کتاب رمان: باعشق شدنیه

===============

نويسنده : م.ص.(M~SAMI  «»  

==============

ساخت کتاب : فريد سقراطي

==============

goldjar.blogfa.com

---------------------------

goldjar.fardblog.com

===============

(( با عشق شد نیه ))

اَلا يا ايُّها السّاقي

اَدِر كاساً وَ ناوِِِِِِِ ِلها

كه عشق آسان نمود اول

ولي افتاد مشكلها

.

.

.

فصل اول

*****

بعد از فوت پدر و مادرم، مدت دو ساله كه با خونواده ي عمه ام زندگي مي كنم. خونوادشون چهار نفرند... عمه يگانه و همسرش، آقا احسان و سارينا و سياوش. سارينا، مدتيه كه با پوريا يكي از هم كلاسياش نامزد شده و قرار گذاشتند بعد از اتمام درسشون مراسم ازدواجشونو برگزاركنند.

من در اين مدتي كه اينجام خيلي به سياوش وابسته شدم، طوريكه اگه يه روز نبينمش اونروز برام دردناك مي شه، البته احساس مي كنم سياوشم منو دوست داره، چون هميشه به من مي گه؛ اگه مي دونستم تو اينقدر دوست داشتني شدي زودتر از سفر برمي گشتم.

اي واي! بازم نشستم به خاطره نوشتن، حتما يگانه جون با خودش مي گه، اين دختره دو ساعته تو اتاقش داره چيكارمي كنه، كه نمي آد پايين، آخه من تو اين مدت عادت كردم كه خاطره نويسي كنم، اونم اكثراً صبحها اين كارو انجام ميدم. بقيه اش بمونه براي بعد...

با عجله از پله ها رفتم پايين و باصداي تقريبا بلندي گفتم- واي عمه جون تو رو خدا منو ببخشيد كه نيومدم كمكتون بازم شرمنده.

- واه اين چه حرفيه عزيزم، كارسختي انجام نمي دم، دشمنت شرمنده دختر نازم، حالا كه اومدي بيا اينجا برات يه قهوه ي خوشمزه بريزم مي خوام باهات صحبت كنم.

- چشم عمه جون.

روي صندلي نشستم. يگانه جون براي هردوتامون قهوه ريخت و روي صندلي روبروم نشست ... بعد ازچند لحظه مكث...

- مانياجون چند وقته كه سياوش مي خواد باتو درمورد موضوع مهمي صحبت كنه، اما موقعيتش پيش نيومده، حالاكه دونفري باهم تنهاييم، مي خوام اين موضوعو بگم.

- بفرمايين من سراپاگوشم.

-نظرت راجب به سياوش چيه عزيزم؟

- ازچه لحاظ عمه جون ؟

- حالا تو بگو.

- خب به نظرم سياوش واقعا پسر خوب و مهربونيه.

- چقدر عالي شد، آخه سياوش، خيلي وقته كه به تو علاقه مند شده ...

اين حرفو كه گفت.. نمي دونم چي شد كه قهوه پريد تو گلوم؟ داشتم خفه مي شدم!! عمه ام طفلكي نگران شد..

- واي خدا مرگم بده چت شد يهو؟ الان آب ميارم .

با صدايي كه ازسرفه خش دارشده بود- نه ممنون خوب شدم.. احتياجي به آب نيست .

- خداروشكر الان خوبي؟

- آره خوبم.

دوباره گفت - پس ادامه ي حرفمو بگم عزيزم ؟

با تكان دادن سر پاسخش رو دادم .

- خيلي خُب..خلاصه شو بگم... سياوش، يك دل نه صد دل عاشقت شده .. دوستت داره.. مي خواد خواستگاري كنه ازت.

بعد با لبخندي شيرين گفت- حالا نظرت چيه عزيزم ؟

- راستش... نمي شه... بعداً بگم .

-چرا نشه گلم! حتما عزيزدلم.. پس حالا پاشو بريم با هم ميز ناهارو بچينيم.. كه الان احسانو سياوش پيداشون ميشه ...

داشتم ميزو مي چيدم كه سياوش از در سالن وارد شد و سلام كرد، منم جوابشو دادم. اومد نزديكتر و به من گفت- به به! چه خوش سليقه چيدي، به اين مي گن يه ناهار رمانتيك و مخصوص! خسته نباشي خانوم خانوما .

- من كه كاري نكردم، همه ي زحمتا رو عمه جون كشيدن.

اين حرفو گفتم به سياوش نگاه كردم، اونم با نگاهي شيرين به من خيره شد.. بعدم من با گفتن مي رم پارچ آبو بيارم، بطرف آشپزخونه رفتم. همزمان با من، عمه ازآشپزخونه اومد بيرون و به من گفت، مي ره به احسان تلفن مي كنه، منم باشه اي گفتم و وارد آشپزخونه شدم. 

همين كه پارچو برداشتم، احساس كردم سرم داره گيج مي ره! براي همين به ميز وسط داخل آشپزخونه تكيه كردم.. بعد كه يه كم بهتر شدم راه افتادم برم داخل سالن.. كه دوباره سرگيجه ي بدي اومد سراغم.. اصلا نتونستم تعادلمو حفظ كنم.. واسه همين به زمين افتادم و همزمان پارچ آب هم متلاشي شد.. چندثانيه بعد سياوش هراسون اومد و گفت- چي شد ماني جان!

وقتي منو تو اون حالت ديد.. پرسيد- حالت خوبه؟ چت شد يهو؟

سعي كردم بدون اينكه صدام بلرزه! بگم- خوبم چيزي نيس.

سياوش كمكم كرد تابشينم رو صندلي... براي اينكه ديدم سياوش خيلي نگرانه.. به شوخي گفتم- ازبس ازم الكي تعريف كردي اينجوري شد! واقعا شرمنده ام.

درهمين لحظه عمه اومد داخل آشپزخونه و گفت- فداي سرت عزيزم، خودم جمع مي كنم، ببينم شيشه كه نرفته تو دستت؟ طوريت كه نشده؟

- نه خوبم.. يهو سرگيجه گرفتم.. زياد مهم نيس!

سياوش- مطمئني ؟

- آره بابا چيزي نيست.. فكركنم مال بي خوابي ديشبه.. نگران نباشين... ( البته از اين سرگيجه ها زياد برام پيش مي آد!! ولي اكثراً موقع خواب.. نمي دونم چرا الان اينطوري شدم!؟ منم براي اينكه بي خودي نگرانشون نكنم بهشون دروغ گفتم.)

*****

*****

يه هفته پيش، رفتم دكتر و مشكلمو بهش گفتم؛ اونم يه سري آزمايش برام نوشت كه برم انجامشون بدم .

امروزم  جواب آزمايشارو گرفتم و دارم ميرم كه به دكتر نشون بدم.

ماشينمو داخل پاركينگ پارك كردم و به سمت ساختمان پزشكان حركت كردم. با اينكه آسانسور شلوغه و ممكنه ديربرسه.. ولي بازم نمي تونم ازپله ها برم بالا! چون استرس و اضطراب زيادي دارم .. مي ترسم وسط پله ها سرگيجه بگيرم .

بالاخره با هزار مصيبت به مطب دكتر رسيدم.. به منشي سلام كردم و ازش اجازه ي ورود خواستم .. اون هم با لبخندي مهربان گفت؛ كه مي توني بري داخل.. دكترمريض نداره. منم تشكركردم.. بسمت اتاق راه افتادم.. پس ازمكثي در زدم.. باشنيدن صداي دكتر وارد اتاق شدم.

- سلام دكتر. خسته نباشيد.

- سلام دخترم. بفرماييد. چطوري؟ بهتري؟ آزمايشاتو آوردي؟

- نه, بهتر كه نيستم! ولي آزمايشارو آوردم .

لبخندي زد و به من گفت- اميدت بخدا باشه عزيزم. ايشالله بهترمي شي.

با كشيدن آهي همراه با لبخند.. برگه ها رو به دكتر دادم .

آقاي بهمني (نام دكترم) بعد از مطالعه و بررسي كلي آزمايشات.. نگاه عميق و مهرباني به من كرد و ادامه داد- واقعا عجيبه! قبل از اينكه آزمايش رو بياري.. يه حدسايي زده بودم  ولي مطمئن نبودم... دخترم! تو اقوامتون كسي هست كه حالتاش مثل شماباشه؟ يا.. بيماريهاي مربوط به چشم داشته باشند.؟

نسبت به سوالات دكتر احساس بدي داشتم و واقعا گيج شده بودم... بعد از چند لحظه با تكان دادن دستي جلوي صورتم و شنيدن نامم از زبان دكتر.. ازحالت گيجي بيرون آمدم و تته پته كنان گفتم- ب.. بله ؟

-كجايي دختر؟ چراجواب نمي دي؟

- ببخشيد متوجه نبودم.. مي شه دوباره بگين؟

اين دفعه سوالشو بصورت شمرده شمرده پرسيد و منتظر جوابم شد.. بعد از كمي فكر گفتم- دقيقا مثل من نيست.. ولي مادربزرگم بعداز يك عمل جراحي كه فكرمي كنم براي تومورعصبي بود نابينا شد و هم چنين دخترداييم.. الان سه ساله كه كم بينا شده! ...چرامي پرسين؟ من چه مشكلي دارم؟

- هيچي! چيزخاصي نيس.

- يعني چي؟ پس من چرا اين طوري ميشم؟

- هنوز نمي تونم نظرقطعيمو بگم.. بايد با چند تا پزشك ديگه مشورت كنم.. وقتي مطمئن شدم بهت خبرمي دم ... راستي دخترم چرا هميشه تنها مي آي اينجا؟

- دليل خاصي نداره! فقط نمي خوام ديگران رو بي خودي نگران كنم.

- باشه هرطوردوست داري.. فعلا داروهاتو ادامه بده و سعي كن بيشتر مراقب خودت باشي! تا زماني كه بهت اطلاع بدم.

با اينكه مي دونستم دكتر يه چيزي مي دونه و به من نمي گه! و با اينكه قانع نشدم.. ولي بازم چيزي نگفتم.. فقط تشكر و خداحافظي كردم و اونم جوابمو داد.  از ساختمان خارج شدم و باذهني درگير و مشوش سوارماشينم شدم .. بسمت خونه حركت كردم...

*****

*****

چند روز بعد...يگانه جون دوباره خواسته ي سياوش رو مطرح كرد و از من پرسيد- فكراتو كردي عزيزم؟

- راستش ...چطوري بگم ؟..من.. مشكلي ندارم با اين موضوع.. فقط الان آمادگي ازدواج ندارم.

- ديگه ولي و اما نداريم! فعلاً يه مدت نامزد مي شين و بعد درمورد مراسم و بقيه ي ماجراها با هم صحبت مي كنيم.. باشه عروس خوشگلم.؟

- باشه.. هرچي شمابگين.. من مشكلي ندارم.

- الهي قربونت برم عمه! پس من برم به سياوش خبر بدم، طفلي اين چند روز اصلاً آرامش نداشته! حتما خوشحال مي شه .

- خدا نكنه! باشه.. راحت باشين.

*****

آخرهفته من و سياوش طي يك مراسم ساده! اما.. قشنگ رسما نامزد شديم.

با اينكه مي دونستم سياوش مهربون و خوش اخلاقه.. ولي اين روزا با تمام وجودم مي تونم اين احساس محبت و عشق رو تو چشماش ببينم. 

تو اين مدت كم، سياوش تمام ذهن و قلبمو درگير خودش كرده! بطوريكه بطرز شگفت انگيزي ديگه از سرگيجه هام خبري نيست!! ديگه دلهره و اضطراب ندارم و سعي مي كنم  موضوع دكتر و آزمايش رو از ذهنم پاك كنم.. تا حدودي موفق شدم.

الان چند ماهه كه من و سياوش نامزديم. سياوش، همش اصرار مي كنه  مراسم ازدواجمونو بگيريم.. ولي من توجهي نمي كنم.. چون در خودم اين توانايي رو نمي بينم كه يه زندگي رو اداره كنم.

امروزم سياوش به من گفت- مانيا!! من خسته شدم تو رو خدا رضايت بده كه هرچه زودتر جشنو بگيريم و بريم سر خونه زندگيمون .

- نه سياوش جان! خواهش مي كنم!!  من آمادگي ندارم.. چرا اينقدر عجله مي كني؟ صبر داشته باش.. تازه!.. عمه يگانه هم فكرنكنم راضي باشه به همين زوديا مراسم بگيريم.. چون يه دونه پسر كه بيشتر نداره ...

و بعدشم باشيطنت زل زدم تو چشماش...

- باشه! فقط تا آخرامسال وقت داري كه ناز كني. بعدشم راضي كردن مامان با من! تو نمي خواد دخالت كني... اونجوريم به من نگاه نكن دختره ي بي حيا! نمي گي من يهو شايد خوردمت؟

بعد با نوك انگشت سبابه اش بينيمو يه فشار كوچولو داد.

منم با همون شيطنت تو صدام جواب دادم- باشه.. سعي مي كنم!

سياوش با اين حرفم نزديك بود منو بزنه!؟ ولي من بهش مهلت ندادم.. از رو مبل بلند شدم و هنوز مي خواستم فراركنم كه يهو چشمام تار شد و رو مبل ولو شدم...

سياوشم اومد پايين پام زانو زد و باخنده گفت- چيه؟؟ مي خواستي فرار كني كه نتونستي؟ آي قربون خدا برم كه اونم فهميده من چقدر مظلومم!! حالا حالت خوبه خانوم فراري؟؟

منم كه چون بهتر شده بودم و نمي خواستم اين حالت شيرين سياوشو خراب كنم..

گفتم- باشه.. تا آخر سال صبر كن! بعدش هر چي تو بگي قبوله؟ حالا راضي شدي آقاي مظلوم؟

 با يك حركت فوق العاده سريع دستمو به لباش نزديك كرد و بوسه اي نرم و شيرين رو دستم گذاشت.. بعدم باديدن چهره ي سرخ من گفت- الهي من قربونت برم! بخدا نوكرتم...

*****

فصل دوم

*****

امروز از صبح نمي دونم چرا دلم شور مي زنه؟ اصلا حال خوشي ندارم.. احساس مي كنم اتفاق بدي مي خواد بيفته.. حتي حوصله ي درس و دانشگاه رو هم نداشتم.. براي همين كلاسو پيچوندم.. دارم مي رم خونه.

توي افكار خودم غوطه ور بودم كه با صداي زنگ گوشيم به خودم اومدم ... با ديدن شماره ي دكتر رو صفحه ي گوشيم! احساس كردم قلبم ايستاد... با بوق زدن ماشيناي پشت سرم.. تازه فهميدم وسط خيابونم. ماشينو به سمت راست هدايت كردم و هنوز مي خواستم گوشي رو جواب بدم كه خاموش شد. اما طولي نكشيد كه دوباره زنگ خورد نفس عميقي كشيدم و دكمه ي اتصال رو زدم-

- الو! سلام آقاي دكتر.

- سلام دخترم. چرا اينقدر دير جواب دادي؟

- ببخشيد داشتم رانندگي مي كردم. ديگه دير شد .

- خواهش مي كنم. مي خواستم بپرسم امروز مي توني ساعت يك بياي مطب ؟

درحالي كه بشدت حالم منقلب بود.. باصداي لرزون گفتم-

- بله حتما مي آم.

آقاي بهمني كه انگار ازصدام متوجه حال خرابم شد.. گفت -

-دخترم نمي خواد نگران شي با آرامش رانندگي كن.. من منتظرتم.

- باشه چشم امري نيس؟

- نه دخترم مواظب خودت باش. خداحافظ .

- ممنون. خدانگهدار .

وقتي گوشي رو مي خواستم بذارم رو صندلي كنارم، متوجه ساعت شدم كه عدد يازده و نيم رو نشون مي داد... بنابراين زياد وقت نداشتم.. چند تا نفس عميق كشيدم. با اينكه الان اوايل فصل زمستون و هوا سرده.. ولي نمي دونم چرا اينقدر گرممه! به همين خاطر ماشينو روشن كردم و شيشه رو با ريموت دادم پايين. حالم خيلي بد بود! اصلا نمي توستم فرمونو بچرخونم. با خودم گفتم؛ يه كم استراحت مي كنم.. بعد حركت مي كنم. چشمامو بستم و سرمو به صندلي تكيه دادم.. توي سياهي چشمام نمي دونم چرا فقط تصوير مهربون و دوس داشتني سياوشو ديدم!؟ انگار با ديدن روياي سياوش آروم تر شدم... براي همين چشمامو باز كردم و با آرامشي باور نكردني بسمت مطب حركت كردم .

*****

واي اصلاً باورم نمي شه!! پس بگو چرا از صبح دلم شور مي زنه !!! چقدر خوش خيال بودم من! فكر كردم ديگه حالم خوب شده! ياد حرفاي دكتر كه ميفتم، دلم مي خواد بميرم! آخه... چرا ..!؟چرا...؟؟ خدااااا....

از وقتي از مطب اومدم بيرون.. حال خودمو نمي فهمم.. همش دلم مي خواد يكي پيدا بشه  يه سيلي بهم بزنه كه از خواب بيدار بشم!! ولي.. متأسفانه خواب نيستم. نگاهم به آيينه ي داخل ماشينم ميفته از ديدن خودم وحشت مي كنم و تازه ياد سياوشم ميفتم كه حتماً تا حالا نگرانم شده.. ولي من كه نمي تونم با اين قيافه ي داغون برم خونه...

ماشينو يه جا نگه داشتم.. رفتم صورتمو شستم و دوباره حركت كردم. بعدازچند لحظه صداي گوشيمو مي فهمم اما نمي تونم پيداش كنم! واسه همين بي خيالش مي شم و به راهم ادامه مي دم.

جلوي در خونه كه مي رسم تازه مي فهمم كه چقدر دير كردم؟!! چون سياوشو مي بينم كه جلوي دره و گوشي تلفنشم دستش .. داره با حالت عصبي با يكي صحبت مي كنه. ماشينو متوقف مي كنم و پياده مي شم.  تا منو مي بينه به طرفم مي دوه و با طرفي كه داشت حرف مي زد خداحافظي مي كنه. من سرمو مي ندازم پايين. چون طاقت ديدن اون چشاي مهربونو ندارم!... به من مي رسه. با صدايي كه مي شه ازش خستگي وعصبانيت و عشقو فهميد منو مخاطب قرار مي ده-

- تو معلومه كجايي دختر؟ كلاست تا ساعت يك بوده درحاليكه الان نزديك پنجه؟ چرا جواب نمي دي ؟

دستشو با خشونت مي ذاره زير چونه ام .. وادارم مي كنه كه سرمو بالا بگيرم ...

وقتي نگاهش به چشمام ميفته.. احساس مي كنم چشماش مي خواد باروني بشه .. دوباره با صداي آروم تري مي گه- د لامصب.. حرف بزن! چرا هيچي نمي گي؟

با صدايي كه به زور شنيده مي شه- منو ببخش كه نگرانت كردم. فراموش كردم بهت خبر بدم...

سياوش- كجا بودي!؟

باخودم يه كم فكركردم وگفتم-

- رفته بودم... آرامگاه مامان و بابام ...آخه دلم گرفته بود.. يهويي تصميم گرفتم. الانم پشيمونم... چون تو رو ناراحت كردم.

در بين اين حرفايي كه مي گفتم يهو بغضم تركيد و اشك از چشام سرازير شد...

سياوش كلافه شده بود نمي دونست بايد عصباني باشه يا نگران-

- گريه نكن!! طاقت ندارم! تو رو خدا گريه نكن ...

و بعدم دستمو مي كشه و مي بره داخل حياط. وقتي درو مي بنده.. منو آروم تو آغوشش مي گيره-

- هيــســـ... آروم باش عزيزم... خواهش مي كنم...

بعد از اينكه يه كم آروم مي شم.. منو از بغلش مي آره بيرون با لحن شوخي مي گه -

- نيگا قيافشو! مثل اين بچه هاي دماغو شده ...

خندم مي گيره ...

با كمك سياوش مي آم توخونه. بهم مي گه- بشين!..

خودشم مي ره سمت آشپزخونه...

 اشكامو پاك مي كنم و روي يكي از مبلا مي شينم. سرم خيلي درد مي كنه.. چشمامو مي بندم.

 بعد از چند لحظه با احساس حضور سياوش چشامو باز مي كنم.

- بيا اين آبو بخور و بعدش برو تو اتاقت. لباساتو عوض كن. تا منم ناهارو گرم كنم با هم بخوريم.

ليوانو ازش مي گيرم يه كم مي خورم و بعد..

- تو مگه نخوردي؟!

- نه بابا... اينقدر نگرانت بودم! كه هيچي از گلوم پايين نمي رفت.

- منو ببخش .. نمي خواستم...

دستشو رو لبام مي ذاره..

- هيـســـ.. هيچي نگو... درضمن! خدا بهت رحم كرد يگانه جونت و آقا احسانت نيستند و گرنه! حسابت با كرام الكاتبين بود!! حالا هم پاشو اون كاري كه گفتم انجام بده .. خيلي گرسنمه!! آفرين دختر خوب! ضمناً! دفعه ي ديگه خواستي بري جايي به منم بگو تا بيام! باشه؟

- باشه...

- قول بده...

- قول مي دم.

- خيلي خوب برو ديگه...

*****

فصل سوم

*****

سر كلاس نشسته بودم. ولي حواسم متوجه درس نبود. توي افكار خودم دست و پا مي زدم.. به سياوش.. به خودم.. به آينده اي كه ممكنه اصلا قشنگ نباشه.. فكرمي كردم...

ياسمن محكم زد تو پهلوم.. از جا پريدم.

- هي كجايي؟ استاد تو رو صدا مي زنه؟

با اضطراب گفتم-

- بله استاد !؟

- چه عجب از خواب بيدار شدين!؟

همه ي بچه ها خنديدن...

- صدات كردم كه حواست به درس معطوف بشه.. ولي متأسفانه ...

- ببخشيد! حالم خوب نيس .

نمي دونم چي شد كه چشمام پر از اشك شد؟؟ طوريكه ديدم تار شد ... دوباره عذر خواهي كردم و فوراً از كلاس خارج شدم ...

