مومیایی ها در صبح

Mummies In The Morning

Mery Pop Azborn

************************

مومیایی ها در صبح

***********

نويسنده :  مري پوپ آزبرن

Mery Pop Azborn

***********

farid soghrati 

ساخت کتاب : فريد سقراطي

***********

تهيه شده :وبلاگ گولدجار - بلاگفا 

goldjar.blogfa.com

****************************

فصل اول:میو!

آنی وجک به خانه درختی بالای درخت بلوط خیره شدند.جک به آرامی گفت:«هنوز اینجاست.»

-به نظر خالی می آید.

خورشید در وسط آسمان می درخشید.تقریبا وقت ناهار بود.جک باترس نگاهی به اطرافش انداخت وگفت:«این صدای چی بود؟»

-چه صدایی؟

-من صدایی شنیدم.مثل اینکه کسی دارد سرفه می کند.

-من که چیزی نشنیدم.بیا برویم بالا.

آنی نردبان طنابی را گرفت و شروع به بالارفتن کرد.جک روی نک پا به طرف بوته ها رفت وشاخه کوچکی را کنار زد.بعد،باترس گفت:«سلام کسی آنجاست؟»

اما کسی جواب نداد.آنی سرش را از پنجره خانه درختی بیرون آورد وفریاد زد:«جک!بیا.خانه ی درختی درست مثل دیروز است.»

جک هنوز احساس می کرد کسی در آن نزدیکی هاست.شاید همان کسی باشد که کتاب ها را در خانه درختی گذاشته است.

-جک!

جک همچنان به بوته ها خیره شده بود.آیا آن دم مرموز،کسی که اسمش با حرف M شروع می شد،داشت اورا می پایید؟شاید او مدالیونش را می خواست؛همان مدالیونی که جک وقتی به زمان دایناسورها رفته بودند،پیدا کرد.شاید هم علامت چرمی لای کتاب را می خواست؛علامتی که از لای کتاب شوالیه ها افتاده بود.یک حرف M روی مدالیون بو.یک حرف M هم روی علامت چرمی وجود داشت.یعنی M به چه معنایی بود؟جک با صدای بلند گفت:«فردا همه چیز را پس می آورم.»

نسیمی شروع به ورزیدن کرد وبرگ ها را تکان داد.آنی دوباره از آن بالا داد زد:«جک!بیا دیگر.»

جک به طرف درخت بلوط رفت.نردبان طنابی را گرفت وشروع به بالا رفتن کرد.وقتی بالار نردبان رسید،از سوراخ کفِ خانه درختی به داخل خزید.او کوله پشتی اش را در آورد وعینکش را جابه جا کرد.آنی داشت کتاب ها را وارسی می کرد.

-خوب جک!امروز چه کتابی می خواهی؟

او کتاب شوالیه ها را برداشت وبا تعجب گفت:«هی!این را ببین.دیگر خیس نیست!»

-بگذار ببینم.

جک کتاب را از او گرفت.کتاب شوالیه ها روز قبل آنها را به دوران شوالیه ها برده بود.اما وقتی آنها توی خندق قصر افتادند،کتاب کاملا خیس شد.واقعا عجیب بود.کتاب،سالم به نظر می رسید.جک توی دلش از شوالیه مرموزی که آنها را نجات داده بود،تشکر کرد.آنی کتاب دایناسور ها را جلوی جک گرفت وگفت:«این یکی چطور است؟»

-آنی!بگذارش کنار.

آنی وجک به همراه آن کتاب به زمان دایناسور ها رفته بودند.جک به یاد پترانو دونِ مهربان افتاد که آنها را از دستِ تیرانوزوروسِ رکس نجات داده بود.

آنی کتاب دایناسور ها را پهلوی کتاب ها گذاشت وآهی کشید.بعد،نگاهش به کتاب دیگری افتاد وبه آرامی گفت:«وای!این را ببین!»

آن کتاب در باره مصر باستان بود.آنی کتاب را برداشت وبه جک نشان داد.جک نگاهی به کتاب انداخت وآن را از آنی گرفت .یک علامت ابریشمی سبز رنگ لای کتاب بود.جک کتاب را از همان جا گشود وبا اشتیاق به تصویر توی کتاب خیره شد .در آن تصویر،مصریان در صفی طولانی به طرف هرمی می رفتند.چهار گاو بزرگِ شاخدار تخت سایبان داری را می کشیدند.روی تخت یک جعبه طلایی بود.در آخر صف،گربه ی سیاه براقی به چشم می خورد.آنی با خوشحالی گفت:«بیا برویم آنجا.»

-نه صبر کن.

او می خواست کمی بیشتر کتاب را مطالعه کند.

-ولی جک!تو عاشق اهرام مصری.

