...

چه نرم وعاشقانه ميبوسيد يه لحظه از فکر اينکه بهنازم همينجوري ميبوسيده احساس حسادت همه وجودمو گرفت ...اروم خودمو کنار کشيدمو گفتم: فکر کنم بقيه بيدار شدند ... بهتره زودتر بريم پايين ..

خودم زودتر بلند شدم و پروتزا رو برداشتم ..رفتم سمت حمام ...

تو حين رفتم ديدم دنبالم اومد و پروتزا رو ازم گرفت و گفت: ديگه دلم نميخوام خودتو شکل بهناز کني ..همين الان ميرم به مادرم ميگم که تو بهناز نيستي ...

با اين حرف رفت تو دستشويي و ابي به دست و صورتش زد ...خواست بره بيرون که گفتم: زحمت نکش مادرت ميدونه که من بهناز نيستم...

با اين حرف به سرعت به سمت برگشت و گفت: چي گفتي؟ ميدونه ؟ از کجا ؟ چطوري؟

خودمو زدم به اون راهو گفتم: نميدونم از کجا ولي ديشب تو اتاق ماني بوديم ..عکس ماتي که از خودم کشيده بودمو ديد و يهو گفت: پس قيافه اصليت اينطوريه نيما خان ...

اون ميدونست من پرستار ماني هستم ...تازه قرار بود خودش بياد بهت بگه تتا ديگه من تو عذاب نباشم ...

نشت رو صندلي و دستشو کرد تو موهاش ..نميدونم ناراحت بود يا خوشحال ....

نفس عميقي کشيد و خوشحال اومد سمت منو دست انداخت دور گردنم و گفت: خوب پس ديگه راحت شديم ...ديگه لازم نيست نقش بازي کني... داشت حالم از اون کلاه يس زرد به هم ميخورد ...بيا بريم که دلم داره ضعف ميره ...

رفتيم پايين .مادر و ماني مثل روز قبل رو تراس نشسته و صبحونه ميخوردند ..ماني با ديدن چشماش گرد شد ..مادرسياوشم لبخند به لب منو نگاه کرد ..سياوش رفت سمت مادرشو همزمان که گونه اشو ميبوسيد گفت: حالا ديگه ما رو رنگ ميکني مادر .. چرا زودتر نگفتي تا اين نيماي بيچاره رو اينقدر اذيت نکنيم؟

مادرش قيافه حق به جانبي گرفتوو با خنده گفت: اي بچه پرو دست پيش ميگيري که پس نيفتي؟ مثل اينکه شما داشتين سيا کاري ميکردينا...

منم ديدم ميخواين فيلم بازي کنيد تو فيلمتون يه نقش رزرو کردم ...

با اين حرف نسترن .همگي زديم زير خنده ماني هم شاد گفت : اخ جون باز نيمايي ميشه پرستار خودم ...

اين بار سياوش با خنده گفت: نه ديگه پرستار تو تنها نه مجبوري با بابات شريک بشي...

ماني بلند شد اومد نشست تو بغلمو گفت: عمرا بابا سياوش ..برو يه پرستار ديگه واسه خودت پيدا کن ...نيمايي فقط مال منه ...

سياوش در حالي که از شيرين زبونيه ماني سر حال لومده بود گفت: اي پدر صلواتي ..اين زبونت رو کي رفته بچه...

اين بار مادر سياوش بود که گفت: رو پدرش ...

و دوباره همگي خنديدم...

بعد از صبحونه بود که مادر سياوش گفت: من خيلي دلم واسه ويلاي شمالمون تنگ شده ...سياوش جان ميشه همين امروز بريم يه سر بزنيم؟

سياوش دستاشو زد به سينه اشو گفت: اي به چشم مامان خانم ..هر چي شما بگيد ...اما قبلش بايد يه کم بيايد تو اتاق من کارتون دارم ...

بايد ازتون اعتراف بگيرم ...

مادرش با خنده گفت: اول منو ببر شمال تو راه واسط اعتراف ميکنم....