وقتي به ماشين رسيدم. سريع سوار شدم و بسوي مسيري نامشخص حركت كردم. ذهنم بطور كامل قفل كرده بود. دلم مي خواست يه جايي برم و يه دل سير گريه كنم. هرچي فكر كردم ذهنم ياري نداد.. تا اينكه ياد خونه ي بچگيام افتادم... سريع مسيرمو بسمت خونه ام عوض كردم و بعد از يه ربع به اونجا رسيدم. از ماشين پياده شدم و بعد از كمي پياده روي جلوي درب خونه توقف كردم. با كليدي كه داشتم قفلشو باز كردم و وارد حياط شدم ...برفي كه چند شب پيش اومده بود.. توي حياط تبديل به يخ شده بود ...چون كسي نبوده كه به اينجا رسيدگي كنه... همونطور كه داشتم به حياط يخ زده مون نگاه مي كردم، يه لحظه فكري كردم ... چشمامو بستم و سعي كردم باچشماي بسته مسيرمو به سمت تراس پيدا كنم!.. اما چيزي نگذشت پام به چيزي برخورد كرد .. چون زمين يخ زده بود نتونستم تعادلمو حفظ كنم ... بشدت به زمين برخورد كردم... نمي دونم سرم به چي خورد كه يه درد وحشتناك تو سرم شروع شد ...چشمامو باز كردم و دور و برمو نگاه كردم.. كه فهميدم نزديك پله ها افتادم و سرم به حفاظ فلزي پله ها برخورده. بدنم بطرز اسفباري كوفته شده بود كه اصلاً ناي بلند شدن نداشتم، همونجا رو زمين دراز كشيدم و چشمامو بستم.. از كار احمقانه ام عصبي بودم با صداي بلند فرياد مي زدم، گريه مي كردم و به خودم بد و بي راه مي گفتم؛

- آخه احمق! چرا همچين كاري كردي؟ چرا درد رو دردات مي ذاري؟حالا مي خواي چي كاركني!؟.... همونطور داشتم گريه مي كردم كه يهو سرماي بدي رو احساس كردم... با هزار بدبختي از جام بلند شدم و سلانه سلانه بطرف آشپزخونه رفتم .. روي صندلي نشستم .. سرمو رو دستام روي ميز گذاشتم ...بازم احساس سرما مي كردم ولي هيچ كار نمي تونستم انجام بدم... يه چند دقيقه اي تو همون حالت بودم كه صداي زنگ گوشيمو شنيدم با بيحالي و كرختي تو جيب مانتوم پيداش كردم وصلش كردم... اصلا نمي تونستم لبامو حركت بدم ... صداي سياوش بود..

- الو مانيا؟ چرا حرف نمي زني؟ چي شده ؟ كجايي؟ جواب بده ديگه ؟

بالاخره تونستم بگم..

- سياوش.. من خوبم نگران نشو...

سياوش- از ياسمن شنيدم كه كلاسو با ناراحتي رها كردي، رفتي؟ كجايي؟ مي خوام ببينمت...

- نه سياوش.. خودم مي آم...

- يعني چي؟ بگو كجايي؟ چرا صدات اينطوريه؟

- نه.. مي خوام تنها باشم..

- اذيتم نكن ماني! من قول مي دم بي آم اونجا اصلاً حرف نزنم! خواهش مي كنم.. بگو؟

دلم از اين همه مهربوني سياوش گرفت ..

فقط گفتم..

- من خونه ي بچگيامم، بيا اينجا...

و تماسو قطع كردم ...

*****

بعد از بيست دقيقه صداي باز شدن در حياط رو شنيدم. مي دونستم كه كليد داره ... بعد صداي قدمهايي رو شنيدم كه بخاطر زمين يخ زده.. باشتاب كنترل شده اي به من نزديك مي شدن. سرم رو ميز بود. ولي حضور نگران سياوش رو احساس مي كردم. بالاخره صداش رو شنيدم كه سعي مي كرد آروم صحبت كنه..

- چي شده! چرا اومدي اينجا؟ لباسات چرا اينطوري شده؟ ....

سرمو آروم از رو ميز برداشتم .. به سياوش نگاه كردم، بيچاره با ديدن من هول شد!!

- چي كار كردي با خودت ؟!!

گفتم-

- قرار شد حرف نزني! .....

اونم با كلافگي نفسشو پر صدا بيرون داد و پس از مكثي گفت- باشه! پس بذار زخماتو تميز كنم.

رفت بيرون ...

بعد از چند دقيقه با يك جعبه اومد كنارم نشست. اصلاً نمي تونستم تكون بخورم يا كه حرفي بزنم.. فقط گفتم- سردمه ......

سريع بلند شد و با فندك پنج تا شعله ي گازو روشن كرد و بعدش پالتو و كت خودش رو انداخت رو شونه هام...

صندليمو كشيد كنار گاز و يه صندلي ديگه آورد تا پاهامو بذارم روش... و خودش سعي مي كرد با پنبه و بتادين زخمامو تميز كنه....من چشمامو بسته بودم و بعد از چند دقيقه صداشو شنيدم-

- همينجا بشين تا برم ماشينو بيارم تو حياط...

دوباره رفت ...

از سر وصداهايي كه مي شنيدم فهميدم ماشينو آورده تو...

ديگه داشتم تقريباً بي حال ميشدم كه سياوش..

- نخواب ماني الان مي رسيم خونه...

بعد شنيدم كه گازا رو خاموش كرده و اومده بالا سر من ... منو رو دستاش بلندكرد و بطرف ماشين برد .. رو صندلي گذاشت. درارو قفل كرد و بسرعت بطرف خونه حركت كرد...

حالم با گرماي ماشين بهتر شد .. چشمامو باز كردم ...

سياوش برگشت بهم نگاه كرد و گفت- گرم شدي؟ بهتري؟

با پلك زدن جوابشو دادم....

به خونه رسيديم.. منو برد داخل اتاقم .. روي تخت گذاشت.. روم دو تا پتو انداخت.. از اتاق رفت بيرون...

*****

*****

...وقتي از خواب بيدار شدم احساس كردم حسابي كتك خوردم!! بدنم خيلي درد مي كرد.

باچشمام دنبال ساعت مي گشتم كه صداي درو شنيدم. باصداي ضعيفي گفتم..

- بله؟!

صداي مهربون سياوشو شنيدم..

-مي تونم بيام داخل؟

-آره...

- شب بخير خانوم خانوما!

- سلام.. مگه ساعت چنده؟

با لبخندي مهربون دستي به صورتم كشيد وگفت..

- الان تقريباً ساعت نزديك هشت شبه...

حيرت زده نگاش كردم..

- يعني من ازعصر تاهمين الان خواب بودم؟ چرابيدارم نكردي؟

- دلم نيومد بيدارت كنم، هرچند كه خواب راحتيم نداشتي...!

- چطور مگه؟!!

- آخه مدام آه و ناله مي كردي، الانم ديگه از صداي ناله هات متوجه شدم بيدارشدي.

- نمي دونم.. شايد.. چيزي يادم نمي آد.

- ولش كن. برات غذا آوردم، پاشو بخور كه همين طوري ناهار نخورده خوابت برد...

- ممنون سياوش جان. اين چندروزه خيلي اذيتت كردم، منو ببخش...

 در حالي كه كمكم مي كرد  بلندشم.. جواب داد..

- اين چه حرفيه! من فقط نگرانتم..

بعد باحالت بامزه اي لپمو كشيد..

- آخه مگه من چند تا مانيادارم؟؟

بابدجنسي گفتم..

- نمي دونم! خودت بگو دو تا يا سه تا؟؟

- خيلي نامردي؟! نخير... بايد به عرضتون برسونم.. من يه دونه ماني بيشتر ندارم كه خيلي دوسش دارم.. اونم تو هستي عزيزدلم...

درحاليكه چشام ازاشك پرشده بود.. باحالت قدرشناسانه اي گفتم..

-كاش لياقتتو مي داشتم.. ولي متأسفانه... ندارم...

سياوش باديدن چشماي خيسم پي به حالم برد. دستمو گرفت، بسمت دستشويي هدايتم كرد..

- اين حرفو نزن. خيليم لياقت داري. تازه بايد روزي هزار بار خدا رو شكركنم كه همچين گلي نصيبم شده ...حالا هم برو صورتتو بشور! ديگه م غصه نخور... زودباش كه غذا سرد شد...

*****

درحال غذاخوردن پرسيدم..

-راستي سياوش؟

- جانم!

- عمه اينا نيستند؟

- نه گلم رفتند جايي.

- مشكوك مي زنند؟! چندروزه كه زياد نمي بينمشون؟

- نه خانوم مارپل! رفتن عيادت يكي ازدوستاي بابا...

- آخه يه ملاقات دو ساعته كه تاشب طول نمي كشه!؟

سياوش كه از كنجكاوياي من خندش گرفته بود .. قاشقو ازدستم گرفتو داخل ظرف سوپ فرو كرد و بسمت صورتم دستشو بالا آورد و بالحن بچگانه اي..

- اول خوردن غذا، بعد فضولي.. دختر بابا... آفرين دخترم...؟ حالا دهانتو بازكن... آهآ.. حالا شد...

 گفتم- باشه.. ولي بايد بعدا بگي ها!؟!

- خيلي خوب دختره ي فضول ...

*****

وقتي سياوش دوباره به اتاقم برگشت اومد رو تخت كنار من نشست ... بعد از چند لحظه كه ديدم هيچي نمي گه .. با لجبازي..

- بگو ديگه سياوش.. حالا كه غذامم خوردم ...

- به يك شرط!؟

- چي؟؟

- تو ام بايد بگي اين روزا چرا اينقدر غمگيني؟

با خودم فكر كردم؛ بالاخره كه يه روزي بهش مي گم.. پس بهتره تو همين دوران نامزديمون بهش بگم .. كه حداقل جدايي ازش برام سختتر نشه!!

- هِي كجايي دختر؟ چي شد؟

با صداي سياوش نگاهمو مصمم بهش دوختم..

-باشه قبوله حالا بگو ...

- چيزمهمي نيس.. اين دوست بابا با خانومش سوارماشين بوده كه تصادف مي كنه ...سر شوهره آسيب مي بينه.. كه نياز به عمل داشته... اما.. متأسفانه بعد از اينكه بهوش مي آد، متوجه مي شن بينا يي شو از دست داده و اون بنده خدا هم حسابي افسرده شده... بخاطر همين بابا و مامان مي رن پيششون تا همدم باشن براشون... حواست كجاست مانيا؟

- ها!؟؟ هيچي؟ همين جام؟

- پس اگه اينجايي الوعده وفا....

هنوز تو فكرم در حال مقدمه چيني بودم كه دوباره اشك ازچشمام سرازير شد .. از وقتي متوجه بيماريم شدم اختيار اشكام دست خودم نيست...

سياوش باديدن اشكام..

- آخه قربون چشاي خوشرنگت بشم تو كه طاقت غصه ديگرانو نداري چرا اينقدراصرارمي كني كه بهت بگم؟؟ درضمن نمي خواد نگران دوست بابا باشي.. بالاخره اونم به اين وضعيت عادت مي كنه...

باجمله ي آخر سياوش بشدت عصباني شدم با لحن نه چندان خوبي گفتم..

- يعني چي كه عادت مي كنه؟ همه مي گن چيزي نيس عادت مي كنه؟؟ آخه مگه مي شه آدمي كه يك عمر زندگي كنه.. آدمارو .. طبيعتو .. دنيا رو ببينه.. لمس كنه... بعد ديگه نتونه هيچوقت نگاهشون كنه ..دنياش سياه بشه... چطوري عادت كنه؟ يعني.. خيلي سخته... خيلي....

سياوش بالحن نگراني ادامه داد..

- آخه عزيز دلم مگه با غصه خوردن مشكلش حل مي شه... ها!؟ اصلا تو چته؟ چرا نمي گي دردت چيه؟؟ من كه دق كردم...؟

اشكامو پاك كردم .. سرمو انداختم پايين تا موقع حرفاي بي رحمانه م چشام تو چشاش نيفته! پس از كمي مكث بدون مقدمه گفتم..

- راستش.. مم... من.. من ديگه...

.. نفس عميقي كشيدم و با بي رحمانه ترين حالت گفتم..

- من از ازدواج با تو منصرف شدم ! يعني ديگه نمي تونم باهيچ كس ازدواج كنم...

سياوش نذاشت حرفم تموم بشه.. با شدت ازجاش بلند شد و اومد نزديكم و بازوهامو گرفت تو دستاش و محكم تكونم داد..كه مجبور شدم سرمو بيارم بالا...

- تو چي گفتي؟؟ دوباره بگو؟

- من نمي خوام ازدواج كنم...

باعصبانيت دستامو ول كرد.. ايستاد جلوي تخت.. رو به من نگاه كرد .. با لحن كلافه اي..

- مگه به دلخواه تو يه ..كه حالا مي گي نمي خواي! براي چي يه دفعه تصميمت عوض شد؟ تا دليل قانع كننده اي نياري.. ازاين اتاق بيرون نمي رم...

- همين كه گفتم..!!

- يعني چي؟ بايد توضيح بدي...

- توضيحي ندارم.. حالا هم برو بيرون خسته ام..

رو تخت دراز كشيدم و چشمامو بستم..هرچند از اينكه ناراحتش كردم.. خيلي غمگين بودم ولي چاره اي نداشتم.....

صداي فرياد سياوش باعث شد از جا بپرم.. با چشماي ترسيده بهش خيره شدم...

- حالاكه منو داغون كردي مي خواي راحت بخوابي ...؟

اومد نزديكتر...

با تته.. پته.. گفتم..

- براي منم سخته.. خودت كه شاهد بودي...

بالحن آرومتري گفت..

- ماني.. عزيزم.. آخه من نبايد بدونم چرا؟ اين حق منه... خواهش مي كنم حرف بزن..

باچشاي ملتمس و نگران بهم خيره شد...

با زبونم لبامو خيس كردم در حاليكه سعي مي كردم نذارم اشكام بريزه..

- من يه مشكلي دارم كه تازه فهميدم...

- چه مشكلي؟؟

- بسه سياوش.. ديگه چيزي نمي گم...

دوباره صداشو بلندكرد..

- بخدا اگه نگي ازجام تكون نمي خورم...

...

دوباره فرياد زد..

- زود باش.....

ديگه نتونستم جلوي اشكامو بگيرم.. منم با فرياد و صدايي لرزون گفتم..

- باشه مي گم... من تا چند وقت ديگه ... نابينا ... مي شم!!حالا راحت شدي ...؟

سياوش كه ماتش برده بود و همين طوري نگام مي كرد...!

بعد با صداي ضعيفي..

- يعني چي؟ آخه چرا؟؟ واقعا داري جدي مي گي؟

عصباني شدم..

- من با تو شوخي دارم؟ اگه باور نمي كني يه برگه داخل كيفمه برو بخونش...

سياوش فورا رفت سراغ كيفم.. اونو وارونه كرد  باعث شد همه ي وسايلام بريزه بيرون.. يه برگه ي سبز رنگو برداشت و با دقت خوندش ...... بعد احساس كردم سردش شده .. چون سريع رفت پنجره اي كه يه ذره باز بود و بست و همونجا ايستاد.......... حس كردم داره گريه مي كنه.....

بعد از چند لحظه برگشت طرفم و آهسته اومد كنارم نشست و اشكامو كه هنوز جاري بودن باسر انگشتش پاك كرد.. با صدايي بسيار مهربون تو چشام خيره شد و گفت..

- گريه نكن گلم اشكالي نداره.. اينكه مهم نيس ... مي برمت پيش بهترين دكترا... خوب مي شي عزيزم.. تا منو داري غمت نباشه.

 با همون حالت اندوه وگريه گفتم..

- نه سياوش جان خودتم خوب مي دوني اين بيماري تقريباً ارثيه.. پس بي خودي اميدوارم نكن... در ضمن نمي خوام اين موضوعو كسي فعلاً بفهمه .. خودم يه جوري قضيه بهم خوردن نامزديمونو مي گم تو نگران نباش ....

با شنيدن حرفاي من، حركت دست نوازشگرش رو دستام متوقف شد و باچشماي باز خيره موند....

نگرانش شدم ..واسه همين آروم با دستم به صورتش زدم .. بخودش اومد..

- چي داري مي گي تو؟ نخير.... من ..دوستت دارم... فكر كردي بهمين راحتيا از ازدواج با تو منصرف مي شم.. نخير عزيزم... اينطوريا نيس. برام مهم نيس كه تو بيماري... من باتو ازدواج مي كنم ... اينو تو گوشات فروكن ...درضمن من مطمئنم تو خوب مي شي....!!!

- سياوش خواهش مي كنم! بس كن! سرم داره از درد مي تركه، چرا متوجه نيستي؟ براي چي مي خواي خودتو بامن حروم كني ؟؟

- تو چرا متوجه نيستي؟ چرا نمي فهمي....؟ ديوونه... من عاشقتم... پاي عشقمم مي مونم ....

- اصلا مي دوني چيه؟؟ من ازت بدم مي آد!! ازت متنفرم.. نمي خوامت..

داد مي زدمو و با مشت به سينه اش ضربه مي زدم..

- برو سياوش ... بذار اين ماجرا تموم شه... بخدا خسته شدم... تو بهتر از من برات پيدا مي شه... چند وقت كه منو نبيني... فراموش مي كني... بخدا من اون طوري راضي ترم.. دركم كن... بذار وجدانم راحت بشه ...

دستاشو دورم حلقه كرد و با حركتاي آرومي مثل لالايي به چپ و راست تكون مي خورد ..

چند دقيقه فقط صداي سكوت بود و صداي هق هق من و صداي نفس هاي آروم كننده سياوش...

تقريباً چشمه ي اشكم خشك شد ... از آغوشش بيرون اومدم ..خودمو رو تخت انداختم.

سياوش بود كه سكوتو شكست..

- فعلاً استراحت كن.. بعداً راجبش صحبت مي كنيم.

آروم پيشوني مو بوسيد و از اتاق خارج شد .

امّا مي دونستم اونم حالي بهتر از من نداره!؟؟

*****

فصل چهارم

*****

باورم نمي شه كه تا چند ماه ديگه يا حتي ممكنه چندروز ديگه!!

واي از بس اين روزا فكر كردم و غصه خوردم كه دارم ديوونه مي شم .

باخودم مي گم چطوري چهره ي مهربون سياوشمو ديگه نبينم؟؟ درسته ازجدايي گفتم اما خودم هنوز كه ازش جدانشدم، دلتنگش مي شم... يه فكري به ذهنم رسيد كه حداقل باعث ميشه ازغم ها جدابشم ..نقاشي رو خيلي دوس دارم... رفتم يه كاغذ و قلم آوردم و مشغول شدم به كشيدن پرتره ي سياوش، البته فقط با سايه روشن، ولي دلم مي خواد كه يه تصوير رنگي ازش بكشم.. اما فعلاً دل و دماغشو ندارم.

 بعد از كلي ويرايش و ريزه كاري، نقاشيم كامل شد. درسته كه فقط رنگ سياه و سفيد به كار بردم. ولي ميت ونم حس كنم كه موهاش قهوه اي تيره س كه هميشه به صورت كج شونه مي كنه .. صورت مهربونش يه كمي گندم گونه و ابروهاش تيره تر از موهاشه.. ولي چشماش قهوه اي روشنه و لباشم به رنگ صورتي تيره س اندازشم متوسطه و همين طوري كه تو اين نقاشيم كشيدم، لباش كشيده س، مثل چشماش... وقتي مي خنده كنار چشماش چين ميفته و اين جذاب ترش مي كنه... در كل چهره ي مهربون و جذابي داره ... چهرشو بادقت نگاه مي كنم تا همين طور كه تو قلبم عشقش حك شده .. تو ذهنمم چهره ي زيباش حك بشه ... تو حال و هواي خودم بودم كه از پايين صداي تلفنو شنيدم .. عمه جواب داد.. بعد از اينكه تلفنش تموم شد، صداشو شنيدم كه صدام مي زنه .. منم در اتاقمو باز كردم و چندتا پله رفتم پايين و جواب دادم..

- بله عمه جان كارم دارين؟

- آره عزيزم سياوش الان زنگ زد به من گفت .. بهت بگم ساعت شش مي آد دنبالت كه باهم بريد خريد..

- خريد چي؟ من كه چيزي لازم ندارم؟

- واه !!! خب خريد براي عروسي سارينا. آخر اسفند مي خوايم جشنشو بگيريم مگه تو خبر نداشتي ؟

- چرا مي دونستم ولي خب من لباس زياد دارم ..

- آخه قربونت برم اونارو كه نمي شه بپوشي! تو بايد تو مجلس بدرخشي.. البته نه بيشترازسارينا!!!  مگه من چندتا عروس دارم فدات شم؟ بعدشم حالا بعد عمري سياوش مي خواد بانامزدش بره تفريح! اين كه ديگه بهونه نمي خواد عزيزم ..!

- باشه چشم مي ريم خريد..

رفتم جلو گونشو بوسيدم...

- قربون عروس بامحبتم بشم..

- خدا نكنه. پس من مي رم آماده مي شم..

- باشه عزيزم ..

در حال برگشت به اتاقم.. قلبم از اين همه محبت فشرده شد... آخه من چطوري دل عمه ي مهربونمو بشكنم؟ واي!!! خدايا خودت كمكم كن!

در حال پوشيدن لباسام به پيام سياوش فكر مي كردم.. واسم عجيب بود.. ما از هفته ی پيش زياد باهم برخورد نداشتيم، يعني من بيشتر كناره گيري مي كردم، براي همين مي دونم سياوش ازم دلخوره، هر وقت حرف از درمان و دكتر مي زنه.. من مي گم اين كارا فايده نداره و هميشه هم ازجدايي حرف مي زنم. فكركنم اينكه زنگ زده خونه.. واسه اينه كه من تو رو دروايسي با عمه! پيامشو اطاعت كنم.. من اصلاً تلفنايي كه به شماره خودم مي زنه جواب نمي دم. يا كه اكثر وقتا گوشيم خاموشه ... مي دونم مي خواد چي بگه... البته رفتارم جلوي عمه اينا باهاش بهتره ... نمي خوام عروسي سارينارو براشون زهر كنم و فعلاً حرف جدايي رو علني نمي كنم... تازه يه چيز ديگه كه سياوش بيشتر ازم عصباني شد... اين بود كه بهش گفتم ديگه حوصله ي درس خوندن ندارم... اونم هرچي نصيحتم كرد كه بابا اين ترم آخرته چرا مي خواي ادامه ندي؟؟...منم واسه اينكه زياد پا پي ام نشه.. گفتم اين ترمو مرخصي مي گيرم! سال ديگه ادامشو مي دم... گرچه هنوز اقدام به مرخصي نكردم.. مي دونم نمي شه!

ولش كن.. حالا بعد يه كاريش مي كنم.

*****

خودمو تو آيينه برانداز كردم، احساس مي كنم اين مدت لاغرتر شدم.. چون مانتوم قبلا برام يه كم تنگ بود ولي الان برام گشاد شده ..اما رنگش بهم مي آد.. قهوه اي شكلاتي با طرح هاي طلايي رنگ كه روش كار شده ... با روسري طلايي رنگ و شلوار جين مشكي و كفشاي اسپرت تقريبا هم رنگ مانتوم.... با برداشتن كيف مشكيم، ساعتمو نگاه كردم الان ديگه مي رسه ...

همزمان با رسيدنم پايين پله ها، زنگ در به صدا در اومد... گفتم..

- عمه جان.. من جواب مي دم....

تصوير سياوش رو صفحه ي آيفون افتاده بود.. با ديدن چهره ش دلم بی قرار شد. همين طور محو ديدنش بودم كه دوباره زنگ زد...به خودم اومدم ..گوشيو برداشتم و دربازكنو زدم... سياوش گفت..

- مامان جان سلام، به ماني بگين بياد تو ماشين منتظرشم.

منم گوشي رو گذاشتم و سرمو به سمت عمه چرخوندم..

- سياوشه.. من دارم مي رم، فعلاً خداحافظ.

-باشه عزيزم، مراقب خودتون باشين، خدا به همراهتون.

در سالنو بستم و ازپله هاي ورودي خونه پايين رفتم.. درحياطو بستم و بسمت ماشين رفتم....

سياوش با ديدنم سرشو آورد بالا و با نگاهي عميق و طولاني براندازم كرد.. منم داشتم نگاش مي كردم... از تضاد رنگ لباسامون خندم گرفت..! واقعاً كه!!! خيلي تفاهم داريم.. يه پیراهن چارخونه با راه های باریک سورمه ای و سفید و  كت اسپرت سورمه ای روشن و شلوارجين آبی تیره.