و واقعا هم همان طور بود.اهرام مصر بعد از شوالیه ها جالب ترین چیزهای دنیا برای جک بودند؛حتی جالب تر از دایناسور ها.تازه اهرام مصر کسی را نمی خوردند.

-خیلی خوب.ما می رویم آنجا .

جک به تصویر هرم در کتاب مصر باستان اشاره کرد .صدایش را صاف کرد وگفت:«آرزو می کنم می توانستیم به آنجا برویم.»

ناگهان صدایی آمد:«میو.»

جک رو به آنی کرد وگفت:«تو هم شنیدی؟»

او از پنجره خانه درختی به بیرون نگاه کرد.یک گربه سیاه،درست پشت پنجره روی شاخه درخت نشسته وبه آنها خیره شده بود.این عجیب ترین گربه ای بود که جک تا آن موقع دیده بود.گربه موهایی سیاه وبراق وچشم هایی به رنگ زرد روشن داشت.یک گردنبند پهن طلایی هم دور گردنش بود.

-جک!این همان گربه ی توی کتاب است!

درست همان موقع باد تندی وزید.برگ ها به شدت تکان خوردند وخانه درختی شروع به چرخیدن کرد.جک چشم هایش را بست.چند لحظه بعد،همه چیز آرام شد.دیگر نه صدای باد آمدونه صدای به هم خوردن برگ درختان.جک چشم هایش را گشود.نورِ شدید خورشید چشم هایش را زد.

فصل دوم:وای،مومیایی ها!

بچه ها به بیرون نگاه کردند.خانه درختی روی یک درخت نخل،کنار چند نخل دیگر قرار داشت واطرافش را شن های کویر پوشانده بود.صدای گربه از پایین درخت به گوش می رسید:«میو.»

جک وآنی به طرف پنجره رفتند وبه پایین نگاه کردند.گربه سیاه پای درخت نشسته بود وبا چشم های زردش به آنها نگاه می کرد؛ولی مثل اینکه می خواست چیزی بگوید.

آنی فریاد زد:«هی!»

-آنی !ساکت باش.ممکن است کسی صدایت را بشنود.

-وسط کویر؟

گربه سیاه بلند شد ودور درخت چرخید.آنی از پنجره به بیرون خم شد تا ببیند گربه به کجا می رود.

-اوه!نگاه کن جک!

جک به پایین نگاه کرد.گربه از درخت نخل دور شد وبه طرف یک هرم غول آسا دوید. کمی آن طرف تر مصریان در صفی طولانی به دنبال تخت آسیابان داری حرکت می کردند.جک گفت:«این همان تصویری است که در کتاب بود!»

-جک!آنها چه کار می کنند؟

جک به کتاب نگاه کرد وجملات زیر تصویر را خواند.

«وقتی یکی از اعضای خاندان سلطنتی در می گذشت،جسد او را داخل تابوت حجاری شده ونقشداری می گذاشتند وآن را به مراسم با شکوهی تشیع می کردند.در این مراسم،بزرگان،سوگواران ومستخدمان به دنبال تابوت حرکت می کردند.آنان تابوت را روی درختی می گذاشتند وبا چهار گاو نر وشاخدار می کشیدند.»

-این یک تشیع جنازه ی مصری است.نگاه کن آنی!این جعبه یک تابوت حجاری شده است.

-چی چی شده؟

-حجاری شده.یعنی از سنگ تراشیده شده.

او دوباره به بیرون نگاه کرد.گاو های نر،تخت،مصری ها وگربه سیاه همه به آهستگی مثل یک رویا در حرکت بودند.جک گفت:«بهتر است یادداشت را بردارم.»

او کوله پشتی اش را برداشت ودفترچه یادداشتش را بیرون آورد.جک دوست داشت از چیز هایی که می دید،یادداشت برداری کند.او توی دفترش نوشت:

مرده را توی تابوت حجاری شده می گذارند!

آنی گفت:«جک!عجله کن.نمی خواهی مومیایی را ببینی؟

وبه طرف نردبان رفت.جک سرش را از روی دفترچه یاداشت بلند کرد وگفت:«مومیایی؟»

-توی آن جعبه طلایی حتما یک مومیایی هست.ما در مصر باستان هستیم.یادت رفته؟

جک عاشق مومیایی ها بود.او مدادش را زمین گذاشت.

-خداحافظ جک!من رفتم.

-نه،آنی!صبر کن.

-اما جک!آنجا یک مومیایی هست.

-خیلی خب.برویم مومیایی را ببینیم.

آنی می دانست چطور برادرش را راضی کند.جک دفتر یادداشت وکتاب مصر باستان را توی کوله پشتی اش گذاشت وبه دنبال آنی از نردبان پایین رفت.