همگي به سمت اتاقامون رفتيمو وسايلمون و برداشتيم و ساعت 11 به سممت شمال حرکت کرديم...

خوشحل بودم که يه بار ديگه به اون ويلاي با شکوه ميريم ...

توي راه مادر سياوش به صورت رمزي به سياوش گفت : همون موقع که بهناز مرد اون خبر داشته و دورا دور مراقبشون بوده ......

کلي اهنگ گوش داديم ...خنديدم ..رقصيديم . ...توي راه توقف چنداني نداشتيم واسه همين نيمه شب به شمال رسيديم...

ماني خواب بود ..اروم بغلش کردم بردمش تو اتاقش ...مادر سياوشم يکي ديگه از اتاقا رو برداشت..موند يه اتاق که سياوش وسايل منو برداشت با مال خودش برد توش...

نميدونستم چيکار احساس معذب بودن ميکردم ...

همگي به اتاقاشون رفتند ..امامن سر در گم بودم ..از ويلا زدم بيرون وکنار ساحل رفتم...نسيم خنک از روي دريا ميگذشت و موهامو با خودش به اين ور و اونور ميبرد ... کفشامو از پام در اوردم.... پاچه شلوارمو زدم بالا و رو شنهاي مرطوب و نم دار قدم زدم ... بايد به سياوش ميگفتم ديگه طاقت اين همه پنهان کاري رو نداشتم ...

چراغاي ويلا خاموش بود... ساعتها کنار دريا قدم زدمو و با خودم فکر کردم .. همين فردا حقيقت و به سياوش ميگم ..حتي اگه منو از خودش برونه ..بايد اين کار و ميکردم ...

به سمت ويلاي خاموش وتاريک رفتم .. معلوم بود حتي مادرم امشب خوابش برده ..نزديکاي ويلا بودم که شبه زني رو پشت پنجره ماني ديدم .. خون تو رگهام منجمد شد ... هيکل ظريفش فقط به يه نفر ميخورد اونم بهناز ... نميدونستم ميخواد چي کار کنه ؟ دستپاچه شده بودم بايد سياوشو خبر ميکردم ... اما نميشد ... تا من اونا رو خبر ميکردم شايد خيلي دير ميشد ...

سريع و اروم خودمو پشت پرچيناي ويلا انداختم ... نبايد بي گدار به اب ميزدم ...

ديدم اروم پنجره رو باز کرد و خودشو کشيد تو اتاق ماني ... پاورچين رفتم دسته بيل بلندي که سرايدار کنار باغچه جا گذاشته بود برداشتم و رفتم پشت پنجره و کمين کردم ...حتما ميخواست ماني رو بدزده ...

اما نکنه يه وقت بخواد اونو بکشه خداي من ..نه ... خواستم همون موقع بپرم داخل که احساس کردم داره مياد ... دوباره خودمو کشيدم کنار ... معلوم بود داره يه چيز سنگينو با خودش ميکشه...

کيسه بزرگي رو از پنجره اروم گذاشت رو زمين .. حتما ماني داخل اون بود ...

خودشم اهسته و بي صدا همون جور که وارد شده بود اومد بيرون .. تا خواست کيسه رو برداره .. با دسته بيا محکم به کمرش زدم با فريادي رو زمين پهن شد .. خواستم بشينم رو کمرش که نتونه فرار کنه .اما دير شده بود با لگدي که تو شکمم زد خودشو از زير بدنم کشيد بيرون ...همون موقع با همه وجودم داد زدم و دوييدم دنبال بهناز ... ..سياوش سياوش و... کمک .... مادر ... سياوش ...و... چراغ اتاق سياوش باز شد ... صداي مادرو شنيدم ..

بهناز بخاطر ضربه اي که بهش زده بودم نميتونست تند بدود ..

با يه خيز خودمو رسوندم بهش و چنگ انداختم تو موهاي بلندش که از حصار روسري ريخته بود بيرون ... برگشت و با ناخناي تيزش چنگ انداخت رو دستم اما موهاشو ول نکردم ... با صداي خشمگيني گفت ..ولم کن ... کثافت ... ولم کن ... بزار برم ...