همين كه سرمو آوردم بالا.. ديدم داره با يه لبخند كمرنگ تماشام مي كنه.. منم متقابلاً لبخند تلخي زدم و سلام كردم.. اونم با تكون دادن سرش جواب داد و سوار ماشين شد!

معلومه كه ازدستم حسابي دلخوره.. هميشه خودش برام درو باز مي كرد..! البته حق داره ... خيلي اذيتش كردم .... نفس عميقي كشيدم و در ماشينو باز كردم.

*****

*****

هنوز كامل داخل ماشين جا نگرفته بودم كه سياوش ماشينو با سرعت زيادي راه انداخت!  درسمت خودمو نتونستم ببندمش با صداي بدي بسته شد!

با چشماي ترسيده و عصبي به صورتش نگاه كردم..

- چته؟ چرا اينجوري مي كني؟ تو كه اعصاب نداري! براي چي بي خودي قرار خريد مي ذاري؟

جواب نداد.. فقط سرعتشو بيشتر كرد ..

خودم در حالت عادي اعصاب ندارم اينم شده واسه م ملكه ي عذاب!!

رومو به سمت شيشه برگردوندم و سعي كردم كه گريه م نگيره.. اينروزا كارم شده گريه...

 بعداز چند لحظه متوجه حركت دستش شدم كه بافشردن دكمه هاي ضبط داره دنبال آهنگ خاصي مي گرده ..بالاخره پيداش مي كنه و صداشو بلند مي كنه ...

*****

كنارم هستيو اما دلم تنگ مي شه هرلحظه

خودت مي دوني عادت نيس فقط دوس داشتن محضه

كنارم هستيو بازم بهونه هامو مي گيرم

مي گم واي چقدر سرده مي آم دستاتو مي گيرم

يه وقت تنها نري جايي كه از تنهايي مي ميرم

از اينجا تا دم در هم بري دلشوره مي گيرم

فقط تو فكراين عشقم تو فكر بودن با هم

محاله پيش من باشي برم سرگرم كاري شم

مي دونم كه يه وقتايي دلت مي گيره از كارم

روزايي كه حواسم نيس بگم خيلي دوسِت دارم

تو هم مثل مني انگار از اين دلتنگيا داري

تو هم از بس منو مي خواي يه جورايي خود آزاري

كنارم هستيو انگار همين نزديكياس دريا

مگه موهاتو وا كردي كه موجش اومده اينجا

قشنگه ردپاي عشق بيا بي چتر زير برف

اگه حال منو داري مي فهمي يعني چي اين حرف!؟

*****

هنوز تو خلسه آهنگ غرق بودم كه صداي ناراحت سياوشو شنيدم..

- هنوز سر حرفت هستي؟؟

من كه كاملاً گيج وگنگ بودم بسمتش چرخيدم و با تعجب گفتم..

-ها؟ چي گفتي؟

يه نيم نگاه همراه با لبخندي شبيه پوزخند بهم كرد، باصداي بلندي گفت..

- هنوز سر حرفاي قبليت هستي؟؟

  از صداش دلخورشدم به روبروم خيره شدم.. و با صداي آرومي جوابشو دادم..

- اگه منظورت حرفام در مورد جداييه.. آره.. جدايي بهترين راهه...

 و بادلخوري ادامه دادم..

- درضمن نمي خوام كه ناشنوا هم بشم!!!

بازم صداي سكوت بود و آهنگ... اما با توقف ماشين آهنگم قطع شد.

به اطرافم نگاه كردم انگار يه راه فرعي بود كه هنوز آسفالت نشده بود.. بعد متوجه شدم كه سياوش سرشو رو فرمان گذاشته... من كه هنوز علت اين كاراشو نفهميده بودم كم كم داشتم كلافه مي شدم ...درماشينو بازكردم و خواستم پياده شم كه صداشو شنيدم ...

- باشه ..قبول.. من حرفي ندارم واسه جدايي... فقط يه شرط داره؟

دوباره رو صندليم ثابت شدم و منتظر ادامه ي حرفش موندم ...پياده شد و اومد سمت من.. در و بيشتر باز كرد.. 

- پياده شو.. برو پشت فرمون بشين .....

ديگه داشتم ديوونه مي شدم؛ اين امروز چشه؟!.. بعد از مكثي اومدم بيرون.. دستمو گرفت بسمت صندلي راننده برد ..باعصبانيت دستشو پس زدم.. تو چشماش خيره شدم..

- چرا اينطوري ميكني؟ اين مسخره بازيا چيه؟؟

باخونسردي جواب داد..

- هيچي نگو.. فقط هرچي مي گم انجام بده.

- يعني چي!! متوجه نمي شم...

- مگه نمي خواي.. ازم جداشي ..

- خب ..كه چي!؟

- جواب منو بده.....

پوفي كشيدم ...

- آره مي خوام...

- پس لطفاً حرف نزن.. برو پشت فرمون بشين!

با كلافگي داخل ماشين شدم.

در و بست و ادامه داد..

- ببين ماني.. من مي رم جاي اون تپه خاكيه مي ايستم . 

 بادست به اون سمت اشاره كرد...

- خب، براي چي؟

تو چشمام خيره شد..

- وسط حرفم نپر!

سكوت كردم...

- وقتي رسيدم اونجا.. تو با اشاره ي من.. استارت مي زني و با سرعت مي آي سمت من... مفهومه...!؟

گيج نگاهش كردم..

- نمي فهمم.. من بر اي چي بايد اين كارو انجام بدم؟؟

- براي چي نداره !! كاري رو كه گفتم انجام بده!

- سياوش..!! چي مي گي؟ ..من نمي تونم..

باعصبانيت دستشو مشت كرد و به سقف ماشين كوبوند .. خم شد.. صورتش مقابل صورتم قرار گرفت..

 -چرا!..مي توني.. خيلي ساده س! ..تو كه مهارت خاصي به كشتن روح آدما داري.. اينكه ديگه كاري نداره.. فقط جسمو مي خواد بكشي..! روح من قبلاً با حرفات از بين رفته...!!!

مات و مبهوت نگاش كردم ...با صداي لرزون گفتم..

- من نمي فهمم.. تو از من چي مي خواي!؟

راست ايستاد و دستاشو با كلافگي محكم به چشماش فشار داد.. انگار مي خواست جلوي اشكشو بگيره.. البته من كه متوجه نشدم.. ولي احساسم اينطوري بود....

دوباره خم شد.. اين دفعه دستشو داخل ماشين آورد و سوئيچو چرخوند... ماشين روشن شد ..دستاي من رو گرفت ..گذاشت دو طرف فرمون.. انگار متوجه سرديِ دستام شد.. چون دستاشو از رو دستام برنداشت... يه كم مكث كرد و درحالي كه از ماشين مي رفت بيرون.. گفت..

- جداشدن از تو براي من.. حكم مرگ رو داره.. پس.. چه بهتر.. اين حكمو تو امضا كني..!

درو بست... بسمت اون تپه براه افتاد!!

از شدت شوكي كه بهم وارد شده بود.. همين طور بي حركت مونده بودم!!

سياوش رسيده بود به تپه... باصداي بلندي فرياد زد..

- چرا خشكت زده؟ زود باش !! .. منتظرم عزيزم...!

دو قطره اشك رو صورتم چكيد.. سياوش همين طوري فرياد مي زد.... اما من هيچي نمي شنيدم.

از حالت شوك بيرون اومدم... و يه تصميم آني گرفتم.. ماشينو كه خاموش شده بود دوباره روشن كردم ..و همين طور در جا پامو گذاشتم رو گاز... كه باعث گرد و خاك شد... فرمونو تو دستام فشار دادم.. و.. بعد از مكثي چرخوندمش.. با سرعت به اون سمت رفتم..!

*****

*****

حتما سياوش با خودش فكر مي كنه كه من واقعاً مي خوام بكشمش.. ولي من چشمام متوجه سياوش بود.. اما ..هدفم يه چيز ديگه.. تا دو متري سياوش با سرعت روندم، اما در يه حركت سريع فرمونو بسمت چپ چرخوندم.. نگاهم به اتوبان جلب شد.. هنوز مي خواستم سرعتمو بيشتر كنم كه چشمام تار شد.. هرچي سعي كردم كه تمركزمو حفظ كنم، اما نمي شد.. در همين لحظه، يه نفر جلوي ماشين خودشو پرت كرد... نمي  تونستم واضح ببينمش.. پامو رو ترمز زدم، اما بازم ماشين داشت با سرعت بطرفش مي رفت... يه لحظه چشمامو بستم.. همين كه بازشون كردم با تعجب متوجه شدم  چهره ي سياوش داره بسرعت به ماشين نزديك مي شه!!  ضربان قلبم تند شده بود.. نمي دونستم چي كار كنم!!!... ولي.. سريع فقط تونستم فرمونو بسمت مخالف بچرخونم.. ماشين دور خودش چرخيد... صداي برخورد چيزي رو با ماشين حس كردم... بالاخره ماشين متوقف شد... اما من با ديدن اطرافم.. وقتي سياوشو نديدم!! باحالت هيستيريك شروع كردم به جيغ كشيدن -

-نهــــــ ...خد ا ا ا ... سياوشـــــــ ..نهــ.. نهـــ.. نهـــ

*****

متوجه صداهايي شدم.. چشامو باز كردم از ماشين دود بلند مي شد.. همينطور بي حركت بودم كه با صداي شكستن شيشه از جا پريدم! صدا از پشت سرم ميومد، سرمو با مكث چرخوندم.. از ديدن شخص مقابلم شگفت زده شدم ...واي خدايا باورم نمي شه ...صداي مضطربشو شنيدم..

- ماني دستمو بگير زود باش الان ماشين منفجر مي شه...

فقط نگاش مي كردم، وقتي ديد حركتي نمي كنم، صندليمو سريع خوابوند.. محكم پرت شدم.. دستشو گذاشت دو طرف پهلوهام ... با سرعت كشيده شدم بيرون... احساس سوزش رو پشت شونه هام و گردنم داشتم... دوباره كشيده شدم، ايندفعه روي زمين.. منو تو بغلش كشيد، با شدت و سرعت، رو زمين غلت خورديم... همه ي اين اتفاقات در زمان كوتاهي افتاد... ثابت شد... بيشتر به آغوشش فشرده شدم.. صداي مهيبي شنيده شد..

بعد از مكثي از آغوشش رها شدم.. چشامو با دلهره باز كردم.. دوباره ديدمش، از فاصله ي نزديكتر.. مغزم شروع به فعاليت كرد... هم خوشحال بودم.. هم ناراحت و عصباني.. نشست كنارم، دستشو به طرفم دراز كرد.. اما.. پسش زدم! سريع نشستم و اونو با شدت هولش دادم.. دوباره پرت شد رو زمين... تعجب كرده بود.. دستامو مشت كردمو محكم به بدنش مي زدم.. با تشويش فرياد زدم..

- تو .. يه احمقي.. ديوونه اي... خود خواهي... من خودم ناراحتي كم دارم كه تو بيشتر عصبيم مي كني... چرا همچين كاري كردي!؟! چرا اون شرط مسخره رو عنوان كردي؟؟ تو خيلي خودخواهي.. مي دوني چرا....؟؟ چون فقط بفكر خودتي.. اصلاً يه لحظه فكر كردي، اگه كشته بودمت!! چي به روز خونواده ت ميومد؟ اونم تو اين روزاي حساس جشن سارينا!!! خيلي خودخواهي... خواستي با ازبين بردن خودت، فقط مشكل خودت حل شه..... خيلي سستي... خيلي ضعيفي!!!

ديگه ازشدت گريه و فرياد به نفس نفس افتادم... ازش دور شدم، بسمت ديگه اي خزيدم... چند دقيقه اي سكوت بود، فقط صداي هق هق هاي من شنيده مي شد..

پس از چند لحظه بلندشدم... گرد و خاكو از لباسام پاك كردم... احساس كردم دستم خيس شد.. به دستام نگاه كردم... خوني بودند... دوباره گردنمو لمس كردم.. دستم به يه شئ تيز برخورد كرد... از درد.. آه بلندي كشيدم..!

اهميت ندادم.. روسريمو مرتب كردم... بسمت خيابون رفتم..

تو دلم گفتم؛ اينجا كجاست كه پرنده هم پر نمي زنه!! اين همه اتفاق افتاد ولي حتي يه نفرم پيداش نشد!!.. البته بهتر... هر كي ما رو تو اون حالتا مي ديد، به عقلمون شك مي كرد!!

هوا تاريك شده بود.. به كنار خيابون رسيدم، همين كه مي خواستم دستمو براي تاكسي بلند كنم.. با ديدن دستاي خاليم! در حقيقت.. جيباي خاليم!... آهي از سر ناچاري كشيدم... نمي خواستم بهش رو بندازم.. مخصوصاً در اين موقعيت.. ولي ناچاراً به عقب برگشتم..

سياوشو ديدم كه داره سر به زير و غمگين بهم نزديك مي شه.. بهم رسيد.. تند گفتم..

- يه تاكسي بگير كه منو برسونه خونه ی خودم.. به عمه م بگو  رفته خونه ي دوستش كه تنها نمونه... خودتم مرتب كن.. برو چندتا لباس بخر و برگرد خونه، تاعمه شك نكنه..

سرشو بالا آورد، نگاهش نكردم ..با صداي مرتعشي گفت..

- باشه.. فقط بذار كمكت كنم شيشه خرده ها رو.....

نذاشتم حرفشو تموم كنه ..گفتم..

- لازم نكرده! خودم يه كاريش مي كنم.. دسته گل توئه ديگه!! از اين بهتر نمي شه! فقط باعث شدي روزم به گند كشيده شه.. زود باش ديگه يه ماشين بگير...

هيچي نگفت.. از گوشه ي چشمم ديدم كه دستشو لاي موهاش كرد... بعد اومد كنار خيابون .. موقع راه رفتنش.. يه پاش، به طرز نامحوسي مي لنگيد.. اهميت ندادم.. شونه هامو انداختم بالا... حقشه!.. اما با اين كار، دوباره سوزش بدي رو احساس كردم!

يه تاكسي ايستاد، سياوش بهم اشاره كرد، رفتم سوار ماشين شدم.. خودشم صندلي جلو نشست.. يعني من نذاشتم كه پيشم بشينه! ماشين حركت كرد.

*****

ماشين روبروي خونمون توقف كرد.. پياده شدم و بدون توجه به سياوش بسمت درب خونه رفتم ..هميشه تو گردنبندم يه كليد يدك داشتم.. البته يادگاري بود از پدرم !

كليد رو در آوردم خيره شدم بهش.. يه كليد ظريف و زيبا از جنس نقره.. پدرم خودش ساخته بود.. آخه جواهرسازي داشت .. براي تولدم يه گردنبند طلا كادو داد و اين كليد رو هم بيشتر واسه ي امنيتم هديه داد.. چون من دقيقاً يه هفته قبل از تولدم.. تو اون سال .. بخاطر نداشتن كليد و آدرس، هم گم شدم و هم بيمار!

كليد رو داخل قفل چرخوندم.. بعد از كمي سعي و تلاش باز شد.. در رو كمي هل دادم و داخل حياط شدم... نفس عميقي كشيدم...

متأسفانه اون روز كه اومدم حالم اينقدر بد بود كه توجهي به خونه نداشتم!.. ولي الان.. يعني در اصل، امشب.. تو اين شب تاريك.. مي تونم غبار لحظه هارو ببينم.. حس كنم.. چقدر اين خونه بوي غريبي داره.. چرا اينقدر ازش دور شدم كه واسه م مثل غريبه هاس..؟.. يا شايد امشب با پشت سر گذاشتن اون حادثه ي وحشتناك!.. كه اگر حتي يك درصد!.. به حقيقت تبديل مي شد.. فاجعه پيش ميومد... من احساس غربت مي كنم.. من احساس مي كنم تنهام... بهتون نياز دارم... پس كجايين؟... چرا پيشم نيستين؟... چرا رفتين؟... امشب خسته م!... خيلي خسته! .. خيلي.. تو رو خدا برگردين!.. دلم تنگه!... امشب به اندازه ي دنيا دلم تنگه ...!

با صداي خش خشي از پشت سرم، سريع چرخيدم!!!.. اين چرا هنوز اينجاست؟ چرا نرفته؟

با خشم گفتم- چرا نمي ري؟ چرا دست از سرم بر نمي داري؟ برو ديگه! برو !!!

بالحن قاطع و محكمی گفت- نمي تونم تنهات بذارم! خوب نيست تو تنها اينجا باشي! پس من مي مونم!

دو سه قدم پر شتاب و تند بسمتش برداشتم، پرخاشگر گفتم- شما بي جا مي كني اينجا بموني ! نيازي بهت ندارم! بسه از صبح هر چي تنمو لرزوندي!! معني عشق و علاقه رو هم فهميدم!!! ههه!!!...

... حالا هري!!! تشريفتونو ببرين!!!

بدنبال حرفم در رو با خشونت به قصد بستن كشيدم.. اما .. چيزي مانع بستن در شد...

پاشو گذاشته بود لاي در.!!

عصبي تر شدم!... چشمامو بستم و در رو محكم فشار دادم!... صداي ناله ي خفيفش بلند شد ...! اما بازم پاشو برنداشت!!!

از بس در رو فشار دادم كه دستام بي حس شد! دست از تلاش برداشتم، با خشم در رو رها كردم و دوان دوان بسمت پله ها رفتم...

قفل درب هال كشويي بود.. دستمو از قسمتي كه شيشه ش شكسته بود بردم تو و قفلو باز كردم ... بدون بستنش، داخل يكي از اتاق ها شدم...

بعد از بستن در.. بي تاب و بي قرار، بغضم سر باز كرد! و بنا گذاشتم به گريه كردن!!

با داد.. فرياد.. جيغ..!

لبريز بودم.. گنجايش نداشتم.. مگه يه آدم چقدر توان داره؟ چقدر صبر داره؟؟

خودمو انداختم رو تخت كه با ملافه هاي سفيد، پوشونده شده بود .. يعني همه ي وسايلا با پارچه ي سفيد پوشيده بودند...

از سرماي تخت لرزيدم... اما سرماشو به جون خريدم ...!

كم كم ضعف و سرما تو وجودم رخنه مي كرد و هرلحظه بي حال تر مي شدم...

صداي سياوش رو مي شنيدم... ولي ديگه رمقي نداشتم.... روز سختي بود!.. امروز شكستم.. بريدم...!..

چشمام خود به خود بسته شد...

*****

*****

چشمامو باز كردم.. اما جز تاريكي و سياهي چيزي نديدم..

صداي خوشحال يه نفر رو مي شنوم..

- عزيزم بالاخره بيدار شدي؟

احساس مي كنم داره بهم نزديك مي شه..خيسي پارچه اي رو روي لبام حس مي كنم..

- منو ببخش كه ديروز ناراحتت كردم..بخدا دست خودم نبود..زده بود به سرم..اصلا فكر نمي كردم اينطوري بشه!..

با خودم فكر كردم.. ديروز؟..ديروز چه اتفاقي افتاد؟؟....

آها!..حالا يادم اومد..پس اين صداي سياوشه..چرا صداش عوض شده؟..خش دار و گرفته...واي خداي من.. عمه !!!

با ناله گفتم- عمه!

- نگران نباش!..نذاشتم بفهمه!..بهشون گفتم، يكي از دوستامو ديدم تو فروشگاه..واسه همين ازم دعوت كرد كه برم خونشون..گفتم تا امشب برمي گرديم .. چون هنوز خريدامون تموم نشده..

خيالم راحت شد..

با ترس و لرز پرسيدم- اتاق تاريكه؟..يا..چيزي روي چشمامه؟...

متوجه لرزش دستاش شدم..

صداي وحشت زده ش رو شنيدم..

- چطور مگه؟

-آخه چيزي نمي بينم..همه جا سياهه!

هول شد..اينو از صداي برخورد چيزي با زمين فهميدم..

من من كنان گفت- الان..مي.. مي رم.. بگم.. د.. دكتر بياد!

تقريباً با حالت دويدن از اتاق خارج شد..

كمتر از سي ثانيه برگشت..

صداي ناشناسي رو مي شنوم كه پرسيد- خانوم مي خوام ازت تست بگيرم..لطفاً هر جا متوجه شدي، حتماً بگو..

آروم گفتم- باشه..

اومد نزديكتر.. يك دستشو گذاشت روي سرم و با دست ديگه ش پلك چشم چپمو باز و بسته كرد..

- نور رو نمي بيني؟

- نه!

دست از پلك چشم چپ كشيد و اومد سراغ چشم راستم!..

دو سه بار كه باز و بسته كرد يه لحظه احساس كردم.. مي بينم..

با خوشحالي گفتم- ديدم!

- چقدر؟..با تمام زوايا؟

- آره..

و بعد ناليدم- فقط با چشم راستم مي بينم..

- مي توني بگي چي مي بيني؟

- شمارو..كه روپوش سفيد دارين..و اون آقايي كه پشت سرتونند..سياوش..يه بليز مردونه ي تيره با کت و شلوار تیره پوشيده..

- خوبه ..بازم با چشم چپ امتحان مي كنم..هر جا ديدي بگو..

چرا نمي تونم ببينم؟..نكنه واقعا كور شدم!..با اين فكر قطره اشكي از چشم راستم چكيد..

صداي دكتر.. يا همون مرد ناشناس.. ايندفعه با ملايمت و مهربوني اومد..

- نگران نباش..چيزي نيست ..زود زود خوب مي شي..

تو اوج ناراحتيام متوجه لحن احساسي دكتر شدم..نمي دونم چرا ديگه از دست سياوش دلخور نبودم؟..واسه همين ميل عجيبي داشتم به دكتره بفهمونم سياوش همسرمه!..

- سياوش جان..مي شه بياي پيشم؟..

انگار اونم فهميده بود!..

چون سريع و تند از پشت سر دكتر اومد سمت راستم..

با مهر دستمو تو دستاش گرفت..بعد از كمي مكث رو به دكتر با لحن نه چندان خوبي گفت..

- مي شه بگين مشكل چشم چپش چيه؟....

دستشو از روي سرم برداشت و جواب داد..

- بخاطر تب زيادي كه داشته و همچنين ضربه اي كه به قسمت چپ سرش وارد شده..اون قسمت فعلا فلج شده..البته موقتيه و با كمي ماساژ و فيزيو تراپي درمان مي شه..مي توني دست چپتو حركت بدي؟...

جمله ي آخرش مخاطبش من بودم..نمي دونم چرا نا خودآگاه و يا شايد اشتباهي دست راستمو حركت دادم؟...در اصل دست سياوش رو كمي فشار دادم..!

سياوش لبخند زد و دستمو با ملاطفت فشار داد..

- بهتره من برم بيرون تا شما راحت باشين!!..

سرخ شدم..البته از لحن پر حسادت و حرصي دكتر لذت مي بردم...

سياوش با آرامش لبخندي زد..

- عذر مي خوام..ولي فكر كنم اين واكنش همسرم (همسرم رو خيلي با تاكيد و پررنگ بيان كرد) طبيعي باشه..چون شما گفتين اعصاب قسمت چپ موقتي فلج شده!..درسته؟

دكتر با صداي گرفته اي گفت- بله درسته..پس من چهار جلسه فيزيو تراپي براي همسرتون مي نويسم كه حتما بايد انجامش بدين!..در ضمن فكركنم تبشون قطع شده باشه..به پرستار مي گم بياد سرمشو باز كنه.. احتمالا بعدازظهر مرخص مي شن!..