آنی وجک وقتی روی زمین رسیدند،به سوی صف مصری ها دویدند.اما هرچه جلوتر می رفتند،مشکل تر می توانستند آنها را ببینند.چند دقیقه بعد،دیگر اثری از مصری ها نبود،آنها ناپدید شده بودند.فقط هرم سنگی بزرگ آنجا،درست در مقابل آنها قرار داشت.جک نفس زنان به اطراف نگاه کرد.چه اتفاقی افتاده بود؟مصری ها کجا رفته بودند؟گاور های نر،تابوت طلایی وگربه سیاه کجا بودند؟

-جک آنها اینجا نیستند!

-یعنی کجا رفتند؟

-شاید آنها روح بودند.

-احمق نشو.روح را نمی شود دید.حتما ما یک سراب دیدیم.

-یک چی دیدیم؟

-سراب.معمولا در کویر سراب دیده می شود.مافکر می کنیم چیزی در دوردست می بینیم،اما این فقط انعکاس نور خورشید در هوای گرم است.

-ولی جک!چطوری نور خورشید می تواند شبیه آدم ها،یک جعبه طلایی یا چند گاو شاخدار بشود.

جک اخم هایش را در هم کرد.

آنی گفت:«مطمئنم که آنها روح بودند.»

-امکان ندارد.

آنی به سمت هرم اشاره کرد وگفت:«نگاه کن.»

گربه سیاه پای هرم ایستاده بودوآنی وجک را تماشا می کرد.

آنی گفت:«این دیگر سراب نیست!»

گربه به طرف ضلع دیگر هرم دویدوسر پیچ ،ناپدید شد.جک گفت:«کجا دارد می رود؟»

-برویم ببینیم.

آنها به همان طرفی که گربه رفته بود،دویدند.گربه آنجا بود وداشت از شکافی وارد هرم می شد.

فصل سوم:زنده است!

جک وآنی به طرف شکاف رفتند وتوی هرم را نگاه کردند.درست پشت شکاف ،دالان درازی وجود داشت.مشعل ها دیواره های دالان را روشن کرده وسایه های تیره ای به وجود آورده بودند.آنی گفت:«بزن بریم.»

-یک دقیقه صبر کن.

اوکتاب مصر را از کوله پشتی بیرون آورد وآن را ورق زد.بالاخره تصویر اهرام را پیداکرد ونوشته زیر آن را بلند خواند.

«به اهرام،خانه اموات نیز می گویند.اهرام را ازسنگ های یک پارچه ساخته اند.اتاق مقبره در اعماق هرم قرار دارد.»

آنی گفت:«پس برویم اتاق مقبره را پیدا کنیم.شرط می بندم آنجا یک مومیایی هست.»

جک نفس عمیقی کشید واز شکاف وارد دالان شد.داخل دالان،خنک وتاریک بود.هیچ صدایی نمی آمد.زمین،سقف ودیوار ها همه از جنس سنگ بودند.کف زمین از آنجایی که ایستاده بودند،به طرف بالاشیب داشت.آنی گفت:«باید برویم تو.»

-باشد،اما از من دور نشو.حرف هم نزن.ممکن است کسی صدایت را...

-خیلی خب.برو دیگر!

وبه جلو هلش داد.جک به راه افتاد.اثری از گربه نبود.دالان همچنان ادامه داشت.جک ایستاد وگفت:«باید نگاهی به کتاب بیندازم ممکن است گم شویم.»

او دوباره کتاب را باز کردوزیر یکی از مشعل ها نگه داشت.تصویر کتاب بخش های مختلف هرم را نشان می داد.جک به تصویر اشاره کرد وگفت:«ببین.اتاق مقبره در مرکز هرم است.فکر کنم باید مستقیم به جلو برویم.»

او کتاب را زیر بغلش زد ودوباره به راه افتاد.به زودی کف زمین صاف شد.هوا در آن قسمت خفه وگرفته بود.جک بار دیگر کتاب را گشود وگفت:«فکر کنم دیگر به اتاق مقبره رسیده باشیم.عکس راببین.دالان به طرف بالا شیب داردوبعد ،صاف می شود.اتاق مقبره،پشت این راهرو صاف است.»

ناگهان صدای عجیبی در راهرو پیچید:«هِ ی ی ی ی!»

جک از ترس کتاب مصر را به زمین انداخت.هیکل سفیدی از میان سایه هابه طرف آنها آمد واز بالای سرشان رد شد.آن جسم سفید،یک مومیایی بود!

آنی داد زد:«زنده است!»

فصل چهارم:بازگشت از مرگ

جک به دیوار چسبیدوآنی هم کنار خود کشید.هیکل سفید به سرعت در میان سایه ها ناپدید شد.آنی گفت:«یک مومیایی بود!،حتما از مرگ برگشته!»

جک با لکنت جواب داد:«این...این غیر ممکن است.مومیایی ها زنده نمی شوند.»

او کتاب را از زمین برداشت.آنی روی زمین خم شد وگفت:«این چیست؟ببین.وقتی مومیایی رد می شد،افتاد.»