منم با همن خشم گفتم: کثافت تويي ... ولت کنم ..که چي بشه بازم ماني رو اذيت کني ... يا سياوشو داغون کني ...

پامو کردم پشت پاشو انداختمش رو زمين ... تو همين هين چنگ انداخت و موهاي کوتاهمو گرفت و با جيغ و نفرت کشيد ....

درد تو تمام سرم پيچيد ... صداي اژير نيروي ساحلي دلمو اروم کرد...بهترين کار همين بود سياوش نبايد دستش به خون اين عوضي الوده ميشد ...

بهناز با ديدن پليس تقلاش بيشتر شدطوري که سرشو اورد بالا و با همه قدرتش دندوناي تيزشو تو بازوم فرو کرد...

احساس کردم داره گوشت دستم کنده ميشه ... با يه ضربه به سرش انداختمش اونطرف ..اونم از فرصت استفاده کرد و دوييد سمت صخره بلندي که نزدک دريا بود ...

صداي ايست گفتم پليشو شنيدم .. اخطارايي که ميدادند .. اما بهنازبي توجه ميدوييد..

تير هواي در کردند ...

بهناز و ديدم که از صخره داره تند و تند ميره بالا پليسام دنبالش... به سختي از جام بلند شدم ...ميخواستم برم دنبالش که دستاي گرم سياوشو دور کمرمو گرفت ومانع ام شد ...

صداي گريه ماني که مادر سعي در اروم کردنش داشت رو شنيدم : حالت خوبه نيما ... خوبي ...

با اينکه بازوم به شدت درد ميکرد ماني رو ازش گرفتم و گفتم : اره خوبم ...

سعي کردم ماني رو اروم کنم ..با هق هق گريه اش ميگفت: نيمايي ... دزد ميخواست منو ببره .. نيمايي.... من ميترسم ...

همون لحظه بهنازو ديدم که رو نوک صخره ايستاده ... دستي به سمت سياوش تکون داد و با خندهاي جنون اميز بلند بلند خنديد ...

پليسا داشتند بهش نزديک ميشدند که دستاشو از هم باز کرد و با خنده خودشو پرت کرد پايين .. ...

صداي خنديدنش قطع شد ... صورت و گوشاي ماني رو گرفته بودم تا نه صدايي بشنوه نه چيزي ببينه...

سياوش و ديدم که به سمت پايين صخره ميره همونجا که بهناز افتاده بود ....

ماني رو دوباره سپردم به مادر سياوش که چشماش پر اشک شده بود و بي صدا گريه ميکرد .. دنبال سياوش رفتم ...

پليسا دور تا دور بهنازو گرفته بودند .. اطراف بدنش از سرخي خون سرش رنگين شده بود ...... چشماش باز بود حتي تو اون هواي نيمه تاريک برق ميزد ...خنده محوي روي لبش بود ...سياوش بالاي سرش ايستاده بود لحظهاي نشست ..اروم پلک چشماي بهناز رو رو هم گذاشت و بست....

گيج و منگ بلند شد ..صورتش از اشک چشماش خيس بود ...

دستاش رو زير بغلش زد و به سمت ويلا برگشت ...

مامورا ملافه سفيدي روي جسد کشيدند و با برانکارد به سمت ماشين بردند ...

موجدريا به صخره ميخورد ...خوناي بهناز به ارومي از صخره شسته ميشد ... چرا سياوش گريه ميکرد ... يعني هنوزم عاشق بهناز بود ؟

تو چشم به هم زدني همه چيز اروم شد ... دوباره به سمت ويلا برگشتم ...ماني رو که هنوز گريه ميکرد و گرفتم تو. بغلمو سخت به خودم فشردم ... و شروع کردم واسش شعر خوندن ... اونقدر خوندم که ديگه صبح شده بود ... ماني خواب رفته بود ..

سياوش تو اتاقش خودشو حبس کرده و مادرشم لب دريا مونده بود ...

چه شب غريبي بود ديشب ...مثل کابوسي بود که گذشت .. باورم نميشد که ديگه بهنازي وجود نداره ...