سياوش ازش تشكر كرد و اونم از اتاق خارج شد..

سياوش لب تخت نشست..دستمو آورد بالا و بوسيد..

- عزيز دلم منو بخشيده؟....

بخشيده بودمش.. ولي نمي خواستم دوباره دلشو خوش كنم!...اين فكر مدام تو سرم ميومد..ما بايد از هم جدا شيم!...

******

******

- واي عزيزم!! چقدر خوشكل شدي.. البته خوشكلتر..

- شما لطف داريد ميناخانوم...

مينا مسئول آرايشگاهه..

من و سارينا از صبح آرايشگاهيم ..

هرچند كه سارينا زياد مايل نبود من بيام!... ولي احتمالاً با اصرار عمه راضي شد! ..

سارينا از همون بچگي با من مشكل داشت ..حتي بعد از دست دادن خونواده م! اخلاقش عوض نشد!. واسه همين اكثر وقتا پيش پوريا بود.. امروزم كه ديگه واسه هميشه ميره سر خونه زندگي خودش... هنوزم كه هنوزه منو بعنوان زنداداشش قبول نداره .. تو افكار خودم بودم كه صداي سيمين، يكي ازدستياراي مينارو شنيم...

- آقا داماد تشريف آوردند....

من ازهمون اول تو اتاق ديگه اي بودم، واسه همين بي خيال واسه ي خودم قدم مي زدم.. متأسفانه امروز مجبور بودم كه منتظر سياوش باشم!.. بخاطر اصراراي عمه،  منم ناچاراً قبول كردم.. نمي خواستم عمه رو دلخور كنم. روبروي آينه ايستادم.. بقول مينا قشنگ شده بودم.. مدل موهاي مشكي و بلندم كه درحالت عادي لخت و صافه.. يه مدل جمع و باز بود... آرايش صورتمم زياد غليظ نبود.. البته به خواست خودم.... چشماي تقريبا درشتم.. با سايه ي سفيد و سرمه اي كم رنگ.. كه تقريبا همرنگ چشامه.. البته چشام چون خاكستري تيره س، اكثر وقتا همرنگ لباسايي كه مي پوشم مي شه .. مژه هاي مشكيم    درحالت عادي فر نداره فقط بلند و پره... لبام برنگ صورتي خوشرنگ براق...قشنگه ... يه لباس سورمه اي خوشرنگ و براق پوشيدم كه بلنديش تا مچ پامه .. يه كمربند پهن و صدفي داره و با طراحي هاي ظريف و زيبا به رنگ نقره اي، با آستين سه ربع و جذب تنم.. با صندلاي سورمه اي ست لباسم.. قدم بلنده .. ولي، با اين كفشاي پاشنه دار! لباسم بيشتر تو تنم خودنمايي مي كنه ... با اينكه مي دونستم من!.. ممكنه آرزوي خيليا باشم!! ولي چه فايده! هيشكي يه دختر كورو نمي تونس تحمل كنه !! در حال خود ستايي و تأسف خوردن بودم!! كه سيمين وارد شد..

- ببخشيد.. مانيا خانوم اومدن دنبالتون..

يك شنل سورمه اي و بلند داد دستم... سريع پوشيدمش و بسمت اتاق خروجي رفتم...

مينا اونجا با مانتو و روسري ايستاده بود...

با ديدن من.. گفت..

- بيا دخترم كه الان سياوش مي آد.

مي خواستم كلاه شنلمو بندازم كه مينا دستمو گرفت..

- عزيزم صبر كن سياوشم بي آد.. مي خوام كنار همديگه ببينمتون.

جلوي مينا لجبازي نكردم.. آخه از عمه شنيده بود كه منو سياوش به هم محرميم! ...

درهمين لحظات سياوش وارد شد .. تقريباً نيم رخ به در بودم ... صداشو شنيدم ..

- سلام ميناخانوم...

اومد نزديكتر ...

- سلام پسرم ... ماشالله چه به هم مي آیين ... رفتين خونه.. يه گوشه به مادرت بگو، براتون اسپند دود كنه..

خنديد..

- چشم! حتماً.. ممنون..

- ايشاالله مجلس بعدي عروسي شما.. خب ديگه من تنهاتون مي ذارم ...

ازش تشكر كرديم ...

وقتي رفت بيرون، سريع خواستم كلاهو بندازم.. كه سياوش دستامو گرفت.. دستامو از دستش بيرون كشيدم..

- بهم نگاه نمي كني؟ هنوز باهام قهري؟؟

سرشو پايين آورد.. چشم تو چشم شديم ..

با كت و شلوار طوسي تيره كه اندامي بود واسه ش! واقعا برازنده شده بود.

در حال ديدزدنش بودم ..كه متوجه حلقه ي اشك تو چشماش شدم.. قلبم لرزيد... نگاهمو دزديدم .

گفتم- داره دير مي شه .. بايد زودتر بريم .

بخودش اومد. شنلمو به آرومي رو سرم انداخت و دستمو گرفت. مي خواستم دستمو جدا كنم! اما نذاشت! گفت..

- بذار كمكت كنم، ممكنه از پله ها بيفتي.

چيزي نگفتم.. در آخرين لحظه ي خروج از اتاق  دستمو به آرومي سمت لباش برد و بوسه اي سوزنده و نرم روش نشوند! سرگيجه گرفتم.. ناخود آگاه با بدني لرزان بهش تكيه كردم!

نگران شد..!

دستشو دورم حلقه كرد..

- چي شد ماني؟..حالت خوبه؟..

سريع درو بست. شنلمو باز كرد. وقتي نگاهم بهش افتاد.. قطره ي اشك سمجي از چشم چپم چكيد.. پريشون شد.. رو مبل نشستيم. منو آروم از آغوشش بيرون آورد و رفت پشت در سالن اصلي.

فهميدم مي خواد چي كاركنه، آروم صداش زدم.

- سياوش .. بيا حالم خوبه .. نمي خواد مينا رو صدا بزني .. من خوبم ..

بسمتم برگشت .. اومد كنارم ..دستامو گرفت..

- مطمئني؟؟ پس چرا اونطوري شدي؟؟

- آره خوبم..

با بغض تو صدام ادامه دادم- يه لحظه سر گيجه گرفتم...

بلندشدم.. اونم همپاي من شد... خودم شنلمو سريع انداختم ...

راه افتاديم...

اول پله ها، دستشو دور شونه هام محكم حلقه كرد... منم خودمو به آغوشش سپردم... نمي دونم چه مرگم شده بود!؟! هر چي كه بود... نمي خواستم اين لحظات قشنگ تموم بشه!!

ماشين دقيقا جلوي در بود. درو باز كرد. آروم و با احتياط منو نشوند رو صندلي. خودشم از در ديگه سوار شد و نشست.

يه كم كه گذشت.. گفت..

- ماشين ديد نداره..اگه گرمته شنلو باز كن..!

 واقعاً گرمم بود سريع بازش كردم و كمي دادم عقب.. نفس عميقي كشيدم...

سرشو بسمتم چرخوند. همونطور كه حواسش به رانندگي بود. گفت..

- خيلي ناز شدي... 

و با خنده ي آرومي ادامه داد- دلم نمي خواد هيشكي ببينتت!

گُر گرفتم.... احساس كردم يه چيزي رو قلبم سنگيني مي كنه... با صداي مرتعشي جواب دادم..

- تو هم زيبا شدي...

سياوش سريع برگشت و بهم خيره شد.. يه چند ثانيه نگاهش ثابت موند.. لبخند زدم ..

-من هنوز آرزو دارم!...

بخودش اومد..

- فداي خنده هات! مي دوني چند وقته خنده هاتو نديدم؟ ...

چيزي نگفتم.. اونم با سكوت و لبخند، به رانندگيش ادامه داد.. هر چند كه تا آخر اينقدر نگام كرد .. فكر كنم تموم شدم !!!!

*****

اون شب ، سياوش خيلي خوشحال بود. با اينكه مجلس خانوما و آقايون جدا بود. اما به بهانه هاي مختلف پيداش مي شد. آخه  تنها برادر عروس بود !!! منم خوشحال بودم. اما احتمالاً بعدا پشيمون مي شدم ... چون دوباره سياوشو اميدوار كردم.

جشن بخوبي و بدون هيچ مشكلي تموم شد و همه مون بعد از بدرقه ي عروس و داماد به خونه برگشتيم.

واقعا خسته بودم. براي همين سريع به همه شب بخير گفتم و راهي اتاقم شدم.

لباسمو عوض كردم. اما ديگه حوصله ي شستن موها و صورتمو نداشتم.

افتادم رو تخت.. بر خلاف شب هاي گذشته... بدون غصه و گريه .. سريع خوابم برد.

*****

*****

امروز قراره به خاطر تعطيلات نوروز بريم مسافرت.. هنوز مشخص نكرديم مقصدمون كجا باشه. فقط تصميم بر اين شده كه با يك ماشين، اونم ماشين آقا احسان بريم ..

منم دارم وسائلمو چك مي كنم..

- مانيا.. دخترم اگه حاضرشدي بيا بريم. سياوش ماشينو آورده.

- بله حاضرم دارم مي آم.

داشتم از پله ها پايين ميومدم كه دستي از پشت سرم روي چمدونم قرار گرفت!.. اولش كمي ترسيدم! اما با شنيدن صداي خوشحال سياوش آروم شدم..

- سلام خانوم خودم، شما چرا؟ وظيفه ي من ِ.

در حالي كه شونه به شونه ي هم از پله ها پايين مي اومديم با بدجنسي گفتم..

- نبودي آقا! تشريف نداشتين! معلوم نيس از صبح تا الان كجا بودين؟؟..

بعد صورتمو مثلا با قهر بسمت ديگه چرخوندم...

دستشو گذاشت رو شونه ي چپم و سرشو آورد پايين تر،زير گوشم گفت ..

-فداي خانومي خودم بشم كه اينقدِ حسودِ..

- اوه!!! كم نوشابه واسه ی خودت باز كن.. بچه پررو...

بعدش، ايشي!! گفتم و فرار كردم...!

- اي نامرد! بيا كمكم كن اين سه تاسنگينه ..!

صورتمو چرخوندم- به من چه!! هركي خربزه مي خوره... چي سياوش خان!!!

ادامه ندادم.. باشيطنت بهش نگاه كردم و چشمك زدم.

با ديدن سياوش كه آماده ي حمله شده بود! دوباره خواستم فراركنم كه.. يهو جلوي چشام سياه شد... نفهميدم چي شد كه افتادم و درد بدي تو پهلوم پيچيد؟

- عزيزم چي شد؟ چرا افتادي؟

ناله خفيفي كردم و سعي كردم چشمامو باز كنم اما مي ترسيدم...

سرمو تو بغلش گرفت..

- چراچشماتو باز نمي كني؟ كجات درد مي كنه گلم؟ اصلا چي شد؟!!

چيزي نگفتم، فقط چشمامو آروم بازكردم، چهره ي سياوش مقابل صورتم تار بود ..چشمامو بستم و باز كردم با ديدن صورت واضح سياوش، آهي كشيدم .. اشكم دراومد و همزمان گفتم..

- سياوشــــ ! ...

-جانم! چرا گريه مي كني؟ درد داري ؟

-من نمي خوام كور بشم..

اشکام تندتر شد ...

- فدات شم! غصه نخور، هنوز كه طوري نشده ...

در همين لحظه عمه و آقا احسانم اومدن داخل خونه...

باديدن ما تو اون وضعيت!! اول مي خواستن برن، اما.. با چهره ي اشكي من اومدن نزديكتر.

- چي شده عزيزم؟ چرا گريه مي كني؟؟ ..

از آغوش سياوش اومدم بيرون و راست نشستم..

- هيچي .. . خوردم زمين يه كم پهلوم درد مي كنه ..

- براي چي خوردي زمين؟ بذار ببينمت.. طوري نشده باشي خدا نكرده!...

با اين حرف سريع بلند شدم.. قبل از اينكه چيزي بگم دوباره پهلوم تير كشيد.. دستمو گذاشتم روش و گفتم- آخ!!

- چته دختر؟!! چرا هول شدي ؟ بشين رو مبل ببينم...!

- چيزي نيس عمه .. بخدا خوبم .. بعداً بررسي مي كنم..

و يه نگاه ملتمس بهش انداختم ..

اومد جلو چشمامو بوسيد- قربونت بشم عزيزم.. باشه بعداً.. فقط اگه دردش بيشترشد بهمون بگي ها! باشه؟

- چشم عمه جون...

- پس ما مي ريم تو أم يواش يواش با سيا بيا...

- باشه مي آرمش....

يه نفس عميق كشيدم، تو دلم گفتم؛ يه روزم كه مي خوام بي خيال بيماريم بشم... اين منو ول نمي كنه ..!!

-كجايي؟؟ درد داري؟

- ها!... نه .. نه .. بريم ...

با ياد آوري لحظات گذشته اخمام رفت تو هم، كلاً اعصابم خراب شد.. براي همين عصبانيتمو سر سياوش خالي كردم .. دستاشو كه دورم حلقه كرده بود  با بداخلاقي پس زدم... و تند تند و البته بادرد! بسمت ماشين رفتم..

صداي سياوش ميومد..

- باز چي شد !! چرا اينطوري كردي؟؟

هيچي نگفتم.. وقتي به ماشين رسيدم.. رو صندلي سمت راست عقب نشستم و درو تقريباً محكم بستم!

عمه و آقا احسان با تعجب از بيرون بهم خيره شدن...!!

منم شونه بالا انداختم .

*****

******

امشب خيلي سياوشو رنجوندم.. هرجا گفت..بيابريم.. نرفتم! ... هرچي گفت..جوابشو ندادم... آخر از زور عصبانيت.. زد شيشه ي ميزو شكست... خودمم نمي دونم چه مرگمه ؟ يعني مي دونم!! ولي نمي تونم تصميم قطعي بگيرم. سياوشو مي خوام. خيلي بيشتر از اونچه كه فكرشو بكنه.. دلم براش تنگ مي شه.. دلواپسش مي شم.. دوسش دارم.. عاشقشم بخدا... خدااا خدااا .. يه كاري كن، دلم نمي خواد از دستش بدم، دوس ندارم دلشو بشكنم، خدااا كمكم كن..

تو اين چند روز مسافرت .. يه آب خوش ازگلوم پايين نرفت، به سياوشم سفرو زهر كردم!!! خدامنو بكشه كه رنجوندمش.. الان چند ساعته رفته.. هنوز برنگشته، ساعت يك و نيمه... واي خدا يعني كجاس؟؟

طفلك عمه هم آروم و قرار نداره..... واي من چقدر بيشعورم؟.. با گريه و عجز و ناله از خدا ميخوام..فقط سالم برگرده..بخدا قول ميدم ديگه اذيتش نكنم..از دلش در ميارم هر طور شده ...خدااا فقط برگرده..فقط برگرده..برگرده.........

صداي گريه هام كل فضاي اتاق رو گرفته......

******

يه لحظه صداي درو شنيدم.. فكر كردم توهمه.. اما نه.. درست بود..سياوشم برگشته.. خدايا شكرت....

هنوز ميخواستم برم پايين كه صداي حرفاشو با عمه مي شنيدم..

- اون دلواپس ِ من ِ ...!!؟؟

با تمسخر و كنايه- هه ! ... واقعا متأسفم.. نمي خواستم اذيتتون كنم.. الانم حالم خوبه.. فقط خسته م مي رم بخوابم...

صداي پاشو شنيدم .. سريع رفتم تو اتاقم و به در تكيه كردم ..صداي قدماش تا پشت در اتاقم اومد..توقف كرد..مي تونستم صداي نفساي تندشو بشنوم... يهو محكم مشت زد به در!... قلبم متلاشي شد... تكه تكه شد... بغضم منفجرشد... هنوز نرفته بود... واسه اينكه صدامو نشنوه.. دستامو محكم جلوي دهانم گرفتم... بالاخره رفت..!

از خودم متنفرشدم... دلم مي خواست ..ميومد منو يه دل سير بزنه ..اما اينقدر تو خودش نشكنه.!!

يه نيم ساعتي تو همون حالت بودم.. به قولي كه به خدا داده بودم فكركردم. سريع پاشدم.. تو دلم گفتم... بذار يه بارم من نازشو بكشم..اشكال نداره... اون فقط عشق منه..!

درو باز كردم رفتم سمت اتاقش .. پشت در ايستادم.. صداي آهنگ غمگيني مي اومد..

******

خدا كنه كه بارون بباره بباره بباره

آخه تو رو به ياد من مي آره مي آره مي آره

به يادِ اون شبي كه واسه آخرين بار ديدمت

چطور دلت اومد بري من كه تو رو مي پرستيدمت

آه آه آه آه آه آه

اون شب يه جور ِ ديگه منو نگاه مي كردي

يادم ِ اون شب با بغض منو صدا مي كردي

اون شب براي آخرين بار دست منو گرفتي

گفتي خدانگهدار تنهام گذاشتي رفتي

تنهام گذاشتي رفتي رفتي

خدا كنه كه بارون بباره ......

******

صداش قطع شد و پشت سرش در اتاق باشدت باز شد..من كه كنار در رو زمين نشسته بودم از جا پريدم!.. سرمو گرفتم بالا و با چشاي اشكي نگاش كردم.. اونم زل زده بود بهم...

اولش كه خيلي عصباني بود.. اما كم كم چشماش غمگين و كلافه شد...كنار من با ديوار سر خورد و نشست آرنجاشو گذاشت رو زانوهاش و سرشو تو دستاش گرفت... صداشو كه شبيه زمزمه بود..شنيدم..

- چرا گريه مي كني؟ بايد بخندي!! يعني از اين به بعد بخند ...چون ديگه راحت مي شي از دستم.. فردا مي رم يه بليط تك نفره مي گيرم و از اينجا مي رم... از هر راهي كه شد مي رم.. زميني..هوايي.. دريايي.. فرقي نمي كنه ...مي رم ديگه خيالت راحت..برو خوش باش..

بعدشم پاشد كه بره تو اتاقش..گوشه لباسشو گرفتم..

- نه...!!! نرو.. تو رو خدا منو ببخش... من نمي تونم بدون تو باشم...

اشتباه كردم، خودمم ازدست خودم عصبانيم..تو رو خدا تنهام نذار.. من بدون تو نابود مي شم..

صدام بلند شده بود...

سياوش با كلافگي لباسشو از دستم جداكرد...بازوهامو گرفت...وادارم كرد كه پاشم.. منو برد تو اتاقش درو بست ..گفت..

- آرومتر.. چه خبرته؟؟

صورتمو تو دستام گرفتم و آروم تر ناله مي كردم..

پريشون شد.. اينو از نفساش مي فهميدم. هنوز ايستاده بوديم .. دوباره بازوهامو گرفت... محكم چند بار تكون داد و همزمان با صدايي كه هم عصبي و هم آروم بود مي گفت...

- بسه!! بسه! بسه!! بخاطر خدا بس كن ماني... بسه!!!!!!!!

خفه شدم......

تقريبا هولم داد رو تختش...

-دردت چيه ماني ؟؟ تكليفتو با خودت روشن كن!! ديوونه شدم!!

خودشو محكم انداخت رو تخت.... با دستمالي كه به سمتم گرفت اشكامو پاك كردم.

سرمو گرفتم بالا.. بهم نگاه نمي كرد..

داشت دوباره به سيستمش ور مي رفت..يه آهنگ ديگه گذاشت ..

صورتشو بسمتم چرخوند و بانگاهي كه هزارتا حرف و تأسف توش بود بهم خيره شد.

صدامو صاف كردم..

- ببين سياوش.. منم دارم پابه پاي تو رنج مي كشم.. مي دونم امروز دلتو شكستم.. دست خودم نيس..ترديد دارم..نمي خوام خودمو تحميل كنم.. مي دونم دوسم داري.. اينا همه رو مي دونم ..فقط.. فقط ..

دوباره بغضم شكست!!

ادامه دادم..

- دوس ندارم بعد يه مدتي مثل يه تيكه آشغال از زندگيت برم بيرون..... دوس ندارم شكست بخورم.. طاقت شكستو ندارم.. همين بيماري واسه م بسه سياوش..

تو چشماش خيره شدم ..

-مي خوام مطمئن بشم كه نمي شكنم.. مي خوام تضمين كني.. مي توني ؟؟

دستي بصورتش كشيد ..

-كدوم احمقي گفته كه مي خوام از زندگيم بيرونت كنم؟؟ تو ..تموم زندگيمي!.. آره.. من.. تضمين مي كنم.. يه قلب عاشق..با يه دنيا دوس داشتن! كمه؟؟؟..يا بيشتر!!..جونمو با تموم عشقم.. هروقت بخواي.. بي چون و چرا..بهت تقديم مي كنم.

دستاشو گرفتم..

- قول بده.. هيچ وقت..تحت هر شرايطي كه بوديم..تنهام نذاري.

نفس لرزوني كشيد كه چشماش پر آب شد گفت..

- قول مي دم.. قول مي دم كه تا هميشه باهاتم.

محكم بغلم كرد..

- ديگه ترديد به دلت راه نده.. تو هستي مني!

نگاش كردم و اشك شوق از چشام لبريز شد.. بريده .. بريده.. گفتم..

- دو ستت دارم..

و دوباره تو آغوش امنش فرو رفتم..

سرمو بوسيد..

- عاشقتم !!..

*******

فصل پنجم

*******

در مدت دو هفته من و سياوش عقد دائم شديم. قرارشد كه اواسط ارديبهشت جشن ازدواجمونو برگزار كنيم.

اين روزا واقعا خوشحالم.. احساس مي كنم يه تكيه گاه دارم.. مثل يه كوه.. استوار ِ.. مهربونيش مثل رقص پروانه ها اطراف شمع ِ.. صداقتش به زلالي و پاكي آبشار ِ كه از دل كوه مي آد..... نمي دونم چطوري وصفش كنم؟ يعني عشق اينقدر مي تونه خوب باشه؟

من كه باورش دارم..چون بهش رسيدم ..تنها ناراحتي من فقط درمورد چشامه.. چشايي كه سياوش نمي تونه از غرق شدن درونشون رهايي داشته باشه.. چشايي كه يگانه جون قربون صدقش مي ر ِ.. هِي !!.. بازم چسبيدم به غصه هام. نمي دونم چرا وقتي حتي از خوشحاليام مي گم.. بازم ختم مي شه به ناراحتيام؟ واقعا چرااااااا ؟؟

دفترمو بستم .. با تموم سوالات بي جوابم.. قطعاً من ِ انسان نمي تونم حكمت خدا رو تفسير كنم، فقط خودش مي دونه و خودش.

*******

امروز قرار ِ تغيير مهمي تو زندگيم رخ بده..قرار ِ .. مسئوليت قبول كنم براي شروع يك زندگي.. و قطعاً ادامه ی اون.. كه مي تونه مهم تر باشه..خدا كنه بتونم از پسش بربي آم .سياوش كه خيلي ريلكس ِ!!..يعني از ريلكس يه چيزي بالاتر..!.. خونسردي حرص در آر..!

دار ِ منو مي بر ِ به آرايشگاه كه براي جشن امروز آماده باشم..بهش نگاه مي كنم.. آخه يه مرد تا چه حد مي تونه دوس داشتني باشه ؟

نگاه خيره مو پاسخ مي ده- ما مخلصيم دربست.. تا آخرش.. شك نكن!!