آن شیء،عصایی طلایی بود.یک سر عصا ره به شکل سر سگ ساخته بودند.جک گفت:«شبیه یک عصای سلطنتی است.»

-عصای سلطنتی دیگر چیست؟

-همان چیزی است که پادشاه ها وملکه ها در دست می گیرند.این عصا نشان قدرت آنهاست.

آنی فریاد زد:«مومیایی!برگرد.ما عصای تو را پیدا کردیم.برگرد.ما می خواهیم به تو کمک کنیم.»

-هیس!مگر دیوانه شده ای؟

-اما مومیایی...

-آنی!او مومیایی نبود،یک آدم بود،یک آدم واقعی.

-اما یک آدم واقعی این جا چه کار می کند؟

-نمی دانم.شاید در کتاب چیزی در این مورد نوشته شده باشد.

او کتاب را ورق زد وبالاخره عکس مردی را در هرم پیدا کرد.زیر عکس نوشته شده بود:

«دزدان قبر،اغلب گنج هایی را که همراه بامردگان در هرم گذاشته می شود،می دزدیدند.به همین دلیل راهرو ها ودالان های کاذبی در اهرام ساخته می شدتا دزد ها را گم کنند.»

جک کتاب را بست وگفت:«فهمیدم،او مومیایی نبود،دزد قبر بود.»

-دزد قبر؟

-بله،کسی که اشیای داخل اهرام را می دزدد.

-بیا برویم.ممکن است دوباره برگردد!

-باشد.اما اول باید یک چیزی بنویسم.

او کتاب را توی کوله پشتی اش گذاشت.دفتر یادداشت ومدادش را بیرون آورد ونوشت:

دزد قبر.او

-جک!

-یک دقیقه صبرکن.وبه نوشتن ادامه داد

می خواست عصای

-جک!نگاه کن.

ناگهان هوای خنکی به صوزت جک خورد.او به بالانگاه کرد واز ترس پشتش به لرزه درآمد.هیکلی به آرامی به سوی آنها می امد.او دزد قبر نبودفیک زن زیبا بود؛یک زن زیبای مصری.او لباس سفید چینداری به تن داشت وجواهراتش برق می زد.گل هایی هم به موهای سیاهش آویزان بود.آنی عصای طلا را به جک دادوگفت:«بیا جک!این را به او بده.»

زن زیبا جلو آنها ایستاد.جک در حالی که دستش می لرزید،عصای سلطنتی را به طرف او دراز کرد.اما ناگهان نفسش از ترس بند آمد.عصا از میان دست زن مصری گذشت!او از جنس هوا بود!

فصل ششم:نوشته های روی دیوار

جک عینکش را زد وبه دقت شکل های روی دیوار را نگاه کرد.آنی هم کنار او ایستاد تاشکل هارا بهتر ببیند.تصاویر کوچکی روی سنگ حکاکی شده بود.جک گفت:«چهار تا شکل اینجاست.»

-خوهش می کنم آنها را یکی یکی برای من تشریح کن.

جک سرش را نزدیک تر برد وبه اولین شکل نگاه کرد.

-خوب،اولی این طوری است.

اوبا انگشت زیگزاگی در هوا کشید.روح ملکه پرسید:«مثل پله؟»

-بله،پله.درست مثل پله است!

روح سرش را بهعلامت تایید تکان داد.جک به تصویر دوم چشم دوخت.توصیف این یکی مشکل تر بود.

-دومی جعبه ای زیرش دارد.

وسعی کرد تصویر را در هوا بکشد.روح ملکه مات ومبهوت به جک نگاه کرد.آنی گفت:«سه تا چیزاین شکلی هم در آن هست.»

وبا انگشت خطوطی در هوا کشید.روح باز هم چیزی نفهمید.جک گفت:«چیزی که روی جعبه است،شبیه یک کلاه است.»

روح پرسید:«کلاه؟»

آنی گفت:«نه،بیشتر شبیه یک قایق است.»

روح ملکه در حالی که هیجان زده به نظر می رسید،پرسید :«قایق؟»

جک دوباره به دیوار نگاه کرد وگفت:«بله.می تواند یک قایق باشد.»

روح در حالی که لبخند می زد،سرش را تکان داد وگفت:«بله،البته.قایق است.»

جک وآنی سراغ تصویر سوم رفتند.آنی گفت:«این یکی مثل چیزی است که توی آن گُل می گذارند.»

جک حرف آنی را کامل کرد:«یا توی آن آب می ریزند.»

روح ملکه پرسید:«مثل یک کوزه دسته دار؟»

جک گفت:«بله همین است،یک کوزه دسته دار.»

جک وآنی به آخرین تصویر نگاه کردند.آنی سرش را بلند کرد وگفت:«آخری شبیه میله ای است که سرش را خم کرده باشند.»