با اتفاقي که افتاد صلاح نبود رازمو بر ملا کنم ...پتو رو رو ماني مرتب کردمو به سمت اتاق سياوش رفتم ...خواستم برم تو اما ترديد داشتم ...

اروم در و باز کردمو رفتم داخل ...رو صندلي راحتي با يه بطري مشروب تو دستش نشسته و سرشو گذاشته بود رو زانوش ...شونه هاش ميلرزيد ..معلوم بود داره گريه ميکنه...

دو زانونشستم روبه روش ...دستمو با اکراه گذاشتم رو شونه هاش و گفتم:سياوش...

سرشو بلند کرد با چشماي سرخ و خيس از اشکش تو چشمام زل زد و يهو مثل يه بچه بي پناه خودشو انداخت تو بغلم وگفت: باور کنم نيما .. باور کنم که ديگه نيست ...بگو حقيقته .. بگو ديگه سايه شومش رو زندگيم نيست .. نيما ...

موهاشو اروم نوازش کردمو گفتم: اره عزيزم باور کن ... ديگه سايه شومش رو زندگيت سنگيني نميکنه ... خدا اونو به جزاي اعمالش رسوند...

بين گريه لبخندي زد و يهو از جاش بلند شد و گفت : بايد جشن بگيريم ... اره بايد برم قربوني کنم ...خدايا ممنونتم .. ممنونتم که نذاشتي دستم به خون کثيفش الوده بشه ...

انگار داشت با خودش حرف ميزد .. پس گريه اش بخاطر غم از دست دادن عشق رفته اش نبود بلکه از خوشحالي نبود اون بود ...

دست منو گرفت و از ويلا اومد بيرون ..مادرشو که کنار ساحل رو به دريا بود و صدا زد و گفت :مادر ميخوام جشن بگيرم ...ميخوام برم يه بره بگيرم بيارم قربوني کنيم...

ممادرش که اشک تو چشماش جمع شده بود با دستاش سر سياوشو گرفت و گفت: اره پسرم بايد شکر گذاري کني... بايد خوشحال باشي ..ديگه کسي نيست که خواب اروم شبهاتونو اشفته کنه ...

سياوش گفت: بيا بريم نيما ...

گفتم: سياوش ممکنه باز ماني بيدار شه و نا ارومي کنه ...بهتره با مادر بري .. ضمنا فکر کنم بايد يه سر به اداره اگاهي هم بزنيد ...

با خوشحالي لپ منو گرفت . کشيد وگفت: چشم ..هر چي شما بگيد...

دست مادرشو گرفت و گفت: بريم مامان جان ...

_بريم...

باورم نميشد اين همون سياوش باشه.. سرخوش دور مادرش ميدوييد .. ميپريد هوا ..بلند ميخنديد .. .

نميدونم بهنازچه بلاهايي به سر سياوش اورده بود که نبودش اينقدر اونو اروم و شاد کرده بود ...

تا بعد از ظهر نيومدند .. من و ماني هم کمي تو ساحل بازي کرديم تا بالاخره پيداشون شد ...

از بيرون غذا گرفته بودند ... ماني با شادي پريد تو بغل باباشو گفت: سلام بابايي ..دزد رو گرفتين...؟؟

سياوش اونو از زمين بلند کرد و گفت: اره بابايي قربونت بشه .. دزد و گرفتيم انداختيم زندان تا ديگه ماني گل منو اذيت نکنه ...

ماني با ترديد گفت: يعني ديگه نمياد منو ببره ؟

_نه عزيز دلم ... ديگه هيچ وقت نمياد ..چون تا ابد تو زندونه ..

ماني با شادي کودکانه اي دست زد و گفت: اخ جون ...

چه خوب بود که ماني نفهميد اون دزد مادرش بوده وگرنه تا عمري کابوس شبانش ادامه پيدا ميکرد ...

غذامونو خورديم و به پيشنهاد مادر سياوش رفتيم قايق سواري ...