بعدم يه چشمك مي زن ِ و ادامه مي د ِ- عزيزم! بذار حواسم سر جاش باشه.. كار دستمون ند ِ.. در ضمن!.. تموم شدم! گلكم..

لبخند مي زنم و به روبرو نگاه مي كنم.

ماشين متوقف شد.. از رؤياهام پرت شدم بيرون.. متوجه نگاه خيره اش مي شم برمي گردم طرفش- چي شده؟؟

- حالا بيا درستش كن!.. تازه مي گه چي شده؟.. امروز عروسيته مثلا!! قرار نيس من برم آرايشگاه!! دِ.. پاشو ديگه دختر!! چرا اينقدر گيجي؟؟

لپمو مي كشه مي گه- عزيزم! خواب نيستي.. درست داري مي بيني زيباترين مرد رؤياهات روبروت نشسته..!!

از حالت گيجي در مي آم .. يه لبخند مي زنم. سرشو مي آره نزديك.. رو چشمامو آروم مي بوسه.

بهش خيره مي شم.. يه چند لحظه اي تو دنياي پر رمز و راز چشمامون غرق شديم .. و اين بارم سياوش نجاتمون داد..ازماشين پياده شد.. اومد سمت من.. درو بازكرد.. باصداي دلنشيني گفت- پاشو عزيز دلم..

دستمو گرفت.. بلند شدم.. اومدم بيرون.. خيلي كوتاه بغلم كرد و بسمت آرايشگاه رفتيم..

- ماني!! حالت خوبه؟ چرا امروز گيج مي زني؟ چيزي شده ؟؟

- نه چيزي نيس! دارم اين لحظاتو تو ذهنم هك مي كنم!!!

يه نگاه مي نداز ِ بهم و چيزي نمي گه.. انگار تازه فهميده علت گيج بازيام چيه ؟؟

از هم خداحافظي مي كنيم و من وارد سالن مي شم ...

*******

تو آيينه به خودم خيره شدم... لباسم واقعا قشنگ ِ.. سليقه ی سياوش ِ... يه دكلته خوش دوخت سفيد با طراحي هاي طلايي .. دامن لباس از قسمت كمر تنگ مي شه و ازقسمت بالاي زانو بصورت گلبرگهاي گل باز مي شه، البته گلبرگها بسمت بيرون باز مي شن و همچنين پشت كت دكلته اش قسمت بالاتنه طرحي از بال هاي پروانه س..تور و تاج گل بصورت كلاه كجي رو موهام كار شده و بلندي تور قسمت بالاتنه ام رو مي پوشونه... از قسمت آرنج تا مچم با دستكش هاي شيك و زيبايي پوشيده مي شه.... درواقع مي شه گفت.. يه لباس پوشيده!.. اما شيك و قشنگ!......

آرايش موهام حلقه حلقه كنار صورتم و طرح موهام مثل گلهاي رُز مي مونه چون مو هام بلند ِ اين طرح خيلي قشنگ شده ...مخصوصاً با كاربرد انواع رنگاي لايت و زيبا. يه لحظه چشمامو مي بندم.. از اين همه سياهي دلم مي گيره!!! اولين تصويري كه با بازشدن چشمام مي بينمش.. سياوش ِ كه پشت سرم قرار گرفته.

مي آد جلوتر.. دستشو مي ذاره رو شونه هام.. خيلي آروم مي چرخونم ..

- برآووو.. تو فوق العاده اي.. حرف نداري..!..

سرشو مي آر ِ نزديكتر- دوسِت دارم.

و فوراً لبامو مي بوس ِ.

*******

همراه با سياوش داخل ماشينيم و داريم بسمت خونه عشقمون مي ريم..... بعضي از مهمونايي كه دنبالمون اومدن با سوت و جيغ .. مارو همراهي مي كنن.

سياوش صدام مي زنه- عشقم... چرا نيگام نمي كني؟ ديگه دوسَم نداري؟؟

سرمو بسمتش مي چرخونم.. در همين حال تصوير سياوش و هر چي كه جلوي ديدمه.. سياه مي شه .. چندبار چشامو باز و بسته مي كنم... اما نه...بازم سياهه.. احساس خفه گي مي كنم.. ضربان قلبم تند مي شه.. دستمو مي ذارم رو گلوم. به نفس نفس مي اُفتم. احساس ترس.. تنهايي.. اضطراب.. به سمتم هجوم مي آر ِ. ماشين ايستاد.

سياوش صدام مي زنه.. اما من.. لبام قفل شده.

دست نوازشگرشو رو صورتم حس مي كنم...

يهو آروم مي شم... سريع دستشو مي گيرم و مي گم- سياوش !.. تو هستي!.. من مي بينمت!!

چند بار تكرار مي كنم..

ديگه نمي تونم از چشاي سياوش حالتشو بفهمم.. چون كه نمي بينمش.. صداي سياوش پر از ترس مي شه- ماني!! چي شدي؟ تورو خدا جواب بد ِ!!!

********

*******

دستامو رو دستاش سُر دادم. به قفسه ی سينه ش رسيدم.. تپش قلبشو حس مي كنم. گفتم..

- حالم خوبه.. مي شه بياي نزديك تر؟

نفسي تازه كرد و سرمو رو سينه ش قرار داد. ادامه دادم..

- اتفاقي كه نمي خواستم بيفته .. بالاخره افتاد.. سياوش.. من.. ديگه نمي تونم ببينمت.. از همين الان دلم تنگ شده برات..!

قطره اشكي افتاد رو گونه م.. تعجب كردم.. من كه گريه نمي كنم ..پس!!

سرمو برداشتم .. با دستام صورتشو.. بعدم چشماشو پيداكردم.. خيس بود.. داغ بود.. خيلي داغ.. به داغي يه غصه سنگين!! گفتم..

- سياوشَم!!.. گريه مي كني؟؟.. من طاقت ندارم.. غصه نخور.. من خوبم.. بالاخره با اين موضوع كنار مي آم.

 سرمو بردم جلو...

سعي كردم چشماي خيسشو ببوسم.. قلبش نمي زد! نفسشو حبس كرده بود.. بوسيدمش... محكم تر در آغوشم گرفت.

چند لحظه اي تو همون حالت بوديم.. صداشو شنيدم... با شوخي گفت..

- پاشو .. خودمونو جمع وجور كنيم .. الان آبروم مي ر ِ!

سر جام قرار گرفتم.. پرسيدم..

- مهمونا كجان؟

خنده ی آرومي كرد..

- پيچوندمشون.. خيالت راحت.

مجدداً ماشينو راه انداخت.

********

وقتي رسيديم... با كمك سياوش وارد خونه مون شديم.. خونه اي كه قرار بود... سورپرايز بشم با ديدنش!!... اما.. مثل اينكه خودم غافل گير شدم..!!

با راهنمايي ش به اتاق خوابمون رسيديم.. گفت..

- درو خودت بازكن.

با بازشدن در.. هجوم عطر گلاي رز و ياس رو احساس كردم.. ناخود آگاه نفس عميقي كشيدم.... سياوش بلندم كرد و آروم گذاشتم رو تخت..

با لمس اطرافم... گلبرگاي رز رو حس مي كردم.. حدس زدم كه رز قرمزه... يعني يه كار روتين بود..استفاده از گل رز قرمز..!

سياوشم نشست.. سرمو آروم رو پاش گذاشت.. موهامو آروم نوازش مي كرد.. شعري رو زمزمه مي كرد.. گفتم..

- بلندتر بخون!

********

با تو كه حرف مي زنم ..

صدامو صاف مي كنم ..

دارم به زيبايي تو ..

باز اعتراف مي كنم ..

با تو كه حرف مي زنم ..

آينده ی من روشنه ..

دنيام، دستاي تواِ ..

كه تو دستاي من ِ ..

ثانيه ها ..

كنار تو ..

به مردن عادت مي كنن ..

حتي برا رفتن ما..

همه حسادت مي كنن ....

********

چشمامو آروم رو هم قراردادم و گذاشتم كه بازم با صداي جادوييش منو ديوونه كنه..

********

وقتي به من زل مي زني ..

ديگه نفس نمي كشم ..

اونقدر.. آرومم پيش تو ..

مي ترسم از آرامشم ..

ثانيه ها ..

كنار تو ..

به مردن عادت مي كنن ..

حتي برا رفتن ما..

همه حسادت مي كنن ...

********

اتاق ساكت شد.. حركت سياوشو مي فهميدم .. خم شده بود روي صورتم.. چشامو بازكردم.. با بازشدن چشمام.. قطره اشكي تو چشمم چكيد.. بغضم گرفت.. با صداي لرزوني گفتم...

- سياوشم !! بخاطر من گريه نكن .. و گرنه منم گريه م مي گيره ها ..!!

آروم بوسيدم.. سرمو از رو پاش گذاشت رو تخت.. بلندشد.

بعد از مكثي اومد سمتم..

- حتماً خسته اي !! بذار كمكت كنم تا ازشر گيره هاي موهات راحت شي.

بعد از باز كردن موهام.. لباسامو با كمكش عوض كردم و رفتم دراز كشيدم.. اومد كنارم دراز كشيد.. منو كشيد تو بغلش.. تا صبح به آرومي تو آغوش مهربونش خوابيدم.

********

********

صبح بعد از خوردن صبحونه كه همه كاراشو سياوش انجام داد ..( متاسفانه اين اتفاق اينقدر ناگهاني پيش اومد كه حتي نتونستم با فضاي خونه ام آشنا بشم ..!!)

كنار هم رو كاناپه نشسته بوديم.. سياوش داشت تلفني با عمه صحبت مي كرد.. مي گفت.. ما داريم مي ريم ماه عسل..

انگار عمه مي خواست باهامون رو در رو خداحافظي كنه.. اما سياوش بقول خودش پيچوندش...!!

تلفنش تموم شد...

دستشو انداخت دور شونه ام همزمان با بوسه اي كه رو گونم گذاشت گفت ..

-خانومي خوشكل خودم در چه حال ِ ؟چه فكري تو اون سر خوشكلت ميگذر ِ؟؟

لبخندي زدم..

- هيچ فكري نمي كردم.. حتماً عمه دلخور شد؟

منو بخودش بيشتر فشرد.. درحالي كه چونه شو رو موهام قرار مي داد..

- نه عزيز دلم.. خودش بنده خدا گفت.. حتما ماني خجالت مي كش ِ!.. منم ديگه سوءِ استفاده كردم.. بعدش مي دوني چي گفت؟؟

گفتم- نه!! چي؟؟

خنده شيطنت باري زد.. سرشو آورد پايين تر.. فكركنم داشت نگاهم مي كرد..همين طور كه سرشو مي آورد نزديك تر.. ادامه داد..

- گفت.. از طرف من عروس خوشكلمو ببوس..!

با پايان حرفش چندين بار چشامو بوسيد و بعدم گونه و لبامو.

منم فقط مي خنديدم.

بالاخره دست از سرم برداشت.

گفت..

- بخدا عاشقتم... عاشق ِخنده هات.. هميشه بخند.

سعي كردم از آغوشش بي آم بيرون.. اما اجازه نمي داد.. خسته شدم.. تسليم وار خودمو تو آغوشش انداختم.

آروم زير گوشم زمزمه كرد..

- كجا مي خواستي فراركني؟ تو ديگه جات هميشه همين جاس.

دستمو گرفت..گذاشت رو قلبش.

منقلب شدم.. عاشق ترشدم.. آروم تر شدم.. واقعاً اگه من سياوشو نمي داشتم چطوري غمهامو فراموش مي كردم؟؟

با اين فكر.. منم همون دستشو كه دستمو گرفته بود..كشيدم و گذاشتم رو قلبم.. آروم و با احساس شيريني گفتم..

- اينجا فقط مال تواِ!

********

سوار ماشين شديم.. با كمك سياوش چمدونارو بسته بوديم و آماده سفر شديم..

وقتي خواستم عينك آفتابي مو بذارم رو چشمام.. دستمو گرفت..گفت..

- حيف اين چشا نيس كه برن پشت ويترين؟؟

- آخ ِ!

عينكو ازم گرفت..

- تا وقتي پيشمي مي خوام راحت باشي!

ديگه مخالفتي نكردم.. با اين حرفش ديگه چي مي تونستم بگم ؟؟

هر روز بيشتر از قبل عاشقش مي شم.

********

********

يه مقدار از راه رو رفته بوديم..

پرسيدم- بالاخره نگفتي كجا مي ريم؟..

جواب دادنش يه كم طولاني شد.. براي همين سرمو به چپ چرخوندم..

نفس صدا داري كشيد..

- حالا شد..! اولاً.. هر وقت مي خواي با من صحبت كني.. بهم نگاه كن!.. دوماً.. مي ريم شمال.. اما موقع برگشت.. اول مي ريم كيش.. بعد بسمت تهران.. خوبه؟!

- بذار مثل خودت بگم.. اولاً.. چشم!.. از اين به بعد نگات مي كنم.. دوماً.. عالي يه.. ازاين بهتر نمي شه..!

- قربون خانوم مهربون خودم بشم كه اينقد ِحرف گوش كن ِ! اگه خدا بخواد.. ايشاالله از اين بهترم مي شه..!

يه كم مكث كرد..

دوباره گفت- راستي ميوه پوست كنده و آبميوه داخل يخچال گذاشتم.. بي زحمت بي آرشون بيرون.. تا بخوريم..

دستمو به داشبرد گرفتم و آروم آروم به پايين حركت دادم.. مي دونستم يخچال پايين داشبرد ِ..

درشو باز كردم.. نايلون ميوه ها و پاكت آبميوه ها رو پيدا كردم و آوردمشون بيرون.. در يخچالو بستم..

از اينكه اينقدر حواسش جمع بود و به فكر من بود.. احساسي وصف ناپذير داشتم.. مي دونستم به خاطر اين كه من شرمنده نشم.. خودش قبلا ميوه ها رو پوست كنده و برش زده.

نايلونو باز كردم.. دلم مي خواست دستامو بشورم.. البته كثيف نبود!.. ولي خوب!..

بسمت سياوش نگاه كردم..

- چنگال نياوردي؟..

- چنگال؟.. واسه چي؟..

- خب براي اينكه ميوه بذارم تو دهانت!..

خنده ي سرخوشي زد..

- عمداً نياوردم!.. مي خوام با دستاي خودت بذاري دهانم..!

- آخ ِ دستام كثيف ِ!!

- نه! اصلاً كثيف نيست! مگه به كجا زدي؟ بعدشم دست فرشته ها هيچ وقت كثيف نمي شه..! هميشه بوي بهشت مي ده..!

لبم به خنده باز شد..

- هندونه ها رو چه طوري بيارم؟.. همين طور هي تند.. تند.. مي ندازي بغلم..!

جدي گفت- حقيقت محض ِ!! كنار تو احساس مي كنم تو بهشتم!

لبريز از شوق شدم.. دستمو با عشق بردم داخل نايلون و يه تيكه سيب برداشتم.. براي اينكه راحت باشم.. تقريباً به سمت در ماشين تكيه كردم.. دستمو بسمت صورتش بردم.. با دست ديگه م تنظيمش كردم تا يه وقت تو چشمش نره!..

هنوز مي خواستم بگم.. دهانتو باز كن..

..اول دستمو بوسيد.. بعد دهانشو باز كرد سيبو خورد و در آخر يه كوچولو انگشتمو گاز گرفت!..

همزمان خنده ي هر دو مون بلند شد..

- اومم.. به.. به.. خوشمزه ترين سيبي يه كه تا حالا خوردم.. بازم مي خوام!!

با عشق گفتم- چشم سرورم!..

- مخلصتم!..

- غلامتم!!..

خنده ش گرفت.. با صدايي كه رگه هايي از خنده توش بود.. گفت- خاك ِزير پاتم!..

- سروري!..

- تاج سري!..

- آقايي!..

- سالاري!..

خيلي خوشش ميومد..

خنده م گرفت..

نمي خواستم كم بيارم..

واسه همين گفتم..

- خيلي مي خوامت!..

در حال خوردن سومين سيبش.. سرفه اي كرد.. با صداي بي نهايت شيرين و كشيده اي گفت-

- عزيزمي!..

- خيلي دوستت دارم..!

- من و اين همه خوشبختي محاله!!

از سرعت ماشين كم كرد و در نهايت متوقفش كرد..

در كسري از ثانيه تو آغوشش بودم..

-اي شيطون!.. نمي ذاري رانندگي كنم!!.. آره؟!.. آخ ِمن با تو چي كار كنم اينقدر شيريني؟.. ها..!!

- هيچي!.. بگو كم آوردي!..

- اون كه معلومه!!.. من هميشه مقابل تو كم مي آرم!..

سرمو با عشق بصورتش مماس كردم..

- تو خيلي خوبي..

- چاكريم!!

دوباره خنديديم... يه خنده از ته دل..!

**********

**********

هر چي از سفرمون.. يا بقول معروف.. همون ماه عسلمون بگم.. كم گفتم..

مي تونم بگم بهترين.. قشنگترين و حتي زيباترين خاطره ها ست.. با اينكه من هيچي نمي ديدم.. اما اونقدر سياوش قشنگو با احساس از طبيعت و دريا.. جنگل.. گلها.. كوه ها و... حرف مي زد.. نا خودآگاه منم گاهي وقتا حدسايي مي زدم كه بيشتر مواقع درست از آب در ميومد! بايد بگم همه ی اين ها فقط و فقط در كنار سياوش قشنگ ِ!

********

در حال برگشت به تهران هستيم.. يه كم رفتاراي سياوش از لحظه برگشت تغيير كرده.. البته با من مثل هميشه با عشق رفتار مي كنه... فقط گاهي اوقات كه با تلفن صحبت مي كنه مشكوك رفتار مي كنه.. سعي مي كنه كه من نفهمم.. يه چيزي رو ازم مخفي مي كنه..؟ نمي دونم چي رو؟؟

بغير ازاين تلفنا.. تمام لحظا تمون سرشار از عشق و آرامشه... اما مطمئناً با رسيدنمون به تهران و مطرح شدن موضوع نا بينايي من! قطعاً آرامشمون بهم مي ريزه و ممكنه همه چي بهم بريزه.

بعد ساعتها شوخي و خنده بالاخره به خونمون رسيديم. ازماشين خواستم پياده بشم..

سياوش - كجا خانوم؟ صبر كن ماشينو پارك كنم با هم مي ريم بالا.

جواب دادم- تا تو پارك كني منم مي رم تا نزديك پله ها.. نگران نباش.

- باشه.. فقط نري بالا كه اعصابم خط خطي مي شه!...

پياده شدم و آروم بسمت راه پله هاي مشرف به ورودي خونه رفتم.. با برخورد پام به چيزي ايستادم. صداي صحبت سياوشو با تلفن مي شنيدم.. گوشامو تيز كردم.. اما چيزي دستگيرم نشد..دلم مي خواست برم بالا...

خسته شدم... اما مي دونستم سياوش ناراحت مي شه.. بي خيالش شدم. بازم منتظر موندم.

چند لحظه اي گذشت.. صداي پاهاشو مي شنيدم كه داره نزديك مي شه.. هنوز مي خواستم برگردم عقب.. كه از زمين بلندشدم..

گفت- ببخش خانومي.. منتظر موندي.. خسته شدي گلم؟

- اشكال ندار ِ سياوش جان.. تو از من خسته تري.. بذارم زمين خودم مي آم.

- نه ديگه.. بايد تنبيه بشم كه خانومي خوشكلمو ديگه اذيت نكنم..

- نگو سياوش.. اصلاً اذيت نشدم.. تازه مي خوام يه تشكر اساسي هم بكنم.. خيلي خوش گذشت.. واقعاً لذت بردم.

وارد اتاقي شد..كه از بوي گلا حدس زدم اتاق خوابه.. گذاشتم رو مبل..

گفت- تشكر لازم نداره.. خوشحالي تو خوشحالي من ِ.. تو همه ی زندگيمي.. هرچي كه تلاش كنم يا خوشحالت كنم.. بازم كم ِ.

از خوشي لبريز شدم- بازم ممنونم.. تو خيلي خوبي.. حالا هم حتماً خسته اي برو استراحت كن.. خوم كارامو انجام مي دم.

- چرا تنها؟ با هم مي ريم مي خوابيم.. مگه من مي ذارم خانومي خودم تنها بمونه..؟

- سياوش!!! بالاخره كه بايد ياد بگيرم تنهايي كارامو خودم انجام بدم، پس ديگه مخالفت نكن، در ضمن زيادي داري لوسم مي كني..!

- ببين گلم..

همزمان دستامو گرفت- ساعت دواِ نصف ِشب ِ.. پس بحث نكن.. من مي خوام با تو استراحت كنم..

بعدم پا شديم.. تقريباً بسمت تخت هولم داد..خودشم اومد كنارم.. با كمكش لباسامو عوض كردم.. دراز كشيدم.. دوباره مثل شبهاي قبل و مثل هر شب در آغوش هم با عشق خوابيديم. من كه فوراً خوابم برد.. سياوشو نمي دونم.

********

با صداي گوشي سياوش از خواب پريدم... نمي دونستم ساعت چنده؟.. سياوش كه فكرمي كرد خوابم.. آروم دستشو از زير سرم بيرون آورد و سريع گوشيشو جواب داد.. آهسته و خوابالو گفت- بله؟.. سلام سارينا؟ چي شده ؟چرا الان زنگ زدي؟

ديگه صداشو نشنيدم.. رفت بيرون... يعني سارينا چي كار داره كه اين موقع زنگ زده؟ دلم نمي خواست تو كاراي سياوش كنجكاوي كنم.. دلم مي خواد خودش اگه چيزي رو ازم مخفي كرده، بگه.

 سعي كردم دوباره بخوابم اما نمي شد.. چشام بسته بود.. با صداي در و اومدن سياوش حواسمو جمع كردم كه بفهمم مي خواد چيكار كنه؟.. نفس هاي تند و عصبي مي كشيد.. احساس كردم كه منتظر كسي يه..

چون مدام مي گفت.. زودباش ديگه!

ازسر و صداها فهميدم.. داره لباس مي پوشه.. صداي زنگ خونه به گوشم رسيد. 

سياوش اومد سمتم.. آروم بغلم كرد و چشمامو بوسيد. سريع رفت بيرون و درو بست.

صداشو مي شنيدم.

- سلام پروين خانوم.. ببخشيد سر صبح اذيتتون كردم.. مجبور شدم.. بايد برم جايي ..خواهش مي كنم مواظب مانيا باشين.

- عليك ِسلام پسرم.. عيب ندار ِ.. بيدار بودم مادر.. برو بسلامت.. مثل چشمام مواظبشم..

- يه دنيا ممنون.. خودم بهش زنگ مي زنم توضيح مي دم.. فعلا خداحافظ... راستي الان خواب ِ بيدارش نكنين!

- باشه مادر خيالت راحت.

- خداحافظ.

- خدا به همراهت پسرم.

صداي در خروجي، بعد صداي استارت ماشين اومد.. ازخونه رفت بيرون...

نگران شدم.. يعني چه اتفاقي افتاده؟؟..

اينقدر فكركردم كه دوباره خوابم برد..

********

*******

با سر درد بدي از خواب بيدار شدم.. فكركنم بخاطر بدخوابي ديشب باشه.