جک گفت:«یا شبیه یک چوب خمیده که یک طرفش از طرف دیگر کوتاه تر است.»

روح چیزی نفهمید.جک گفت:«یک دقیقه صبر کنید.من آن را توی دفترم بزرگ می کشم،تا شما بتوانید ببینید.»

او عصای سلطنتی را گذاشت.مدادش را برداشت وآخرین هیرو گلیف را نقاشی کرد.بعد،دفترش را مقابل روح نگه داشت.روح ملکه گفت:«این هیروگلیف نشان دهنده یک پارچه تا شده است.»

جک با تعجب گفت:«پارچه تا شده؟»

ودوباره به تصویری که روی دیوار حک شده بود،نگاه کرد.او باخودش فکر کردکه چطور این تصویر می تواند یا پارچه تا شده باشد.مگر اینکه یک حوله باشد که از میله ای آویزان کرده اند.آنی در حالی که به تک تک تصویر ها اشاره می کرد،گفت:«پس این جوری شد:پله،قایق،کوزه دسته داروپارچه تا شده.»

جک شروع کرد به یاد داشت برداشتن.

بعد،پرسید:«به این ترتیب معنی پیام چیست؟»

روح ملکه دستش را به طرف بچه ها دراز کرد وگفت:«به مقبره من بیایید.»

وهمان طور که در هوا شناور بود،به طرف اتاق مقبره رفت.

فصل هفتم:طومار

جک عصای سلطنتی،دفتر یاداشت ومدادش را توی کوله پشتی گذاشت وهمراه انی به دنبال روح به راه افتاد.آنها به سوی اعماق هرم پیش رفتند ودر انتهای دالان به چند پله رسیدند.جک وآنی با هیجان گفتند:«پله ها!»

روح ملکه از پله ها بالا رفت.بچه ها هم به دنبال او از پله بالا رفتند.بالای پله ها درچوبی بسته ای بود.روح مستقیم به طرف در رفت واز میان آن گذشت .جک وآنی در را هل دادند.در به آرامی باز شد وآنها وارد اتاق سرد وبزرگی شدند.دیگر اثری از روح نبود.هوا در اتاق جریان داشت ونور مشعلی آن را روشن کرده بود.بچه ها به اطراف نگاه کردند.در یک طرف اتاق تعدادی میز وصندلی وچند ساز موسیقی قرار داشت.در سمت دیگر اتاق یک قایق چوبی کوچک بود.آنی در حالی که هیجان زده شده بود،گفت:«نگاه کن!قایق!»

-این قایق اینجا،توی هرم هوتِپی چه کار می کند؟

-شاید قرار است ملکه را به زندگی بعدی ببرد.

آنها به طرف قایق رفتند وبه داخل آن نگاه کردند.قایق پر از چیزهای مختلف بود.بشقاب های طلا،فنجان های نقشدار،لیوان های جواهر نشان،سبد های زیبا،زیور آلاتی با سنگ های آبی رنگ.مجسمه های چوبی کوچک.

-جک!نگاه کن.

آنی یک کوزه دسته دار را از توی قایق بیرون آورد.

-ببین جک!کوزه دسته دار.

جک داخل کوزه را نگاه کرد.

-آنی!یک چیزی توی آن هست.

-چی؟

جک دستش را توی کوزه برد.

-مثل اینکه یک دستمال سفره است.

-پارچه ی تا شده!

جک پارچه تا شده را از کوزه بیرون کشید.پارچه دور یک طومار قدیمی پیچیده شده بود.جک با احتیاط آن را باز کرد.طومار از بالا تا پایین با هیروگلیف های زیبایی پوشیده شده بود.آنی به آرامی گفت:«کتاب مردگان!»

-وای!خدای من!

جک دستش را روی طومار کشید.کاغذ آن خیلی قدیمی بود.آنی فریاد زد:«ملکههوتپی!کتاب مردگان اینجاست.ما آن را پیدا کردیم.»

اما هیچ صدایی نیامد.آنی دوباره فریاد زد:«ملکه هوتپی!»

ناگهان دری در آن سوی اتاق خش خش کنان باز شد.جک گفت:«شاید ملکه است.»

قلب جک به شدت می تپید.هوای سردی از در نیمه باز وارد اتاق شد.آنی به طرف در رفت وگفت:«بیا جک!»

-نه،صبر کن.

جک!او هزار سال منتظر کتابش بوده.بیشتر از این منتظرش نگذار.

جک طومار قدیمی را توی کوله پشتی اش گذاشت وبه دنبال آنی به طرف در رفت.آنی همان طورکه از در نیمه باز رد می شد،گفت:«عجله کن جک!»

پشت در،به اتاق سرد وتاریکی برخوردند.نور مشعل اتاق کناری از لای در روی یک جعبه ی بزرگ طلایی افتاده بود.در جعبه باز بود وپوشش آن روی زمین قرار داشت.آنی آهسته ملکه را صدا زد:«ملکه هوتپی!»