دريا کمي مواج بود اما نه اونقدر که نشه قايق سواري کرد ...

کنار ساحل جايي که قايق سوارمنتظر ايستاده بودند رفتيم ...

سوار شديم .. مرد اول اروم بعد به سرعت دل دريا رو شکافت و قايق و پيش برد ...همگي هيجان زده بوديم ... قايق روي موجا بلند ميشد و محکم به سطح دريا ميخورد ...باد موهامونو به هر سويي ميکشيد... من و ماني و جلو نشسته بوديم و سياوش و مادرش عقب ...

داشتم جيليقه نجات ماني رو درست ميکردم همون لحظه

قايقران باسرعت داشت دور ميزد که موج سنگيني زير قايقمون اومد و اونو بلند کرد وبه سطح دريا کوبوند ... قايق يه ور شد و نفهميدم چطور تعادلم به هم خورد و پرت شدم تو دريا ...

شوکه و بهت زده به عمق دريا کشيده ميشدم ... ترس تو وجودم رخنه کرد ياد حرف پدرم افتادم که گفته بود برادرم نيما از قايق پرت شده و تو دريا غرق ...

يعني سرنوشت منم مثل اون بود ... هيچ وقت تو اباي عميق شنا نکرده بودم ... تقلا کردم خودمو بکشم بالا اما بيشتر فرو ميرفتم ...دستپاچه شده بودم نميدونستم بايد چي کار کنم ... نفسم داشت بند ميومد ...چشام بسته شد ... ديگه اميدي واسم نمونده بود .. خودمو سپردم دست سرنوشت ...

که دستي دور کمرمو گرفت و به سرعت کشيده شدم بالا .... بي اختيار دهنم باز شد و اب شور و بد مزه دريا ورد حلقم شد ..نفسم بند اومد و چشمام سياهي رفت و ديگه هيچي نفهميدم ...

فشاراي دستي رو قفسه سينه ام احساس کردم ... پشت اون اب با فشار از معدم اومد بالا و از حلقم ريخت بيرون که باعث شد به سرفه بيافتم و راه نفسم باز شه ...

سيلي هاي پي در پي که به صورتم ميخورد و صدايي که اسممو فرياد ميزد .. کم کم باعث هوشياريم شد .. چشمامو اروم باز کردم ....

نور خورشيد چشمامو اذيت کرد .دوباره بستمو باز کردم ...

چهره سياوش و ديدم که دل نگران اسممو صدا ميزد و ميخواست که بيدار شم ..

دورم صداي هم همه ميومد ...صداي گريه ماني و مادر سياوش و شنيدم دوطرفم نشسته بودند ..مادرش با ديدن چشماي بازم دستشو بهسمت اسمون دراز کردو گفت :خدايا شکرت ..شکرت ..ماني خودشو انداخت تو بغلم و گفت: نيمايي جونم ..خدا دعامو قبول کرد .. تو زند ه اي ..نيمايي

عابراي غريبه هم دور و برمون بودند .. يکي خواست ارژانس زنگ بزنه که سياوش نذاشت و گفت : خطر رفع شده ...

هنوزم گيج و منگ بودم...

سياوش منو رو دست بلند کرد و به سمت ويلا رفت...

سرم رو سينه اش بود ضربان قلبش بهم ارامش غريبي داد .. از اينکه زنده مونده بودمو ميتونستم دوباره گرمي دستاشو لمس کنم خدا رو شکر کردم ..

وارد يلا شديم سياوش منو بر تو اتاقش ...

حس کردم بوي گند ماهي گرفتم ..

سردم شده بود دلم ميخواست تو وان اب گرم تن خورد شدمو رها کنم ...

با صداي ضعيفي گفتم : واسم وان و پر اب گرم کن سياوش ...

بي هيچ حرفي داخل حمام شد و برگشت...

گفت: داره پر ميشه .. ... چيزي خواستي مادريا ماني رو صدا کن ... بايد برم همين الان يه بره بخرم و قربوني کنم ...