دستمو به سرم گرفتمو نشستم رو تخت... آروم بلند شدم ايستادم.. نمي دونم چرا اصلاً حالم خوب نيس؟ حالت تهوع و سرگيجه دارم.. دست ديگمو گرفتم كنار تخت آروم بسمت دستشويي رفتم.. اما پيداش نكردم.. كلافه شدم.. من خيلي بي عرضه م.. يه لحظه بدون سياوش نمي تونم كاري انجام بدم.

يه لحظه بي حال شدم.. سست شدم.. تقريباً افتادم رو زمين!!

صداي در اتاق و بعد صداي پروين خانوم اومد.. پاش خورد به پام.. فكركنم بنده ی خدا هول كرد..

- خدا مرگم بده دخترم!! چي شده ؟..حالت خوب نيس؟..

فقط گفتم- حالم بد ِ.. منو ببرين دسشويي...

زير بغلمو گرفت.. بلند شدم.. منو برد سمت ديگه ی اتاق.. در و بازكرد. شير آبو باز كرد..

- بيا دخترم.

گفتم- بريد بيرون.

 قبل از خارج شدنش ..حالم بهم خورد.

بعد چند دقيقه اي كه حالم بهتر شد.. راست ايستادم.. با كمك ديوار رفتم بيرون.. دست و پام مي لرزيد.. بشدت بي حال شدم.. اگه پروين خانوم نبود.. همونجا كف زمين ولو مي شدم. تا به تخت رسيدم.. تقريبا غش كردم.

- دخترم.. چي شده مادر؟؟ چرا اينقدر رنگ و روت پريده؟.. بايد به سياوش خان زنگ بزنم.

با صداي ضعيفي گفتم- نه.. نمي خواد.. فكر كنم مسموم شدم.. استراحت كنم خوب مي شم.

- آخه نمي شه كه دخترم..شما رو دست من سپرده..

- نگران نباشين.. خودم زنگ مي زنم.... نمي خوام بی خودی نگرانش كنم.

- باشه مادر.. هر طور صلاح مي دوني.. پس من مي رم يه چيزي بيارم بخوري.. حسابي ضعف كردي.

- باشه..

قبل ازاينكه بره بيرون..

پتويي روم انداخت- مادر با اين لباسا سرما مي خوري.. مخصوصا كه ضعفم كردي..

- مرسي.

رفت بيرون.

ياد ديشب و كاراي سياوش افتادم بايد بهش زنگ بزنم.. دنبال تلفنم مي گشتم كه صداش در اومد.. فكر كنم سياوش ِ.. اصلا ناي بلندشدن نداشتم.

پروين خانوم- چراجواب نمي دي دخترم؟

- مي شه برام بيارينش؟ نمي تونم بلندشم!..

سريع برام آوردش..

دكمه ی اتصالو زدم..

- خانوم خانوما.. خواب بودي؟

ازهمين حرفش سوءِ استفاده كردم.. خميازه كشيدم.. گفت- ببخش گلم از خواب بيدارت كردم.

- سلام سياوش جان.. نه ديگه داشتم بيدار مي شدم.. چه خبر؟ كجايي؟ محل كارت هستي؟

- نه عزيزم.. يه كاري پيش اومد.. الان خونه ی مامانم..

-حالشون خوب ِ! طوري شده؟

- نه.. نگران نباش.. مي آم دنبالت تا خودت ببينيش.

- خدارو شكر.

- راستي پروين خانومو ديدي؟

- آره.. اون بنده خدا برام گوشي رو آورد.

يه لحظه ساكت شد.. با صداي گرفته اي گفت..

- شرمنده عزيزم كه تنهات گذاشتم..

- اين چه حرفي ِ! اينطوري نگو.. ناراحت مي شم.. كي مي آي اينجا؟

-قبل از ظهر مي آم كه ناهارو پيش مامان بابا باشيم.

- باشه..مرسي..كاري نداري؟

- نه گلم .

-پس فعلاً..مواظب خودت باش..

- چشم خانوم خانوما.. تو هم همين طور.

خداحافظي كردم و گوشي رو انداختم... دستم درد گرفته بود.. بزور تو دستم نگهش داشته بودم!

يه كم كه گذشت.. صداي پروين خانوم اومد..

- بهتري دخترم؟

- ممنون.

- ولي رنگ و روت همون طوريه كه! گفتي به آقا سياوش؟

به دروغ گفتم- آره مي آد دنبالم..

- بيا اين شيرعسلو بخور.

 داد دستم.. ولي همين كه بوش به دماغم خورد.. حالم بد شد!

- نمي خوام!! حالم بد مي شه!!

- آخه عزيزم نمي شه كه!! بدتر ضعف مي كني!!

- توروخدا ..پروين خانوم.. ببرش ديگه .. حوصله ندارم كه برم دسشويي!!

ساكت شد.. ليوانو برداشت.. صداي خندشو شنيدم.. اومد جلو.. صورتمو بوسيد..

- الهي فدات شم مادر... فكر كنم خبرايي یه!!

- واه!! پروين خانوم كجاش خنده دار ِ؟.. بعدشم چه خبري؟؟

- حالا بعداً كه رفتين دكتر.. متوجه مي شي.. ببينم دخترم الان چي دوس داري برات بي آرم بخوري؟؟

- نمي دونم.. آبميوه يا..

- آب پرتقال بي آرم مي خوري؟

يه كم فكر كردم- آره.. دستتون درد نكنه.. اگه ممكنه تازه باشه و سرد.

- اي به چشم.. حتماً.. الان مي آرم..

- مرسي..

**********

**********

تا وقتي كه سياوش اومد دنبالم.. يه كم بهتر شدم.. با كمك پروين خانوم رفتم حموم. خودمو حاضر كردم. منتظر سياوش شدم.. داخل پذيرايي نشستم.

هنوزم بقول پروين خانوم رنگ پريده و بي حال بودم.. بدستور پروين خانوم يه كم آرايش كردم تا سياوش با ديدنم هول نكنه.. طفلكو خيلي اذيتش كردم.. آخه تو آرايش كردن وسواس دارم.. دوس ندارم هيچ طرف صورتم يا چشمام آرايشش نامتقارن باشه.. خلاصه حسابي خسته ش كردم.

يه نيم ساعتي نشستم.. به خاطر اينكه از صبح چيزي نتونستم بخورم.. نمي تونستم زياد بشينم.. واسه همين روي مبل كه تك نفره ام بود! سعي كردم دراز بكشم !.. سرمو گذاشتم رو دسته مبل.. بصورت يه وري دراز كشيدم.. پاهامو آوردم بالا گذاشتم رو دسته ديگه ش.. حالت خنده داري بود.. اگه مي تونستم ببينم!!..

********

با حس قلقلك يه شئ لطيف زير بينيم.. بيدار شدم.. بوي گل مريم پيچيد تو دماغم.. باز داشت حالم دگرگون مي شد.. سريع دستمو گذاشتم رو دهنم.. صداي سياوش..

- چي شد مانيا ؟ خوبي؟؟

سرمو تكون دادم.. سعي كردم پاهامو بذارم رو زمين.. ولي توانشو نداشتم.. سياوش كه متوجه سعي و تلاشم بود.. كمكم كرد.. سريع بلند شدم. 

گفتم- چيزي نيس.. منو ببر دسشويي..

- چي شده؟.. چرا حالت بده؟..

- سياوش!.. خواهش مي كنم!.. الان حالم بهم مي خوره..!

ديگه چيزي نگفت.. تقريباً بغلم كرد.. بازم همون ماجراي صبح تكرار شد.. وقتي حالم بهتر شد.. به كمك سياوش روي يك كاناپه دراز كشيدم.

- بهتري؟.. چرا اينجوري شدي؟..

گفتم- چيزي نيس.. فكر كنم مسموم شدم.. از صبح كه پاشدم حالم بد ِ!!..

واي!!! عجب سوتي اي دادم!!!

- چي؟!! چرا نگفتي؟.. پروين خانوم كجاس؟؟

بعد بلند شد با عصبانيت پروين خانومو صدا زد.. گوشه شلوارشو كشيدم..

- تقصير اون بنده خدا نيس.. بهش چيزي نگي.. تقصير خودم ِ.. نخواستم نگرانت كنم.. واسه همين چيزي نگفتم..

با خشم گفت- تو بي جا..

آروم تر شد- چرا نگفتي؟؟

درهمين لحظه پروين خانوم اومد- سلام آقا سياوش ..

سياوش پوفي كشيد- سلام از من ِ..! آخ ِ.. مادرمن.. عزيز من.. چرا نگفتين مانيا حالش خوب نيس؟؟

پروين خانوم با خونسردي جواب داد- نگران نباش پسرم .. ايشالله قدمش براتون مبارك باشه!!!

فكر كنم منو سياوش متعجب شديم.. چون همزمان با هم گفتيم- قدم چي؟؟

پروين خانوم خنده بلندي كرد- اولاً چي.. نه..كي؟.. دوماً.. بايد مانيارو ببرين آزمايش.. اون موقع خودتون مي فهمين!

تازه فهميدم منظور پروين خانومو!

ولي.. ما كه تازه دو ماه ِبا هم ازدواج كرديم!! واي!!! آخه چطور ممكن ِ؟؟ فكر كنم صورتم سرخ شد.. چون مطرح شدن اين موضوع اونم از زبون پروين خانوم خجالت زده م كرد..

- خجالت ندار ِ..قربونت برم.. حالا هم شما پسرم.. دست خانومتو مي گيري و مي بريش دكتر.. البته اگه الان وقت دارين!.. بعدشم يه سري مواد غذايي هست كه نوشتم بايد بخرين.

سياوش فكر كنم هنوز گيج بود.. گفت..

- چشم.. هرچي شما بگين!!! من كه سر در ني آوردم!!!

********

با همراهي سياوش رفتيم دكتر.. فشارمو گرفت.. گفت..

- دختر جون.. چرا اينقد فشارت پايين ِ؟؟

سياوش براش توضيح داد.

- باشه.. پس برين اتاق كناري تا نمونه خونشو بگيرن.. تا بعداز ظهرم بي آين جوابشو بگيرين.. درضمن براي خانومتون يه شربتي چيزي بگيرين تا فشارش ميزون بشه.. فعلاً نمي تونم تا جواب آزمايش.. دارويي برات بنويسم.

********

بعد از آزمايش و خوردن يه آب پرتقال ديگه رفتيم خونه عمه جون...

نمي دونستم سياوش بيماريمو بهشون گفته يا نه!!!؟

بعد يه ربع رسيديم.. سياوش با كليد خودش درو باز كرد و رفتيم داخل.

وارد سالن پذيرايي كه شديم صداي كسي نميومد.

سياوش بهم گفت..

- همين جا بشين تا برم مامانو صدا بزنم.

مي خواست بره.. دستشو كشيدم..

گفت..

- جانم!!!

سرمو انداختم پايين..

- هنوز نگفتي بهشون؟؟

دستمو نوازش كرد..

- چرا عزيز دلم اونا خبر دارند.. فكر كنم مامان دار ِ نماز ميخون ِ..واسه همين مي رم.. فدات شم.

سرمو گرفت بالا- حالا هم نمي خواد غمگين بشي... تازه!!.. اگه مامان بفهمه عروس خوشكلش مي خواد براش نوه بيار ِ.. خيلي خوشحال ميشه گلم..! حالا اجازه هس برم خانومي؟

لبخند زدم..

- آره.. برو.

- قربون خنده هات..

لبامو بوسيد و رفت.

*********

********

اومدن عمه و سياوش خيلي طول كشيد.. نمي دونم براي چي؟.. ولي هرچي مي گذشت نگرانيم بيشتر مي شد. گرسنه م شده بود.. بازم همون حس بي حالي و سستي رو داشتم.. سرمو تكيه دادم و چشمامو بستم.

باشنيدن پچ پچ آرومي سعي كردم چشامو باز كنم اما نا نداشتم. همون طور بي حال تو جام باقي موندم.. صداها نزديك تر مي شد.. يهو صداي لرزون سياوشو شنيدم..

- مانيا جان حالت خوبه!!

اومد نزديكتر صورتمو تو دستاش گرفت..

- چي شده ؟.. چرا حرف نمي زني ؟..

خواستم بگم.. خوبم.. اما فقط لبهام باز و بسته شدن.. صداي عمه ام اومد.. البته انگار حالش خوب نبود.. چون صداش گرفته و ضعيف ميومد..

- چي شده مادر؟.. چرا تكون نمي خوره؟..

- نمي دونم!.. فكركنم باز فشارش افتاده.. اصلا حواسم بهش نبود.. اگه بلايي سرش بي آد من چي كار كنم؟..

- پسرم.. آروم.. بالا سرش داد نزن.. برو يه آب قندي چيزي بيار.. من كه نمي تونم.. اول كمك كن تا بخوابونمش..بعد برو.

همه حرفا رو مي شنيدم اما نمي تونستم كاري كنم!

عمه سرمو تو بغلش گرفت احساس كردم صورتش خيس ِ.. همش مي گفت.. كاش مي مردم و اين روز و نمي ديدم!

چند لحظه بعد.. سياوش اومد.. ليوانو به لبم نزديك كرد.. يه كم تو دهنم ريخت.. ناخودآگاه قورتش دادم.. يه كم ديگه هم خوردم.. احساس كردم بهتر شدم.

عمه گريه ش شديدتر شد.. رفت بيرون.

بعد چند لحظه اي تونستم چشامو بازكنم.. با صداي ضعيفي گفتم..

- سياوش!؟

- جانم!.. عزيزم بهتري؟

- خوبم.

- الهي شكر. خيلي ترسيدم.!

-شرمنده، نمي دونم چي شد؟؟

-اشكال ندار ِ.. حتما گرسنه ته..! حق داري!.. الان ساعت دو و نيم ِ.. از صبحم كه چيزي نخوردي.. الان ناهار مي خوريم.. مي توني بشيني؟

- آره.

كمكم كرد نشستم.

صداي گرفته عمه رو شنيدم.

- به.. به.. عروس خوشكلم .. خوبي عزيزم..!

سعي كردم بلند شم .. عمه گفت..

- نه.. پا نشي گلم.. خوبي عزيزم؟..

صورتمو بوسيد.

- سلام عمه.. ببخشيد ناراحتتون كردم.

- نه عزيزم.. اين چه حرفي ِ!!.. سياوش جان.. كمكش كن بريم اونور بشينيم.. تا ليلا ناهارو بي آره.. البته اول ببرش دست و صورتشو بشوره.. يه كم سر حال بي آد.. بعد بريم برای ناهار..

دوباره بوسيدم.. احساس كردم لباش مي لرزه!

با كمك سياوش.. دستورات عمه رو انجام داديم و اومديم سر ميز.

در حين غذا خوردن.. آقا احسانم اومد.. به گرمي و مهربوني منو درآغوش گرفت.

بعد اومد نشست.

ناهارمونو با آرامش و عشق صرف كرديم.. واقعا گرسنه م بود !.. اينقدر خوردم كه دلم درد گرفت!! سياوش كه همه ش مي گفت..

 - الهي بميرم كه اينقدر براي يه ناهار اذيت شدي؟؟

منم مي گفتم- خدا نكنه!!!!

*********

فصل ششم

*********

ممكن ِ واسه خيليا.. دوران بارداري سخت باشه.. اما براي من كه تا حالا خيلي شيرين بوده .. حسابي سياوشو اذيت مي كنم!

البته دو ماه اول كه حالم افتضاح بود.. اما با همراهي.. همدلي و همكاري سياوش.. بالاخره تموم شد.

از ماه سوم تا الان كه پنج ماهه باردارم.. بهترين دوران زندگيم ِ.

هرشب كه حتما مي ريم بيرون. با اينكه من نمي بينم.. اما با كمك سياوش و حس بوياييم حسابي از خجالت شكمم در مي آم!!!

خدا نكنه از جايي رد شيم كه بوي مطبوعي داشته باشه.. سياوشو عاصي مي كنم تا اون چيزي رو كه مي خوام برام بخره.

يادم ِ.. هفته پيش يهو هوس كردم كه برم سينما !!! حتي خودمم تعجب كردم.. آخه منو ..چه به سينما؟؟

ولي سياوش كه هيچ وقت.. نه! بهم نمي گفت.. روز بعدش بليط يه فيلم طنز رو تهيه كرد!!!

تقريبا صندلياي وسط نشستيم.. هنوز فيلم شروع نشده بود.. با سياوش به خاطر اين هوس خنده دارم.. كلي خنديديم.. آخ ِ من!.. با اين وضعيت!.. اونم نابينا....!!

هروقت يادش مي اُفتيم.. لبريز از خنده و شادي مي شيم. يه جايي نشستيم كه خلوت تر بود.. آخ ِ سياوش گفت.. مي خوام ثانيه به ثانيه شو برات تعريف كنم.

با شروع فيلم.. سياوش دستاشو حصار شونه هام كرد و سرشو نزديك گوشم آورد.. لحظه به لحظه شو با لحن بامزه و شيريني تعريف مي كرد. من بيشتر از اداهاي سياوش مي خنديدم تا گوش دادن به صداي فيلم!!!

اينقدر خنديده بودم كه اشك از چشام ميومد.

اون روز.. به معني واقعي كلمه لذت بردم.. سياوشم مي گه.. به منم واقعا خوش گذشت.

از نظر من.. سياوش يه مرد واقعي یه!!

البته.. اينو هم بگم... هميشه... كنار شادي ها مون... متاسفأنه غم و غصه هم پيدا مي شه.

عمه نازنينم.. از وقتي مشكل منو فهميده.. مريض شده.

من از ليلا فهميدم.. و گرنه سياوش هيچي به من نگفت.

ليلا مي گفت.. همون موقع كه سياوش تلفني اين موضوعو به مادرش گفته.. عمه ...حالش بد مي شه.. آخه ناراحتي قلبي داره.. تقريبا يه ايست قلبي بوده .!!

وقتي اين حرفا رو شنيدم.. علت اون تلفناي مخفي و پريشون حالي سياوش تو مسير برگشت از سفرمون رو فهميدم.

اين روزا هرچي اصرار مي كنم.. منو ببره خونه عمه.. حرفمو گوش نمي كنه.

خيلي نگرانشونم!!! تصميم دارم امشب راضيش كنم تا منو ببره.

********

********

سياوش خيلي ديركرده... موبايلشم جواب نمي ده.. نمي دونم بايد چيكاركنم !!

ساعت.. فكر كنم از يازده هم گذشته باشه 

- پروين خانوم ساعت چند ِ ؟

- ساعت يازده و نيم ِ عزيزم..

اومد پيشم- نگران نباش دخترم.. حتما كاري براش پيش اومده ..

با بغض گفتم- چرا گوشي شو جواب نمي ده؟

- شايد جا گذاشته.

شونه هامو نوازش مي كرد.. ادامه داد- توكل بخدا كن دخترم.. ايشاالله الآناست كه پيداش بشه..

بغضم شكست..

- اِاِ.. دختر.. داري گريه مي كني؟؟.. نگران نباش.. برات خوب نيس عزيزدلم..

خودمو تو آغوشش انداختم- من.. بعد خدا.. فقط سياوشو دارم.

- آروم باش دخترگلم.. اگه تو گريه كني.. پسرتم ناراحت مي شه ها!!!

با اين حرف بيشتر گريه م گرفت.. دست خودم نبود.. دلم شور مي زد.. طفلك پسرمم با تكون خوردناش ناراحتي شو نشون مي داد.. هنوز تو بغل پروين خانوم بودم.

صداي توقف ماشيني رو شنيدم.. سريع خواستم بلند شم.. پروين خانوم نذاشت- تو بشين.. خودم مي رم ..

بعد چند لحظه با صداي بلند گفت- بيا..! اينم آقا سياوش.. سرحال و قبراق..

پاشدم ايستادم.مسير هال تا در خونه رو ياد داشتم.

نزديك شده بودم كه.. در با صداي بلندي باز شد.. ناخودآگاه يه قدم رفتم عقب..

سياوش اومده بود.. پس چرا هيچي نمي گه؟؟

صداي سلام..خسته نباشيد پروين خانوم اومد.. اما بازم جواب نداد؟؟

رفتم جلو تر.. سعي كردم با توجه به بوي عطرش پيداش كنم.. نزديكش شدم.. نفساش بصورتم مي خورد.. دستمو بردم جلو.. لمسش كردم.

دستمو گرفت.. كشيد.. منم كشيده شدم تو بغلش.

همزمان با اين كار.. صداي گريه ش بلند شد! قلبم ايستاد.. خشك شده بودم.. نمي دونستم چي شده؟؟..

بعد از چند لحظه اي.. صداي پروين خانوم اومد- سياوش جان !! پسرم !! چي شده ؟.. چرا گريه مي كني مادر ؟!!..

صداش بلندتر شد.. باهم رو زمين نشستيم.. در اصل باهاش سُر خوردم.. درد بدي تو شكمم پيچيد.. آروم گفتم- آخ !!!

سياوش انگار تازه ياد وضعيتم افتاد.. سريع دستاش شل شد.. با صدايي كه از فشار گريه.. خش دار شده بود.. پرسيد..

- چي شد؟.. دردت گرفت؟.. ببخشيد.. دست خودم نبود..

آروم صورتمو بوسيد... اما.. بازم درهمون حال.. به هق هق افتاد..!!

با صداي ضعيفي گفتم- سياوش جان.. چي شده؟؟.. چرا بي تابي مي كني؟؟؟

لباشو از رو پيشونيم برداشت .. گفت..

- چيزي نيس !!!!

كمكم كرد.. بلند شم.. با هم رفتيم رو مبل نشستيم.. دستامو رها كرد.. سرشو گذاشت رو شونه م.. دلم بي تاب شد.

- بيا پسرم.. آب بخور.. ببين.. نه رنگ بصورت خودت مونده.. نه رو صورت ماني!

دستشو دورم حلقه كرد. گفت..

- نگران نباش .. چيزي نيس ..!

-چطور چيزي نيس؟؟؟ به من بگو.. من زنتم..!

سرمو بوسيد- مي ترسم.. دل كوچيكت طاقت نياره !!!

-تو رو خدا سياوش بهم بگو !!!..

نفس عميقي كشيد- قول بده.. آروم باشي!!

-باشه.. باشه.. قول مي دم !!

صورتمو بادستاش قاب گرفت.. با صداي آرومي گفت..

- مامانم.. حالش خوب نبود.. الانم.. بيمارستان ِ..!!

- براي چي ؟؟؟.. الان حالش بهتر ِ؟؟..

حس كردم دستاش لرزيد..

- آره !!..ديگه واسه هميشه خوب ِ!!.. ديگه غصه نمي خور ِ!!!.. ديگه دلواپس نمي شه !!!..ديگه... ديگه.. نيس.. رفت.. واسه هميشه!

ماتم برد.. منظور حرفاش چيه؟؟؟..

گيج شدم.. يعني چي واسه هميشه رفت؟؟.. نيس؟؟.. چرا؟؟.. كجا رفته؟؟.. يعني.. يعني... مـــُــــــــرد ـــــهــــــ ..!!!!

بلند گفتم- عمه..  مـــُــــــــرد ـــــهــــــ !!

آروم بغلم كرد.. با هق هق آرومي گفت- آروم باش عزيزم.. بخدا مامانم راضي نيس.. كه تو خودتو ناراحت كني.. برات خوب نيس گلم.

بغضم سر باز كرد.. اشكام بسرعت از هم سبقت مي گرفتند.. سياوشم تو آغوشم هق هق مي كرد.