کسی جواب نداد.آنی به آرامی گفت:«ما پیدایش کردیم.کتاب مردگان شما را پیدا کردیم.»

اما اثری از روح نبود.نفس جک از ترس بند آمده بود.

-آنی!بیا طومار را روی زمین بگذاریم وبرویم.

نه،فکر کنم باید بگذاریمش آنجا.

وبه جعبه طلایی اشاره کرد.

-نه آنی!

-نترس جک!بیا.

آنی بازوی جک را گرفت واو را به طرف جعبه طلایی کشاند.آنها جلوی جعبه ایستادند وبه داخل آن ایستادند وبه داخل آن نگاه کردند.

فصل هشتم:مومیایی

جسم سفید وبزرگی داخل جعبه دیده می شد.آن جسم،یک مومیایی واقعی بود!تمام بدن مومیایی را بانوار هایی پوشانده بودند.صورت مومیایی را به خوبی می شد دید.او هوتِپی،ملکه نیل بود!

دندان شکسته جسد از لای لب های خشکیده اش دیده می شد.گوش هایش چروکیده وبینی اش گویی لِه شده بود.حدقه چشم هایش گود رفته بود واستخوان های دست وپایش را می شد از زیر نوار های پوسیده تشخیص داد.

آنی با دیدن مومیایی فریاد زد:«خدای من!بیا از این جا برویم.»

-نه،بگذار خوب تماشایش کنم.خیلی جالب است!

-من نمی توانم این جا بمانم.من می روم.

-نه،صبر کن آنی!

آنی دم در ایستاد وفریاد زد:«زود باش جک!بیا دیگر.»

جک کتاب مصر باستان را از کوله پشتی بیرون آورد و آن را ورق زد.او تصویر یک مومیایی را در کتاب پیدا کرد ونوشته ی زیر آن را با صدای بلند خواند.

«مصریان باستان اعتقاد داشتند که مردگان را طوری باید نگهداری کرد که ازفساد وپوسیدگی در امان باشند.به همین دلیل،آنها جسد مرده را مومیایی می کردند.برای این کار جسد را بانمک خشک می کردند...»

-اَه!بس کن جک!

-گوش کن.

وبه خواندن ادامه داد.

«بعد آنها را با روغن می پوشاندند ودور آن،نوار می پیچیدند.مغز وروده ها را هم در می آوردند وجداگانه....»

-اَه!بس است دیگر.

آنی این را گفت واز اتاق بیرون رفت.

-آنی!یک دقیقه صبر کن.ما باید کتاب مردگان را به او بدهیم.

اما آنی رفته بود.جک طومار وعصای سلطنتی را از کوله پشتی بیرون آورد وآنها را کنار جمجمه ی مومیایی گذاشت.صدای آه عمیقی در اتاق پیچید.صورت مومیایی آرام تر به نظر می رسید.جک که نفسش را حبس کرده بود،عقب عقب رفت واز اتاق مومیایی خارج شد.او از اتاقی که قایق در آن بود،گذشت واز پله ها پایین رفت.پایین پله ها نفس عمیقی کشید وتوی دالان را نگاه کرد.اثری از آنی نبود.

-آنی!کجایی؟

اما کسی جواب نداد.جک وارد دالان شد ودوباره آنی را صدا زد.یعنی از هرم خارج شده بود؟

-آنی!آنی!

-جک!کمک!

صدا خیلی دور بود.

-آنی!

-کمک!کمک!

جک به طرف انتهای دالان دوید.

-جک!جک!

صدا ضعیف تر شد.صدای آنی از توی هرم می آمد.جک به طرف اتاق مقبره دوید.

-جک!کجایی؟

صدای او بلند تر شد.جک از پله ها بالا رفت ووارد اتاق قایق شد.به اطراف نگاه کرد.اثاثیه،سازهای موسیقی سرجایشان بودند.اما اثری از آنی نبود.ناگهان چشمش به در دیگری افتاد.آن در،درست در کنار دری بودکه به پله ها می رسید.در،نیمه باز بود.جک به طرف در رفت واز آن گذشت.پشت در،پلکانی به طرف پایین می رفت.این پلکان درست مانند پله هایی بود که جک چند دقیقه پیش از آن بالا آمده ووارد اتاق قایق شده بود.جک از پله ها پایین رفت و وارد دالانی شد.مشعل ها دالان را روشن کرده بودند.دالان کاملا شبیده دالانی بود که آنها از آن وارد هرم شده بودند.جک فریاد زد:«آنی!»

-جک!

-آنی!

-من اینجا هستم!

آنی از انتهای دالان به طرف جک دوید وبه اوخورد.

-من گم شده ام.

-فکر کنم این،یکی از راه هایی است که برای گهراه کردن دزد ها ساخته اند.