سياوش که رفت ...حولمو برداشتم و بيرمق به سمت حمام رفتم...خودمو تو ايينه قدي حمام ديدم ..موهام ژوليده و نمکي بود .. لباسام به تنم چسبيده و بوي ماهي ميداد ..دکمه هامو يکي يکي باز کردمولباسامو بيرون اوردم ...

بانداز و از سينه هاي له شدم باز کردمو تن ضرب ديدمو به دست اب سپردم ..

چه لذتي داشت بي فکرو خلاص از دغدغه خودتو به دست اب بسپاري ...

نگاهم به بازوم که جاي دندوناي بهناز روش بود افتاد ... يه دايره سياه ...

از فکرمردن موهاي تنم سيخ شد ...چطور بهناز تونسته بود خودشواز اون بلندي بدون ترس پرت کنه پايين ...؟

چشمامو اروم بستمو سعي کردم به هيچي فکر نکنم ...

چند ساعتي گذشت سرحال اومده بودم ديگه خسته و بي رمق نبودم .. از وان خارج شدم زير دوش رفتم تا تمام کفها از بدنم و موهام پاک بشه ..

صداي خنده شاد ماني و مادر بزرگش که داشتند به بره اي غذا ميدادند ميومد .. حتما سياوش رفته بود دنبال قصاب ..

حولمو گرفتم دورمو ازحمام اومدم بيرون ...داشتم از ساکم لباس و باند نو برميداشتم که صدايي پشت سرم گفت: عافيت باشه ..

ترسيده از جا پريدم و ايستادم با ديدن سياوش که تو دهانه در بود بي اختيار حوله از دستم رها شدو به زمين افتاد ... با صدايي که از ته گلوم ميومد گفتم: سياوش ..من ...من

سياوش اما بي هيچ تعجبي به سمت من اومد و حوله رو از رو زمين برداشت و گرفت دورم و گفت: تو چي ؟ يه دختري؟

با نگراني گفتم: سياوش ..منو ببخش ..من ...من ..نميخواستم بهت دروغ بگم ..

سرمو که پايين انداخته بودم و با دستش اورد بالا و تو چشمام نگاه کرد و گفت : تو به من دروغ نگفتي عزيزم .....من از همون روز اول ميدونستم تو دختري ...

با چشماي گرد از تعجب گفتم : چي؟.. تو ميدونستي؟ چطور ؟ پس چرا چيزي نگفتي و استخدامم کردي؟

باورم نميشد .. يعني سياوش از همون اول ميدونست ؟

با لبخند موذي که به لب داشت با دستاش صورتمو گرفت و

گفت: وقتي تازي تو رو گاز گرفت ..فهميدم ..اخه من از ترس بهناز اونو تربيت کرده بودم ... دلم نميخواست هيچ زني ديگه پاشو تو عمارت من بزاره ..واسه همين تازي رو اموزش داده بودم که نسبت به زنا عکس العمل نشون بده ....

استخدامتم کردم چون از جسارت و شهامتت خوشم اومده بود ..خواستم ببينم تقديرت تو رو تا کجا ميکشونه ...

حرفم نميومد .. پس در واقع من دوروغ نگفته بودم اين سياوش بود که منو بازي داده بود ..

دوباره فکر کردم نه شايد داره بلوف ميزنه گفت:پس اون شب که منو بوسيدي چي؟ تو گفتي ميدوني من يه مردم ..اما منو دوست داري؟

موهاي خيسمو که رو پيشونيم افتاده بود کنار زد و گفت: ميخواستم تو رو تو رو به عشق خودم مطمئن کنم تا ببينم بالاخره دست از بازي برميداري يا نه؟ گفتم شايد دلت به حال خودت و من بسوزه و بگي که دختري ...

اما ديدم نه حاضر نيستي اعتراف کني ...

اين شد که تصميم گرفتم خودم غافلگيرت کنم ...ديگه خسته ام عزيزم ..دلم ميخواد بدون ترس بگيرمت تو بغلمو لباي شيرينتو ببوسم ...

با اين حرفش اروم لباشو گذاشت رو لبمو منو با خودش به عالم ديگه اي برد ...