**********

*********

چهل روز گذشت.. به همين راحتي.. عمه رفت.. حتي نتونستم ببينمش...!

نشد خداحافظي كنم باهاش.. خودمو مقصر مي دونم.

اون..از غصه من رفت.. طاقت نياورد منو اين طوري ببينه.. دوباره مادرمو از دست دادم.

دستي روي شونه م قرار گرفت.. دستي كه با گرماش زندگي بخش ِ  آرامش بخش ِ.. نه!!.. من هنوز خانواده دارم.. سياوش..هم برام مادر ِ..هم پدر.. هم عشقم ِ... هم زندگيم ِ ِِِِِِِِِ.. سياوش.. خيلي بزرگ ِ.. خدايا شكرت.. ممنونم ازت.

دستاشو مي ذاره دور شونه هام.. سرشو مي آره پايين.

- نبينم خانوم خوشكلم غمگين باشه؟!!..

با آرامش بهش تكيه مي زنم.. عطر تنشو با اشتياق استشمام مي كنم.. مي گم..

- نه!.. وقتي تو هستي.. من آرومم.. خوشحالم..

با صدايي كه از عشق لبريزه مي گم..

- سياوش!!.. من با تو آرومم هيچ وقت تنهام نذار!

كنارچشممو مي بوسه..

- منم با تو آرومم .. مگه ديوونه ام تنهات بذارم !!..

يه نفر از پايين سياوشو صدا مي زنه..

- ببخش عزيزم.. بايد برم.. در ضمن.. مواظب باش اينجا ايستادي خطرناك ِ!!.. زودتر برو تو اتاق..

گفتم- باشه.. يه كم ديگه مي مونم و بعد مي رم..

- پس مواظب باشيا!!

- چشم عزيزم.. 

- فداي اين عزيزم گفتنات..!

- خدانكن ِ !برو ديگه مگه صدات نمي زنند؟؟

- الان مي رم.. 

گونمو بوسيد.. 

رفت .

بازم غرق افكارم شدم.

ما الان خونه عمه خدا بيامرزم هستيم.. آقا احسان با اينكه خودش غصه دار ِ.. هواي منو خيلي دار ِ همش مي گه.. تو عزيز يگانه بودي...!

آهي از اندوه كشيدم.. اين روزا نمي دونم چرا ؟؟.. رفتار سارينا نسبت به قبل بدترشده ؟.. البته شايد بخاطر غصه مادرش ِ ! نمي دونم!!..

خيلي دوس دارم علت اين خصومت قديمي شو بدونم!!..

از افكارم دست كشيدم و با كمك دسته صندلي مسيرمو پيدا كردم.. هنوز قدمي برنداشته بودم .. كه صداي سارينا رو از فاصله نزديكي شنيدم..

با لحن پر از كنايه و تمسخر گفت - خوش مي گذر ِ خانوم خانوما !!.. الان خوشحالي! نه؟؟.. بالاخره با كارات مامانمو كشتي!!.. از وقتي بچه بودم.. همه به تو توجه داشتند.. وقتي پدر ومادرت مُردند.. خيلي راحت جاي منو تو خونمون گرفتي!! از همون اوايل.. ازت بدم ميومد.. با دوز و كلك.. برادرمو فريب دادي!! بعدشم كه كور شدي.. سياوشو پيش خودت داشتي.. تو همه ی خونواده مو ازم گرفتي.... الانم كه مادرم از غصه ی تو دِق كرد!! هرجا قدم مي ذاري.. نحسي با خودت مي آري.. حالم از خودت.. از اون چشات.. بهم ميخور ِ!!!

از بس پشت سر هم و عصبي حرف مي زد.. به نفس نفس افتاده بود.. منم هم ترسيده بودم.. هم حالم بد شده بود.. مدام بچه به شكمم ضربه مي زد.. دستمو گذاشته بودم روش و كمي خم شده بودم..

سارينا - واسه ی من.. از اين فيلما در نيار!! من يكي.. گول تو يه هفت خط رو نمي خورم!

نمي تونستم سر پا بايستم.

اومد جلو و دستاشو گذاشت رو قفسه سينه م.. به عقب هولم داد.. گريه مي كرد..

- تو مادرمو كشتي !! ..تو قاتلي !!..عوضي!.. كثافت.. آشغال..!

همين طوري مي گفت و هولم مي داد.. يه لحظه زير پام خيس شد.. واي خدا بچه م!!! دستامو گذاشتم رو دستاش.. گفتم..

- سارينا !!.. بچه م!.. بچه م!!.. تورو خدا ..برو سياوشو بي آر.. الان.. بچه م مي مي ره..!!!

- بذار بمي ره!!.. لعنتي..!!

فرياد زدم- سياو شــــــــ.. سيــــاو شـــــــــ ش..

با فرياد من.. از روي غضب و خشم.. محكم هولم داد.. تعادلمو ازدست دادم.. زير پام خالي شد.. احساس معلق بودن رو داشتم.. بين زمين و آسمون.. دلم تير كشيد.. فريادي از رو درد كشيدم..محكم.. به زمين افتادم.. سرم به جاي تيزي برخورد كرد.. فقط..

گفتم - بچه م !!!!

لحظه ی آخر  صداي سياوشو شنيدم- مانیـــــــــــ ــــی!!!!!

ديگه هيچي نفهميدم.

**********

فصل هفتم

********

احساس مي كردم كه توي يك دره ی عميق افتادم... بدنم بشدت درد مي كنه... هرچي تلاش مي كنم.. نمي تونم بلند شم.

چشمامو باز مي كنم.. اولين چيزي كه تو ديدرسم قرار مي گيره.. يه پارچه ی سفيد كوچيكه.. با فشارآوردن به دستام.. روي سطح زمين.. نيم خيزشدم.. دستمو درازكردم... پارچه رو برداشتم، خيلي نرم و لطيف بود.. وقتي با دقت نگاش كردم.. شبيه يه لباس بچه گونه بود..!

بي اختيار.. دستمو رو شكمم گذاشتم.. خالي بود..! معمولي ِ معمولي.. !!

يهو با هراس از جام بلندشدم.. زير پام خيس نبود..! پس بچه م كجاس؟؟..

بچه م؟؟.. مگه من بچه داشتم؟؟.. يه كم فكركردم.. خاطره اي دور بيادم اومد، اما، مبهم بود..

يه صداهايي رو مي شنيدم ... مثل فرياد.. يا.. گريه.. صداي دعوا و درگيريم مي اومد.

 نمي دونستم از كجاس؟.. يا اصلا كي داره گريه مي كنه ؟؟..

يه چند قدم رفتم جلو.. احساس مي كردم اين راه عمق داره... هر چي برم.. به آخرش نمي رسم.. ايستادم.. دور خودم چرخيدم.. البته نرم و آهسته.. صداي گريه بچه اي رو شنيدم... نمي دونم چرا بي تاب شدم؟؟.. شروع كردم به دويدن، از خوش شانسيم.. هرچي مي رفتم جلو.. صدا واضح تر مي شد.. يه كم كه توقف كردم تا نفسم جا بي آد.. رايحه ی خوشبويي از پشت سرم حس كردم.. برگشتم.. يه آدم سفيدپوشي رو ديدم كه چيزي تو دستشه.. خيلي دور بود.. داشت ميومد سمت من.. با اينكه راه خيلي زياد بود.. اما خيلي زود بهم نزديك شد..!!

سرشو گرفت بالا.. چهره ش خيلي قشنگ و مهربون بود و البته خيلي آشنا!!.. اما نتونستم بشناسمش.. بهم نزديكتر شد.. دستاشو از بغلش جدا كرد و بسمتم گرفت.. بهم گفت - مال تواِ.

دستمو بردم جلو.. همين كه خواستم برش دارم.. يهو صداي جيغ و گريه اومد.. و پشت بندش سياه شدن ِهمه چيز..

*******

ساعت ها يا شايد.. حتي روزها طول كشيد.. كه دوباره همه جا روشن شد.. صداي گريه ی يه مرد مي اومد.. خيلي آشنا بود برام.. اما بازم نشناختم.

دقيقاً همون جايي كه ايستاده بودم.. قرار داشتم.

يهو ياد اون آدم قشنگ افتادم.. با چشمام دنبالش گشتم.. دقيقاً روبروم بود.. اما.. پشتش بهم بود.. بلندشدم رفتم طرفش..

بازم صداي گريه ی بچه.. صداي دعوا و درگيري.. و گريه ی همون مرد آشنا ميومد.

بهش كه رسيدم.. خيلي آروم و قشنگ برگشت.. حالا چهره شو شناختم.

عمه بود !!!!.. به دستاش نگاه كردم.. بازم چيزي رو بغلش گرفته بود..

دستاشو بسمتم دراز كرد.. با صداي لطيف و مهربوني گفت..

- ببين چه پسر قشنگي یه !!!.. چشماش هم رنگ چشاته.. خيلي دوسِش دارم.. نگاش كن!!

وقتي پارچه رو از روش زدم كنار.. صورت قشنگ پسربچه اي رو ديدم.. با پوست سفيد.. لباي سرخ و چشاي درشت طوسي تيره.. و بيني ناز و با نمك.. بي اختيار خم شدم.. بوسش كردم..

انگار با بوسيدنش.. جريان برق بهم وصل شد.. به يه جاي خيلي دور پرتاب شدم..

هنوزم اون صداها مي اومد..

اما اين دفعه واضح تر و نزديك تر بودند!

**********

*************

هر لحظه كه مي گذشت.. سر و صداها بيشتر مي شد.. دلم مي خواست.. دستامو بذارم رو گوشام و بگم.. تو رو خدا!!.. يه لحظه.. فقط يه لحظه.. ساكت.

ميون اين صداها.. صداي همون مرد آشنا هم دوباره به گوشم رسيد.. تمركز كردم رو صداش.. آره..!! خودش بود.. عشقم.. زندگيم.. سياوشم..!!

واي خدايا!!.. داشت ناله مي زد.. زجه مي زد..

با اندوه مي گفت- پاشو ديگه.. بسه خوابيدي.. منو تنها نذار.. ما به هم قول داديم.. اينجوري ِ رسم وفاداريت..!! پاشو عمرم.. پاشو عزيزم.. من تنهايي و بدون تو دووم نمي آرم..

خيلي برام عجيب بود!! صداهارو مي فهميدم.. اما نمي تونستم لبامو تكون بدم.. انگار كه روحم.. نصف ِ نيم ِ تو جسمم قرار گرفته بود..!!

يهو.. ياد اون بچه و هم چنين عمه م.. افتادم.. من كه خوب بودم.. راه مي رفتم.. مي ديدم.. واي خدايا!!.. من مي ديدم.. آخه چطور ممكنه؟؟.. چه بلايي سرم اومده؟؟.. نكنه.. من.. مرده باشم!!!..

واي خدايا.. نه..

خواهش مي كنم يه فرصت ديگه بهم بده.. بخاطر سياوشم.. نذار خدا..!! نذار بمي رم... سياوش نابود مي شه..!! خدايا!!.. نذار.. تنها بشه.. من دوسش دارم.. خدايا بهم فرصت بده.. اشتباهاتمو جبران كنم.. يه فرصت ديگه.. تا بتونم بازم به سياوشم عشق بورزم.. خدايا عشقمون پاكه..بهمون رحم كن..!

يهو.. درد وحشتناكي سر تا پامو فرا گرفت.. خيلي دردناك بود.. ازشدت درد.. در كمال تعجب..!. فقط تونستم.. بگم..

- آخ..!!!

صداي سياوشو شنيدم.. كه با خوشحالي شخصي رو صدا مي زد.. انگار دكتر بود.. بلافاصله صداي يه مرد غريبه رو شنيدم كه بعد از صحبت با سياوش.. ازم سؤالايي مي پرسيد..

مي گفت- خانوم!!.. اگه صدامو مي شنوي.. دستمو فشار بده.. 

تماس دستي رو با دستم حس كردم..شگفت زده شدم.. تونستم.. دستشو فشار بدم!!! البته خيلي ضعيف..!!

با دستاش.. پلكامو باز كرد.. نور شديدي وارد چشمام شد.. اينقدر نور با چشمام بازي كرد..كه به سوزش افتادند.. پشت بندشم اشك از چشمام سرازير شد.

چشمامو رها كرد و بعد مكثي صداشو شنيدم كه به سياوش گفت..

- واقعا حيرت آوره..!! چشماش.. نسبت به نور واكنش نشون داد!!! اين طور مي شه برداشت كرد كه بيناييش برگشته!! اين حالت.. در نوع خودش بي نظيره.. يك معجزه س ..!!!

جرقه اي تو ذهنم زده شد.. ياد حرفاي عمه افتادم.. ببين چه پسر قشنگی يه!!.. چشماش .. همرنگ چشاتِ.. من اونجا عمه رو مي ديدم.. اون بچه رو قشنگ يادم ِ.. اونجا كجا بود؟؟.. چرا الان نمي تونم چشمامو باز كنم؟؟.. يعني چم شده؟؟

متوجه ادامه ی حرفاي اون مرد غريبه نبودم.. فقط آخرشو فهميدم..

- يه فلج ِموقت ِ.. بايد صبر كنيم تا كامل بهوش بياد... نگران نباشين.. خدا بزرگ ِ.. خدا رحمان و رحيم ِ.. اميدوارم كه انشاالله به جوونيش رحم كن ِ.. البته به جووني هر دو تاتون..!!

بعد.. صداي لبريز از اشك و عشق سياوشو شنيدم..

- خدايا!!!.. به جوونيمون رحم كن..!!!

چه جالب!!.. مثل دعاي خودم... خدايا!!.. به جوونيمون.. به عشق پاكمون.. رحم كن!!!

********

فصل هشتم

********

نمي دونم چند روز همين طوري بي حركت بودم. ولي از رفت و آمدا.. كه گاهي وقتا اطرافم شلوغ مي شد.. مي تونم حدس بزنم، تاحالا چهار بار اومدند ملاقات.

از اين وضعيت خسته شدم... زندگي كردن تو خواب و بيداري..!!

اصلا يادم نمي آد.. چرا اين جوري شدم؟.. دلم مي خواد.. خودمو ببينم.. چه شكلي شدم؟؟.. آخ ِ..سياوش.. مدام قربون صدقه م مي ر ِ!!

واسه م تعجب آور ِ.. درد آمپول و سِرُم رو احساس مي كنم.. دستام و پاهام و كمرم كه درد مي كنه.. مي فهمم... سرم خيلي درد مي كنه.. احساس مي كنم رفتم زير يك تريلي!! حتي..! درد غصه ی سياوش رو هم مي فهمم..!!

خدايا!!.. خسته شدم.. نجاتم بده..

******

ديشب يه خواب بدي ديدم.. البته نمي دونم خواب بود يا رؤيا يا توهم و خيال.. فقط مي دونم خيلي دردناك بود.. من از طبقه دوم يه خونه اي پرت شدم.. در حالي كه حامله بودم.. چون مدام مي گفتم ...بچه م داره مي مي ره!

متأسفانه.. با توجه به خوابم.. همه ی اتفاقات گذشته يادم اومد.. و حالا معني اون حرفاي عمه تو اون دره رو مي فهمم.. من تو كما بودم و متأسفانه بچه م هم مرده بود..!!!

در اتاقم باز شد و بازم مثل هميشه عطر خوشبوشو استشمام كردم.. اومد كنار تختم.. نمي دونم چي رو صورتم بود..اونو برداشت.. دستاشو گذاشت كنار صورتم.. چشمامو بوسيد.. و آروم كنار گوشم زمزمه كرد..

- عشقم ... تولدت مبارك... !

و آروم و با عشق... لبامو بوسيد.!

نمي دونم چرا لرزيدم؟؟ اونم قطعاً احساس كرد.. با احتياط دست راستمو تو دستش گرفت و نوازش كرد.. گفت..

- نترس عزيزم.. من كنارتم تا هميشه.

. بي اختيار دستشو فشار دادم.. فكركنم يكه خورد!!!

دستمو آروم برد بالا و بوسيد.. لباش خيس بود..!!

قلبم طغيان كرد.. نا خودآگاه با صداي ضعيف و قطعه قطعه اي گفتم- گر .. يه.. ن.. كن..!

با صداي بلندي.. تقريبا شبيه فرياد..گفت..

- چشم خانومي.. گريه نمي كنم.. هرچي تو بگي..

و دوباره و دوباره دستمو بوسيد.

نمي دونم.. صورتم چه شكلي بود؟.. كه با شيطنت و عشق گفت..

- خوشِت اومد عزيزم... بازم ببوسم..؟؟..

واي خدايا!!.. دلم واسه ی صداي شيطونش تنگ شده بود..

اين دفعه خودم لبخندمو حس كردم.. واكنشمو كه ديد.. گفت..

- فداي خنده هات.. چشم عزيزم.. نفسم ..عشقم.. تو فقط دستور بده..

و سرشو آورد.. پايين تر.. صورتمو.. گونمو.. چشامو.. لبامو.. با عشق و احساس .. به آرومي بوسيد.

دست راستمو چند بار نوازش كرد.. و بعد.. بازم بوسيد.

نمي دونم.. دست چپم چش بود..؟ چون خيلي سنگين بود..!

انگار.. سؤالمو فهميد..

- حيف كه دستت تو گچ ِ..و گرنه..

باخنده ادامه داد- از خجالتش در ميومدم..

بعد مكثي گفت- مي رم دكترتو صدا بزنم.. زودي مي آم.. باشه عزيزم..!!

انگار.. منتظر جوابم بود.. فقط تونستم آروم دستشو فشار بدم..

- الهي من قربونت برم.. نمي شه بخندي...؟

دلم از اين لحن التماسيش فشرده شد.. سعي كردم لبخند بزنم.. فكر كنم فهميد... چون دوباره خم شد و چشمامو بوسيد.. بازم.. صورتش خيس بود.. گفت..

- من به همينم راضيم.. فقط.. تو رو خدا.. پيشم بمون!

بعد سريع رفت بيرون..

امروز..واقعاً تولدم بود؟؟.. يعني الان يكساله كه گذشته..!!.. آخه.. من متولد خردادم.. الان كه خوب فكر مي كنم.. سياوش.. تو ماه عسلمون.. برام تولد خاطره انگيز و فراموش نشدني رو گرفت.

دوباره در باز شد.. اومدند تو.. دكتره گفت..

- اينا نشونه هاي بهبودي ِ..

فكر كنم.. با سياوش بود.

بازم مثل قبل.. يه سري سؤالا ازم پرسيد.. و مي خواست كه واكنش نشون بدم.. نسبت به قبل بهتر بودم.. چون اكثر حرفايي كه گفت رو .. اجرا كردم.

بازم پلكامو باز كرد... همون نور تو چشمام تابيد... اما.. اين بار.. بهتر بودم.. سايه هاي تاري رو مي ديدم.. چشمامو بستم... خودمم تعجب كردم..!!.. اونا هم همين طور!!!

دوباره.. خودم..تونستم بازشون كنم.. دو تا مرد رو تشخيص دادم.. يكي شونو شناختم.. بي اختيار گفتم..

- سياوش...!!

*********

فصل نهم

********

امروز خيلي خوشحالم.. خيلي زياد.. نمي تونم وصفش كنم.

الان يه هفته است كه با تمرين و فيزيو تراپي بهتر شدم.. عضلات صورتم.. دستام.. گردنم.. كلا بالاتنه م.. خوب ِخوب شده. فقط.. يه كم تو راه رفتن اذيتم.. ولي اونم خوب مي شه. خوشحالي بيشترم.. بابت چشمام ِ.. مي تونم ببينم.!!

هر روز خدارو هزار مرتبه شكر مي كنم.. سياوش مي گه؛ كلي نذر و نياز داره.

امروز بعدازظهر.. قرار ِ ترخيص بشم. خيلي خوشحالم.. سياوشم مثل من ِ.. هروقت كه پيشرفت تو كارم داشتم.. اشك شوق از چشماش سرازير مي شد.

********

در اتاقم باز شد.. يه دكتر وارد شد.. برام خيلي آشنا بود.. اما هر چي فكر كردم يادم نيو مد كجا ديده بودمش؟..

- سلام.. خوبي..

- سلام..

اومد جلوتر..

- امروز وقتي اسم تو رو تو ليست اسامي ترخيصي ها ديدم واقعا هم تعجب زده شدم هم خوشحال.. آخ ِ تقريبا بيش تر از يك ساله كه تو كما هستي..و زنده موندت مثل يك معجزه س..هنوز منو نشناختي؟..نه؟..

- نه..شما كي هستين؟..

لبخندي زد..

- من همون دكتري هستم كه قبل اين اتفاق مسئول پرونده ي پزشكيت شدم..همون موقعي كه تب داشتي و چشمات براي مدت كوتاهي نابينا شدند..!

يه كم كه فكر كردم يادم اومد..البته نه بصورت دقيق و واضح..!

با بي تفاوتي گفتم..

- خُب!..

- راستش از همون موقع نتونستم فراموشت كنم..تو اين يك سالي هم كه بيهوش بودي مدام بالا سرت بودم..البته فقط تا يكي دو ماه ..بعد از اون ديگه شوهرت نذاشت بيام ديدنت..يكسره باهم دعوا داشتيم..نمي دونم چه هيزم تري بهش فروخته بودم كه اينقدر باهام بد رفتاري مي كرد؟!..

- نمي فهمم منظورتون چيه..؟

- مي گم..صبركن..امروزم ديدم شوهرت به اين زوديا نمياد.. واسه ی همين اومدم اينجا..

نفس پر صدايي كشيد..

- مي دونم..حرفام كاملاً اشتباه ِ.. چون تو ديگه شوهر داري.. اما ديگه نمي تونم اين حرفا رو پيش خودم نگه دارم..

من..به تو از روزي كه ديدمت تا همين الان..علاقه مند شدم..باور كن هرچي خودمو سرزنش كردم.. نشد كه نشد..نتونستم..مانيا..من..مي پرستمت..ببين هر موقع ديدي ديگه نمي توني با سياوش سر كني ..فقط كافي ِ بهم خبر بدي.. خودمو خيلي زود بهت مي رسونم..خواهش مي كنم..

دستمو بردم بالا محكم زدم تو صورتش..

- خجالت بكش!..مثلا دكتر اين مملكتي!..واقعاً كه..

- مگه چي كار كردم كه خجالت بكشم؟.. دوست داشتن جرم ِ؟..گناه ِ؟..تو بگو گناه ِمن 

چي ِ..؟

- گناه ِتو خيلي وقيح ِ!..خيلي بي شرمانه س!..بايد به عرضتون برسونم كه من هيچوقت از شوهرم.. عشقم.. زندگيم.. دست نمي كشم.. حتي اگه منو نخواد..! مي دوني چرا؟؟..چون دوستش دارم..چون عاشقشم..حاضرم براش جونمو هم بدم..تو فكر كردي عشق فقط علاقه و دوست داشتن ظاهري ِ؟..نخير..عشق مقدس ِ.. نبايد با هوس آلوده ش كرد..عشق بايد پاك باشه..

اگه تو واقعا عاشق بودي نبايد اونو ابراز مي كردي.. اونم با اين وقاحت و پر رو يي!!..با اينكه مي دوني طرفت ازدواج كرده!.. واقعاً قباحت داره!.. از اتاق من برو بيرون!..

- اما..من!..

- گفتم بيرون!!