آنی نفس زنان گفت:«از کجامیدانی؟»

-این راه،درست مثل راه اصلی است.ما باید به اتاق قایق برگردیم واز درِ اصلی خارج شویم.

در همان موقع صدایی از بالای پله ها آمد.بچه هابه طرف صدا برگشتند.دری که بالای پل ها بود،قژقژ صدا کرد ومحکم یسته شد.بعد،صدای خفه ای از دور آمد:«تلق.تلق.»

وسپس تمام مشعل ها خاموش شدند.

فصل نهم:به دنبال راهنما

همه جا در تاریکی فرو رفت.آنی با صدای گرفته ای پرسید:«چه اتفاقی افتاد.»

-نمی دانم.باید در را باز کنیم.با من بیا.

آنها دستشان را به دیوار گرفتند وکورمال کورمال از پله ها بالا رفتند.وقتی به بالای پله ها رسیدند،جک گفت:«باید هلش بدهیم.»

-باشد.

بچه ها باهم در چوبی را فشار دادند.اما در اصلا تکان نخورد.آنها باز هم فشار دادند،ولی فایده ای نداشت.جک نفس عمیقی کشید.کم کم نفس کشیدن مشکل می شد.آنی پرسید:«حالا چه کار کنیم؟»

جک نفس زنان گفت:«باید....باید کمی استراحت کنیم.»

قلبش به شدت می تپید.او سعی می کرد در تاریکی ببیند.

-ناراحت نباش آنی!بالاخره راهی پیدا می کنیم.

-امیدوارم.

-بهتر است به انتهای دالان برویم.ممکن است آنجا راه خروجی باشد.

جک دستش را به دیوار گرفت وآهسته از پله ها پایین رفت وآنی هم به دنبالش به راه افتاد.آنها وارد دالان شدند.دالان کاملا تاریک بود وهیچ چیز دیده نمیشد.

جک وآنی آرام آرام در دالان پیش رفتند.از یک پیچ گذشته وبه پیچ دیگری رسیدند.پشت این پیچ،پلکانی بود.آنها از پلکان بالا رفتند وبه در بسته ای رسیدند.در را محکم فشار دادند.اما در از جایش تکان نخورد.آیا این همان دری بود که قبلا سعی کردند آن را باز کنند؟آنها به راستی گرفتار شده بودند.آنی در تاریکی دست جک را گرفت وفشار داد آنها بالای پله ها ایستادند وبه سکوت گوش دادند.ناگهان صدایی آشنا آمد.«میو.»

جک آهسته گفت:«وای!صدای گربه است.»

-اینجا چه کار می کند؟

باز صدای گربه به گوش رسید:«میو.»

جک فریاد زد:«دارد از ما دور می شود!دنبالش برو.»

آنها در تعقیب صدای گربه از پله ها پایین آمدند و وارد دالان شدند.صدای گربه همچنان به گوش می رسید:

«میو.میو.»

جک وآنی دستشان را به دیوار گرفتند ودر تاریکی صدا را تعقیب کردند.آنها از پیچی گذشتند.پشت پیچ،زمین به سمت پایین شیب پیدا می کرد.از پیچ دیگری رد شدند.باز هم پیچ دیگر.وناگهان نوری در انتهای دالان پدیدار شد.بچه ها به طرف نور دویدند.این نور،نورِ خورشید بود.

آنها از شکافی که نور از آن به درون می تابید،بیرون رفتند وبه فضای باز رسیدند.آنی با خوشحالی فریاد زد:«بالاخره از دالان تاریک بیرون آمدیم.»

جک با حالت مرموزی گفت:«ولی ما چطوری از دالان کاذب وارد دالان اصلی شدیم؟»

-به کمک گربه!

-اما گربه چطوری توانست این کار رابکند؟

-به کمک سحر وجادو!

جک اخم کرد وگفت:

«ولی سحر وجادو...»

-نگاه کن!

گربه در حالی که روی شن ها جست می زد،دور می شد.بچه ها فریاد زدند:

«متشکریم.»

دم گربه در هوا تکان می خورد.چند لحظه بعد،او در امواج ناشی از حرارت ناپدید شد.جک به نخل ها نگاه کرد.خانه ی درختی،درست مانند آشیانه ی یک پرنده بالای یکی از آنها بود.او گفت:

«وقت رفتن است.»

بچه ها به درون خانه درختی رفتند.راه بازگشت گرم بود وطولانی به نظر می رسید.بالاخره آنها پای درخت رسیدند واز نردبانِ طنابی بالا رفتند.وقتی وارد خانه درختی شدند،جک کتاب پنسیلوانیا را برداشت.درست در همان موقع صدایی آمد.صدا شبیه صداهایی بود که در هرم شنیده بودند.آنی در حالی که از پنجره به بیرون اشاره می کرد گفت:

«جک!آن جا را ببین!»