حالا رفتاراي عجيب و غريبشو درک ميکردم .. ...

يهو لبمو از رو لبش برداشتمو گفتم : پس چرا وقتي جلو بهنوش بوسيدمت تا مدتها باهام سر سنگين بودي؟ فکر کردم چون به عنوان يه پسر بوسيدمت ناراحت شدي...

تو چشمام زل زد و گفت: اون موقع تو حال عجيبي بودم ... دوست داشتم ...اما همينکه منو بوسيدي يادم افتاد به اولين باري که بهناز منو بوسيد .. بخاطر همين نسبت بهت دچار ترديد شدم اخه تو هم يه زن بودي .. و من هنوز نسبت به زنا بي اعتماد ... بايد با احساس خودم کنار ميومدم ..

اون شب که با شايان داشتي حرف ميزدي تمام حرفاتونو شنيدم و حس حسادت همه وجودمو گرفت ...واسه همين دلم نميخواست شايان بهت نزديک بشه ...

ديگه تو اون سر کوچولوت سوالي نيست؟ با عشق نگاش کردمو گفتم نه ...

با شادي منو رو دستاش بلند کردو شروع به چرخيدن کرد و گفت: پس حاضري امشب مراسم ازدواجمونو برگزار کنيم؟

دلم داشت از خنده غش ميرفت ..جيغ زدمو گفتم سرم گيج رفت سياوش بزارم زمين ..سريع تر منو چرخوند و گفت: بگو بله ....بگو ...

داد زدم :بله ...صداي کف زدن به گوشم خورد ..وقتي سياوش گذاشتم زمين چشمام دوتايي ميديد .. ماني و مادر سياوش تو دهانه در بودند و داشتند با شادي دست ميزدند ...و کل ميکشيدند ..

_مبارک مادر ..ايشالله خوشبخت بشين ...

_اخ جون نيمايي ديگه مامانم ميشه

از خجالت اب شدم ..فقط يه حوله دور بدنم بود ... با شرم لباسامو برداشتم و دوييدم تو حمام ...

اون شب مادر سياوش لباس عروسي از جنس حرير به تنم کرد ..توري همراه با گل مريم به موهام نشوند و با بوسه اي گرم منو به دست سياوش سپرد ..

مراسم کنار ساحل دريا بود ...اتيشاي بزرگي درست کرده بودند تا اونجا رو روشن کنه ...

تمام همسايه ها و اهالي اونجا جمع بودند ... عاقدي اومد و خطبه عقد رو بين ما جاري کرد و ما رسما زن و شوهر شديم .. چه سخته بي مادر و پدر سر سفره عقد بشيني و کسي نداشته باشي که به احترامش بله بگي...

اهالي روستا جلومون با نواي موسيقي شمالي و گيليکي ميرقصيدند ..

باورم نميشد شب عروسيمه ......

ماني با دستاي کوچولوش رو سرمون نقل و شيريني ميرخت ...

صداي دريا و نسيم خنکي که از جانبش ميومد ..شام رو تو دهنمون خوشمزه تر جلوه ميداد ...

بعد از شام ..کم کم مهمونا رفتند و فقط خودمون مونديم ..

نسترن بانو گونه هاي منو سياوشو بوسيد وما رو دست به دست داد و گفت: الهي که خوشبخت بشيد مادر ...

ماني رو که رو صندلي خوابش برده بود برداشت و به اتاق خودش برد ...

من موندم و سياوش و بوسه هاي گرم و اتشينش وصداي ارامش بخش امواج دريا... که تنها ملودي اغازين زندگي مشترک ما بود ....

« پايان »

=================

ساخت کتاب : فريد سقراطي

==============

http://goldjar.sub.ir

http://goldjar.blogfa.com

http://goldjar.fardblog.com

================

iraaanbook@yahoo.com

سفارش ساخت کتاب الکترونيکي با فرمتهاي مختلف پذيرفته ميشود

نحوه سفارش

1- از طريق ارسال SMS----- به شماره   09391315486

2- ارسال پيام PM بهID ياهو iraaanbook