دندان قروچه اي كرد و روي پاشنه ي پا چرخيد..قبل از اينكه در رو باز كنه..در بشدت باز شد و پشت بندش سياوش با چهره اي سرخ و آتشين در آستانه ي در نمايان شد..

قبل از هر صحبتي.. سيلي محكمي بصورت اون دكتره زد..دكتر بدون گفتن حرفي از اتاق خارج شد..

نمي دونم چرا با اينكه هيچ تقصيري نداشتم؟..اما.. قطره هاي اشك روي صورتم روان شد..

سياوش در رو با غضب بست..با ديدن چشماي گريونم..خنديد!!..اومد نزديك تر..

- تو براي چي گريه مي كني؟

- باور كن تقصير من نبود..

- مي دونم عزيز دلم.. حالا من كي گفتم تقصير تواِ؟

- من..من..

سرمو تو آغوشش گرفت..

- هيس..آروم باش.. گريه نكن..من همه چي رو شنيدم..مي دونم..ديگه تموم شد..اصلاً غصه نخور..

دستامو با احساس دور كمرش حلقه كردم..

- آخ سياوش.. چقدر خوب ِ كه هستي..!

********

خدايا ممنونم.. بالاخره بعد مدت ها به خونه برگشتم.. بعد ترخيص يه راست اومديم خونه.

سياوش مي گه.. فرداشب.. جمعه ست.. قراره يه جشن كوچيك.. هم واسه ی سلاميت.. هم واسه ی شكرگذاري بگيرم.

*******

امروز كه ازخواب بيدارشدم.. اولين چهره اي كه صورتمو نوازش كرد.. صورت مهربون و ناز سياوش ِ.. به پهلو دراز كشيده.. دستش زير سرش ِ.. با حالت زيبا و دلپذيري نگام مي كنه.

خيلي لاغر و شكسته شده.. ولي نگاهش.. همون نگاه ِمهربون روز ازدواجمون ِ.

صداي شيطونشو مي شنوم..

- خانومي!!.. بسه ديگه.. تموم شدم..

با آرامش لبخند زدم..

- حق دارم نگات كنم.. آخ ِ بيش تر از يك سال ِ كه نديدمت..!!

- منم خيلي وقته كه چشاي خندون و شادتو نديدم.

آروم بلند شدمو نشستم.. كش و قوسي به بدنم دادم.. سياوش طاق باز دراز كشيد.. دستاشو زير سرش گذاشت..با لذت و آسايش گفت..

- ديگه همه ی سختي ها تموم شد..

ادامه دادم..

- ازت ممنوم سياوش.. زندگي دوباره مو به تو مديونم..

بهش نزديك شدم.. با عشق بهم خيره شد.. سرمو گذاشتم رو سينه ش.. و با صدايي كه از عشق لبريزه... گفتم..

- دوسِت دارم ..

مو هامو آروم نوازش كرد.. گفت..

- عاشقتم..

و بعد بالحن بامزه اي ادامه داد..

- خدارو شكر كه نياز به عمل سرت نبود و گرنه كچل مي شدي..!!.. اونوقت ديگه من بهت نگاهم نمي كردم ..!

نگاهمو به چشماش دوختم.. در حالي كه لبام به خوشي مي خنديد.. گفتم..

- اونوقت.. من بايد نازتو مي كشيدم...

لبخند بانمكي زد..

- زياد.. طول نمي كشيد.. مي دوني چرا؟؟؟... آخه دو تا از اين خنده ها واسم مي زدي .. فوراً گوشام دراز ميشد..!

آروم زدم رو شكمش..

يه كم نيم خيز شد.. به تخت تكيه داد..

صورتمو به خودش نزديك تر كرد.. درحالي كه مي خواست ببوسم.. گفت..

- باوركن !!.. من.. با خنده هات.. يه دل ..نه ..صد دل.. گرفتار شدم..

لبخندم عميق تر شد..

سريع خم شد و گفت..

- فداي خنده هات..!!

**************

فصل دهم

*******

روز جشن و روزهاي بعدش.. خبري از سارينا نداشتم.. اصلاً حرفي درموردش نشنيدم.. نمي دونم كجاس؟.. يا اصلاً سياوش چيزي در مورد اون اتفاق مي دونه؟؟.. هر وقتم كه ازش مي پرسم.. جواب درستي بهم نمي ده..!

امروز از صبح كه پاشده.. مدام بي تابي مي كنه.. پريشون ِ.. نمي دونم چش ِ؟؟.. فقط از وقتي يه برگه به دستش رسيده..حالش بدتر شده ...از نگام فرار مي كنه..حرف نمي زنه..

در حال كنكاش بودم كه صدام زد..

- جانم؟؟

- ماني جان.. من مي رم دوش مي گيرم .. اگه كسي با من كار داشت بگو نيست..

درحالي كه مشكوك شده بودم ..گفتم..

- باشه.

- بي زحمت لباس برام آماده كن.

گفتم- چشم سرورم!..

لبخند خسته اي زد.. با دست براش بوس فرستادم..

رفت داخل حموم و درو بست.. باشنيدن صداي آب..جرقه اي تو ذهنم زده شد.. سريع رفتم سراغ وسايلاش.. تو كيفش كه نيس.. لحظه آخر ديدم كه برگه رو گذاشت داخل جيب كتش.. يه نگاهي به طرف حموم انداختم .. اونجا كه نبود.. رفتم اتاق كارش .. كتش.. رو دسته صندلي كارش بود.. سريع برش داشتم.... پيداش كردم... در اتاقو بستم بهش تكيه زدم.. سريع بازش كردم.. از دادگاه بود!!!.. هرچي بيشتر مي خوندم.. متعجب تر شدم.. بعد خوندنش.. گذاشتم سرجاش تو جيبش.. و از اتاق خارج شدم.

رفتم تو فكر.. يعني چطوري فهميدن كه سارينا هولم داده؟.. پس اين مدت بازداشت بوده!!.. واي خداي من!!.. يعني سياوش.. از تنها خواهرش شكايت كرده..!! آخ ِ چطور ممكنه؟.. ساعت دواِ امروز.. جلسه نهايي ِ... يعني چه حكمي براش مي بُرَند؟؟؟

وارد اتاق شدم.. جلوي آيينه ايستاده بود.. گفتم..

- عافيت باشه!

انگار حواسش نبود.. رفتم كنارش.. متوجهم شد..

- چيزي گفتي؟

گفتم- عافيت باشه عزيزم.

- سلامت باشي..

بازم از نگام فرار كرد.. گفتم..

- سياوش جان.. طوري شده؟

سريع نگام كرد.. سعي مي كرد خونسرد باشه.. گفت..

- نه.. چطور مگه ؟؟

رفتم جلوي پنجره..گفتم..

- پس..چرا اينقدر پريشوني؟

لبخند ساختگي زد.. اومد كنارم.. دستشو انداخت دور شونه ام...

- نه .. من خيليم حالم خوبه..!

سريع بهش نگاه كردم..

- بهم دروغ نگو!!.. من مي فهمم!! كُودَن نيستم..!

- ماني..باوركن!!.. چيز مهمي نيس...

- اگه مهم نيس.. پس چرا از نگام فرار مي كني؟ چرا مضطربي؟؟

ازم دور شد و خودشو سرگرم خشك كردن موهاش كرد.. سشوارو خاموش كردم.. متعجب بهم خيره شد.. صورتشو تو دستام گرفتم.. بالحن جدي و عاشقانه اي گفتم..

- سياوش جان..بهم بگو.. من زنتم ..!! طاقت ندارم اينطوري ببينمت.. تو خودت نريز..!

دستامو با خشم ازصورتش جدا كرد و با حالت كلافه و عصبي گفت..

- يكبار گفتم.. چيزي نيس.. يعني نيس..!! اينقدر به پر و پام نپيچ..!!

خواست ازاتاق خارج بشه.. گفتم..

- من همه چيزو مي دونم.. پس راحت باش ..... فقط مي خوام بدونم.. چطوري فهميدي؟؟.. و چرا ازم مخفي كردي؟.. چرا شكايت كردي؟..

با عصبانيت بسمتم چرخيد.. خيلي ترسناك شده بود.. اما خودمو نباختم..!

با همون خشم اومد سمتم...

- تو!!.. به وسایل من دست زدي؟؟!!.. با چه اجازه اي؟؟

فرياد كشيد- با كدوم اجازه؟؟

عقب عقب اومدم.. خوردم به آيينه.. اومد جلوتر..

- جواب بده.. لعنتي!!!

سعي كردم صدام نلرزه..

- چرا عصباني مي شي؟؟.. اون اتفاق به منم مربوط مي شه؟.. خواهش مي كنم بهم بگو؟...

- اتفاقاً.. به تو هيچ ربطي نداره..!! پس دخالت نكن!!

دوباره ازم دور شد.. لباسشو گرفتم.. سريع چرخيد.. خيلي عصباني بود.. دستشو برد بالا ..لحظه اي كه مي خواست.. فرود بي آد رو صورتم.. بي اختيار چشمامو بستم.. اما.. نزد..چشامو كه بازكردم.. دستش.. لاي موهاش بود.. با كلافگي همون جا نشست رو زمين.. گفت..

- چرا عصبيم مي كني؟؟..

آروم نشستم كنارش.. به ديوار تكيه كردم.. چند لحظه اي چيزي نگفتم.

اونم سرشو زده بود به ديوار..چشماش بسته بود..

- نمي خواي چيزي بگي؟؟.. خواهش مي كنم.. بخدا هيچ دخالتي نمي كنم.. فقط مي خوام بدونم چه اتفاقي واسم افتاد؟.. به جون خودم.. هيچي نمي گم..

تا اين حرفو گفتم..

- صد بار گفتم... قسم به جونت نخور..

- خواهش مي كنم بگو..

از جاش بلند شد...

- آخه چي بگم؟.. از كجا بگم؟.. چطوري بگم كه تنها خواهرم دست به چنين جنايتي زده؟؟.. كمر بابامو شكسته.. هممو نو سرافكنده كرده.. شوهرش تركش كرده .. چطوري بگم.. لعنتي!!

- آروم باش سياوش جان.. دلم نمي خواد تو خودت بريزي.. اگه اين كار.. توسط خواهر منم مي اُفتاد.. تو هيچي نمي پرسيدي؟؟

سریع بُراق شد نشست روبروم.. باخشم..

- حالا كه خواهرمن ِ!!.. پس بي خود فرضيه نده...!!

گريه م گرفت..

- ببين سياوش.. من از خدا خواستم كه بهم فرصت دوباره زندگي كردن رو بده.. نه براي اينكه باعث بدبختي ديگران بشم.. اين يه امتحان الهي ِ.. پس كمكم كن سربلند بشم.

آشفته شد..

- گريه نكن.. بخدا يه كاري دست خودم مي دما!!!

بغضمو خفه كردم.... اشكامو پاك كردم..

گفت- نمي دوني.. چقدر برام سخت بود... از يه طرف.. تو !!.. از يه طرف.. سارينا.. بابام.. مامانم.. پوريا..

نفس پرصدايي كشيد - و ... بچه مون!!!!!

روزاي سختي بود.. دو سه روز اول.. هيچي نمي دونستم..

تا اينكه يه روز.. پوريا.. همه چيزو گفت..

پوریا بعد از كلي مقدمه چيني گفت- سارينا.. اين روزا خيلي آشفته ست.. خواب آرومي نداره.. مدام تو خواب جيغ مي زن ِ.. ديشب يه حرفايي زد.. كه اولش باورم نشد.. اما بعد كه نشونه هايي رو گفت.. فهميدم متأسفانه حقيقت داره!

پوريا مي گفت.. سارينا پيشش اعتراف كرده..

سياوش..سرشو انداخت پايين..

- اون مي گفت و من باور نمي كردم..خنده م گرفته بود!.. آخ ِ چطور ممكنه خواهرم!.. همچين كاري كرده باشه؟.. با عشقم.. با زندگيم.. با بچه م!!.. اينقدر..گفت و گفت.. تا باورم شد... از عصبانيت..نمي دونستم .. دارم..چي كار مي كنم؟.. فقط.. داد مي زدم ..فرياد مي كشيدم.. باور كن!!!.. اگه سارينا.. اون لحظه بود.. حتما مي كشتمش!!..

تا آخر هفته.. شكايت كردم ازش.. پوريا رو قسم دادم.... اگه همكاري نكنه... هيچ وقت.. نمي بخشمش .... اونم.. با اين كه دوسِش داشت همكاري كرد.. خلاصه.. با شواهد و بررسي ها.. سارينا تا موقع اعلام حكم نهايي و به هوش اومدن تو.. رفت زندان.. امروزم.. دادگاه داره..

********

**********

دلم واسه سارينا مي سوزه.. خيلي سخت ِ.. امروز كه ديدمش.. اصلا نشناختمش.. لاغر و رنگ پريده.. چشاي مشكي خوشگلش.. بشدت غمگين بود.. از زور گريه كوچيك شده بود..منو نديد.. يعني نمي خواستم.. كه ببينم.

وقتي حكمشو گفتند.. آه.. از نهادم بلند شد!

پوريا هم بود.. همه مون ناراحت شديم.. شش سال حبس..!!!

خيلي سخت ِ.. وحشتناك ِ..!!!

******

با امروز.. چهار روز ِ كه.. از روز دادگاه مي گذره.. نمي دونم چرا اين روزا حالم بده؟؟

سياوشم كه تقريباً..باهام قهر ِ..!! چون همش مي گم از گناه خواهرت بگذر.. ببخشش.. ازدستم ناراحت مي شه.. عصبي مي شه.

مي دونم.. خودشم دوست داره كه ببخشش.. ولي نمي فهمم چرا هيچ كاري نمي كنه؟؟

داشتم ميز ناهارو مي چيدم كه سياوش اومد.. با لبخند بهش سلام كردم.. پاسخ سردي شنيدم.. فوري رفت تو اتاقش.

دلم گرفت.. باخودم گفتم.. اينا تقاص بد قوليم به خداست!.. اما.. چي كاركنم؟.. سياوش.. بايد رضايت بده!.. اونم كه نمي خواد..

از دست خودم.. از بي عرضه گيم.. عصباني شدم..گريه م گرفت.. اشكام تند تند رو صورتم مي ريخت.. دلم نمي خواد.. حالا كه خوب شدم.. چشام خوب شده ... اين روزا رو ببينم.. طاقت سردي ِ سياوشو ندارم!!..

يهو احساس كردم.. معده م  ميخواد بهم بخور ِ.. درد بدي پيچيد تو معده م.

فوري رفتم  سمت دسشويي  خيلي حالم بد بود.. ديگه تواني برام نموند.. از دسشويي كه اومدم بيرون.. افتادم رو زمين!

فكر كنم از سر و صداي من.. سياوش نگران شده.. چون داشت تند تند از پله ها ميومد پايين.. اومد جلوي پام نشست.. چشامو باز كردم و با دلخوري بهش خيره شدم.. رومو برگردو ندم سمت ِديگه..

اشكام دوباره سرازير شدن.

با شرم گفت- مي خواي بريم دكتر؟

چيزي نگفتم.. دستشو آورد سمت صورتم.. اشك رو لبامو پاك كرد.. ناي ممانعت نداشتم.. آروم بغلم كرد..

- منو ببخش عزيزم.. شرمنده تم به خدا..

سريع  حرفشو قطع كردم- اسم خدا رو نبر.. كه هيچ بويي از انسانيت نبردي.. منو ببين!.. خدا به جوونيم رحم كرد كه زنده موندم!.. و گرنه بايد سال پيش.. بعد مراسم چهلم مادرت.. مراسم شب اول مرگ زنتو هم برگزار مي كردي !!.. اين ِ جواب ِرحم و مهربوني خدا؟؟.. به خودت بيا سياوش.. پس.. رحمِت كجا رفته؟؟.. تو كه اينقدر مهربون بودي!.. چي شدي!؟؟.. چرا اين طوري شدي؟؟.. تو يي كه وقتي كورشدم.. با فداكاري پيشم موندي!.. حالا چرا از گناه خواهرت نمي گذري؟؟.. چرا نمي بخشيش؟؟..

بلند بلند گريه مي كردم و اشك مي ريختم..

سياوش خشك شده بود.. نمي دونست بايد چي كاركنه؟؟..

دوباره ادامه دادم- خواهرت.. جوون ِ.. به جوونيش رحم كن..

دوباره حالم مي خواست بهم بخوره.. سريع ازش جدا شدم و رفتم داخل دسشويي..

وقتي برگشتم.. چشام سياهي مي رفت.. محكم خوردم به سياوش.. منو گرفت تو بغلش.. نشوندم رو مبل..

بعد چند لحظه با يه ليوان آب اومد پيشم.. ليوانو به لبام نزديك كرد.. يه كم خوردم.. ولي هنوز ضعف داشتم.. معده م مي سوخت..

چشامو بازكردم.. سياوش با نگراني بهم نگاه مي كرد.. دستامو گرفت.. پرسيد..

- بازم حالت بد شده؟؟..

سرمو تكون دادم..

- چرا بهم نگفتي؟؟..

بهش خيره شدم.. شرمنده تر شد.. صورتمو نوازش كرد..

- هرچي تو بگي.. همو نو انجام مي دم.. منو ببخش.. اين روزا داغونم.. همش كابوس دارم.. كوتاهي مو ناديده بگير.. جبران مي كنم.

نفس عميقي كشيد- مي رم لباساتو بي آرم كه بپوشي.. ببرمت دكتر.

قبول كردم..

*********

دوباره حامله بودم!!.. وقتي سياوش فهميد.. خيلي منقلب شد.. چون.. مثل اينكه دكترا گفته بودند.. به اين زوديا.. خانومت باردار نمي شه! .. (زماني كه بيمارستان بودم) ..

اما .. حالا.. دقيقا بعد يه ماه و نيم باردار شدم.. اينا .. همه لطف خداس..!

يه چند روزي باهاش سرسنگين بودم.

تا امروز كه بعد شام من رفتم خوابيدم...

اومد پيشم گفت..

- ماني.. هنوزم نبخشيديم.. بابا من غلط كردم اصلاً.. تو روخدا ببخشم ديگه..!!

بسمتش چرخيدم.. ولي نگاش نكردم..گفتم..

- يه شرط داره..!!!

يه كم ساكت شد.. بعد گفت..

- مي دونم!!.. چشم... هرچي تو بگي... همين فردا ..خوبه بريم زندان...؟

گفتم- باشه .. پس تا فردا.. شب بخير.

- اا.. من كه قبول كردم.. ديگه چرا خوابيدي؟؟..

گفتم- سياوش!!.. خسته م .. مي خوام بخوابم.. فردا كه شرطو عملي كردي.. باهات آشتي مي كنم.. حالا بخواب لطفا..!

هيچي نگفت.. فقط مثل يه پسرخوب گرفت خوابيد..!!!

************

بالاخره.. سارينا از زندان آزاد شد.. و.. من به عهدم وفا كردم..

لحظه ديدارمون خيلي شيرين بود.. سارينا همش عذرخواهي مي كرد.. منم مي گفتم.. بسه ديگه ..گذشته ها .. گذشته.

به پوريا هم گفته بوديم بي آد.. مي دونستم.. سارينا رو خيلي دوس داره.. منو سياوش.. با خودش و خونوادش صحبت كرديم .. پوريا راضي بود.. اما.. پدر مادرش .. نه!..

ديگه ما هم گذاشتيم به عهده ی خودشون!..

سارينا رو رسو نديم خونه ی عمه.. يه كمي اونجا مونديم.. ولي.. بخاطر حال خراب ِمن .. تصميم گرفتيم بي آيیم خونه خودمون..

تو مسير برگشت.. من ساكت بودم.. سياوشم همين طور..

بعد از چند دقيقه صدام زد- خانومي!!.. يه نگاه .. منو.. مهمون نمي كني؟؟

يه كم مكث كردم و آروم به سمتش چرخيدم.. بعد چند ثانيه.. دوباره به طرف شيشه برگشتم..

گفت- اي بابا..!! چرا باز قهري؟؟.. من كه شرطو عمل كردم.. دوباره چه خبطي كردم؟!..

از لحنش.. آروم لبخند زدم..

گفتم- خودت گفتي.. يه نگاه مهمونت كنم!..

و خنده آرومي كردم...

ماشينو نگه داشت..

- ببين چه نازيم داره.. !! پدر سو... !! نه!! شوهر سوخته!!

پـِقي زدم زير خنده.. آخ ِلحنش خيلي با نمك بود...

- آي .. قربون اون خنده ها.. حالا ديگه آشتي..؟

با ناز بطرفش چرخيدم.. گفتم- حالا!.. چون اصرار مي كني، باشه..!!

- اي.. شو هر سوخته.. حالا منو سر كار مي ذاري؟!.. 

بعدشم يه اخم مصنوعي كرد و با يه حركت.. منو بسمت خودش كشيد..

- آروم تر سياوش!..

- ببخشيد.. حواسم نبود.. مي گم ماني..! هنوز مشخص نيس.. بچه چي یه ؟

- نه بابا! به همين زودي..!!

- واي.. من دلم دختر مي خواد.. مثل تو قشنگ باشه... اما اخلاقش مثل خودم..

- مگه..اخلاق من چش ِ؟؟

- يه مقدار.. لوس تشريف دارين..!

- پر رو.. خودت لوسي.. خيليم دلت بخواد..

و خودمو از آغوشش بيرون كشيدم.. صاف نشستم رو صندلي... طلب كارانه بهش زل زدم.....

- خيلی خُب بابا.. تسليم..!!

لبخند پيرزمندانه اي زدم..

- اگه دختر باشه.. اسمشو چي بذاريم..؟؟

يه كم فكر كردم..

گفتم- به ياد عمه.. مي ذاريم.. يگانه..

نگاه قدرشناسي بهم انداخت ... گفت..

- باشه..خانومي.. حالا يه آهنگ شاد به افتخار مامان خانومي..

ماشينو روشن و آهنگ مورد نظرشو.. پـِلِي كرد.. خودشم.. همراه ِخواننده مي خوند..

*********

معلوم ِ.. دارم خواب مي بينم..

من فاصله م با تو دو انگشت ِ..

ديوونه ي ديوو نگي هاتم..

اصلا.. همين كارات.. منو كشت ِ!..

خيلي شبيه آرزوهامي..

پلكاي تو دروازه ي مهر ِ..

اينقدر زيبايي كه حتي ماه..

با ديدنت مي اُفته از چهره!..

عــــاشق تر از اينم كه مي بيني..

تقدير من تسليم چشمات ِ..

اينقدر نگو.. تو فال من نيستي..

باور كن اين حرفا خرافات ِ..

يادم بده مثل خودت باشم ..

چشماتو خرج ديدن من كن..

با من بيا.. مهتاب من امشب..

تكليف فردا ها رو روشن كن..

عــــاشق تر از اينم كه مي بيني..

تقدير من تسليم چشمات ِ..

اينقدر نگو.. تو فال من نيستي..

باوركن اين حرفا خرافات ِ..

پايان..

شانزدهم ارديبهشت سال نود و يك.

م.ص.(M~SAMI)

ساخت کتاب : فريد سقراطي

==============

http://goldjar.sub.ir

http://goldjar.blogfa.com

http://goldjar.fardblog.com

================

iraaanbook@yahoo.com

سفارش ساخت کتاب الکترونيکي با فرمتهاي مختلف پذيرفته ميشود 

iraaanbookارسال  پیام  به ایدی یاهو    pm     