جک به طرف پنجره دوید.قایقی در نزدیکی هرم در حال حرکت بود؛درست مانند اینکه روی دریاشناور باشد.قایق از مقابل هرم گذشت ودر دوردست ها محو شد.آیا این یک سراب بود،یا روح ملکه سرانجام به زندگی بعدی می رفت؟

آنی آهسته گفت:«جک!برگردیم خانه!»

جک کتاب پنسیلوانیارا گشود وبه عکس منطقه ی فراگ کریک اشاره کرد وگفت:«آرزو می کنم به خانه بازگردیم.»

باد شروع به وزیدن کرد وبرگ ها به شدت به هم خوردند.باد شدید تر وشدید تر شد وخانه درختی شروع به چرخیدن کرد.لحظاتی بعد،همه چیز آرام شد.

فصل دهم:نشانه ای دیگر

نورِ خورشید از پنجره به داخل می تابیدسایه شاخ وبرگ درختان بلوط توی خانه ی درختی افتاده بود.جک نفس عمیقی کشید.او کف خانه درختی دراز کشیده بود.آنی در حالی که از پنجره بیرون را نگاه می کرد،گفت:«نمی دانم مامن برای ناهار چه دارد درست می کند.»

جک لبخند زد.ناهار،مامان،خانه؛همه چیز واقعی بود.او احساس امنیت وآرامش می کرد.جک چشم هایش را بست.کف چوبی خانه ی درختی خنک بود.آنی گفت:«هی پسر!این جا خیلی شلوغ است.بهتراست مرتبش کنیم.M هم خوشحال می شود.»

جک کاملاMفراموش کرده بود.یعنی ممکن بود روزیMمرموز را ببیند.آنی گفت:«کتاب مصر را زیر همه ی کتاب ها می گذارم.این جوری بهتر است.»

-باشد.

-کتاب شوالیه هارا هم روی آن می گذارم.

جک لبخند زدوسرش را به علامت تایید تکان داد.او هم دوست داشت شوالیه را دوباره ببیند.او احساس می کرد شوالیه دوست آنهاست.

-جک!این جا را ببین.

جک چشم هایش را گشود.آنی داشت به کف چوبی خانه نگاه می کرد.

-چیه؟

-بیا خودت ببین.

جک غُرغُرکنان از جایش بلند شدوکنار او ایستاد.اما چیزی روی زمین ندید.

-من که چیزی نمی بینم.

-سرت را کمی بچرخان.باید نور دُرُست روی آن بیفتد.

جک سرش را کمی بیشتر کج کرد.چیزی روی زمین برق می زد.او سرش را بیشتر کج کردوبالاخره آن را دید.یک حرفM روی زمین حک شده بود!این ثابت می کرد که خانه ی درختی مالM است.جک با انگشت حرفM را لمس کرد.درست درهمان موقع باد تندی وزیدوبرگ ها را تکان داد.جک از جایش بلند شد وگفت:«بیا.باید زود برویم پایین.»

او کوله پشتی اش را برداشت.آنهااز نردبان طنابی پایین رفتند.وقتی به زمین رسیدند،جک از لای بوته ها صدایی شنید.او با صدای بلند پرسید:«کسی آنجاست؟»

اما هیچ کس جواب نداد.جک با صدای بلند گفت:«فردا مدالیون را پس می آورم.علامت کتاب را هم همین طورز.همه را فردا پس می آورم.»

آنی با تعجب سوال کرد:«جک!با کی داری حرف می زنی؟»

جک آهسته گفت:«حس می کنم که Mهمین نزدیکی هاست.»

چشم آنی گرد شد.همان موقع مادرشان آنها راصدا زد:«جک!آنی!»

بچه ها نگاهی به درخت بلوط انداختند هر دو باهم گفتند:«فردا بر می گردیم.»

بعد،شروع به دویدن کردند.از جنگل خارج شدند.از خیابانی که به خانه شان می رسید،گذشتند.وارد خانه شدندوبه آشپز خانه رفتند.مادرشان داشت ساندوسچ کره،مربا درست می کرد.

پایان

 ارتباط با سازنده نرم افزار 

iraaanbook@yahoo.com

http://goldjar.blogfa.com

http://goldjar.fardblog.com

http://faridsoghrati.persianblog.ir

================

سفارش ساخت کتاب الکترونيکي با فرمتهاي مختلف .و

 سئوالات و پيشنهادات و انتقادات خود را به روشهايي که در زير امده .با ما درميان بگذاريد/با سپاس 

================

نحوه سفارش 

========

 {روش اول}

========

از طريق ارسال   { اس ام اس } يا پيامک . به شماره 

09391315486

========

{ روش دوم}\

========

ارسال پيام { پي ام } به ايدي _ ياهو  

 my     yahoo    =    ID =  iraaanbook